Adriaan Snyman

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Adriaan Snyman (28 Februarie 1938, Lichtenburg- ) is ’n Suid-Afrikaanse skrywer. Hy publiseer boeke in verskeie genres, waaronder spanningsverhale, historiese romans en jeugverhale. Hy verwerf veral bekendheid met sy romans wat oor Noag se ark handel. Hy skryf ook 'n aantal nie-fiksie boeke oor onderwerpe soos Siener van Rensburg, die millennium, die Bybel en die Boere. Verder skryf hy ook onder die skuilname De Wet le Roux, Francois Richter en Stephanie Meiring. As De Wet le Roux en Francois Richter skryf hy spanningsverhale terwyl hy liefdesverhale as Stephanie Meiring publiseer.

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Adriaan Snyman is op 28 Februarie 1938 op die plaas Klipkuil in die distrik Lichtenburg in Wes-Transvaal gebore, waar hy die eerste dertien jaar van sy lewe deurbring.Hierna verhuis die gesin na Johannesburg. Hy matrikuleer aan die Tegniese Kollege in Johannesburg waarna hy vir die Transvaalse Provinsiale Administrasie werk, eers as klerk en later as boekkeurder in die biblioteek van die Onderwysdepartement. Hy verwerf 'n B.A.-graad met deeltydse studie deur die Universiteit van Suid-Afrika. Hierna word hy joernalis in diens van die Departement van Landbou-Tegniese Dienste in Pretoria en sluit daarna aan by die redaksie van Hoofstad in Pretoria en later by Die Burger in Kaapstad. Geruime tyd was hy perdewedren-skrywer vir Die Burger.

In 1981, na 'n sigeunerbestaan saam met sy gesin, vestig hy hom op Hartenbos en begin voltyds skryf. Later emigreer hy na die Verenigde State van Amerika, maar keer vroeg in die negentigerjare van die vorige eeu terug na Suid-Afrika. Hy vestig hom in Mosselbaai, vanwaar hy vanaf 1991 Vaandel-Uitgewers (eers Hugenote Publikasies, toe Libanon Uitgewers en vanaf 1996 onder sy huidige naam) bedryf, 'n uitgewery wat sy vele boeke oor Siener van Rensburg en boeke oor die regse Boere politiek uitgee. Hy maak ook 'n video van Siener se lewe en reis in 2001 regdeur die land om mense in te lig oor die voorspellings van 'n gewelddadige burgeroorlog in Suid-Afrika, waartydens blankes op groot skaal uitgemoor sal word. Die video wat hy oor die profeet en sy voorspellings maak word ook wyd vertoon. In 2002 word sy huis deursoek en die polisie lê beslag op verskeie dokumente, asook rekenaars wat inligting oor Siener se profesieë bevat. Die video wat hy gemaak het word later as bewysstuk gebruik in die hofsaak teen regse rebelle wat aangekla word van sameswering tot gewelddadige verset teen die regering. Hy is getroud met Annelize Morgan, 'n bekende skrywer, en hulle het vyf kinders. Hulle verhuis in 2012 na Ladismith in die Karoo, waar misdaad volgens amptelike statistieke van die laagste in die land is.

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Hy skryf onder sy eie naam, asook die skuilname De Wet le Roux, Stephanie Meiring en Francois Richter.

Adriaan Snyman[wysig | wysig bron]

Kortverhale en novelles[wysig | wysig bron]

