Gaan na inhoud

Artemis II

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Artemis II
Aardeondergang vanaf die Artemis II deur Christina Koch
Aardeondergang vanaf die Artemis II deur Christina Koch[2]
Ander name Artemis 2
Exploration Mission-2 (EM-2)
Soort sending Bemande
maanwentelings-
toetsvlug
Opgestuur deur Nasa
Duur van sending 1 April tot 11 April 2026 (9 dae, 1 uur, 32 minute en 15 sekondes)
Afstand afgelê 1 126 922 km[3]
Ruimtetuig Orion CM-003 Integrity[4]
Lanseringsdatum 1 April 2026
Lanseringsterrein Kennedy-ruimtesentrum [5]
Aankoms 11 April 2026
Landingstyd 11 April 2026
Landingsterrein Stille Oseaan
Wenteltydperk 9 dae
Volgende sending Artemis III
Webtuiste www.nasa.gov/artemis-2

Artemis II (1–11 April 2026) was 'n bemande verbyvlug van die Maan. Dit was die eerste bemande vlug van die NASA-geleide Artemis-program en die eerste bemande vlug verder as 'n Lae aardwentelbaan sedert Apollo 17 in 1972. Artemis II was die tweede vlug van die Ruimtelanseringstelsel (SLS) en die eerste bemande vlug van die Orion-ruimtetuig, wat deur die bemaningslede "Integrity" genoem is.

Die sending was 'n toetsvlug ter voorbereiding van latere Artemis-sendings om mense na die maanoppervlak terug te bring. Dit is oorspronklik as Verkenningsmissie 2 (EM-2) aangewys en was bedoel om die gekanselleerde Asteroïde-herleidingsmissie te ondersteun, maar die doelwitte daarvan is ná die stigting van die Artemis-program in 2017 hersien. Die sending se primêre doel was om die Orion-ruimtetuig se stelsels, bemanningsbedrywighede en sendingprosedures te valideer voor volgehoue maanverkenning in toekomstige Artemis-sendings.[6] Artemis II se sendingdoelwitte was soortgelyk aan dié van Apollo 8 in 1968, die eerste bemande maanvlug van die Apollo-program, terwyl die vrye-terugkeerbaan ooreengestem het met dié wat Apollo 13 in 1970 gevolg het.

Onder die vier bemanningslede het Victor Glover die eerste swart persoon geword, Christina Koch die eerste vrou, die Kanadese Ruimteagentskap-ruimtevaarder Jeremy Hansen die eerste nie-Amerikaner, en bevelvoerder Reid Wiseman die oudste persoon wat verder as ’n lae aardwentelbaan en om die Maan gereis het. Tydens hul maanverbyvlug het die bemanning die rekord vir die grootste afstand van die Aarde deur mense opgestel deur ’n maksimum afstand van 406 771 km te bereik en Apollo 13 se rekord van 400 171 km te verbeter. Ná die lansering het Artemis II wêreldwyd aandag getrek weens sy tegniese prestasies en die samestelling van sy bemanning.

Geskiedenis

[wysig | wysig bron]

Missiebeplanning en keuse van lanseringsdatum (2017–2021)

[wysig | wysig bron]
Amptelike bemanningsportret, kloksgewys van links: Koch, Glover, Hansen en Wiseman.

In 2017 is Exploration Mission-2 beplan as 'n enkele lanseringsvlug van 'n Space Launch System (SLS) Block 1B-vuurpyl toegerus met die Exploration Upper Stage, wat 'n maan Blok 1 Orion-ruimtetuig dra, en 'n vragkapasiteit van 50.7 ton. Die missiekonsep het 'n ontmoeting met 'n asteroïd behels wat deur die robotiese Asteroid Redirect Mission in 'n maanbaan geplaas sou word, wat ruimtevaarders in staat stel om ruimtewandelings uit te voer en monsters te versamel.[7]

Nadat die Asteroïde-herleidingsmissie in April 2017 gekanselleer is,[8] het NASA 'n alternatiewe missie voorgestel wat 'n agt dae lange vrye terugkeerbaan om die Maan met 'n bemanning van vier ruimtevaarders behels.[9]

Artemis II skouerflits.

Nog 'n voorstel uit 2017 het voorgestel om vier ruimtevaarders aan boord van Orion te stuur op 'n maansending van 8 tot 21 dae om die eerste element van die beplande Lunar Gateway ruimtestasie af te lewer.[10] Hierdie voorstel het nie gerealiseer nie, en in Maart 2018 het NASA besluit dat die Gateway se aanvanklike module eerder op 'n kommersiële vuurpyl sou lanseer[11] as gevolg van vertragings in die konstruksie van die Mobiele lanseerplatform wat benodig word vir die kragtiger Verkenningsboonste stadium.[12] Die SpaceX Falcon Heavy is as die lanseervoertuig gekies.[13] Die Lunar Gateway-program is egter in Maart 2026 gekanselleer.[14]

Hardeware-ontwikkeling, toetsing en integrasie (2021–2025)

[wysig | wysig bron]

Op 11 Februarie 2023 het NASA die Artemis II-kernstadium se enjingedeelte na 'n horisontale posisie gedraai, wat die laaste belangrike mylpaal voor integrasie met die res van die voertuig was. Op 20 Maart is die enjingedeelte met die kernstadium in Gebou 103 by die Michoud-assembleringsfasiliteit in New Orleans, Louisiana, gekoppel. In Maart 2023 het NASA aanvanklik verwag om die voltooide kernstadium daardie somer aan die Kennedy-ruimtesentrum (KSC) te lewer,[15] maar teen Mei het die tydlyn na laat herfs 2023 verskuif.[16]

Die vier RS-25-enjins (serienommers E2047, E2059, E2062 en E2063) is teen 25 September 2023 op die kernlanseringstadium geïnstalleer.[17][18] Nadat 'n lek in die suurstofklep se hidroulika ontdek is, is enjin E2063 in April 2025 met E2061 vervang.[19]

SLS-kernlanseerstadium vir Artemis II is kort nadat stapelbedrywighede in Desember 2024 begin het, in High Bay 2 van die lanseertuigmonteringsgebou opgelig.

Die volledig toegeruste kernlanseerstadium is tussen 16 en 25 Julie 2024 aan KSC afgelewer.[20][21][22] Die aapassers wat benodig is vir die integrasie van die volledige lanseervoertuig het in Junie 2024 wesenlik voltooiing bereik en in September 2024 by KSC aangekom.[23][24]

Die Artemis II-bemanning is op 3 April 2023 deur NASA-administrateur Bill Nelson aangekondig tydens sy "State of NASA"-toespraak by 'n NASA-fasiliteit by Ellington Field buite Houston, Texas,[25] en die bemanning het daardie aand 'n openbare verskyning by die nabygeleë NRG-stadion gemaak tydens die 2023 March Madness-basketbalkampioenskapwedstryd.[26]

NASA het oorspronklik September 2024 geteiken om met vuurpylstapelingsbedrywighede te begin. Die skedule is egter met meer as twee maande vertraag weens ondersoeke na probleme met Orion se lewensondersteuningstelsel en onverwagte hitteskildskade wat waargeneem is na die Artemis I-herbetreding.[27] Vuurpylstapeling het op 20 November 2024 begin. Stapeling is op 20 Oktober 2025 voltooi met die installering van die volledig geïntegreerde Orion-ruimtetuig, ESM, en lanseringsonderbrekingstelsel bo-op die SLS-vuurpyl.[28]

Hitteskild-bekommernisse

[wysig | wysig bron]
Artemis I hitteskild toon skade na herwinning.

