Svante Arrhenius
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
| Svante Arrhenius | |
 |
|
|
Svante Arrhenius
|
|
|
|
|
| Naam | Svante August Arrhenius |
|---|---|
| Geboorte | 19 Februarie 1859 Wik-kasteel, Uppland, Swede |
| Sterfte | 2 Oktober 1927 (68 jaar oud) Stockholm, Swede |
| Nasionaliteit | Sweeds |
| Vakgebied | Fisika, chemie |
| Instelling(s) | Koninklike Instituut van Tegnologie, Swede |
| Alma mater | Universiteit van Uppsala Universiteit van Stockholm |
| Doktorale promotor(s) | Per Teodor Cleve, Erik Edlund |
| Doktorale student(e) | Oskar Benjamin Klein |
| Bekend vir | Arrhenius se vergelyking Teorie van ioniese dissosiasie Suur-basisteorie |
| Toekennings | Nobelprys vir Chemie (1903) Franklinmedalje (1920) |
Svante August Arrhenius (* 19 Februarie 1859 op die landgoed Vik naby Uppsala; † 2 Oktober 1927 in Stockholm) was 'n Sweedse skeikundige. Arrhenius is in 1884 gepromoveer tot doktor in die wetenskappe aan die universiteit van Uppsala. Sy proefskrif het gehandel oor die elektriese geleidbaarheid. Hoewel sy kommissie die waarde van díe proefskrif nie onderken het nie het dit die uitgangspunt en grondslag geword van sy teorie oor elektrolitiese dissosiasie. In 1903 het Arrhenius die Nobelprys vir skeikunde ontvang en in 1919 word hy direkteur van die Nobel-instituut vir fisiese chemie in Stockholm. Hy word beskou as een van die grondleggers van die fisiese chemie.
