Gaan na inhoud

1988 Kanadese Grand Prix

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
  1988 Kanadese Grand Prix
Wedrengegewens
Wedren 5 van 16 in die 1988 Formule Een-seisoen
 [[{{{Previous_round}}}|Vorige wedren]]

Datum 12 Junie 1988
Amptelike naam XXVI Molson Grand Prix du Canada
Plek Gilles Villeneuve-renbaan, Montreal, Quebec, Kanada
Baan Tydelike straatbaan
4.390 km (2.728 mi)
Afstand 69 rondtes, 302.910 km (188.220 mi)
WeerSonnig en warm
Voorste wegspringplek
Bestuurder Vlag van Brasilië Ayrton Senna McLaren-Honda
Tyd 1:21.681
Vinnigste rondte
Bestuurder Vlag van Brasilië Ayrton Senna McLaren-Honda
Tyd 1:24.973 op rondte 53
Podiumplekke
EersteVlag van Brasilië Ayrton Senna McLaren-Honda
TweedeVlag van Frankryk Alain Prost McLaren-Honda
DerdeVlag van België Thierry Boutsen Benetton-Ford

Die 1988 Kanadese Grand Prix was 'n Formule Een-motorren wat op 12 Junie 1988 by die Gilles Villeneuve-renbaan in Montreal, gehou is. Dit was die vyfde ren van die 1988 Formule Een Wêreldkampioenskap. Die wedren van 69 rondtes is vanuit die wegspring deur die Brasiliaanse jaer Ayrton Senna gewen, wat 'n McLaren-Honda bestuur het, met sy Franse spanmaat Alain Prost tweede en die Belg Thierry Boutsen derde in 'n Benetton-Ford.

Die top 3 jaers in die ren: Prost (2de), Senna (wenner), Boutsen (3de)

Renuitslag

[wysig | wysig bron]
Pos. Nr. Renjaer Vervaardiger Rondtes Tyd/Rede vir uitval Rooster Punte
1 12 Vlag van Brasilië Ayrton Senna McLaren-Honda 69 1:39:46.618 1 9
2 11 Vlag van Frankryk Alain Prost McLaren-Honda 69 + 5.934 2 6
3 20 Vlag van België Thierry Boutsen Benetton-Ford 69 + 51.409 7 4
4 1 Vlag van Brasilië Nelson Piquet Lotus-Honda 68 + 1 rondte 6 3
5 16 Vlag van Italië Ivan Capelli March-Judd 68 + 1 rondte 14 2
6 3 Vlag van Verenigde Koninkryk Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 67 + 2 rondtes 19 1
7 17 Vlag van Verenigde Koninkryk Derek Warwick Arrows-Megatron 67 + 2 rondtes 16  
8 31 Vlag van Italië Gabriele Tarquini Coloni-Ford 67 + 2 rondtes 26  
9 22 Vlag van Italië Andrea de Cesaris Rial-Ford 66 Sonder brandstof 12  
10 30 Vlag van Frankryk Philippe Alliot Lola-Ford 66 Elektries 17  
11 2 Vlag van Japan Satoru Nakajima Lotus-Honda 66 + 3 rondtes 13  
12 33 Vlag van Italië Stefano Modena EuroBrun-Ford 66 + 3 rondtes 15  
13 24 Vlag van Spanje Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 64 + 5 rondtes 21  
14 9 Vlag van Italië Piercarlo Ghinzani Zakspeed 63 Enjin 22  
Ret 15 Vlag van Brasilië Maurício Gugelmin March-Judd 54 Ratkas 18  
Ret 14 Vlag van Frankryk Philippe Streiff AGS-Ford 41 Suspensie 10  
Ret 25 Vlag van Frankryk René Arnoux Ligier-Judd 36 Transmissie 20  
Ret 27 Vlag van Italië Michele Alboreto Ferrari 33 Enjin 4  
Ret 6 Vlag van Italië Riccardo Patrese Williams-Judd 32 Enjin 11  
Ret 18 Vlag van Verenigde State van Amerika Eddie Cheever Arrows-Megatron 31 Versneller 8  
Ret 5 Vlag van Verenigde Koninkryk Nigel Mansell Williams-Judd 28 Enjin 9  
Ret 26 Vlag van Swede Stefan Johansson Ligier-Judd 24 Enjin 25  
Ret 28 Vlag van Oostenryk Gerhard Berger Ferrari 22 Elektries 3  
Ret 19 Vlag van Italië Alessandro Nannini Benetton-Ford 15 Ontsteking 5  
Ret 32 Vlag van Argentinië Oscar Larrauri EuroBrun-Ford 8 Onderstel 24  
Ret 4 Vlag van Verenigde Koninkryk Julian Bailey Tyrrell-Ford 0 Botsing 23  
DNQ 23 Vlag van Spanje Adrián Campos Minardi-Ford    
DNQ 21 Vlag van Italië Nicola Larini Osella    
DNQ 29 Vlag van Frankryk Yannick Dalmas Lola-Ford    
DNQ 10 Vlag van Wes-Duitsland Bernd Schneider Zakspeed    
DNPQ 36 Vlag van Italië Alex Caffi Dallara-Ford
Bron:[1]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. "1988 Canadian Grand Prix". formula1.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Januarie 2015. Besoek op 23 Desember 2015.