Na die onbemande Artemis I-sending in November 2022 het NASA-ingenieurs onverwagte erosie van die Orion-ruimtetuig se ablatiewe hitteskild na atmosferiese herbetreding geïdentifiseer. Na-vluginspeksies het areas van houtskoolverlies in die AVCOAT-ablatiewe hitteskildmateriaal gevind, waarin gedeeltes van die materiaal meer uitgebreid geërodeer het as wat deur voorvlugmodelle voorspel is. NASA het berig dat temperature binne die bemanningsmodule binne ontwerplimiete gebly het, maar die onverwagte gedrag het verdere ondersoek aangespoor. Nabybeelde van die skade is eers in Mei 2024 publiek vrygestel, toe dit in 'n verslag deur die NASA-kantoor van Inspekteur-generaal verskyn het.[29]

In April 2024 het NASA 'n onafhanklike hersieningspan saamgestel om die hitteskildprestasie en die agentskap se voorgestelde benadering vir die Artemis II-sending te beoordeel. Die hersiening het in Desember 2024 afgesluit, waarna NASA aangekondig het dat hulle met Artemis II sou voortgaan met die bestaande hitteskild. NASA het 'n perskonferensie gehou om hul bevindinge uiteen te sit, maar die publiek vrygestelde weergawe van die hersieningspan se verslag is omvattend geredigeer, wat kritiek van sommige voormalige NASA-ingenieurs en ruimtevaarders ontlok het rakende die vlak van deursigtigheid.[30]

NASA-ingenieurs het bepaal dat die verkolingsverlies wat tydens Artemis I waargeneem is, veroorsaak is deur warm gasse wat in die AVCOAT-materiaal vasgevang is, wat gelei het tot afsplintering, krake en verhoogde gelokaliseerde materiaalverlies tydens hertoetrede. Eerder as om die hitteskild vir Artemis II te vervang, het NASA die hertoetrede-trajek gewysig deur die daalhoek te verhoog, wat die tyd wat die ruimtetuig in die termiese omgewing wat met die skade geassosieer word, sou deurbring, verminder het. Volgens NASA het modellering en grondtoetse aangedui dat hierdie verandering verdere verkolingsverlies sou beperk terwyl dit binne Orion se strukturele en termiese marges sou bly.[30]

As deel van die sertifiseringsproses vir Artemis II het NASA addisionele toetse en ontledings uitgevoer, insluitend evaluerings van scenario's wat meer uitgebreide hitteskildskade behels. NASA het verklaar dat hierdie ontledings getoon het dat die onderliggende struktuur van die Orion-kapsule ongeskonde sou bly en in staat sou wees om die bemanning te beskerm onder toestande wat dié oortref wat verwag word tydens die sending se herbetreding.[30]

In Januarie 2026 het NASA-administrateur Jared Isaacman verklaar dat hy die voortsetting van Artemis II met die bestaande hitteskild ondersteun nadat hy die agentskap se analise hersien het en met ingenieurs en eksterne kundiges vergader het. Sommige deelnemers wat voorheen kommer uitgespreek het, het aangedui dat die bykomende data hul vrae beantwoord het, terwyl ander steeds beswaar gemaak het teen die vlug van die sending sonder 'n herontwerpte hitteskild. NASA het verklaar dat ontwerpveranderinge wat AVCOAT-deurlaatbaarheid aanspreek, beplan word vir die hitteskild wat vir Artemis III bedoel is.[30]

Missievertragings

[wysig | wysig bron]
Orion-ruimtetuig en sy Europese Diensmodule vir die Artemis II-sending word in Maart 2025 voorberei.

Tydens voorlopige oorsigte in 2011 is die lanseringsdatum iewers tussen 2019 en 2021 geplaas, maar daarna is die lanseringsdatum uitgestel tot 2023."[31][32] In Januarie 2024 is verwag dat die sending in September 2025 sou lanseer."[33] In Oktober 2024 het die NASA-kantoor van die Inspekteur-generaal egter bepaal dat die Exploration Ground Systems-span hul tyd wat vir die oplossing van enige onvoorsiene probleme opgeberg was, uitgeput het, wat die kantoor laat besluit het dat die lanseringsdatum van September 2025 waarskynlik vertraag sou word.[27] In Desember 2024 het die uitgaande administrateur Nelson aangekondig dat die lansering vertraag is weens die maande van ingenieursondersoeke na probleme met die lewensondersteuningstelsel en hitteskild, maar hulle het 'n lansering in April 2026 gemik."[34][35]

In Maart 2025 het AmericaSpace berig dat die lanseringsdatum met twee maande tot Februarie 2026 versnel kon word. NASA het in 'n verklaring gereageer en gesê dat hulle nie die hersiene datum kon bevestig nie, maar het opgemerk: "Ons soek maniere om 'n vroeëre lansering moontlik te maak indien moontlik, moontlik so gou as Februarie 2026. 'n Februarie-teiken stel die agentskap in staat om voordeel te trek uit doeltreffendheid in die vloei van bedrywighede om die SLS-vuurpyl, Orion-ruimtetuig en ondersteunende grondstelsels te integreer terwyl die veiligheid van die bemanning as die topprioriteit gehandhaaf word."[36] Teen Augustus 2025 het meer hoofstroommedia soos NASASpaceflight, die joernalis Eric Berger en die Amerikaanse senator en voormalige ruimtevaarder Mark Kelly ook berig dat die sending na Februarie 2026 verskuif is."[37][38] In September 2025 het amptenare van die ruimteagentskap aangekondig dat hulle 'n lanseringsvenster nastreef wat op 5 Februarie 2026 oopgemaak het.[39]

Die Artemis II-stapel word uit die VAB uitgerol voor sy Februarie-lanseringspoging, Januarie 2026.

Die vroegste lanseringsvenster vir Artemis II was oorspronklik vasgestel vir vroeg in Februarie 2026,[40][41] maar lanseringsvoorbereidings is vertraag weens die Noord-Amerikaanse winterstorm van Januarie 2026.[42] Op 18 Januarie 2026 is die geïntegreerde SLS-vuurpyl, Orion-kapsule en lanseringstoring vanaf die Voertuigmonteringsgebou na Lanseringskompleks 39B uitgerol.[43] 'n Nat kleedrepetisie van die aftelling het op 2 Februarie plaasgevind.[44] Na die toets het NASA aangekondig dat die lansering tot Maart uitgestel sou word weens 'n vloeibare waterstoflek wat tydens die gesimuleerde aftelling plaasgevind het. Benewens die lek, moes 'n klep wat verband hou met die druk van die Orion-bemanningsmodule se luik herdraai word, en die afsluitingsoperasies het langer geneem as beplan.[45] 'n Tweede nat kleedrepetisie het op 19 Februarie plaasgevind en was suksesvol.[46]

Op 21 Februarie is 'n heliumvloeiprobleem waargeneem, wat 'n terugrol na die Voertuigmonteringsgebou (VAB) veroorsaak het en die sending tot April vertraag het.[47][48] Die terugrol het op 25 Februarie om 9:38 vm EST begin en die geïntegreerde SLS-vuurpyl het omstreeks 8:00 nm terug by die VAB aangekom.[49][50] NASA-administrateur Jared Isaacman het gesê dat 'n werklike lanseringsdatum eers bevestig sou word nadat 'n suksesvolle nat kleedrepetisie voltooi was en die resultate geanaliseer is.[43][51]

Lanseringskedulering

[wysig | wysig bron]
Die boonste deel van die sendingmodule, soos gesien op 20 Maart 2026.

Op 12 Maart, na 'n Vluggereedheidsoorsig (VGV), is sewe twee-uur lanseringsvensters aangekondig vir 1-6 en 30 April, met die eerste lanseringsvenster op 1 April 2026.[52] Op 18 Maart het NASA aangekondig dat die Artemis II Ruimtelanseringstelsel (SLS) vuurpyl en Orion-ruimtetuig die volgende dag na lanseerplatform 39B by die agentskap se Kennedy-ruimtesentrum in Florida uitgerol sou word. Intussen het die Artemis II-bemanning in kwarantyn in Houston, Texas, gegaan om te verseker dat hulle gesond bly voor die lansering.[53] Op 20 Maart, na 'n vertraging weens sterk winde,[54] is die SLS 'n tweede keer vanaf die VAB na lanseerplatform 39B uitgerol.[55]

Bemanning

[wysig | wysig bron]
Artemis II-bemanining.

Artemis II is beman deur vier ruimtevaarders: bevelvoerder Reid Wiseman, vlieënier Victor Glover, en missiespesialis Christina Koch, almal van die NASA Astronaut Corps, saam met missiespesialis Jeremy Hansen van die Kanadese Astronaut Corps.[56] Op 22 November 2023 is Jenni Gibbons as Hansen se plaasvervanger aangewys,[57] en op 3 Julie 2024 is Andre Douglas as die plaasvervanger vir die drie NASA-ruimtevaarders aangewys.[58] Glover het die eerste persoon van kleur geword, Koch die eerste vrou, Wiseman die oudste persoon, en Hansen die eerste nie-Amerikaner wat om die Maan gereis het. Hierdie sending was Hansen se eerste ruimtevlug. Hansen en Gibbons, albei Kanadese, is deur die Kanadese Ruimteagentskap gekies as deel van 'n 2020-verdrag[59] tussen die Verenigde State en Kanada wat die deelname van Kanadese ruimtevaarders aan die Artemis-program vergemaklik het.[56][58][60][61] Hierdie sending het die rekord vir die meeste mense in die diep ruimte op een slag gebreek,[62] wat op drie gestel is tydens Apollo 8 in Desember 1968. Rise, 'n sagte speelding is as die gewigloosheidaanwyser aan boord van Artemis II saam met die ruimtevaarders geplaas, is ontwerp deur die 8-jarige Lucas Ye.[63][64]

Missie

[wysig | wysig bron]
Diagram wat die beplande doelwitte van die Artemis II-sending toon.

