vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
Die Verenigde Koninkryk der Nederlande (1815 - 1830/1839) (Nederlands: Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, Frans: Royaume des Pays-Bas) was deur die Kongres van Wene 1815 gestig. Die Koninkryk bestaan uit die Nederland (die voormalige Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande) in die Noorde en België (die vroeër Oostenrykse Nederlande) in die Suide. Die Koning Willem I was ook die Groothertog van Luxemburg en Hertog van Limburg, twe lande in die Duitse Boend. 1830 verklaar België naas die Belgiese Rewolusie se onafhanklikheid en die Koninkryk der Nederlande word gestig. Die Nederlande erken die belgiese onafhanklikheid 1839 in die Verdrag van Londen an.
