Sabbat

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Sabbat

Die Sabbat se ontstaan is so oud soos die mens en die skepping self, dit is vir diegene wat die Skriftuurlike beskrywing van die skepping aanvaar. Volgens B’reishit (Genesis) 2 verse 2 en 3 sien ons die instelling van die Sabbat waar JHWH ons Skepper op dié dag rus, dit seën en afsonder. Die naam Sabbat kom van die Hebreeuse woord SHABAT ( שבת ) wat beteken om te rus.

Volgens die Skriftuurlike (Tanakh) getuienis het JHWH weer deur Moshe (Moses) die Sabbat aan Jisra'ěl (Israel) gegee het in die woestyn (Sh’mot/Eksodus 16:23) nog voordat die Tien Gebooie (Tien Woorde) aan hulle gegee is. Dit is ook die teken tussen JHWH en Jisra'ěl (Sh’mot 31:13).

Naas die verskeie opdragte wat oor die Sabbat in die Torah gevind word, is dit ook die vierde gebod in die Tien Gebooie en ons vind dit opgeteken in Sh’mot 20 verse 8 – 11 en D’warim (Deuteronomium) 5 verse 12-15. Die Sabbatsgebod is vir alle mense gegee en dit is duidelik uit die optekening reeds in B’reishit 2. Indien die Sabbat slegs vir Hebreërs was en hedendaagse Jahudim (Jode) dan sou die opdrag eers met die Verbond in die woestyn bekend gemaak gewees het.

Bronne[wysig]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons het meer media verwant aan:
Sabbat (kategorie)