Gaan na inhoud

Alan Greenspan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Alan Greenspan
Gebore
Alan Greenspan

6 Maart 1926
NasionaliteitVSA
Beroep13 de Voorsitter van die Federale Reserwe (1987 – 2006)
Bekend virEkonomie

Alan Greenspan (gebore 6 Maart 1926) is 'n Amerikaanse ekonoom wat van 1987 tot 2006 as die 13de voorsitter van die Federale Reserweraad gedien het. Hy het as 'n privaat adviseur gewerk en konsultasiewerk vir firmas verskaf deur sy maatskappy, Greenspan Associates LLC.

Greenspan is in Augustus 1987 deur President Ronald Reagan tot die Federale Reserweraad benoem en is met opeenvolgende vierjaarintervalle heraangestel totdat hy op 31 Januarie 2006 afgetree het, na die tweede langste ampstermyn in die posisie, slegs de7ur William McChesney Martin oortref.[1] President George W. Bush het Ben Bernanke as sy opvolger aangestel. Greenspan het na die Federale Reserweraad gekom van 'n konsultasieloopbaan. Alhoewel hy in sy openbare verskynings ingetoë was, het gunstige mediadekking sy profiel tot 'n punt verhoog dat verskeie waarnemers hom met 'n "rockster" vergelyk het.[2][3][4] Demokratiese leiers van die Kongres het hom gekritiseer omdat hy sy amp gepolitiseer het weens sy steun vir die privatisering van maatskaplike sekerheid[5][6] en belastingverlagings.[7]

Baie het aangevoer dat die "maklike geld"-beleid van die Fed tydens Greenspan se ampstermyn, insluitend die praktyk bekend as die "Greenspan put", 'n belangrike oorsaak was van die dot-com-borrel en subprima-verbandkrisis (laasgenoemde het binne 'n jaar na sy vertrek uit die Fed plaasgevind), wat volgens The Wall Street Journal "sy reputasie geskend het".[8][9] Yale-ekonoom Robert Shiller voer aan dat "sodra aandele gedaal het, eiendom die primêre uitlaatklep geword het vir die spekulatiewe waansin wat die aandelemark ontketen het".[10] Greenspan het aangevoer dat die behuisingsborrel nie 'n gevolg was van lae-rente korttermynkoerse nie, maar eerder 'n wêreldwye verskynsel wat veroorsaak word deur die progressiewe daling in langtermynrentekoerse – 'n direkte gevolg van die verhouding tussen hoë spaarkoerse in die ontwikkelende wêreld en die omgekeerde daarvan in die ontwikkelde wêreld.[11]

Sien ook

[wysig | wysig bron]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. Friedman, Benjamin M. (20 Maart 20, 2008). "Chairman Greenspan's Legacy". New York Review of Books. Vol. 55, no. 4. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Maart 2016. {{cite news}}: Gaan datum na in: |date= (hulp)
  2. Aversa, Jeannine (5 Maart 2005). "Alan Greenspan Enjoys Rock Star Renown". Houston Chronicle. Besoek op 7 Desember 2011.
  3. Evans-Pritchard, Ambrose (17 September 2007). "Greenspan Was More a Rock Star than a Feared Fed Sage". The Daily Telegraph. London. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Januarie 2022. Besoek op 7 Desember 2011.
  4. Stahl, Leslie (11 Februarie 2009). "Greenspan Defends Low Interest Rates". CBS News. Besoek op 7 Desember 2011.
  5. Woodruff, Judy; Reid, Harry (3 Maart 2005). "Inside Politics". Washington DC: CNN. Geargiveer vanaf die oorspronklike (Transcript of interview) op 10 Julie 2017. Besoek op 14 Junie 2022. Judy, jy verstaan, hoop ek, dat ek nie 'n groot Greenspan-aanhanger is nie -- Alan Greenspan-aanhanger. Ek het die laaste twee keer teen hom gestem. Ek dink hy is een van die grootste politieke skelms wat ons in Washington het. Die feit van die saak is, hy het vir ons gesê toe ons aan bewind was en Clinton president was, was die grootste probleem wat die Amerikaanse volk in die gesig gestaar het, die tekort. En ons het iets daaraan gedoen. Ons het gedurende die Clinton-jare die skuld met ongeveer 'n half triljoen dollar afbetaal. Waarom reageer hy nie op die Republikeine en sê vir hulle dat die groot probleem hier die skuld is wat hierdie administrasie geskep het nie?
  6. "Reid Sticks by Greenspan Comments". The Washington Times. 5 Maart 2005. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Desember 2008. Besoek op 24 Oktober 2008.
  7. Andrews, Edmund L. (3 Maart 2005). "Greenspan says Federal Budget Deficits are 'Unsustainable[[:Sjabloon:'-]]". The New York Times. Besoek op 22 Junie 2009. {{cite news}}: URL–wikilink conflict (hulp)
  8. Hilsenrath, Jon; Di Leo, Luca & Derby, Michael S. (13 Januarie, 2012). "Little Alarm Shown at Fed At Dawn of Housing Bust". The Wall Street Journal. Besoek op 24 Januarie 2012. {{cite news}}: Gaan datum na in: |date= (hulp)
  9. Teeter, Preston; Sandberg, Jorgen (2017). "Cracking the enigma of asset bubbles with narratives". Strategic Organization. 15 (1): 91–99. doi:10.1177/1476127016629880. S2CID 156163200.
  10. Shiller, Robert (20 Junie 2005). "The Bubble's New Home". Barron's. Sodra aandele gedaal het, het eiendom die primêre uitlaatklep geword vir die spekulatiewe waansin wat die aandelemark ontketen het. Waar anders kon duikers hul nuutverworwe handelstalente aanwend? Die materialistiese vertoon van die groot huis het ook 'n salf geword vir die gekneusde ego's van teleurgestelde aandelebeleggers. Deesdae is poker die enigste ding wat naby eiendom as 'n nasionale obsessie kom.
  11. Greenspan, Alan (11 Maart 2009). "The Fed Didn't Cause the Housing Bubble". Wall Street Journal. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Februarie 2015.