Artemis II se missie was 'n bemande vlugtoets met vier ruimtevaarders wat die werkverrigting van die Ruimtelanseringstelsel (SLS) vuurpyl saam met die Orion-ruimtetuig en sy Europese Diensmodule (ESM) in die diep ruimte geëvalueer het. Die eerste dag van die sending is grootliks in 'n hoë Aarde-wentelbaan deurgebring, waar die bemanning stelselkontroles uitgevoer het. Orion het in 'n hoogs elliptiese, hoë Aarde-wentelbaan geopereer met 'n periode van ongeveer 24 uur, wat uitgebreide toetsing van aanboordstelsels moontlik gemaak het. Gedurende hierdie fase het die bemanning lewensondersteuning en ander kritieke ruimtetuigstelsels geëvalueer, en 'n afspraak- en nabyheidsoperasiedemonstrasie uitgevoer met die gebruikte Tussentydse Kriogeniese Aandrywingsfase (ICPS) as 'n teiken. Nadat NASA-missiebestuurders Orion se werkverrigting bevestig het, het die ruimtetuig 'n translunêre inspuiting (TLI) ontsteking uitgevoer om die Aarde-wentelbaan te verlaat. Orion het toe na die Maan gereis op 'n vrye terugkeerbaan, om die verre kant gelus voordat dit natuurlik na die Aarde teruggekeer het op 'n vrye terugkeerbaan sonder om bykomende aandrywing vir die terugbeen te benodig.[65][66] Dit is opmerklik dat die bemanning elke dag van die vlug "wekroepe" van Missiebeheer ontvang het, 'n NASA-tradisie sedert die Apollo-missies, bestaande uit musiek wat ontwerp is om die bemanning op 'n bestendige ritme te hou en moraal te verhoog, en inspirerende toesprake wat spesifiek vir die vlug opgeneem is, insluitend boodskappe van Apollo-ruimtevaarders Charlie Duke en Jim Lovell.[67][68]

Artemis II se trajek kan in verskeie sleutelfases verdeel word, oor 'n reis van ongeveer nege dae:[69][70]

Lansering

[wysig | wysig bron]
Belangrike fases van die Artemis II-lansering en -opstyging.
Artemis II styg op 1 April 2026 vanaf lanseerkompleks 39B by NASA se Kennedy-ruimtesentrum in Florida op.

Die bemanning het op 27 Maart by Kennedy Space Center aangekom,[71] en die aftelling vir die lansering het op 30 Maart begin.[72] Die sending is op 1 April om 22:35:12 UTC (18:35:12 EDT, plaaslike tyd by die lanseringsterrein) aan boord van 'n SLS-vuurpyl gelanseer vanaf Kennedy Space Center se Lanseringskompleks 39B.[73][74] Dit was die eerste bemande lansering vanaf LC-39B sedert STS-116 in 2006.

Die vier RS-25 hoofenjins op die kernstadium het ongeveer sewe sekondes voor lansering ontbrand; nadat hul werkverrigting teen volle krag bevestig is, het die soliede vuurpyl-aanjaers (waarvan die ontsteking nie omgekeer kan word nie) by T-0 ontbrand en die meerderheid van die stukrag gedurende die eerste twee minute van die vlug verskaf. Die skeiding van die aanjaers het teen ongeveer 5 000 km/h op 'n hoogte van 48 km plaasgevind. Die aanjaers het daarna ongeveer ses minute na die lansering in die Atlantiese Oseaan neergestort. Anders as die Ruimtependeltuig-aanjaagvuurpyle, is die SLS-aanjaagvuurpyle nie teruggevind nie.[75][76]

Wiseman het die lansering vanaf die linker sitplek van Orion by die primêre kontroles gemonitor. Die vlug was ten volle outomaties, en geen bemanningsingryping was nodig nie, alhoewel Wiseman 'n afbreekbevel kon uitgereik het indien nodig. Die kernstadium het vir ongeveer agt minute gebrand voor skeiding, wat Orion in 'n hoogs elliptiese wentelbaan met 'n apogeum van ongeveer 2 300 km gelaat het, byna vyf keer hoër as die Internasionale Ruimtestasie, maar 'n suborbitale perigeum. Die ICPS se boonste stadium het nie tydens die aanvanklike styging gevuur nie.[75] Die kernstadium het ongeveer twee uur na lansering 'n vernietigende terugkeer oor die Stille Oseaan gemaak.[76]

Hoë Aarde-wentelbaan en stelselkontrole

[wysig | wysig bron]
Die lansering-wegbreekstelsel nadat dit oorboord afgegooi is, soos gesien deur 'n outomatiese kamera op Integrity.

Onmiddellik nadat die hoofenjin afgeskakel is, het Koch en Hansen van hul sitplekke afgeklim om noodsaaklike lewensondersteuningstelsels aan boord van die ruimtetuig op te stel en te toets, insluitend die watertenk, brandbestrydingsmaskers en toilet. Alle stelsels is nagegaan (nadat die bemanning klein probleme met die toilet en watereenheid opgelos het),[77][78] wat sendingbestuurders die vertroue gegee het om voort te gaan met die ICPS-ontsteking by die apogeum, ongeveer 50 minute na opstyg, om Orion se perigeum te lig.[77][79] Voor hierdie brand was Orion se perigeum suborbitaal (in die atmosfeer), 'n doelbewuste veiligheidsmaatreël wat 'n natuurlike herbetreding verseker het sonder om enige bykomende brandwonde in die geval van 'n groot anomalie te vereis. Die ICPS-brand het die perigeum uit die atmosfeer gelig en die ruimtetuig in 'n stabiele lae Aarde-wentelbaan geplaas.[75][76]

Toe die ruimtetuig hierdie nuwe perigeum ongeveer 'n uur later bereik het, het dit 'n 15-minuut-ontsteking uitgevoer om sy volgende apogeum tot 71 000 km; 38 000 nmi te verhoog, wat 'n 23.5-uur hoë Aarde-wentelbaan tot stand gebring het.[75] Dit was die eerste keer dat 'n bemande ruimtetuig 'n hoë Aarde-wentelbaan binnegegaan het sonder om direk na die Maan te beweeg.[80] Na hierdie verbranding, wat byna al die brandstof in die ICPS verbruik het, het die Orion en ESM van die boonste verhoog geskei. Die bemanning het toe 'n "nabyheidsoperasies"-demonstrasie uitgevoer met die ICPS as 'n teiken. Oor ongeveer 70 minute het Glover, nou in die linker sitplek van Orion, handmatige beheer van die ruimtetuig geneem en 'n reeks maneuvers uitgevoer om hanteringseienskappe te evalueer en tegnieke vir toekomstige dokoperasies te oefen. Die ICPS was toegerus met 'n dokteiken, wat toetse van Orion se vermoë om handmatig relatief tot 'n ander ruimtetuig te maneuvreer met behulp van ingeboude navigasiesensors en reaksiebeheerstelselstuwers moontlik gemaak het.[75][81][82]

Na die demonstrasie het Orion teruggekeer na outomatiese beheer terwyl die ICPS 'n uitwentelbaan-verbranding vir atmosferiese herbetreding oor die Stille Oseaan uitgevoer het,[75][81]en sy vrag CubeSats gedurende hierdie fase ontplooi het.[76]

Na hierdie operasies het die bemanning die kajuit vir ruimtevlug herkonfigureer, hul vliegwiel-oefentoestel opgestel en dit gebruik om 'n lewensondersteuningstelsel-strestoets deur middel van fisiese aktiwiteit uit te voer, beide aërobiese en weerstandsoefeninge uitgevoer met behulp van 'n kompakte kabelgedrewe stelsel wat ontwerp is om binne die ruimtetuig se massa- en volumebeperkings te werk, en aandete geëet.[75][83]

Die eerste slaapperiode is in twee vieruur-segmente verdeel, onderbreek om 'n 43-sekonde-ontbranding deur die Europese Diensmodule te monitor wat die ruimtetuig se perigeum weer verhoog het om voor te berei vir 'n translunêre inspuiting (TLI) ontbranding.[84] Na die ontbranding het die ruimtevaarders teruggekeer slaap terwyl NASA-bestuurders die ruimtetuig se werkverrigting hersien het voordat hulle die TLI-ontbranding gemagtig het.[75]

Transmaanontbranding en uitgaande vlug

[wysig | wysig bron]
Hallo, Wêreld-foto geneem deur Wiseman van Integrity na transmaanontbranding, wat die volle Aarde wys met sy nagkant verlig deur die Maan. Die sending het die eerste mensgemaakte foto's van die volle Aardeskyf sedert die Apollo-program ingesluit.

