Suidelike Vuurwiel-sterrestelsel
| Suidelike Vuurwiel-sterrestelsel | ||||
| Die Suidelike Vuurwiel-sterrestelsel, of Messier 83. (Bron: ESO) |
||||
| Soort stelsel | Staaf-spiraalsterrestelsel | |||
| Sterrebeeld | Noordelike Waterslang | |||
| Messier-naam | Messier 83 | |||
| Tipe | SAB(s)c | |||
| Waarnemingsdata (Epog J2000) | ||||
| Regte klimming | 13h 37m 00,9s | |||
| Deklinasie | -29º 51' 57" | |||
| Skynmagnitude (m) | 7,54 | |||
| Besonderhede | ||||
| Afstand (ligjaar) | 14,7 miljoen | |||
| Skynbare grootte | 12′,9 × 11′,5 | |||
| Rooiverskuiwing | +1,711 x 10−6 | |||
| Ander name | NGC 5236, UGCA 366, PGC 48082 | |||
| Lugkoördinate | ||||
| 13h 37m 00.9s, −29° 51′ 57″ | ||||
|
||||
Die Suidelike Vuurwiel-sterrestelsel (ook bekend as Messier 83 of NGC 5236) is ’n staafspiraalsterrestelsel[1] sowat 14,7 miljoen ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Noordelike Waterslang. Dit is in 1752 in die Kaap die Goeie Hoop deur Nicolas Louis de Lacaille ontdek[2] en Charles Messier het dit in 1781 in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.
Dit is een van die naaste en helderste staafspiraalstelsels en kan met ’n verkyker gesien word. Ses supernovas is al in M83 gesien: SN 1923A, SN 1945B, SN 1950B, SN 1957D, SN 1968L en SN 1983N.
Op 16 Junie 2008 het ’n Nasa-projek aangekondig dat ’n groot aantal nuwe sterre in die buitenste streke van die sterrestelsel gevind is. Voorheen is geglo dié streke het nie die nodige materiaal vir stervorming nie.[3]
Verwysings [wysig]
- ↑ “Multimedia Gallery: M83 - Southern Pinwheel Galaxy”. NASA/JPL-Caltech/WISE Team: 25 Junie 2010.
- ↑ K. G. Jones (1991). Messier's Nebulae and Star Clusters, 2de, Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-37079-5.
- ↑ “Stellar Birth in the Galactic Wilderness”.
Eksterne skakels [wysig]
Wikimedia Commons het meer media verwant aan: Suidelike Vuurwiel-sterrestelsel
Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia