Telkom

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Unbalanced scales.svg Die neutraliteit van hierdie artikel (of dele daarvan) word tans betwis.
Wikipedia se beleid is dat alle artikels vanuit ’n neutrale standpunt geskryf moet wees. Sien die besprekingsbladsy vir besonderhede of ons riglyne wat kan help om die artikel meer onpartydig te maak.

Telkom (SA) Bpk. is die telekommunikasiemaatskappy wat Suid-Afrika van vastelyn telefoon- en internetdienste verskaf. Telkom is ‘n deels geprivatiseer, alhoewel die Staat steeds 39% van die maatskappy besit, en is gelys op die Johannesburgse aandelebeurs (JSE), asook die New Yorkse (NYSE) aandelebeurs.

Telkom SA Hoofkantoor, gesien vanaf Kerkplein, Pretoria (Rigting: NNW)

Telkom markposisie en eienaarskap[wysig]

Telkom is een van ten minste 287 gelisensieerde telekommunikasie diensverskaffers [1] in Suid-Afrika. Telkom besit die grootste deel van die kopernetwerk, wat kliënte aan die diensverskaffer koppel. Aangesien toegang tot hierdie infrastruktuur tot Telkom beperk is, is dit baie duur vir ander diensverskaffers om produkte wat 'n koper-konneksie benodig te lewer (soos ADSL) as gevolg van die hoë koste daaraan verbonde om 'n nuwe kopernetwerk te bou.

Telkom is tussen 1997 en 2004 deur SBC Communications, 'n maatskappy wat in die Verenigde State van Amerika gebaseer is, bestuur. Intussen het SBC hul belange in die maatskappy verkoop.

Infrastruktuur[wysig]

Tydens 'n beraming in 2002 was daar byna vyfmiljoen vastelynkonneksies in gebruik in Suid-Afrika, waarvan almal tans deur Telkom besit en bedryf word. Volgens die Wêreldfeiteboek, is Suid-Afrika se telekommunikasie netwerk die "bes ontwikkelde en mees moderne in Afrika". Die netwerk bestaan uit koper, mikrogolf, optiese vesel en draadlose konneksies.

Die eerste gebruik van telekommunikasie in die Unie van Suid-Afrika was 'n enkele telegraaflyn wat Kaapstad en Simonstad verbind het[verwysing benodig]. Nadat Bell Laboratoriums die telefoon ontwikkel het, is die eerste ondersese kabels geïnstalleer. Eers is Durban verbind met Europa, en kort daarna, met die res van die wêreld. Die netwerk het op 'n organiese wyse uitgebrei in 'n swaar gereguleerde mark, soos wat tegnologie internasionaal beskikbaar geword het. Ten tye van hierdie ontwikkelings was Telkom en die Suid-Afrikaanse Poskantoor nog dieselfde maatskappy.

In die 1960’s was Telkomlyne reeds verbind aan 72 ander lande, met jaarlikse uitgaande internasionale oproepe wat 28,800 oortref het.

Die roetering en betalingsisteme was teen die middel 1980’s amper volledig digitaal, wat die pad gebaan het vir vandag se ATM, SONET, ISDN en ander tegnologieë. Telkom SA, Ltd. is gestig op 1 Oktober 1991.

Breëbandinternet in Suid-Afrika[wysig]

Alhoewel Telkom ADSL dienste aan inskrywers aanbied in binnestedelike areas en woonbuurte in Pretoria, Johannesburg, Kaapstad en Durban is breëband penetrasie ver agter die in soortgelyke ekonomië. Die uitrol van dienste duur voort, en penetrasie in plattelandse areas en laer-inkomste huishoudings verhoog jaarliks. As gevolg van Telkom se bevoorregte posisie as monopolis is dit tans die grootste verskaffer van breëband internet dienste in Suid-Afrika. Teen die einde van 2005 was die totale aantal inskrywers 'n skamele 120 000 of minder as 1% van die Suid-Afrikaanse bevolking.

Telkom se ADSL koste word as duur gesien. Die koste van ADSL dienste word verdeel in 'n lynhuurfooi, 'n konneksiefooi en 'n Internetdiensverskaffersfooi. Telkom het 'n totale monopolie op die eerste twee dienste, maar Internetdiensverskaffers kan die derde saamstel soos dit hulle pas. 'n Installasiefooi is betaalbaar vir die telefoonlyn-komponent en vir die ADSL-deel indien daar nie van self-installasie gebruik gemaak word nie. Die verskillende snelheid Internetkonneksies (elk onderworpe aan 'n ander maandelikse konneksiefooi) tans beskikbaar is 384/128, 512/256 en 4096/512 kilobisse per sekonde bandwydte vir aflaai/oplaai onderskeidelik. Totale verbruik word in ‘n kalendermaand beperk, afhangende van die Internetdiensverskaffer pakket wat gekies word. Telkom se standaard pakkette tot een, drie en vyf gigagrepe in 'n kalendermaand, met poort prioritisering en bandwydte fatsoenering. Pakkette sonder beperkings kan verkry word van ander diensverskaffers.