Op vlugdag 2, na voltooiing van hoë Aarde-baanoperasies en stelseltoetse, het Orion 'n 5-minuut, 49-sekonde TLI-ontbranding uitgevoer met behulp van die ESM se AJ10-hoofenjin. Dit was die enigste gebruik van die hoofenjin tydens die sending; daaropvolgende maneuvers is uitgevoer deur die agt kleiner R-4D sekondêre enjins.[85] Die ontbranding het ongeveer 450 kg hipergoliese dryfmiddel verbruik en die ruimtetuig op 'n vrye terugkeerbaan om die Maan geplaas, wat slegs geringe koerskorreksies vir die res van die sending vereis het.[86]

Op vlugdag 3 is die eerste van drie beplande uitgaande trajekkorreksieontbrandings as onnodig beskou nadat Sendingbeheer bepaal het dat die ruimtetuig reeds op 'n gunstige trajek was.[87] Die bemanning het 'n probleem met die ingeboude ruimtetoilet ondervind toe urine in die afvalafvoerlyne gevries het, wat verhoed het dat dit in die ruimte uitgewerp word. Dit is opgelos deur afvalafvoerlynverwarmers aan te skakel en die ruimtetuig te draai om die afvalafvoerlyn aan die warmte van die son bloot te stel, wat die urine laat smelt het.[78]

Op vlugdag 4 het Koch en Hansen beurte gemaak om die ruimtetuig handmatig te beheer om die werkverrigting daarvan in die diep ruimte te evalueer. Oor 41 minute het hulle twee stuwerbeheermodusse (ses vryheidsgrade en drie vryheidsgrade) getoets om ingenieurs verdere data en perspektiewe oor die ruimtetuig se hanteringseienskappe te gee.[88]

Op vlugdag 5 het Orion 'n 17+1⁄2-sekonde uitgaande trajekkorreksieontbranding uitgevoer om sy pad na die Maan te verfyn.[89] Van die drie beplande uitgaande korreksieontbrandings was dit die enigste een wat uitgevoer is. Die bemanning het ook hul Orion Bemanning Oorlewingstelsel-pakke getoets en met sendingbeheer beraadslaag om maanoppervlakteikens vir waarneming en fotografie tydens die verbyvlug te hersien en waarnemingstegnieke te finaliseer.[90]

Maanverbyvlug

[wysig | wysig bron]
Integrity  nader die Maan op 6 April 2026.

Op vlugdag 6 het Orion die Maan se invloedsfeer binnegegaan, waar maanswaartekrag die dominante krag geword het wat sy trajek gevorm het.[89] Orion het om 23:00 UTC op 6 April om die Maan gevlieg teen 'n naaste nadering van ongeveer 6 545 km; 3 534 nmi vanaf die verste maanoppervlak. Sy verste afstand van die Aarde was 406 771 km (219 639 nmi) om 23:02 UTC, en dit het Apollo 13 se 400 171 km (216 075 nmi) rekord oortref as die verste bemande sending van die Aarde om 17:56 UTC.[91][68][92][93] Terwyl die bemanning agter die Maan verbygegaan het, het Orion 'n beplande seinverlies vir 40 minute ervaar, beginnende om 22:46 UTC, en seine van die Aarde om 23:24 UTC herwin.[94]

Tydens hul verbyvlug het die bemanning twee naamlose kraters waargeneem wat hulle voorgestel het om Integrity, na hul ruimtetuig, en Carroll, na Wiseman se oorlede vrou, wat in 2020 aan kanker oorlede is, te noem.[95]

Die bemanning het 'n sonsverduistering afgeneem, met die Maan wat die Son blokkeer. Aardskyn verlig dele van die Maan en óf die sonkorona óf die sodiaklig is sigbaar as 'n skerp gloed rondom die Maan.[96]

Na die verduistering het die Orion 'n sonsverduistering beleef. Dit het 57 minute geduur, beginnende om 01:35 UTC en tot 02:32 UTC. Die bemanning het verduisteringsbrille opgesit totdat die Son heeltemal verduister was, waarna hulle beide die sonkorona sowel as "impakflitse" van meteoroïede wat die donker gedeelte van die Maan getref het, waargeneem het. Sterre en planete, insluitend Venus, Mars, Saturnus en Mercurius, was langs die korona sigbaar, asook die aardskyn wat die Maan verlig het.[97][98][99]

Terugkeervlug

[wysig | wysig bron]

Op vlugdag 7 het Orion en sy bemanning die Maan se invloedsfeer verlaat en hul terugkeer na die Aarde op 'n vrye terugkeerbaan begin.[100][101] Die bemanning het 'n 15-minuut-alleen-klankoproep met NASA-ruimtevaarders Jessica Meir, Jack Hathaway en Chris Williams, en ESA-ruimtevaarder Sophie Adenot aan boord van die Internasionale Ruimtestasie gevoer,[102] en daarop gewys dat hulle saam die mense is wat die verste ooit van mekaar af is.[103] Daarna het hulle met NASA-wetenskapbeamptes oor hul maanwaarnemings gedebrief terwyl herinneringe aan die verbyvlug nog vars was. Die res van die dag het verspreide rusperiodes vir diens ingesluit voor die finale terugkeervoorbereidings.[104] Die dag is afgesluit met 'n 15-sekonde-baankorreksie-ontbranding, die eerste van drie wat die pad van die ruimtetuig na die Aarde verfyn het.[105][106]

Op vlugdag 8 is 'n beplande handmatige beheertoets deur Wiseman en Glover gekanselleer sodat beheerders addisionele toetse van Orion se aandrywingstelsel kon uitvoer. Die verandering het ingenieurs toegelaat om data oor 'n klein heliumlek in die ESM in te samel en die gedrag daarvan tydens vlug beter te karakteriseer. Alhoewel die lek nie die veiligheid van die sending beïnvloed het nie, word verwag dat die data die wysigings van die aandrywingstelsel vir toekomstige Artemis-missies sal beïnvloed. 'n Beplande demonstrasie van die ruimtetuig se stralingsbeskerming is ook gekanselleer.[107][85]

Landingsroete van Artemis II.

Op vlugdag 9 het Orion 'n 9-sekonde trajekkorreksie-ontbranding uitgevoer om sy terugkeerpad na die Aarde te verfyn. Die res van die dag is grootliks gewy aan kajuitvoorbereidings, met die bemanning wat toerusting gestoor het, hul sitplekke geïnstalleer het en herbetredingsprosedures hersien het voor die landing.[108]

Op vlugdag 10 het Orion 'n 8-sekonde trajekkorreksie-ontbranding uitgevoer, die laaste afvuur van die ESM voordat dit voor herbetreding afgegooi is.[106] NASA het gesê dat die sending minder as die helfte van die brandstof aan boord van die ESM verbruik het.[85] Na die skeiding het die stuwers op die bemanningsmodule vir 19 sekondes gevuur om dit van die ESM weg te stoot en dit in die regte hoek vir herbetreding te plaas.[109]

Hertoetrede in atmosfeer en neerplons

[wysig | wysig bron]
Integrity op die punt om in die Stille Oseaan neer te plons.

Op vlugdag 10 het Integrity die Aarde se atmosfeer weer binnegegaan teen 'n maksimum snelheid van ongeveer 39 693 km/h (36 174 vt/s; 11 km/s) voordat dit stadiger begin beweeg het.[110][3] Hierdie maksimum snelheid, hoewel hoër as wat algemeen gesien word vir missies na 'n lae Aarde-baan, is vergelykbaar met dié wat bereik is tydens maan-terugkeermissies van die Apollo-program.[111] Die maksimum snelheid is aanvanklik verwag om ongeveer 40 000 km/h te wees, wat Apollo 10 se rekord van 24 791 mph sou verbreek het.[112][113]

Missiebeplanners het oorspronklik beplan vir 'n oorslaan-hertoegangsprofiel, waarin die Orion-ruimtetuig kortliks in die boonste atmosfeer sou duik om hefkrag te genereer, energie te versprei en landingspresisie te verbeter. Dit is egter vervang met 'n steiler direkte toegangstrajek om die verhittingsduur te beperk na die onverwagte hitteskilderosie wat waargeneem is na Artemis I se herbetreding.[114][115]

Die neerplons het op 11 April 2026 om 00:07:27 UTC (10 April om 17:07:27 PDT plaaslike tyd) plaasgevind, in die Stille Oseaan suidwes van San Diego, Kalifornië,[116][117] waar die Amerikaanse Vloot die bemanning herwin het.[118][119] Dit was die eerste bemande NASA-sending wat deur die Vloot herwin is sedert die Apollo-Soyuz-toetsprojek in 1975.[120]

Vlootduikers help die bemanning op die "voorstoep".

