2I/Borisov

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
2I/Borisov
Gb00234c.jpg
Die wentelbaan (in groen) van 2I/Borisov, wat in Desember 2019 tussen die wentelbane van Mars en Jupiter sal deurbeweeg.
Ontdekking
Ontdek deur: Gennadi Borisof
Ontdekkingsdatum: 30 Augustus 2019
Alternatiewe name: 2I, 2I/2019 Q4, 2I/Borisov,
2I/2019 Q4 (Borisov),
C/2019 Q4 (Borisov),
gb00234
Wenteleienskappe
Perihelium: 2,008±0,005 AE
Lengteas: −0,851±0,006 AE
Eksentrisiteit: 3,36±0,02 (JPL)
3,36±0,02 (Gray)[1]
Baanhelling: 44,04±0,04 grade
Volgende perihelium (voorspel): 8 Desember 2019[2]
2I/Borisov se wentelbaan deur die Sonnestelsel.

2I/Borisov (voorheen bekend as C/2019 Q4 (Borisov))[3][4] is die eerste interstellêre komeet en slegs die tweede interstellêre liggaam, naas 1I/ʻOumuamua, wat in die Sonnestelsel waargeneem is.[5][6] Dit het ’n heliosentriese baaneksentrisiteit van 3,4 en en is nie aan die Son gebonde nie. Die komeet sal in Desember 2019 deur die vlak van die sonnebaan beweeg, met sy naaste afstand van AE op 8 Desember 2019.

Naam[wysig | wysig bron]

Nadat vasgestel is die voorwerp, wat op 30 Augustus 2019 deur Gennadi Borisof van die Krim ontdek is, is inderdaad ’n interstellêre voorwerp soos wat vermoed is en dat dit nie aan die Son gebonde is nie, het die Internasionale Astronomiese Unie (IAU) se Kleinplaneetsentrum sy voorlopige naam, C/2019 Q4 (Borisov), in 2I/Borisov verander volgens die tradisie om komete na hulle ontdekkers te noem.[4] Die "2I" vooraan dui aan dit is die tweede interstellêre voorwerp wat in die Sonnestelsel waargeneem is, naas ʻOumuamua.[3][4] Anders as ʻOumuamua, wat ’n asteroïdeagtige voorkoms gehad het, het Borisof se aanvanklike waarneming en daaropvolgende bevestigings deur derde partye die teenwoordigheid van ’n koma om die liggaam aangedui – ’n wolk van gas en stof wat die liggaam as ’n komeet identifiseer.[7]

Kenmerke[wysig | wysig bron]

Samestelling[wysig | wysig bron]

Op 13 September 2019 het die Gran Telescopio Canarias ’n voorlopige laeresolusie-sigbareligspektrum van 2I/Borisov verkry wat onthul het die liggaam het ’n oppervlaksamestelling wat nie veel verskil van ’n tipiese Oortwolkkomeet nie.[8][9] Daarbenewens het die William Herschel-teleskoop op die eiland La Palma die waarneming van sianiedvrystellings (formule: CN) by 388 nm aangekondig (hierdie soort vrystellings is in baie ander komete bespeur, onder meer Halley se Komeet).[10]

Wentelbaan[wysig | wysig bron]

2I/Borisov se wentelbaan is uiters hiperbolies; dit het die grootste baaneksentrisiteit van meer as 300 bekende hiperboliese komete, ook baie groter as dié van ʻOumuamua.[11] Met ’n waarnemingstydperk van 13 dae is die grootste waarskynlikheid van die hiperboliese wentelbaan ’n eksentrisiteit van sowat 3,5, met ’n perihelium by 2 AE.[1] Ná 151 waarnemings het die monitorstelsel Scout van Nasa se Jet Propulsion Laboratory besluit op ’n eksentrisiteit van 2,9-4,5.[12]

In vergelyking daarmee het die planete se byna ronde wentelbane ’n eksentrisiteit van omtrent nul, terwyl ʻOumuamua s’n gereken word op 1,2. Hoe kleiner die periheliumpunt, hoe kleiner sal die eksentrisiteit wees. Interstellêre voorwerpe kan baie groot eksentrisiteite hê, soos groter as 3, omdat hulle nie tot die Son gebonde is nie en ’n klein verandering in snelheid ’n groot verandering in eksentrisiteit sal meebring.

