Versleuteling

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Versleuteling soos gebruik in Kriptologie / Kriptografie is 'n al hoe meer belangrike prosedure om databeveiliging te bewerkstelig, ongeag of dit geberg of na 'n ander party gestuur moet word. Dit sal dit slegs veilig wees indien dit omgesit word in 'n kriptiese (versleutelde) kode sodat dit nie deur ander persone gelees kan word nie.
Daar word gepraat van enkripsie (versleuteling) om 'n teksboodskap, of ander data in 'n onleesbare en versleutelde kodes te gaan omsit, wat veilig na die oord van bestemming gestuur kan word. Daar sal dit dan eer weer deur dekripsie (ontsleuteling) teruggeplaas moet word om weer die oorspronklike teks of data te kan verkry. Die versleuteling en ontsleuteling kan redlik kompleks raak. Hoe langer die sleutels (wagwoorde) is, hoe moeiliker kan die kodes geknak word. Daar word tans versleutelingsprosesse met 256, 320 en meer bisse gebruik. Maar hoe vinniger die rekenaars word hoe langer sal die bisse moet word, om te keer, dat 'n rekenaar al die miljoene moontlike opsies kan probeer om die kodes in 'n sekere tyd te kan knak.

Nuwe gebruike van versleuteling (enkripsie)[wysig]

Die firma Seagate het sopas (2008-04) 'n hardeskyf op die mark gebring wat selfstandig sy eie data-enkripsie en dekripsie gaan doen om databeveiliging seker te stel.


Sien ook: Kriptografie, Kriptologie, Publiekesleutelkriptografie, IPSec, Sleutel, Wagwoord/Parole