Na die neerplonsing het NASA 'n kommunikasieprobleem tussen Orion en die herwinningspanne gerapporteer, wat hulle verhinder het om die ruimtetuig te nader. Toe kommunikasie tot stand gekom het, het die gesamentlike NASA- en vlootspan die kapsule in opblaasbote genader. Vlootduikers het die ruimtetuig gestabiliseer met behulp van 'n seeanker en 'n opblaasbare omhulsel vasgemaak om die ruimtetuig te balanseer. Hulle het toe 'n opblaasbare vlot, bekend as 'n "voorstoep", aan die syluik vasgemaak en aanvanklike kontroles uitgevoer voordat die bemanning uitgekom het.[121][122]

Bemanningslede het individueel die kapsule verlaat op die vlot, waar hulle aan hysgereedskap gekoppel is en in helikopters gelig is. Die helikopters het die ruimtevaarders na die USS John P. Murtha vervoer, waar hulle na die mediese kajuit geneem is vir evaluering na die vlug.[121] Toetse na die landing het funksionele assesserings ingesluit soos hindernisbaanaktiwiteite en 'n gesimuleerde ruimtewandeling om heraanpassing by swaartekrag na die sending en ter voorbereiding vir toekomstige maan- en Mars-operasies te evalueer.[118]

Mission profile animation of Artemis II

Aardgesentreerde traagheidsverwysingsraamwerk
Aarde-gesentreerde roterende verwysingsraamwerk met die Maan
Blou = Aarde· Magenta = Integrity·Lemmetjie = Maan

Eksperimente

[wysig | wysig bron]

Diep ruimtetegnologie vir mense

[wysig | wysig bron]
Die binnekant van Integrity en die bemanning wat tydens die vlug werk.

Die sending het 'n vrag met die titel AVATAR (A Virtual Astronaut Tissue Analog Response) ingesluit wat individuele ruimtevaarderorgane kan naboots, wat die eerste keer is dat AVATAR buite die Internasionale Ruimtestasie en die Aarde se Van Allen-gordel getoets is.[123][124] Bemanningsgesondheid vir hierdie sending was van kritieke belang vir toekomstige sendings in die diepruimte. Die sending het ook 'n nuwe vrag met die titel ARCheR (Artemis Research for Crew Health & Readiness) ingesluit. Vir ARCheR het bemanningslede bewegings- en slaapmonitors voor, tydens en na die sending gedra om intydse gesondheids- en gedragsinligting vir bemanningslede te bestudeer sodat wetenskaplikes slaappatrone en algehele gesondheidsprestasie kon bestudeer.[118][125]

Wetenskaplikes het beplan om immuniteitsbiomerkers te toets, met die bemanning wat speekselmonsters voor, tydens en na die sending verskaf om hul immuunstelsel te toets en hoe hulle deur bestraling, isolasie en die afstand van die Aarde tydens diep ruimtevlug beïnvloed is. Hierdie sending was ook bedoel om ruimtevaarders en wetenskaplikes in staat te stel om ruimteweer te verstaan wat in toekomstige sendings teëgekom sal word, asook hoe mense in die ruimte kan oorleef en hulself onderhou.[118]

Optiese kommunikasie

[wysig | wysig bron]
Optiese kommunikasiestelselmodules op die Orion-ruimtetuig.

Artemis II het optiese kommunikasie na en van die Aarde getoets en gedemonstreer met behulp van die Orion Artemis II Optiese Kommunikasiestelsel (O2O), wat laserstrale gebruik. So 'n optiese stelsel is kleiner en ligter as konvensionele radio en kan minder krag gebruik, terwyl die transmissietempo verhoog word.[31] Die O2O-hardeware is in die Orion-ruimtetuig geïntegreer en het 'n optiese module ('n 4-duim [100 mm] teleskoop en twee gimbals), 'n modem en beheerelektronika ingesluit.[126] O2O het met grondstasies in Kalifornië en Nieu-Mexiko gekommunikeer. Die toetstoestel het data na die Aarde gestuur met 'n opwaartse tempo van tot 260 megabit per sekonde.[127]

CubeSat sekondêre vragte

[wysig | wysig bron]
CubeSats integrering.

NASA se CubeSat-lanseringsinisiatief (CSLI) het oorspronklik in Augustus 2019 voorstelle van Amerikaanse instellings en maatskappye gesoek om CubeSat-missies as sekondêre vragte aan boord van die SLS op die Artemis II-missie te vlieg.[128][129] NASA het beplan om 6-eenheid (12 kg) en 12-eenheid (20 kg) CubeSats te aanvaar,[130] wat aan die binnekant van die verhoogadapterring tussen die SLS se boonste verhoog en die Orion-ruimtetuig gemonteer sou word, en ontplooi sou word nadat Orion in 'n hoë Aarde-wentelbaan geskei het.[130] Alhoewel keuses aanvanklik teen Februarie 2020 verwag is,[128] is alle sekondêre vragte in Oktober 2021 uit die missieplanne verwyder[131]

In September 2024 het NASA aangekondig dat hulle vyf CubeSats van internasionale vennote aan boord van die Artemis II-sending sou vlieg; dit is later verminder tot vier CubeSats. Die vragte, gekies uit nasies wat ondertekenaars van die Artemis-ooreenkomste is, is bedoel om globale wetenskaplike en tegnologiese navorsing te bevorder terwyl internasionale toegang tot die diep ruimte verbreed word.[132]

Die eerste CubeSat wat gekies is, was Duitsland se TACHELES om die impak van ruimtetoestande op elektriese komponente wat in maanvoertuie gebruik word, te ondersoek.[133] In Mei 2025 het NASA aangekondig dat hulle die ATENEA-satelliet van Argentinië se Nasionale Ruimte-aktiwiteitskommissie gekies het om stralingsbeskerming te bestudeer, die omliggende stralingsomgewing te karteer, GPS-data vir sendingbeplanning in te samel en 'n langafstandkommunikasiestelsel te toets.[126] Die derde en vierde satelliete was K-RadCube van die Koreaanse Lugvaart-administrasie, om 'n materiaal te bestudeer wat menslike weefsel simuleer vir die effekte van ruimtestraling, en SHAMS (of SHMS,[134] ook verwys na as Ruimteweer CubeSat-1) wat "Son" in Arabies beteken, van die Saoedi-Ruimteagentskap om aspekte van ruimteweer in 'n hoë Aarde-wentelbaan te meet.[135][136] Die vyfde CubeSat-baai is deur 'n avionika-eenheid beset.[137]

ATENEA, wat nooit ontwerp is om homself te versterk nie, het na 'n enkele wentelbaan uitgebrand, nadat sy sendingdoelwitte voltooi is.[138][139] Die ander drie kubussatelliete was bedoel om aandrywingstelsels aan te dryf om hul perigeum te verhoog en in 'n wentelbaan te bly. Slegs SHAMS kon dit egter suksesvol doen, terwyl die ander in die atmosfeer uitgebrand het.[140][141]

Openbare uitreik

[wysig | wysig bron]
Instapkaart met 'n naam wat om die Maan gevlieg het op die Artemis II-sending.   

Om openbare uitreik te ondersteun, het NASA 'n aanlyn program verskaf wat lede van die publiek in staat stel om 'n "instapkaart" vir die sending te genereer. Die name wat ingedien is, is op 'n SD-kaart gestoor en daarna op die ruimtetuig gevlieg.[142]

Op 7 Maart 2025 het NASA die Artemis II-geenswaartekragaanwyser (ZGI) ontwerpuitdaging aangekondig om 'n gelukbringer vir die sending te skep.[143] Die kompetisie het meer as 2 600 voorleggings van meer as 50 lande ontvang, met 'n totaal van US$23 275 wat aan die wenner en 24 finaliste toegeken is.[144] Tydens 'n voor-lanseringseremonie by die Kennedyruimtesentrum op 27 Maart 2026 het ruimtevaarder Christina Koch Rise, ontwerp deur die agtjarige Lucas Ye van Mountain View, Kalifornië, as die weninskrywing aangekondig.[71][145]

Geïnspireer deur die Apollo 8 Earthrise-foto, beeld Rise die Maan uit wat die Aarde as 'n bofbalpet dra. NASA het die sagte speelding uit vlugveilige materiale vervaardig en dit is binne die bemanningskajuit vasgemaak. Die SD-kaart met name van die instapkaartprogram is binne-in Rise toegewerk.[146]

Rise, die geenswaartekrag-aanwyser.