Op hoërskool begin hy gedigte skryf om sy verlange na en herinnering aan die rustigheid van die platteland te verwoord. Sy eerste verhaal word deur Die Huisgenoot gepubliseer wanneer hy slegs agtien jaar oud is. Terwyl hy by die Transvaalse Provinsiale Administrasie werk word sy eerste gedig in Die Brandwag gepubliseer en skryf hy verskeie kortverhale wat in tydskrifte verskyn en ook oor die radio uitgesaai word. In 1963 debuteer hy met die kortverhaalbundel Die sorge van ons dae. Die kortverhaal Die telegram[1] uit hierdie bundel word ook opgeneem in die versamel bundels Mosaïek[2][3] en Kleinbegin in die prosa,[4] laasgenoemde wat lank voorgeskryf word op skole. In hierdie kortverhaal is die gebeure hoofsaak, waar die skrywer vernuftige leidrade gee om die leser in te trek in die verwagting van slegte nuus, wat verder aangewakker word deur die koms van 'n telegram.[5] Die inhoud van die telegram keer egter alle verwagtings op sy kop. Van sy kortverhale word ook opgeneem in die versamelbundel Van spoke gepraat.

Priester van die rotte (1966) is 'n novelle waarin die lewenstryd van uitgesakte en ontgogelde mense vertel word, wat hulle lewensdae in kroeë en bordele slyt. Benewens die volwassenes sonder hoop vertel dit ook die verhaal van 'n jong, verlamde seuntjie wat alleen in 'n huis lê en wag vir die terugkoms van sy ma wat weggeloop het.

Romans[wysig | wysig bron]

Die weg van 'n arend(1966) is 'n spanningsverhaal met die leerling-vlieënier Dawie Richter as hoofkarakter. Hy wil nie regtig vlieënier wees nie en bots met almal by Vliegpan, die opleidingsentrum. Later bemeester hy tog die moeilike vliegkuns, maar word dan van sabotasie aangekla.

Kruistog na die ewigheid (1972) is 'n oorlogsroman wat afspeel tydens die Tweede Wêreldoorlog.[6] Die lotgevalle van die Suid-Afrikaanse Vyfde Brigade en die veldslae van Sidi Rezegh, El Alamein en Tobroek word hier te boek gestel in 'n roman waarvoor hy meer as drie jaar navorsing gedoen het.

Belangwekkend is sy romans oor Noag, naamlik Skip van genade en Die arkbouer.[7]

Skip van Genade (1970) is die bekende Bybelse verhaal van die sondvloed, maar die skrywer bou die gegewe uit deur 'n omvattende beskrywing van die samelewing en tydperk na aanleiding van ander geskrifte soos die Babiloniese vloed verhaal, Joodse apokriewe en ander Bybelse geskrifte. Veral interessant is die uitbeelding van die leefwyse van die Sumeriërs en hulle koning Siusudra, wat deur sy towenaar ingelig word dat daar wel 'n watervloed sal kom en dat hy ook vir hom 'n ark moet bou. Volgens hierdie legende het Siusudra die vloed oorleef, maar die roman volg die Bybelse gegewe dat slegs Noag en sy gesin gered is. Noag se mense begin in 'n tyd van groot droogte twyfel aan Noag se God en sien hoe die Sumeriërs onder Siusudra in hulle stad Sjoeroepak in hulle sonde floreer. In groot getalle dros hulle dan na die Sumeriërs, met Noag wat onder hulle bespotting deurloop en selfs aangerand word.

Die arkbouer (1989) (in Engels vertaal as The ark builder) vertel weereens die verhaal van Noag en die sondvloed, nadat hy verdere inligting bekom het oor die antieke wêreld van die Sumeriërs en Setiete. Benewens die Bybel word ander bronne oor die sondvloed en die wêreld van daardie tyd ook betrek, insluitende die Epos van Gilgamesj (wat dateer uit die tyd tussen 700 v.C.-600 v.C.), Joodse apokriewe en twee ander weergawes van die vloedramp wat uit vroeëre millennia dateer, die oudste ongeveer 2400 v.C. Hierdie boek skets die toestande in Noag se dae en beskryf hoe sy broers Herson en Kedar hom verlaat om te dros na die stad Sjoeroepak. Noag kry te doen met die argwaan en hoon van die gemeenskap en die verbrokkeling van sy familie. Hy lewe in 'n gewelddadige tyd maar hy het 'n merkwaardige roeping.

