Slag van Bergendal

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Slag van Bergendal
Deel van Tweede Vryheidsoorlog
BergEnDalMemorial.JPG
Die Standbeeld naby Bergendal
Datum 21-27 Augustus 1900
Ligging Bergendal
Resultaat Britse oorwinning
Strydende partye
Flag of the United Kingdom.svg Verenigde Koninkryk Flag of Transvaal.svg Zuid-Afrikaansche Republiek
Bevelvoerders
Lord Roberts
Redvers Buller
Louis Botha
Sterkte
19 000[1] 7 000[1]
Ongevalle
15[2] 20[2]

Die Slag van Bergendal of Slag van Belfast het plaasgevind van 21 tot 27 Augustus 1900 by Bergendal sowat 6km oos van Belfast. Dit was die laaste vaste veldslag van die Tweede Vryheidsoorlog. Die oorlog is as 'n guerillaoorlog voortgesit. Die slag staan ook as Dalmanutha bekend.

Geskiedenis[wysig]

Na die val van Pretoria het generaal Louis Botha en sy manne ooswaarts langs die Pretoria-Delagoabaai-Spoorlyn teruggeval. Net buite Belfast het hy besluit om vas te staan en die Britse opmars te stuit. Sy 4000-5000 man is oor 'n dun linie van 32km versprei. Daarteenoor het generaal Redvers Buller oor 23500 man en 'n groot battery kanonne beskik.

Die geveg het ses dae geduur. Die artillerie se openingsalvo's was op Bergendal gerig. Die rif was deur lede van die ZARP, die Transvaalse polisiemag verdedig. Na drie ure se bombardement, een van die swaarste van die oorlog, het troepe van die Rifle Brigade en Inniskilling Fusiliers die ZARP bestorm. Hierdie stormloop is met dodelike vuur begroet waarin 15 man dood en 107 gewond is. Die Boere is uiteindelik oorweldig en generaal Botha het na Machadodorp terug geval.

'n Gedenkteken van 32m is op 29 Augustus 1970 op die slagveld onthul.[3]

Sien ook[wysig]

Verwysings[wysig]

  1. 1,0 1,1 Pakenham, p.482
  2. 2,0 2,1 Pakenham, p.483
  3. Op Pad in Suid-Afrika. B.P.J. Erasmus. 1995 ISBN 1 86842 026 4