Antinatalisme
Antinatalisme of anti-natalisme is die filosofiese waarde-oordeel dat voortplanting oneties of onregverdigbaar is. Antinataliste argumenteer dus dat mense hulself moet onthou van die verwekking van kinders.[1][2][3][4][5] Sommige antinataliste beskou voortplanting altyd as 'n ernstige skade. Hul sienings is nie noodwendig net tot mense beperk nie, maar kan alle intelligente wesens insluit, en argumenteer dat voortplanting 'n ernstige skade vir intelligente wesens in die algemeen is.[6]:2–3,163[7][8][9][10]
Daar is verskeie redes waarom antinataliste glo dat menslike voortplanting problematies is. Die mees algemene argumente vir antinatalisme sluit in dat die lewe onvermydelike lyding meebring, die dood onvermydelik is, en mense word sonder hul toestemming gebore (dit wil sê, hulle kan nie kies of hulle tot bestaan kom of nie). Daarbenewens, hoewel sommige mense gelukkig kan wees, is dit nie gewaarborg nie, dus om voort te plant is om met 'n ander persoon se lyding te dobbel. Daar is ook 'n aksiologiese asimmetrie tussen goeie en slegte dinge in die lewe, sodat ontstaan altyd 'n skade is, wat bekend staan as Benatar se asimmetrie-argument.
Antinatalisme as 'n filosofiese konsep moet onderskei word van antinatalistiese beleide wat deur sommige lande toegepas word (regeringsbevolkingsbeheermaatreëls). In antinatalistiese bevolkingsbeleid word dit nie altyd geïmpliseer dat ontstaan 'n universele probleem is en 'n immerteenwoordige skade aan die een wie se bestaan begin het, inhou nie.[11][5]
Daar bestaan 'n taksonomie wat die sogenaamde "antiprokreatiewe" (soms antinatalistiese genoem) denke in vier hooftakke verdeel: kinderloosheid, die Vrywillige Menslike Uitwissingbeweging (VHEMT), efilisme (’n ideologie wat uiterste promotalisme en gedwonge uitwissing bepleit), en antinatalisme self. Slegs laasgenoemde is filosofiese antinatalisme per se, wat aan die definisie van filosofiese antinatalisme voldoen en geen ander kenmerke boonop het nie, terwyl die eerste drie items slegs as antinatalisties beskou kan word in die sin dat hulle die beweerde plig om voort te plant, teenstaan.[5][12]
Verwysings
[wysig | wysig bron]- ↑ Akerma, Karim (2021) [2017]. Antinatalism: A Handbook. Neopubli GmbH. ISBN 978-3754923658.
- ↑ Coates, Ken (2014). Anti-Natalism: Rejectionist Philosophy from Buddhism to Benatar (in Engels). First Edition Design Pub. ISBN 978-1-62287-570-2.
- ↑ Kutás, Michal; Svoboda, Filip; Giraud, Théophile De; Poledníková, Markéta; Akerma, Karim; Koumar, Jan; Cabrera, Julio; Lochmanová, Kateřina, reds. (2020). History of Antinatalism: How Philosophy Has Challenged the Question of Procreation. Independently Published. ISBN 979-8-6456-2425-5.[bladsy benodig]
- ↑ Starzyński, Mikołaj (2020). Antynatalizm. O niemoralności płodzenia dzieci. Kraków: Towarzystwo Naukowe im. Stanisława Andreskiego.
- 1 2 3 Morioka (2021). "What Is Antinatalism?: Definition, History, and Categories". The Review of Life Studies. 12: 1–39.
- ↑ Benatar, David (2006). Better Never to Have Been: The Harm of Coming into Existence. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-929642-2.
- ↑ Metzinger, Thomas (Maart 2021). "Artificial Suffering: An Argument for a Global Moratorium on Synthetic Phenomenology". Journal of Artificial Intelligence and Consciousness. 08 (1): 43–66. doi:10.1142/S270507852150003X. S2CID 233176465.
- ↑ Chomański, Bartłomiej 'Bartek' (2021). "Anti-natalism and the Creation of Artificial Minds". Journal of Applied Philosophy. 38 (5): 870–885. doi:10.1111/japp.12535. S2CID 237849391.
- ↑ Zandbergen, Robbert (2021). "Wailing from the Heights of Velleity: A strong case for antinatalism in these trying times". South African Journal of Philosophy. 40 (3): 265–278. doi:10.1080/02580136.2021.1949559. S2CID 237402237.
- ↑ Vinding, Magnus (2016). "The Speciesism of Leaving Nature Alone, and the Theoretical Case for "Wildlife Anti-Natalism"". Apeiron. 8: 169–183.
- ↑ Lottery of birth. The Open University. 2020.
- ↑ Morioka, Masahiro (2021). What Is Antinatalism? And Other Essays: Philosophy of Life in Contemporary Society (PDF). Tokyo Philosophy Project. ISBN 979-8754050419.