In Heuwel van getuienis[8][9](1983) (in Engels vertaal as The wine of God’s fury) is Jammerdal in die sentrum van die stryd tussen die goeie en die bose, waar hierdie twee so verstrengel geraak het dat dit nie meer onderskeibaar is nie. Pater Nikolas kyk toe hoe daar onverklaarbaar 'n brand in die sakristie ontstaan, waarna die kerk afbrand. Hy beweer dit was 'n ongeluk, maar dan word ook sy skuld daaraan uitgewys. Die vreemdelinge met buitengewone magte, Apollion en Lilith, kom daarna op die dorp aan en verkry pater Nikolas en na hom een vir een sy gemeentelede onder hul mag. Net die blinde Cecilia en Christiaan, die pater se bokwagter, swig nie voor die vreemdelinge nie. Vreemde en onverklaarbare dinge gebeur, totdat Christiaan en Apollion in 'n titaniese stryd tussen goed en kwaad teenoor mekaar te staan kom.

Die laaste vrees (1985) speel af tydens die stryd van die Poolse partisane teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog om hulle land van die Duitse juk te bevry. Die Geallieerdes gooi voorrade vir hulle oor Warschau af, maar een van die vlugte met Suid-Afrikaners aan boord word afgeskiet en doen noodgedwonge 'n noodlanding agter vyandelike linies, waardeur hulle midde in hierdie stryd geplaas word.

Meggie[10] (1993) is 'n verhaal wat op die waarheid gebaseer is en op die lewe van 'n werklike persoon. Meggie McDonald kom as twaalfjarige saam met haar Skotse ouers na Suid-Afrika, waar haar pa sy fortuin op die delwerye wil kom maak. Weens omstandighede beland hulle as bywoners op 'n plaas in die Riversdal-distrik, waar hulle toenemend met die bruin en swart werkers assosieer. Meggie se ontberings lei daartoe dat sy later haar lot inwerp by die bruin man Maer-Flip Elders. Die verhaal word vertel met goeie insig in die tipiese spreektaal van die omgewing, met humor wat deurentyd die benarde situasie van die karakters versag. 'n Fragment uit Meggie word deur Hennie Aucamp in die versamelbundel Wys my waar is Timboektoe opgeneem.

Kinder en en jeugverhale[wysig | wysig bron]

Vir kinders en die jeug skryf hy ook etlike verhale. Jokkie vir die sweetvos (1972) is die verhaal van die arm seun Francois wat daarvan droom om 'n jokkie te word en met perde te werk. Hy kom agter dat dit baie harde werk sal verg om sy ideaal te verwesenlik en dan is daar nog vele ander struikelblokke. Hy moet stry teen sy broer wat predikant wil word en meen dat perdewedrenne van die bose is en ook stry om die hand van Lize, die afrigter se dogter. Dit word Francois se begeerte om die wonder perd Sieraad te ry.

Talita koemi (1973) vertel die verhaal van die dogtertjie van Jaïrus, Ragel, wat deur Jesus uit die dode opgewek is. Na hierdie wonderwerk word Ragel se ouers volgelinge van Jesus, maar Ragel en haar oupa, Hiskea, bly agter in die huis in Kapernaüm. Weens haar geloof in Jesus word sy uitgeskuif en wil niemand enigiets met haar te doen hê nie. Die dorpenaars weier om te glo dat sy uit die dood opgewek is nie en die Joodse Vergadering wil haar dwing om te erken dat sy tydens Jesus se besoek slegs geslaap het. Selfs haar oupa Hiskea keer in hierdie krisis oomblik sy rug op haar. Sy vlug na Jerusalem om na Jesus en haar ouers te gaan soek. Hierdie boek word verwerk en later heruitgegee as Dogtertjie staan op.