Aan die einde van die sending sou die bemanning Rise in Integrity agterlaat vir latere herwinning, maar Wiseman het gesê hy het sleg gevoel om dit agter te laat, so hy het dit in sy droë sak geplaas. Rise is deur die bemanning aan boord van die herwinningskip en by perskonferensies na die vlug vertoon.[147] NASA het later replikas van Rise verkoop in reaksie op openbare vraag.[148] Op 4 Maart 2026 het NASA die ruimtevaarders se spyskaart vir Artemis II gepubliseer. Tydens die lansering en landing kon die bemanning slegs gereed-om-te-eet kosse verbruik, terwyl hulle in 'n wentelbaan gevriesdroogde maaltye gerehidreer het met behulp van Orion se watervoorsiener en items verhit het met 'n aktetas-tipe kosverwarmer. Die vierpersoonsbemanning het die spyskaart gekies na smaaktoetse voor vlug, en voedingsvereistes met bergingsbeperkings gebalanseer. Geselekteerde items sluit in 58 tortillas, groente-quiche, gebraaide borsstuk en pittige groenbone; die spyskaart het ook vyf Kanadese produkte ingesluit ter erkenning van Jeremy Hansen, die sending se Kanadese bemanningslid. Bykomende voorsienings het ingesluit 43 porsies koffie, vyf soorte warm sous en speserye soos esdoringstroop, grondboontjiebotter, mosterd, konfyt, heuning en Nutella, waarvan die fles deur die Integrity-kajuit gesien is tydens 'n regstreekse NASA-uitsending.[149][150] Daarbenewens het hulle peuselhappies soos M&M's gehad.[151]

In kultuur

[wysig | wysig bron]
Die bemanning in 'n groepdrukkie met Rise wat naby sweef. Die bemanning se optrede het bekend geword as Maanvreugde.

NASA het mense voor die lansering genooi om deel te neem aan burgerwetenskaplike waarneming van die Maan tydens die sending, op die uitkyk vir impakflitse van meteoroïede wat die Maan tref. Hierdie sal vergelyk word met die waarnemings wat die bemanning tydens hul verbyvlug gemaak het.[152]

"As jy nie liefde na die sterre kan neem nie, wat doen ons dan? [...] Dis hoekom ons soms mense in plaas van robotte stuur, dis hoekom ons daardie eerstehandse getuie het." — Amit Kshatriya, NASA Mede-administrateur[153]

Terwyl Artemis II nie wyd verwag is voor die lansering nie,[154][155] het wêreldwye belangstelling vinnig toegeneem na die lansering.[156] Openbare betrokkenheid tydens die sending is beskryf as 'n voorbeeld van kollektiewe opwinding, veral deur die bemanning se persoonlike en inklusiewe betrokkenheid.[157][158][159]Ten tyde van die sending was slegs ongeveer een kwart van die wêreldbevolking oud genoeg om die vorige bemande sending na die maanruimte, Apollo 17 in 1972, te aanskou.[160]

Kulturele verwysings

[wysig | wysig bron]

Die bemanning het verklaar dat die film Apollo 13 hul soort ruimtevlug goed uitgebeeld het, behalwe vir die tegniese probleme wat Apollo 13 gehad het.[161] In kwarantyn het die bemanning Project Hail Mary (2026) gekyk,[162] wat deur die media vergelyk is met bemande ruimtevlugprogramme soos Artemis.[163] Ryan Gosling, wat die hoofkarakter in die film gespeel het, het die sending alle sterkte toegewens tydens die regstreekse uitsending van NASA tydens die lansering in 'n voorafopgeneemde boodskap, en saam met Scarlett Johansson (Fly Me to the Moon), Stanley Tucci, Victor Wembanyama, Isaac Mattson en Roy Wood Jr. hul groete oorgedra.[164]

Op sosiale media tydens die sending het 'n waarneming deur die gehoor van die regstreekse NASA-stroom aandag getrek toe kykers 'n wit kat-knuffel van die Sailor Moon-karakter Artemis by die Kennedy-ruimtesentrum opgemerk het. Daar word geglo dat dit die eiendom van Stanley G. Love is.[165]

Waninligting

[wysig | wysig bron]

Op sosiale media het baie samesweringsteoretici kunsmatige intelligensie (KI)-gegenereerde video's van Artemis II gedeel en ander het beweer dat die sending vals was.[166][167][168]

'n Verbeterde foto van 'n "kleurvolle Maan" (wat die effense kleurvariasies in die maanoppervlak wat deur yster- en titaniumafsettings veroorsaak word, versterk) is aanlyn versprei en verkeerdelik aan die bemanning van Artemis II toegeskryf, maar is eintlik in Augustus 2025 deur die Oekraïense amateur-astrofotograaf Ildar Ibatullin geneem.[169]

Soortgelyke missies

[wysig | wysig bron]

NASA het Artemis II se missiedoelwitte beskryf as vergelykbaar met dié van beide Apollo 7 en Apollo 8, wat toetse van die ruimtetuig in beide Aarde- en maanbaan in 'n enkele sending kombineer. Anders as Apollo 8, het Artemis II egter nie 'n maanbaan binnegegaan nie as gevolg van die ESM se prestasiebeperkings, wat nie onafhanklik van 'n lae maanbaan kan vertrek nie, aangesien dit nie genoeg dryfmiddel (delta-V) dra vir beide die invoeging in die maanbaan en die daaropvolgende trans-aarde-ontbranding om huis toe te keer nie.[170][171][172]

Artemis II was die tweede bemande vlug wat om die Maan gedraai het met behulp van 'n vrye terugkeertrajek, na Apollo 13 in 1970, wat 'n vrye terugkeertrajek gebruik het as gevolg van 'n suurstoftenkontploffing in die bevel- en diensmodule op pad na die Maan.

Verder was Artemis II op pad na die Maan gedurende Paasfees en het Paasgroete vanuit die cismaanruimte gestuur; soortgelyk het Apollo 8 gedurende Kersfees om die Maan gewentel en Kersgroete vanaf die Maan gestuur.[173]

Missie-kentekens

[wysig | wysig bron]
Vergelyking van die Apollo 8 en Artemis II sendingwapens.

Die Artemis II-sendingdkouerflits, ontwerp deur Gregory Manchess,[174] is geïnterpreteer as inspirasie uit die Apollo 8-skouerflits, wat 'n vertikaal georiënteerde oneindigheidssimbool bevat wat verwys na die nommer 8 en die ruimtetuig se maanbaan verteenwoordig. Net so bevat die Artemis II-ontwerp 'n gestileerde trajek wat lyk soos 'n halfperiode-kurwe wat subtiel die nommer 2 oproep en ooreenstem met die eerste been van die sending vanaf die Aarde na die Maan. Die uitbeelding van die Aarde van anderkant die Maan se verste kant, met behulp van 'n perspektief soortgelyk aan dié van die Earthrise-foto van Apollo 8, is beskrywend van die sending se afstand van die Aarde. Saam toon hierdie gedeelde ontwerpelemente die parallelle tussen die twee sendings en ondersteun Artemis II se rol as die eerste bemande maansending sedert die Apollo-program.[175]

Tydens die sending is dit onthul dat die ruimtevaarders 'n dubbelsydige weergawe van die flits laat maak het. Die agterkant, wat tydens die terugkeer na die Aarde getoon word, bevat 'n omgekeerde ontwerp waarin die Aarde groter lyk en die Maan in die verte getoon word.[176]

Wekoproepe

[wysig | wysig bron]

NASA het die tradisie begin om musiek vir ruimtevaarders te speel tydens die Gemini-program, en het die eerste keer musiek gebruik om 'n vlugbemanning wakker te maak tydens die Apollo 15-sending. Elke snit word spesiaal gekies, dikwels deur die ruimtevaarders se families, en het gewoonlik 'n spesiale betekenis vir 'n individuele lid van die bemanning of is van toepassing op hul daaglikse aktiwiteite.[177] Artemis II het die eerste NASA-sending geword waarvan sy wekroepe saamgestel is in 'n amptelike Spotify-speellys.[178] Voorafopgeneemde groete deur voormalige Apollo-ruimtevaarders Charlie Duke en Jim Lovell is ook na die bemanning uitgesaai,[179][180] met Lovell wat sy boodskap kort voor sy dood in Augustus 2025 opgeneem het.[180]

