Topografiese spits
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
In topografie is 'n spits die punt op 'n oppervlak wat hoër is as al die punte wat direk langs dit lê. Wiskundig is 'n spits die lokale maksimum in elevasie (hoogte).
In algemene spreektaal verwys 'n spits gewoonlik na 'n bergspits. Mount Everest, as voorbeeld, is die hoogste bergspits ter wêreld met 'n hoogte van 8848 meter.