Op die oomblik is die komeet die beste sigbaar uit die Noordelike Halfrond.[1] Vanweë sy baanhelling van 44 grade sal 2I/Borisov nie baie naby aan enige planeet kom nie.[2] Op 6 Desember 2019 sal dit ewe ver van die Son en Aarde af wees (2 AE).[1] Op 8 Desember 2019 sal dit perihelium (die naaste afstand aan die Son) bereik.[2] Laat in Desember sal dit sowat 1,9 AE van die Aarde af wees.[1]

In die interstellêre ruimte reis 2I/Borisov ’n ligjaar relatief tot die Son in rofweg 9 000 jaar.[Nota 1] Dit sal die Sonnestelsel in die rigting van die sterrebeeld Teleskoop verlaat.[13] Die liggaam het sowat ’n miljoen jaar gelede binne 5,7 ligjare van die middel van die dubbelster Kruger 60 (13,18 ligjare van hier in die sterrebeeld Kefeus) verbybeweeg teen ’n lae snelheid van 3,4 km/s.[14]

Teen Nuwejaar 2020 sal dit beter in die Suidelike Halfrond sigbaar wees.[1]

Nota[wysig | wysig bron]

  1. 299 792,458 km/s / 32,2 km/s = 9310 keer stadiger as lig.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Bill Gray (2019-09-20). "Pseudo-MPEC for gb00234". Project Pluto. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2019-09-11. Besoek op 2019-09-20.
  2. 2,0 2,1 2,2 "JPL Small-Body Database Browser: C/2019 Q4 (Borisov)". Jet Propulsion Laboratory. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2019-09-23. Besoek op 2019-09-23.
  3. 3,0 3,1 "MPEC 2019-S72 : 2I/Borisov = C/2019 Q4 (Borisov)". Minor Planet Center. International Astronomical Union. Besoek op 24 September 2019.
  4. 4,0 4,1 4,2 Christensen, Lars Lindberg. "Naming of New Interstellar Visitor: 2I/Borisov". International Astronomical Union: Press Releases. International Astronomical Union. Besoek op 24 September 2019.
  5. Grossman, Lisa (2019-09-12). "Astronomers have spotted a second interstellar object". Science News (in Engels). Besoek op 2019-09-16.
  6. Strickland, Ashley. "2nd interstellar visitor to our solar system confirmed and named". Cable News Network (in Engels). Turner Broadcasting System, Inc.
  7. Greskno, Michael (12 September 2019). "Bizarre comet from another star system just spotted". National Geographic. Besoek op 25 September 2019.
  8. "The Gran Telescopio Canarias (GTC) obtains the visible spectrum of C/2019 Q4 (Borisov), the first confirmed interstellar comet". Instituto Astrofisico de Canarias. Besoek op 2019-09-14.
  9. (19 September 2019) “Interstellar Visitors: A Physical Characterization of Comet C/2019 Q4 (Borisov) with OSIRIS at the 10.4 m GTC”. Research Notes of the American Astronomical Society 3 (9): 131. doi:10.3847/2515-5172/ab449c.
  10. "IAU Electronic Telegram No. 4670". Central Bureau for Astronomical Telegrams. Besoek op 2019-09-25.
  11. "JPL Small-Body Database Search Engine: e > 1". Jet Propulsion Laboratory. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2019-09-25. Besoek op 2019-09-25.
  12. "Scout: gb00234". JPL CNEOS. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2019-09-10. Besoek op 2019-09-10. (archive.is with 151 obs)
  13. Bill Gray. "FAQ for C/2019 Q4 (Borisov)". Project Pluto. Besoek op 2019-09-25.
  14. Dybczyński, Piotr A.; Królikowska, Małgorzata; Wysoczańska, Rita (2019). "Kruger 60 -- a plausible home system of the interstellar comet C/2019 Q4". [astro-ph.EP]. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]