Spotify het verklaar dat verskeie liedjies wat as wekroepe gekies is, 'n skielike toename in wêreldwye strome na die sending gehad het. Op 5 April het "Sleepyhead" deur Young & Sick 'n toename van 2 100% bereik en "Working Class Heroes (Work)" deur CeeLo Green 'n toename van meer as 1 700% gesien.[181]

Dag Liedjie kunstenaar Boodskap
1 "Sleepyhead" Young & Sick (weergawe van Passion Pit)
2 "Green Light" John Legend, André 3000
3 "In A Daydream" Freddy Jones Band
4 "Pink Pony Club" Chappell Roan
5 "Working Class Heroes (Work)" CeeLo Green Charlie Duke[179]
6 "Good Morning" Mandisa, TobyMac Jim Lovell (postuum, opname gemaak in Augustus 2025)[180]
7 "Tokyo Drifting" Denzel Curry, Glass Animals
8 "Under Pressure" Queen, David Bowie
9 "Lonesome Drifter" Charley Crockett
10 "Run to the Water" Live
"Free" Zac Brown Band Zac Brown (boodskap wat sy orkes se liedjie vergesel)[182]

Besinning

[wysig | wysig bron]

Artemis II vorm ’n belangrike stap in die mensdom se terugkeer na die Maan. Alhoewel die sending nie ’n maanlanding ingesluit het nie, was dit die eerste bemande toets van die Orion-ruimtetuig rondom die Maan gewees en het die grondslag lê vir latere Artemis-sendings. Die sending verbind die nalatenskap van Apollo met ’n nuwe era van internasionale ruimteverkenning en moontlike toekomstige reise na Mars.

