Totius

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Voorblad van Totius se digbundel, Trekkerswee soos deur JH Pierneef geïllustreer.

Jacob Daniël du Toit, beter bekend as Totius (21 Februarie 1877 - 1953), was 'n beroemde Suid-Afrikaanse en Afrikaanse digter. Hy is in 1877 in die Paarl gebore as die seun van S.J. du Toit, die vader van die Eerste Afrikaanse Taalbeweging.

Totius het sy studies in Daljosafat (Hugenote-Gedenkskool), Burgersdorp en Amsterdam afgelê. Na sy terugkeer na Suid-Afrika het hy Totius 'n dominee by die Gereformeerde Kerk in Potchefstroom geword. Gedurende die Tweede Vryheidsoorlog was hy 'n kapelaan van die Boere. Hy het later 'n doktorsgraad in teologie aan die Universiteit van Amsterdam gekry en is aangestel as professor van die Teologiese Skool in Potchefstroom. Hy sterf in Pretoria in 1953.

Sy letterkundige nalatenskap sluit die eerste vertaling van die Bybel en die Psalms in Afrikaans in. Onder die skuilnaam Totius het hy gedigte geskryf, meestal oor sy liefde van mens, natuur en die konflikterende ideologie van Britse imperialisme en Afrikaner nasionalisme.

Hy was getroud met Maria Postma, 'n dogter van ds. Dirk Postma van Burgersdorp uit sy vyfde huwelik (met Johanna Willemina van Biljon). Van Totius se swaers deur dié huwelik was onder meer Petrus Postma en Marthinus Postma, halfbroers van sy vrou, Dirk Postma jr. en Stephanus Postma, eweneens halfbroers, en Maria se broer Willem Postma.

Bronnelys[wysig]

  • E. C. Pienaar (1935). Digters uit Suid-Afrika: Bloemlesing uit die Poësie van die Tweede Afrikaanse Taalbeweging. Sewende hersiene en vermeerderde druk. H.A.U.M. v/h J. Dusseau & Co., Kaapstad.

Eksterne skakels[wysig]

Wikisource
Wikisource het oorspronklike werke deur of oor: