Telkom

Die neutraliteit van hierdie artikel (of dele daarvan) word tans betwis. Wikipedia se beleid is dat alle artikels vanuit ’n neutrale standpunt geskryf moet wees. Sien die besprekingsbladsy vir besonderhede of ons riglyne wat kan help om die artikel meer onpartydig te maak.

Telkom (SA) Bpk. is die telekommunikasie maatskappy wat Suid-Afrika van vaste lyn telefoon- en Internet dienste verskaf. Telkom is ‘n deels geprivatiseer, alhoewel die Staat steeds 39% van maatskappy besit, en is gelys op die Johannesburgse aandelebeurs (JSE), asook die New Yorkse (NYSE) aandelebeurs.

Telkom SA Hoofkantoor, gesien vanaf Kerkplein, Pretoria (Rigting: NNW)

Telkom mark posisie en eienaarskap

Telkom is een van ten minste 287 gelisensieerde telekommunikasie diensverskaffers [1] in Suid-Afrika. Telkom besit die grootste deel van die kopernetwerk, wat kliënte aan die diensverskaffer koppel. Aangesien toegang tot hierdie infrastruktuur tot Telkom beperk is, is dit baie duur vir ander diensverskaffers om produkte wat 'n koper-konneksie benodig te lewer (soos ADSL) as gevolg van die hoë koste daaraan verbonde om 'n nuwe kopernetwerk te bou.

Telkom is tussen 1997 en 2004 deur SBC Communications, ‘n maatskappy wat in die Verenigde State van Amerika gebaseer is, bestuur. Intussen het SBC hul belange in die maatskappy verkoop.

Infrastruktuur

By tye van ‘n 2002 beraming was daar na aan vyf miljoen vastelyn konneksies in gebruik in Suid-Afrika, waarvan almal tans deur Telkom besit en bestuur word. Volgens die Wêreld Feiteboek, is Suid-Afrika se telekommunikasie netwerk die “bes ontwikkelde en mees moderne in Afrika”. Die netwerk bestaan uit koper, mikrogolf, optiese vesel en draadlose konneksies.

Die eerste gebruik van telekommunikasie in die Unie van Suid-Afrika was ‘n enkele telegraaf lyn wat Kaapstad en Simonstad verbind het. Nadat Bell Laboratoriums die telefoon ontwikkel het, is die eerste ondersese kabels geïnstalleer. Eers is Durban verbind met Europa, en kort daarna, die res van die wêreld. Die netwerk het op ‘n organies wyse uitgebrei in ‘n swaar gereguleerde mark, soos wat tegnologie internasionaal beskikbaar geword het. Ten tye van hierdie ontwikkelings was Telkom en die Suid-Afrikaanse Poskantoor steeds dieselfde maatskappy.

In die 1960’s was Telkom reeds gekoppel aan 72 ander lande, met jaarlikse uitgaande internasionale oproepe wat 28,800 oortref het.

Die roetering en betalings sisteme was teen die middel 1980’s amper volledig digitaal, wat die pad geleë het vir vandag se ATM, SONET, ISDN en ander tegnologieë. Telkom SA, Ltd. is gestig op die 1ste Oktober 1991.

Breëbandinternet in Suid-Afrika

Alhoewel Telkom ADSL dienste aan inskrywers aanbied in binnestedelike areas en woonbuurte in Pretoria, Johannesburg, Kaapstad en Durban is breëband penetrasie ver agter die in soortgelyke ekonomië. Uitrol van die dienste duur voort, en penetrasie in plattelandse areas en laer-inkomste huishoudings verhoog jaarliks effens. As gevolg van Telkom se bevooregte posisie as monopolie is dit tans die grootste verskaffer van breëband Internet dienste in Suid-Afrika. Teen die einde van 2005 was die totale aantal inskrywers 'n skamele 120 000 of minder as 1% van die Suid-Afrikaanse bevolking.

Telkom se ADSL koste word as duur gesien. Die koste van ADSL dienste word verdeel in 'n lynhuur fooi, 'n konneksie fooi en 'n Internetdiensverskaffers fooi. Telkom het 'n totale monopolie op die eerste twee dienste, maar Internetdiensverskaffers kan die derde saamstel soos dit hulle pas. ‘n Installasie fooi is vir die telefoonlyn-komponent betaalbaar en vir die ADSL-deel indien daar nie van self-installasie gebruik gemaak word nie. Die verskillende snelheid Internet konneksies (elk onderworpe aan ‘n ander maandelikse konneksie fooi) tans beskikbaar is 384/128, 512/256 en 4096/512 kilobisse per sekonde bandwydte vir aflaai/oplaai onderskeidelik. Totale verbruik word in ‘n kalendermaand beperk, afhangende van die Internetdiensverskaffer pakket wat gekies word. Telkom se standaard pakkette tot een, drie en vyf gigagrepe in ‘n kalender maand, met poort prioritisering en bandwydte fatsoenering. Pakkette sonder beperkings kan verkry word van ander diensverskaffers.

