Sinkroniese omwenteling
vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
Sinkroniese omwenteling 'n sterrekundige term wat die omwenteling van een hemelliggaam om 'n ander hemelliggaam beskryf, waar die omwentelende liggaam net so lang neem om om sy as te wentel as wat dit neem om om die ander liggaam te wentel; dus is dieselfde halfrond altyd na die ander liggaam gedraai. Op die omwentelende satelliet lyk die hoofplaneet dus asof dit in sy plek vasgemaak is.
Die Maan is in 'n sinkroniese wentelbaan om die Aarde; inderdaad, meeste groot natuurlike satelliet in die sonnestelsel het 'n sinkroniese omwenteling.