Steenbok

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Steenbok
Steenbok ram, Etosha Nasionale Park
Steenbok ooi, Etosha Nasionale Park
Bewaringstatus
Wetenskaplike klassifikasie
Koninkryk: Animalia
Filum: Chordata
Klas: Mammalia
Orde: Artiodactyla
Familie: Bovidae
Genus: Raphicerus
Spesie: R. campestris
Binomiale naam
Raphicerus campestris
Thunberg, 1811
Verspreiding van die steenbok (gebaseer op data van die 1970's)
Verspreiding van die steenbok
(gebaseer op data van die 1970's)
Hierdie artikel behandel die wildsbok. Sien Steenbok (sterrebeeld) vir die artikel oor die sterreteken.

Die Steenbok (Raphicerus campestris) is 'n klein wildsbokkie wat in die suide en ooste van Afrika voorkom.

Beskrywing[wysig]

'n Volwasse steenbok het 'n gemiddelde massa van 12 kg en is ongeveer 50 cm hoog. Steenbokke het twee klein, reguit horinkies op hulle koppe. Die langste horings wat al aangeteken is, was 18 cm. 'n Steenbok se kleur kan wissel van rooibruin tot baksteenrooi met 'n wit onderkant.

Voedsel[wysig]

Die grootste deel van 'n steenbok se voedsel bestaan uit laaghangende blare (hulle kan nie hoër as 0,9 m bykom nie[2]), maar hulle is ook vaardig in de uitpluk van wortels en knolle. In die sentrale deel van die Krugerwildtuin verkies hulle forbagtiges. Wanneer die tiepe plante nie beskikbaar is nie, verkies hulle houtagtige plante. Ook sal hulle vrugte eet. Hulle wei net by hoë uitsondering op gras[3]. Hulle is nagenoeg onafhanklik van oop waterbronne, omdat hulle genoeg vog verkry uit hulle voedsel.

Gedrag[wysig]

Steenbokke is alleenlopers en vorm net 'n koppel om te paar[4]. In koel periodes is steenbokke in die dag aktief, waar wanneer dit warmer raak soek hulle skuiling in de skaduwee gedurende die warmste ure van die dag. Terwyl hulle rus, kan steenbokke besig wees om hul haarkleed te versorg, te herkou of om kort slapies te vat[5].

Roofdiere[wysig]

'n Steenbok wat laaglê in die Krugerwildtuin

By die eerste teken van moeilikheid gaan lê die steenbok laag in die gras. Wanneer die roofdier nader kom, sal hy wegspring en met 'n sigsaggende naelloop probeer om die roofdier af te skud. Verder stop hy gereeld om terug te kyk. In lang agtervolgings kan steenbokke ook plat op die grond gaan lê. Hulle kan ook hulle toevlug neem in erdvarkgate. Natuurlike vyande van die steenbok sluit in die vaalboskat, rooikat, rooijakkals, luiperd, breëkoparend, en die luislag.

Voortplanting[wysig]

Steenbokke bly op hulle eie, behalwe wanneer die ooi deur 'n hofmakende ram of lammetjie vergesel word[4]. Paartjies hou egter in vaste aangrensende of oorvleuelende territoriums van sowat 0,03[4] tot 1 km²[5]. Hulle hou kontak met mekaar deur middel van reukmerke. Hulle gebruik dit ook as passiewe vertoon om hulle territorium af te baken. Dit loop selde uit op 'n fisiese konfrontasie met 'n soortgenoot[4].

'n Steenbokooi is vir sewe maande dragtig, waarna sy die lewe skenk aan 'n enkele lammetjie.

Sien ook[wysig]

Verwysings[wysig]

  1. IUCN SSC Antelope Specialist Group (2008). Raphicerus campestris. 2008 IUBN Rooi Lys van bedreigde spesies. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur 2008. Verkry op 29 March 2009.
  2. Du Toit, J.T. 1990. Feeding-height stratification among African browsing ruminants. African Journal of Ecology 28: 55–61.
  3. Du Toit, Johan T. 1993. The feeding ecology of a very small ruminant, the steenbok (Raphicerus campestris). African Journal of Ecology 31: 35–48.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 (2012) Die veldwagter stap saam. Pretoria: BRIZA PUBLIKASIES, 32-35. ISBN 9781920217181. 
  5. 5,0 5,1 Cohen, Michael. 1976. The Steenbok: A neglected species. Custos (April 1976): 23–26.
  • Soogdiere van die Krugerwildtuin en ander Nasionale Parke (1979). Saamgestel deur Die Nasionale Parkeraad. 'n Publikasie van die Raad van Kuratore vir Nasionale Parke van die Republiek van Suid-Afrika. ISBN 0-86953-027-5.