Kompetisie

Onlangse wetsontwerpe wat deur die Suid-Afrikaanse regering goedgekeur is, het baie van die beperkings op maatskappye wat telekommunikasiedienste in die Republiek wil verskaf, gelig. Mededingers met die landlyn monopolie het gefloreer, met veral draadlose breëband verskaffers wat groter geografiese penetrasie as Telkom kan bereik weens die tegnologie wat hulle gebruik. Voorbeelde van sulke verskaffers sluit in Sentech en iBurst.

Die drie selfoon netwerke in Suid-Afrika, gelys in volgorde van hoeveelheid inskrywers, is Vodacom, MTN en Cell C. Daar is ongeveer twee maal soveel selfoon inskrywers as vastelyn gebruikers in Suid-Afrika, en aangesien hierdie maatskappye hul oproepe oor hul eie netwerke roeteer, het hul ‘n groot deel van Telkom se besigheid afgeneem.

Nog ‘n belowende tegnologie is Stem-oor-Internet Protokol (SoIP), wat moontlik die hoeveelheid oproepe oor publieke telefoon netwerke in die nabye toekoms kan verhoog. verskaffers van SoIP se tariewe vir internasionale oproepe is reeds veel goedkoper as die van Telkom. Terwyl ‘n Telkom oproep na die VSA mens byvoorbeeld ongeveer R0.90 per minuut sou uit die sak jaag, kan dieselfde koste deur Skype mens so man as R0.14, of ‘n tiende van die koste, uitwerk.

Kompetisie op die breëband arena word gestrem weens Telkom se eksklusiewe toegang tot die kopernetwerk. Terwyl die regering stappe probeer neem om die mark te probeer liberaliseer, is wetgewing wat telekommunikasie aanbetref steeds baie inperkend invergelyking met die VSA en ander ontwikkelde lande.

‘n Voorbeeld van die inperkende wetgewing is die sogenaamde “Convergence Bill”, wat geskryf is juis met die doel om vooruitgang in tegnologieë soos die bogenoemde te beheer.

Kritiek

Telkom het onlangs swaar onder vuur gekom van die Onafhanklike Kommunikasie Owerheid van Suid-Afrika (OKOSA), wat die maatskappy daarvan beskuldig dat hy te veel vra vir die gebruik van sy ADSL dienste. Die wins van R7 517 biljoen wat die maastkappy in 2005 verklaar het word ook as uiters omstrede beskou gegewe die monopolistiese raamwerk waarin die maatskappy optree en die swak prestasie in terme van telefoon penetrasie en hoë pryse van telefonie in Suid-Afrika.

Die voortgesette monopolie van die maatskappy en die regering se groot aandeel in hom, word ook nie gesien as iets wat in die beste belang van die publiek is nie. Oproep kostes word as te hoog beskou, en die reguleerder OKOSA word as tandloos gesien. Telkom het ‘n monopolie op alle internasionale oproepe wat gemaak word in Suid-Afrika (uitsluitend SoIP), en op alle verkeer op die SAT3 vesel kabel wat meeste van Suid-Afrika se bandwydte verskaf. Besluiteloosheid oor die toekenning van ‘n lisensie vir die tweede nasionale vastelynoperateur het ook hewige kritiek ontlok.

Nommerformaat

+27 11 555 0112 (vanaf die buiteland), 011 555 0112 (plaaslik)

+27 - Land kode, 11 - Area Kode, 5550112 – 7 Syfer Telefoonnommer

Die land se nommer plan word deur OKOSA bestuur.

Area kodes wat met 1-5 begin word vir geografiese areas gehou (byvoorbeeld 11 vir Johannesburg of 12 vir Pretoria) terwyl area kodes vanaf 7-8 vir nie-geografiese areas beskikbaar gestel is, byvoorbeeld selfoon nommers (71, 72, 73, 74, 76, 78, 82, 83, 84) en tolvrye nommers (80).

In die middel van die 1980's was die nommer 81 vir motortelefone (Engels: motorphone) opsy gesit. Die telefone was vas geïnstalleer in 'n voertuig en daar was ook draagbare eenhede - omtrent so groot en swaar as drie bakstene.

Sien ook

• Neotel
• MyBroadband

Eksterne skakels

• Telkom se amplelike Webwerf
• Maatskappy geskiedenis
• Hellkom
• hellopeter.com - Verbruikers webwerf om firmas en hulle goeie en swak dienste bekend te stel (en ander verbruikers te kan waarsku) ...
• Anti-Telkom aktiviste groep