In Die silwer wiel[11] (1986) neem al die standerd vyf seuns aan 'n fietswedren deel. Daar is die bullebak Krap Hagen en sy trawante wie se ouers vir hulle vinnige fietse koop, maar ook die arm seun Boetie Faber met die horrelvoet en sy vriend, Klein-Org Stroebel. Hulle moet hulle fietse self uit ou onderdele bou. Boetie oefen solank op die alkoholis oom Siegbert se dikwiel terwyl hy sy eie fiets saamflans. Saam stry hulle, oom Siegbert teen sy alkoholisme en Boetie teen sy liggaamsgebrek. Op die dag van die wedren is oom Siegbert nugter en Boetie eindig tweede, net na Krap Hagen. Ten spyte van die voorspelbaarheid van die verhaal, tref die openhartige eerlikheid en entoesiasme van die boek.

Kruisvuur (1978) speel af tydens die diensplig jare en handel oor Gerhard, wat twyfel of hy die pas sal kan volhou as gevolg van sy asma. Sy dapperheid besorg eindelik aan hom 'n medalje.

Die vuurwoud (1979) speel tydens die Eerste Wêreldoorlog in Delville-bos af, tydens die beroemde geveg wat hier plaasgevind het en waarin talle Suid-Afrikaners betrokke was. Dit is steeds die een geveg waarin meer Suid-Afrikaners op een geleentheid hulle lewens neerlê as in enige ander gebeurtenis. Stefan Meinhardt vind hom as baardraer by hierdie geveg. Hy het teen sy moeder se sin by die oorlog troepe aangesluit, weliswaar onder sy oom se toesig. Sy oom is dokter Wilhelm Coetzer, hoof van die Korps, en Stefan moet aan die ander bewys dat hy nie gepamperlang word nie.

Die avontuurverhaal Nagbrug (1987) is 'n herskrywing vir die jeug van die roman Die laaste vrees Hierdie verhaal speel af tydens die Tweede Wêreldoorlog, wanneer 'n groep jong vlieëniers noodvoorrade van Italië na Warskou neem. Michael, die jong Suid-Afrikaner, se vliegtuig word beskadig en hy word sodoende getoets.

Die delwers geskiedenis vorm die agtergrond vir Ons Koba en Klipkuil: kroniek van die diamantveld.

Ons Koba[12] (1989) speel in die goud delwerye af, waar die vyftienjarige Koba na haar pa se dood poog om 'n lewe te maak op die goudvelde by Pelgrimsrus. Haar pa is deur drie goud rowers doodgeskiet en sy het haar boetie Pietman en die twee kleintjies om voor te sorg. Die historiese delwers milieu rondom Pelgrimsrus word realisties en histories korrek weergegee, terwyl Fanie Bekker die boek illustreer met swart en wit tekeninge. In 1993 is Ons Koba op die kortlys vir die toekenning van die Ou Mutual-prys.

Klipkuil: kroniek van die diamantveld (1989) fokus op die lewe op Klipkuil, 'n delwersdorp, met die dertienjarige Theo wat in diamantsmokkelary betrokke raak.

Die jaar van die sneeuskip[13] (1991) vertel die verhaal van Marianne, wat deelneem aan 'n soektog na Noag se ark (die sneeu skip van die titel) wat volgens oorlewering op berg Ararat (Agri Dagi of Berg van Pyn in Turks) in Turkye lê. Sy moet haar eie vrese oor haar broer se dood in 'n bergklim ongeluk en haar verhoudings met ander uitsorteer. Theuns, haar broer se bergklim maat vir wie sy nog altyd vir haar broer se dood blameer het, neem aan die soektog deel en ook Dewald, en sy besef dat haar gevoelens jeens hulle teen die hange van die berg getoets sal word.

Ander skryfwerk[wysig | wysig bron]

Vanaf die negentigerjare spits hy hom daarop toe om Siener van Rensburg se visioene ter boek te stel.[14] Veral generaal De la Rey het geglo dat Siener 'n ware profeet was en het gereeld sy hulp ingeroep tydens die Anglo-Boereoorlog, terwyl generaal De Wet en ook staatslui soos Hertzog, Louis Botha en Jan Smuts getuig het hoe van sy gesigte bewaarheid is.

Stem van 'n profeet[15] (1993) word in Engels vertaal as Voice of the prophet en hierdie boek word ook in Duits vertaal. Hierdie boek vertel meer van Siener van Rensburg as mens en sy geskiedkundige impak.

Teen die aand sal dit lig word (1994) is 'n roman met Siener se gesigte as tema en vertel hoe die Afrikaner hom uit die as van die 1994-verkiesing weer ophef en hom eindelik van die heerskappy van vreemdes bevry.

Siener van Rensburg: Boodskapper van God (1995) is die biografie van die profeet Siener van Rensburg. Dit bevat veral voorspellings van wat met sy volksgenote gaan gebeur en hierdie boek is vol onthullings, historiese gegewens, visioene en honderde verklaring van die Siener se gesigte.

Die laaste loopgraaf (1997) bevat besonderhede oor die volk se laaste groot stryd, die Derde Vryheidsoorlog en die oorwinning van die Boere in hulle vryheidstryd.

Siener: Blaas die basuin(2008) is aanvullend tot die visioene in Boodskapper van God en verklaar wat vorentoe in Suid-Afrika gaan gebeur.

Die Oera Linda Boek (1998) bestaan reeds sedert 2193 voor Christus en handel oor 'n 4000 jaar oue beskawing. Merkwaardig genoeg bevat die boek talle verstaanbare Afrikaanse woorde en uitdrukkings. Die boek bevat ook 'n profesie wat oor dertig eeue strek.

Bloedvlaag oor Prieska (1999) bevat inligting oor die bloedige stryd wat die Boere sal moet veg voor hulle die oorwinning en vryheid verkry.

Waarskuwing 2000 (1999) bevat inligting oor wat in lande regdeur die wêreld gebeur en waarskuwings oor wat mens in die nuwe millennium te wagte kan wees.

Die Mesias-kode (2001) bevat inligting oor die geheime kode wat opgesluit lê in die Bybel en die uniekheid van die Bybel bewys, asook vele wetenskaplike ontdekkings verklaar.

Die lewende wesens (2001) verklaar die Bybelse verwysings na hierdie wesens en verduidelik die belangrike rol wat hulle aan die einde van die tyd sal speel.

De Wet le Roux[wysig | wysig bron]

Onder die naam De Wet le Roux skryf hy hoofsaaklik ontspanningsverhale.

Kamp van vervloeking, Laksman in boeie en Die weg na vryheid is almal oorlogsverhale.

In die ou Kaapse verhaal Vallei van vrees besoek Antoinette Cordier haar eksentrieke oupa en vind dat hy die slagoffer was van struikrowers. Een van die struikrowers keer terug en 'n voëlvryverklaarde skipbreukeling red haar en haar oupa, maar verdwyn daarna met haar perd. Dan word haar oupa se sak vol riksdaalders gesteel en die wedloop om die versteekte familie-juwele te vind, begin.

Stephanie Meiring[wysig | wysig bron]

As Stephanie Meiring skryf hy hoofsaaklik liefdesverhale. Branders van Onheil (1974) is die verhaal van die verpleegster Linda Verwey, wie se verloofde, Paul Meyer, 'n betrekking aanvaar by 'n weerstasie in Ysland. Om naby hom te wees, gaan werk sy by 'n hospitaal in Glasgow, in Skotland. Paul se liefde vir haar is egter besig om af te koel. Hy word ernstig beseer in 'n ongeluk en na die Boston-hospitaal op Zetlandeiland in die Noordsee oorgeplaas. Omdat sy by hom wil wees, en ook omdat sy hulle verhouding wil probeer red, vra Linda 'n oorplasing na hierdie hospitaal. Met haar aankoms op die dorpie Lerwick is die hoof van die hospitaal, dokter Heinrich Kellerman, openlik vyandig teenoor haar en dieselfde nag skrik sy wakker en ontdek 'n inbreker in haar kamer.

