Albatros W.4

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Albatros W.4
Albatros W.IV No747 01.jpg
Eerste prototipe van die Albatros W.IV, Nr.747
Tipe Veg-vliegboot
Vervaardiger Albatros Flugzeugwerke
Nooiensvlug 1916
Aantal gebou 118
Ontwikkel van Albatros D.I

Die Albatros W.4 was 'n Duitse enkelsitplek, dubbeldekker vlottervliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Die Duitse Vloot was bekommerd oor die aanvalle op hulle vliegboot basisse langs die kus van Vlaandere en het in die somer van 1916 'n spesifikasie uitgereik vir 'n enkelsitplek vegter wat vir die verdediging van hulle basissie gebruik kon word. Die eenvoudigste manier om die prototipe te ontwikkel was om 'n bestaande model aan te pas. Albatros Flugzeugwerke het gou 'n vlottervliegtuig geproduseer gebaseer op die ontwerp van die Albatros D.I. Die nuwe vegvliegtuig. met die kode W.4, het 'n paar onderdele van die D.I gebruik maar daar was 'n groter gaping tussen die romp en boonste vlerke. Die vlerke het ook 'n een meter langer span gehad. Die vin onder die stert was vewyder en die stertvin was normaal alhoewel 'n bietjie groter. Die vliegtuig was gemonteer op twee vlotte wat aan die onderste vlerk geheg is.

Die eerste W.4 was in September 1916 afgelewer aan die Duitse Vloot met 'n tweede vliegtuig later in die maand. Die derde model is eers in Desember afgelewer. Die vliegtuig was toegerus met die bekende Mercedes D.III inlyn motor asook 'n paar Spandau 7.92 mm masjiengewere. Laasgenoemde was monteer bo-op die romp, weerskante van die silinderkop.

Die eerste tien produksie modelle was vanaf Februarie tot April 1917 afgelewer. Hulle het oor beter stroombelynde vlotte beskik, die kajuit was ietwat kleiner en die stutte tussen die vlerke verbeter. Daarna het aflewering geskied in groepe van 20, 10, 25, 30 en 20 wat die totaal afgelewer in Desember 1917 tot 118 gebring het. Latere aflewerings het 'n afkoeler op die stuurboord vlerk gehad (wat die Windhoff verkoelers vervang het) en rolroere was aan al vier vlerke aangebring.

Die W.4 was hoofsaaklik gebruik aan die kus van Vlaandere; daar is ook bespiegelinge dat van hulle gebruik is aan die Egeïese See. Teen die tyd dat die laaste produksie modelle afgelewer was, was die W.4 reeds besig om vervang te word met die beter Hansa-Brandenburg W.12, tweesitplek vliegtuig. Laasgenoemde was beter bewapen vir verdediging.

Die W.4 het goeie uithouvermoë, aanvaarbare topsnelheid gehad; was beweegbaar met die nodige slaankrag en het goeie rekenskap gegee teen die Geallieerde vliegbote maar was later oorskadu deur die Britse Vloot se vliegbote. Dit kon klim tot 1 000 m in vyf minute.

Tekening van Albatros W.4

Tegniese besonderhede[wysig | wysig bron]

Besonderhede van die Albatros W.4:
Item Statistiek
Aantal motore 1
Tipe motor Skroef
Vervaardiger Mercedes DIII waterverkoelde inlyn motor
Kraglewering per motor 160 perdekrag
Vlerkspan 9,50 m
Lengte 8.50 m
Hoogte 3.7 m
Vlerkoppervlakte 31,60 m2
Maks. opstygmassa 1 070 kg
Maksimum snelheid 160 km/h by seevlak
Operasionele hoogte 3 000 m
Uithou vermoë 3 ure
Klimvermoë 1 000 m per 5 minute
Bewapening Twee 7,92 mm Spandau masjiengewere

Sien ook[wysig | wysig bron]

Bron[wysig | wysig bron]