Andy Capp

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Beeld van Andy Capp in Hartlepool, Engeland

Andy Capp is 'n Britse strokiesverhaal wat deur die spotprenttekenaar Reg Smythe (1917–1998) geskep is. Dit is sedert 5 Augustus 1957 in The Daily Mirror en The Sunday Mirror gepubliseer. Dit was oorspronklik 'n enkel-paneel-spotprent, maar is later na vier panele uitgebrei. Die verhaal is later in koerante wêreldwyd, en ook in Afrikaanse koerante, gepubliseer.[1]

Smythe het die strokiesprent op die lewens van sy pa en ma gebaseer. Dit beeld die doen en late van die fiktiewe hoofkarakters, Andy Capp en sy vrou Flo(rrie), uit. In die storie het Andy Capp 'n permanente dors, is lief vir dobbel en allergies vir werk.[2]

Die titel van die strokiesverhaal is 'n woordspeling op die plaaslike uitspraak van die Engelse woord, "handicap". Die "Capp" wys na Andy se slap pet wat altyd oor sy oë hang ('n metafoor vir sy uitkyk op die lewe). Smythe het ook geglo dat hy nie goed met die teken van gesigte was nie, en die slap pet het hom dié verleentheid gespaar.

Ontstaan en voortsetting[wysig | wysig bron]

Smythe het as 'n stuurjonge in 'n slaghuis begin werk. Wanneer hy met tye sonder werk was, het hy en sy pa snoeker gespeel. Die een wat verloor het, moes vir 'n drankie uit sy werkloosheidstoelae betaal. Smythe het later in die poskantoor begin werk. Hy maak 'n skets vir 'n personeelfunksie wat só 'n sukses was, dat hy 30 sketse geteken het om aan 'n koerant te verkoop. Uiteindelik is hy gevra om 'n gereelde strokiesprent te skep. Hy het die storielyn op die werkersklas van Noord-Engeland met hul pette, hul bier en hul slim plannetjies om lyf weg te steek gebou.[3]

Smythe is op 13 Junie 1998 oorlede, maar die oorspronklike strokiesverhaal is onverpoos voortgesit. Vir 'n geruime tyd was die skrywer en kunstenaar nie genoem nie, maar sedert November 2004 is krediet aan Roger Mahoney (kunstenaar) en Roger Kettle (skrywer) gegee. Daarna is die trio, Mahoney, Goldsmith en Garnett, vir die strokiesverhaal gekrediteer.

Verwysings[wysig | wysig bron]