Alpha Lyncis

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Alpha Lyncis
Emoji u2b55.svg
Die ligging van Alpha Lyncis (in die rooi sirkel).
Die ligging van Alpha Lyncis (in die rooi sirkel).
Sterrebeeld Rooikat
Spektraaltipe K7 III[1]
Soort Reusester
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 09h 21m 03.30074s[2]
Deklinasie +34° 23′ 33.2245″[2]
Skynmagnitude (m) 3,14[3]
B-V-kleurindeks  +1,55[4]
U-B-kleurindeks  +1,95[4]
Besonderhede
Radius (R) 54,5 ± 3,02[5]
Ligsterkte (L) 673 ± 83[5]
Temperatuur (K) 3 882[6]
Afstand (ligjaar) 203[2]
Rotasiespoed (km/s) 6,4[6]
Metaalinhoud [Fe/H] -0,26[6]
Ander name
40 Lyncis, HR 3705, HD 80493, BD +35 1979, HIP 45860, SAO 61414, FK5 352, NSV 4456, GC 12880.[7]
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Alpha Lyncis (afgekort as α Lyn) is die helderste ster in die noordelike sterrebeeld Rooikat (Lynx), met ’n skynbare magnitude van 3,13.[4] Dit is ongewoon in die sin dat dit die enigste ster in die sterrebeeld met ’n Bayer-naam is.[8] Volgens parallaksmetings is dit sowat 203 ligjare van die Son af.[2]

Dit is ’n reusester wat die waterstof in sy kern opgebruik en weg van die hoofreeks beweeg het. Dit het uitgesit tot sowat 55 keer die radius van die Son en sy ligsterkte is sowat 673 keer die Son s'n.[5] Die geraamde effektiewe temperatuur van sy buitenste skil is 3 882 K,[6] wat laer as die Son s’n van 5 778 K is, en dit gee aan die ster die tipiese oranje kleur van K-tipe sterre.[9]

Alpha Lyncis is vermoedelik ’n veranderlike ster met ’n klein omvang[10] van tussen 3,17 en 3,12 magnitude.[11] Dié soort veranderlikheid kom gewoonlik voor in sterre wat ’n onaktiewe koolstofkern ontwikkel het wat deur ’n skil omring word wat helium verbrand, en dit dui daarop dat Alpha Lyncis besig is om in ’n soort Mira-veranderlike te evolueer.[8]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (1973) “Spectral Classification”. Annual Review of Astronomy and Astrophysics 11: 29–50. doi:10.1146/annurev.aa.11.090173.000333.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 van Leeuwen, F. (2007). “Validation of the new Hipparcos reduction”. Astronomy and Astrophysics 474 (2): 653–664. doi:10.1051/0004-6361:20078357.
  3. (2002) “VizieR Online Data Catalog: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system”. CDS/ADC Collection of Electronic Catalogues 2237.
  4. 4,0 4,1 4,2 (1966) “UBVRIJKL photometry of the bright stars”. Communications of the Lunar and Planetary Laboratory 4 (1).
  5. 5,0 5,1 5,2 (2010) “Surface convection and red giants radii measurements”. Astronomy and Astrophysics 526: 100. doi:10.1051/0004-6361/201014442. Vir Mbol, sien tabel 1.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 (2008) “Rotational and Radial Velocities for a Sample of 761 HIPPARCOS Giants and the Role of Binarity”. The Astronomical Journal 135 (1): 209–231. doi:10.1088/0004-6256/135/1/209.
  7. "* alf Lyn -- High proper-motion Star", SIMBAD (Centre de Données astronomiques de Strasbourg), http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-basic?Ident=Alpha+Lyncis, besoek op 2019-06-20 
  8. 8,0 8,1 Kaler, J. B. (May 11, 2005). "ALPHA LYN (Alpha Lyncis) and ALSCIAUKAT (31 Lyncis)". Stars. University of Illinois. Besoek op 2011-12-26.
  9. "The Colour of Stars". Australia Telescope Outreach and Education. Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation. 21 Desember 2004. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Maart 2012. Besoek op 2012-01-16.
  10. (1994) “Photometric surveys of suspected small-amplitude red variables. III: An AAVSO photometric photometry survey”. Publications of the Astronomical Society of the Pacific 106 (700): 611–615. doi:10.1086/133420.
  11. (1981) “Catalogue of suspected variable stars”. Nachrichtenblatt der Vereinigung der Sternfreunde e.V..

Bronne[wysig | wysig bron]