Svante Arrhenius

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Svante Arrhenius
Arrhenius2.jpg
Svante Arrhenius

Naam Svante August Arrhenius
Gebore 19 Februarie 1859
Wik-kasteel, Uppland, Swede
Oorlede 2 Oktober 1927 (op 68)
Stockholm, Swede
Nasionaliteit Sweeds
Vakgebied Fisika, chemie
Instelling(s) Koninklike Instituut van Tegnologie, Swede
Alma mater Universiteit van Uppsala
Universiteit van Stockholm
Doktorale promotor(s) Per Teodor Cleve, Erik Edlund
Doktorale student(e) Oskar Benjamin Klein
Bekend vir Arrhenius se vergelyking
Teorie van ioniese dissosiasie
Suur-basisteorie
Toekennings Nobelprys vir Chemie (1903)
Franklinmedalje (1920)

Svante August Arrhenius (* 19 Februarie 1859 op die landgoed Vik naby Uppsala; † 2 Oktober 1927 in Stockholm) was 'n Sweedse skeikundige. Arrhenius is in 1884 gepromoveer tot doktor in die wetenskappe aan die universiteit van Uppsala. Sy proefskrif het gehandel oor die elektriese geleidbaarheid. Hoewel sy kommissie die waarde van díe proefskrif nie onderken het nie het dit die uitgangspunt en grondslag geword van sy teorie oor elektrolitiese dissosiasie. In 1903 het Arrhenius die Nobelprys vir skeikunde ontvang en in 1919 word hy direkteur van die Nobel-instituut vir fisiese chemie in Stockholm. Hy word beskou as een van die grondleggers van die fisiese chemie.