In Die pad na die sterre (1974) verneem Elana Verwey dat Johann Reynders van Hollywood af terugkom Kruisburg toe om 'n rolprent op sy geboortedorp te kom maak. Johann bring vir Maureen Hill saam met hom. Leon Swarts is verlief op Elana en hy is bang dat sy tog nog vir Johann bo hom sou verkies. Tillie Groenewald is steeds verlief op Johann en sy doen alles in haar vermoë om hom te vang. Dan gebeur 'n lelike ding op Kruisburg en die mense fluister dat Johann daarvoor verantwoordelik was.

Lizel Joubert is in More se goue strande (1975) 'n begaafde ballerina. Jacques Verwey is 'n joernalis wat haar ontmoet toe hy 'n artikel moes skryf oor die balletskool. Hulle begin 'n verhouding, maar Jean Cox verskyn op die toneel en werk saam met Jacques. Jacques word nou onseker rondgeslinger tussen Lizel en Jean, terwyl Lizel op haar beurt onseker is tussen Jacques en Herman de Vries. Herman is die suksesvolle jong sakeman saam met wie sy in die reën vir 'n bus moes wag.

In Die aandwind bring verlange (1977) bewonder Stella Gerber in die geheim vir Deon Malherbe, die afrigter van haar vader se renperde. Sy raak dan verlief op Ignasius Versfeldt, die beroemde Springbok-rugbyspeler, maar Ignasius is nie seker van sy liefde vir haar nie. Intussen help Deon Malherbe haar om haar geliefkoosde renperd, Irish Wind, te behou. Hy rig egter ook vir Jupiter af, die groot swart hings wat behoort aan Daphne Stewart.

In Anderkant de reënboog (1979) vind Melissa Greyling op 21-jarige ouderdom uit dat sy 'n aangenome kind is. Sy voel hierna asof sy nêrens tuis hoort nie en haar pleegmoeder Beulah waarsku haar dat Gerhard Beneke nie meer met haar sal wil trou as hy die waarheid te hore kom nie. Sy vlug na Pretoria toe waar sy as aktrise 'n nuwe loopbaan begin en terselfdertyd begin soek na haar ware moeder. Sy kan Gerhard egter nie vergeet nie.

Linda ontmoet die skrywer Carl Reynders in Nonnatjie (1979) en gaan eet saam met hom, al het sy reeds 'n afspraak met haar aanstaande verloofde, Stefan Muller. Carl is egter verloof aan Yvonne Beneke, die aktrise wat die hoofrol vertolk het in die film waarvan Carl die draaiboek geskryf het – en Yvonne se pa het die rolprent gemaak. Stefan is baie jaloers en Yvonne Beneke net so jaloers, want sy waarsku Linda persoonlik om vir Carl uit te los. Carl wil haar egter nie uitlos nie, want hy het lank voordat hy haar ontmoet het, reeds 'n roman geskryf getitel Nonnatjie. Die Nonnatjie van sy verhaal was net so 'n meisie soos Linda wat op 'n Bosveldplaas grootgeword het waar die wildevy en die apiesdoring groei.

Francois Richter[wysig | wysig bron]

Francois Richter skryf onder andere die spanningsverhaal Genadelose ure, wat in die Klub 707-reeks uitgegee word.

Publikasies[wysig | wysig bron]

Adriaan Snyman[16][wysig | wysig bron]

1963Die sorge van ons dae

1964Onsterflike lig

1966

  • Kruis van die liefde
  • Priester van die rotte
  • Die weg van 'n arend

1970Skip van genade

1972

  • Jokkie vir die sweetvos
  • Kruistog na die ewigheid

1973Talita koemi

1978

  • Kruisvuur
  • Skaduwees van gister

1979Die vuurwoud

1983

  • Dogtertjie staan op
  • Heuwel van getuienis

1985Die laaste vrees

1986Die silwer wiel

1987Nagbrug

1989

  • Ons Koba
  • Die arkbouer
  • Klipkuil: kroniek van die Diamantveld

1991Die jaar van die sneeuskip

1992Siener van Rensburg, profeet van sy volk

1993

  • Meggie
  • Stem van 'n profeet

1994

  • Teen die aand sal dit lig word
  • Die Boereprofeet – verdere visioene en verklarings