Kompetisie[wysig]

Onlangse wetsontwerpe wat deur die Suid-Afrikaanse regering goedgekeur is, het baie van die beperkings op maatskappye wat telekommunikasiedienste in die Republiek wil verskaf, gelig. Mededingers met die landlyn monopolie het gefloreer, met veral draadlose breëband verskaffers wat groter geografiese penetrasie as Telkom kan bereik weens die tegnologie wat hulle gebruik. Voorbeelde van sulke verskaffers sluit Sentech, Neotel en iBurst in.

Die drie selfoonnetwerke in Suid-Afrika, gelys in volgorde van hoeveelheid inskrywers, is Vodacom, MTN en Cell C. Daar is ongeveer twee maal soveel selfoon inskrywers as vastelyn gebruikers in Suid-Afrika, en aangesien hierdie maatskappye hul oproepe oor hul eie netwerke roeteer, het hul 'n groot deel van Telkom se besigheid weggeneem.

Nog 'n belowende tegnologie is Stem-oor-Internet Protokol (SoIP), wat moontlik die hoeveelheid oproepe oor publieke telefoon netwerke in die nabye toekoms kan verhoog. Verskaffers van SoIP se tariewe vir internasionale oproepe is reeds veel goedkoper as die van Telkom. Terwyl 'n Telkom oproep na die VSA mens byvoorbeeld ongeveer R0.90 per minuut sou uit die sak jaag, kan dieselfde koste deur Skype mens so min as R0.14, of 'n tiende van die koste, uitwerk.

Kompetisie in die breëband arena word gestrem deur Telkom se eksklusiewe toegang tot die kopernetwerk. Terwyl die regering stappe doen om vryer toegang tot die mark te bevorder, is wetgewing wat telekommunikasie aan betref steeds baie beperkend vergeleke met die VSA en ander ontwikkelde lande.

'n Voorbeeld van beperkende wetgewing is die sogenaamde “Convergence Bill”, wat geskryf is juis met die doel om vooruitgang in tegnologieë soos die bogenoemde te beheer.

Kritiek[wysig]

Telkom het onlangs swaar onder vuur gekom van die Onafhanklike Kommunikasie Owerheid van Suid-Afrika (OKOSA), wat die maatskappy daarvan beskuldig dat hy te veel vra vir die gebruik van sy ADSL-dienste. Die wins van R7 517 biljoen wat die maastkappy in 2005 verklaar het word ook as uiters omstrede beskou gegewe die monopolistiese raamwerk waarin die maatskappy optree en die swak prestasie in terme van telefoonpenetrasie en hoë pryse van telefoondienste in Suid-Afrika.

Die voortgesette monopolie van die maatskappy en die regering se groot aandeel in hom, word ook nie gesien as iets wat in die beste belang van die publiek is nie. Oproepkostes word as te hoog beskou, en die reguleerder OKOSA word as tandloos gesien. Telkom het 'n monopolie op alle internasionale oproepe wat gemaak word in Suid-Afrika (uitsluitend SoIP), en op alle verkeer op die SAT3 veselkabel wat meeste van Suid-Afrika se bandwydte verskaf. Besluiteloosheid oor die toekenning van 'n lisensie vir die tweede nasionale vastelynoperateur het ook hewige kritiek ontlok.

Nommerformaat[wysig]

+27 11 555 0112 (vanaf die buiteland), 011 555 0112 (plaaslik)

+27 - Landkode, 11 - Areakode, 5550112 – 7-syfer telefoonnommer

Die land se nommerplan word deur OKOSA bestuur.

Areakodes wat met 1-5 begin word vir geografiese areas gereserveer (byvoorbeeld 11 vir Johannesburg of 12 vir Pretoria) terwyl areakodes vanaf 7-8 vir nie-geografiese areas beskikbaar gestel is, byvoorbeeld selfoonnommers (71, 72, 73, 74, 76, 78, 82, 83, 84) en tolvrye nommers (80).

Gedurende die middel-1980's was die nommer 81 vir motortelefone (Engels: motorphone) opsy gesit. Die telefone was vas geïnstalleer in 'n voertuig en daar was ook draagbare eenhede - omtrent so groot en swaar as drie bakstene.

Verwysings[wysig]

Sien ook[wysig]

Eksterne skakels[wysig]