Slag van Okinawa

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Slag van Okinawa
Deel van Tweede Wêreldoorlog
Ww2 158.jpg
Die Slag van Okinawa
Datum 1 April – 21 Junie 1945
Ligging Okinawa, Japan
Resultaat Oorwinning deur die Geallieerdes
Strydende partye
Vlag van Verenigde State Verenigde State
Vlag van Verenigde Koninkryk Verenigde Koninkryk
Vlag van Kanada Kanada
Vlag van Australië Australië
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland
Vlag van Japan Japan
Bevelvoerders
Vlag van Verenigde State Simon Bolivar Buckner (†)
Vlag van Verenigde State Roy Geiger
Vlag van Verenigde State Joseph Stilwell
Vlag van Verenigde State Chester W. Nimitz
Vlag van Verenigde State Raymond A. Spruance
Vlag van Verenigde Koninkryk Bruce Fraser
Vlag van Japan Mitsuru Ushijima (†)
Vlag van Japan Isamu Chō (†)
Vlag van Japan Hiromichi Yahara
Vlag van Japan Minoru Ota (†)
Vlag van Japan Keizō Komura
Sterkte
183 000[1] 117 000[2]
Ongevalle
12 513 gesneuweldes
38 916 gewondes
33 096 nie-gevegte gesneuweldes
95 000+ gesneuweldes
7 400–10 755 gevangenes
Skatting 42 000–150 000 gesneuwelde burgerlikes

Die Slag van Okinawa het op 1 April 1945 begin toe die Geallieerde magte 'n amfibiese landing op die eiland Okinawa gemaak het. Die invalsmag, onder beheer van Skout-Admiraal Richmond Kelly Turner, het bestaan uit 1 300 skepe en bote, 182 000 seesoldate met oor die 100 000 soldate in reserwe. Teen die einde van Junie 1945 was die Japanese magte verslaan en die eiland in Geallieerde besit.

Verwysings[wysig]

  1. Appleman, Roy E.; James M. Burns; Russell A. Gugeler; John Stevens (2000). Okinawa: the last battle. Washington, D.C.: United States Army Center of Military History, 36. 
  2. [1]
Commons-logo.svg
Wikimedia Commons het meer media verwant aan:
Slag van Okinawa (kategorie)