1995Siener van Rensburg, boodskapper van God

1997Die laaste loopgraaf

1998Die Oera Linda Boek

1999

  • Bloedvlag oor Prieska
  • Waarskuwing 2000

2000Komende oordele

2001

  • Die Messias kode
  • Lewende wesens
  • Briewe aan my kinders

2003Die komende wêreld diktatuur

2008Siener: Blaas die basuin

Stephanie Meiring[17][wysig | wysig bron]

1963Die sorge van ons dae

1970Die wit ballerina

1972Kasteel in die woud

1973

  • Die Blinde Sirkel
  • Vlinder in die wind

1974

  • Blomme in die winter
  • Branders van onheil
  • Die pad na die sterre

1975

  • Gestaltes teen die skemer
  • More se goue strande

1976Erfenis van geluk

1977

  • Die aandwind bring verlange
  • Masker van geluk

1978Skaduwees van gister

1979

  • Anderkant die reënboog
  • Nonnatjie

1980Trane sal verbygaan

1981

  • Blye Hoop
  • Espanja

1982Vrou in die skemering

1983Ruiter in die wind

1985Die goue droom

1986

  • Die laggende mandaryn
  • Op wieke van geluk
  • Smarag van wraak

1989Die son sal weer skyn

1998Omnibus

Francois Richter[wysig | wysig bron]

  • 1976Genadelose ure
  • 1977Die muisval

Ander verwysings[wysig | wysig bron]

  • Kannemeyer, J.C. Die Afrikaanse literatuur 1652–2004. Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005
  • Van Coller, H.P. (red.) Perspektief en Profiel Deel I. J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1998
  • Wybenga, Gretel en Snyman, Maritha (reds.) Van Patrys-hulle tot Hanna Hoekom. Lapa-Uitgewers Eerste uitgawe Tweede druk 2005
  • Snyman, Adriaan. Biografiese skets. Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN) Bloemfontein (ongepubliseerd)

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Marais, G.F. ‘Die telegram’ van Adriaan Snyman. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 21 no. 2, Mei 1983
  2. Bosch, Erna. Mosaïek. Academica Pretoria Eerste uitgawe 1986
  3. Smuts, J.P. en Van Rensburg, R. Mosaïek. HAUM Kaapstad Vierde druk 1969
  4. Malan, Charles. Kleinbegin in die prosa. De Jager-HAUM Uitgewers Pretoria Tweede uitgawe Sewentiende druk 1994
  5. Slabbert, H. le R. ’Die telegram’ van Adriaan Snyman. Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 21 no. 1, Februarie 1983
  6. Van Zyl, Wilhelm. ’n Mengsel van romantiek en geweld. Keur, 24 Januarie 1986
  7. Cilliers, Cecile. Die Burger, 12 Oktober 1989
  8. De Bruin, Philip. Beeld. 3 September 1984
  9. Snyman, Henning. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 22 no. 4, November 1984
  10. Van Zyl, Ia. Die Burger, 11 Januarie 1994
  11. Le Roux, Marina. Die Burger, 21 Mei 1987
  12. Le Roux, Marina. Die Burger, 8 Maart 1990
  13. Le Roux, Marina. Die Burger, 26 November 1991
  14. Jansen, Herman. Snyman sê hy wil nie geweld stig met Siener. Rapport, 9 Mei 2004
  15. De Kock, Ben. Die Burger, 30 November 1993
  16. Springbokboeke: http://www.springbokboeke.co.za/html/adriaan_snyman.html
  17. Esaach: http://www.esaach.org.za/index.php?title=Meiring,_Stephanie