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. Wiseman, Reid (20 April 2026). "Post". x.com. Besoek op 20 April 2026.{{cite web}}: AS1-onderhoud: url-status (link)
  2. ↑ Wiseman, Reid (20 April 2026). "Post". x.com. Besoek op 20 April 2026.{{cite web}}: AS1-onderhoud: url-status (link)
  3. 1 2 "Nasa panel gives assessment of successful Artemis II mission". BBC (in American English). 10 April 2026. Besoek op 13 April 2026.
  4. ↑ @NASA (24 September 2025). "Integrity. That's what the Artemis II astronauts have decided to name their Orion spacecraft, which will take them from @NASAKennedy on their journey around the Moon and return them safely back to Earth" (Tweet). Besoek 24 September 2025 – via X (voorheen Twitter)
  5. ↑ Hill, Bill (Maart 2012). "Exploration Systems Development Status". NASA Advisory Council. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 11 Februarie 2017. Besoek op 21 Julie 2012.
  6. ↑ Dinner, Josh (31 Maart 2026). "Here's what the Artemis 2 astronauts will be doing on each day of NASA's historic moon mission". Space. Besoek op 14 April 2026.
  7. ↑ Wall, Mike (10 April 10 2013). "Inside NASA's Plan to Catch an Asteroid (Bruce Willis Not Required)". Space.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Augustus 2019. Besoek op 11 April 2013. {{cite web}}: Gaan datum na in: |date= (hulp)
  8. ↑ Foust, Jeff (14 Junie 2017). "NASA closing out Asteroid Redirect Mission". Space News. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Junie 2017. Besoek op 9 September 2017.
  9. ↑ Hambleton, Kathryn (4 Augustus 2017). "NASA's First Flight With Crew Will Mark Important Step on Journey to Mars". NASA. NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Julie 2020. Besoek op 8 Desember 2017.
  10. ↑ Gebhardt, Chris (6 April 2017). "NASA finally sets goals, missions for SLS – eyes multi-step plan to Mars". NASASpaceflight.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Augustus 2017. Besoek op 3 Mei 2017.
  11. ↑ "NASA FY 2019 Budget Overview" (PDF). NASA. p. 14. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 4 Desember 2019. Besoek op 12 November 2021. Ondersteun die lansering van die Krag- en Aandrywingselement op 'n kommersiële lanseervoertuig as die eerste komponent van die LOP – Gateway
  12. ↑ Berger, Eric (13 April 2018). "NASA may fly crew into deep space sooner, but there's a price". Ars Technica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Oktober 2019. Besoek op 6 April 2023. {{cite web}}: |archive-date= / |archive-url= timestamp mismatch (hulp)
  13. ↑ Foust, Jeff (19 Februarie 2021). "NASA selects Falcon Heavy to launch first Gateway elements". Space News. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Oktober 2023. Besoek op 4 September 2022.
  14. ↑ Berger, Eric (25 Maart 2026). "NASA kills lunar space station to focus on ambitious Moon base". Ars Technica. Besoek op 25 Maart 2026.
  15. ↑ Richardson, Derek (23 Maart 2023). "Artemis 2 Space Launch System core stage nearly complete". SpaceFlight Insider. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Maart 2023. Besoek op 31 Maart 2023.
  16. ↑ Clark, Stephen (29 September 2023). "Rocket Report: Iran launches satellite; Artemis II boosters get train ride". Ars Technica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 September 2023. Besoek op 2 Oktober 2023.
  17. ↑ Mohon, Lee; O'Brien, Kevin (27 Oktober 2022). "Space Launch System Engines: Launching Artemis Astronauts to the Moon". NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Junie 2023. Besoek op 26 Junie 2023.
  18. ↑ Mohon, Lee (25 September 2023). "All Engines Added to NASA's Artemis II Moon Rocket Core Stage". NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 September 2023. Besoek op 25 September 2023.
  19. ↑ Clark, Stephen (30 April 2025). "NASA just swapped a 10-year-old Artemis II engine with one nearly twice its age". Ars Technica. Besoek op 6 Mei 2025.
  20. ↑ Donaldson, Abbey A. (7 Junie 2024). "NASA Invites Media to Rollout Event for Artemis II Moon Rocket Stage". NASA. Besoek op 12 Junie 2024.
  21. ↑ Luabeya, Monika (16 Julie 2024). "Artemis II Core Stage on the Move". NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Desember 2025. Besoek op 26 Julie 2024.
  22. ↑ Core Stage for NASA's Artemis II Mission Arrives at Kennedy Space Center's Vehicle Assembly Building op YouTube
  23. ↑ Mohon, Lee (25 Junie 2024). "Six Adapters for Crewed Artemis Flights Tested, Built at NASA Marshall". NASA. NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Oktober 2025. Besoek op 26 Junie 2024.
  24. ↑ Howell, Elizabeth (2 September 2024). "The pieces of NASA's next 3 Artemis moon missions head to Florida launch site (photos)". Space.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Desember 2025. Besoek op 13 September 2024.
  25. ↑ Pearlman, Robert Z. (3 April 2023). "NASA Announces the Astronaut Crew for Artemis II Lunar Flyby". Scientific American. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 April 2023. Besoek op 4 April 2023.
  26. ↑ Koch, Christina [@Astro_Christina] (11 April 2023). "You stood. All of you. You stood for taking on the challenge. For doing things that are hard. For exploring together. Of all the things we did last week to introduce Artemis II, this unexpected standing ovation was the moment I realized – You're all behind this. We are going" (Twiet) – via Twitter.
  27. 1 2 Berger, Eric (17 Oktober 2024). "It's increasingly unlikely that humans will fly around the Moon next year". Ars Technica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 September 2025. Besoek op 20 Oktober 2024.
  28. ↑ Clark, Stephen (24 Oktober 2025). "Rocket Report: China tests Falcon 9 lookalike; NASA's Moon rocket fully stacked". Ars Technica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 November 2025. Besoek op 25 Oktober 2025.
  29. ↑ NASA's Readiness for the Artemis II Crewed Mission to Lunar Orbit (Report). NASA Office of Inspector General. 1 Mei 2024. pp. 8–11. https://oig.nasa.gov/wp-content/uploads/2024/05/ig-24-011.pdf. Besoek op 27 Januarie 2026.
  30. 1 2 3 4 Berger, Eric (9 Januarie 2026). "Is Orion's heat shield really safe? New NASA chief conducts final review on eve of flight". Ars Technica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Januarie 2026. Besoek op 27 Januarie 2026.
  31. 1 2 Hambleton, Kathryn (8 Maart 2019). "NASA's Deep Space Exploration System is Coming Together". NASA. NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Augustus 2019. Besoek op 10 Maart 2019.
  32. ↑ Sloss, Philip (28 Desember 2018). "Crewed Orion spacecraft passes critical design review". NASASpaceflight.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Februarie 2019. Besoek op 9 Maart 2019.
  33. ↑ Foust, Jeff (9 Januarie 2024). "NASA delays Artemis 2 and 3 missions". Space News. Besoek op 10 Januarie 2024.
  34. ↑ Chang, Kenneth (5 Desember 2024). "NASA Missions to Return to the Moon Delayed Until 2026 and 2027". The New York Times. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Oktober 2025. Besoek op 6 Desember 2024.
  35. ↑ NASA (5 Desember 2024). "NASA Shares Orion Heat Shield Findings, Updates Artemis Moon Missions". Persberig. https://www.nasa.gov/news-release/nasa-shares-orion-heat-shield-findings-updates-artemis-moon-missions/. Besoek op 6 Desember 2024.
  36. ↑ Longo, Alex (22 Maart 2025). "NASA Accelerates Artemis 2 by Two Months". AmericaSpace. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Januarie 2026. Besoek op 28 Maart 2025.
  37. ↑ Rosenstein, Sawyer (2 Augustus 2025). "Artemis II astronauts discuss mission status ahead of in-capsule training". NASASpaceflight.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Januarie 2026. Besoek op 6 Augustus 2025.
  38. ↑ Berger, Eric [@SciGuySpace] (31 Julie 2025). "Former astronaut Mark Kelly says Artemis II is launching in February 2026. This is consistent with the schedule I've been hearing. Officially NASA has said "no later than" April 2026" (Twiet). Besoek op 5 Augustus 2025 – via Twitter.
  39. ↑ Berger, Eric (23 September 2025). "NASA targeting early February for Artemis II mission to the Moon". Ars Technica. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Desember 2025. Besoek op 24 September 2025.
  40. ↑ Berger, Eric [@SciGuySpace] (7 Januarie 2026). "Based upon information from a couple of people, as of last night NASA is still working toward the Feb. 5–11 launch window for Artemis II. A big tell will be whether NASA rolls the rocket to the pad about 10 days from now" (Twiet). Besoek op 7 Januarie 2026 – via Twitter.
  41. ↑ Foust, Jeff (7 Januarie 2026). "NASA continues to work toward February launch of Artemis 2". Space News. Besoek op 8 Januarie 2026.
  42. ↑ Kraft, Rachel H. (30 Januarie 2026). "NASA Updates Artemis II Wet Dress Rehearsal, Launch Opportunities". NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Februarie 2026. Besoek op 30 Januarie 2026.
  43. 1 2 Chang, Kenneth (17 Januarie 2026). "NASA's Giant Rocket Completes Slow Roll Toward Artemis II Moon Voyage". The New York Times. ISSN 0362-4331. Besoek op 18 Januarie 2026.
  44. ↑ Schultz, Eric (28 Januarie 2026). "Marshall at center of return to moon with Artemis II". The Redstone Rocket. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Januarie 2026. Besoek op 28 Januarie 2026.
  45. ↑ Kraft, Rachel H. (3 Februarie 2026). "NASA Conducts Artemis II Fuel Test, Eyes March for Launch Opportunity". NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Februarie 2026. Besoek op 3 Februarie 2026.
  46. ↑ Kraft, Rachel H. (19 Februarie 2026). "NASA Begins Artemis II Launch Pad Ops After Successful Fuel Test". NASA. Besoek op 20 Februarie 2026.
  47. ↑ Kraft, Rachel H. (21 Februarie 2026). "NASA Troubleshooting Artemis II Rocket Upper Stage Issue, Preparing to Roll Back". NASA. Besoek op 21 Februarie 2026.
  48. ↑ Clark, Stephen (21 Februarie 2026). "NASA says it needs to haul the Artemis II rocket back to the hangar for repairs". Ars Technica. Besoek op 22 Februarie 2026.
  49. ↑ Niles-Carnes, Elyna (25 Februarie 2026). "NASA Artemis II Rocket Rolls Back to Vehicle Assembly Building". NASA. Besoek op 25 Februarie 2026.
  50. ↑ Niles-Carnes, Elyna (25 Februarie 2026). "NASA Artemis II Rocket Returns for Repairs". NASA. Besoek op 25 Februarie 2026.
  51. ↑ Singh, Anamica (1 Februarie 2026). "Artemis 2 wet launch begins at NASA's Kennedy Space Center: Launch date, astronauts and other details". Wion. Besoek op 1 Februarie 2026.
  52. ↑ Smith, Marcia (12 Maart 2026). "NASA Now Targeting April 1 for Artemis II's Launch Around The Moon". spacepolicyonline.com. Besoek op 14 Maart 2026.
  53. ↑ Dean, Brandi (18 Maart 2026). "NASA Finalizes Artemis II Rollout, Crew Begins Quarantine". NASA. Besoek op 18 Maart 2026.
  54. ↑ Costa, Jason (20 Maart 2026). "Artemis II Moon Rocket Heads Back to Launch Pad". NASA. Besoek op 20 Maart 2026.
  55. ↑ Costa, Jason (20 Maart 2026). "NASA's Artemis II Rocket Arrives at Launch Pad 39B". NASA. Besoek op 20 Maart 2026.
  56. 1 2
  57. ↑ Nassar, Hana Mae (22 November 2023). "Canadian astronauts receive new assignments". citynews.ca. Vancouver. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 November 2023. Besoek op 22 November 2023.
  58. 1 2 Connolly, Amanda (16 Desember 2020). "A Canadian astronaut will be on NASA's Artemis deep space lunar orbit as well the first non American to leave earth orbit". Global News. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Desember 2020. Besoek op 18 Desember 2020.
  59. ↑ "View Treaty – Canada.ca". www.treaty-accord.gc.ca. Besoek op 20 Januarie 2026. Article 7, Section 1(b), Clause 15. Provide one crew opportunity on Artemis II (the first crewed flight returning astronauts to the lunar environment) and one crew opportunity to the Gateway, timing of such crew opportunities shall take into account major CSA milestones, program constraints, and crew flight availability
  60. ↑ Chow, Denise; Blackman, Jay; Al Roker, Al (31 Maart 2026). "Meet the astronauts on NASA's Artemis II moon mission". NBC News.
  61. ↑ "6 major records the Artemis II astronauts will smash as NASA returns to the moon". Live Science. 30 Maart 2026. Besoek op 30 Maart 2026.
  62. ↑ Kabir, Radifah (11 April 2026). "Artemis II broke 8 big records: How the Moon mission changed space history forever". India Today. Besoek op 12 April 2026.
  63. ↑ Breen, Kerry (10 April 2026). "How an 8-year-old designed a zero-gravity indicator for Artemis II". CBS News. Besoek op 12 April 2026.
  64. ↑ Yu, Yi-Jin; Uff, Nic (2 April 2026). "8-year-old watches his plush toy rocket to the moon with Artemis II mission". ABC News. Besoek op 12 April 2026.
  65. ↑ Hambleton, Kathryn (27 Augustus 2018). "First Flight With Crew Important Step on Long-Term Return to Moon". NASA. NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Augustus 2018. Besoek op 6 April 2023.
  66. ↑ Sloss, Philip (25 Junie 2020). "NASA studying practice rendezvous options for Artemis 2 Orion". NASASpaceflight.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Junie 2021. Besoek op 28 Junie 2021.
  67. ↑ Graf, Abby (5 April 2026). "Artemis II Flight Day 5: Crew Starts Day with Suit Demo". NASA. Besoek op 5 April 2026.
  68. 1 2 Zakrzewski, Joseph (6 April 2026). "Artemis II Flight Day 6: Crew Ready for Lunar Flyby". NASA (in American English). Besoek op 6 April 2026.
  69. ↑ "Artemis II". www.esa.int. European Space Agency. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Januarie 2026. Besoek op 3 Junie 2024.
  70. ↑ "Artemis II". NASA. 3 April 2025. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Januarie 2026. Besoek op 13 September 2025.
  71. 1 2 Low, Lauren E. (27 Maart 2026). "Artemis II Crew Arrives at Launch Site, Shares Moon Mascot". NASA. Besoek op 31 Maart 2026.
  72. ↑ Costa, Jason (30 Maart 2026). "NASA's Artemis II Launch Mission Countdown Begins". NASA. Besoek op 31 Maart 2026.
  73. ↑ Low, Lauren E. (1 April 2026). "Liftoff! NASA Launches Astronauts on Historic Artemis Moon Mission". NASA. Besoek op 1 April 2026.
  74. ↑ Speed, Richard (2 April 2026). "Artemis II blasts off on first crewed lunar mission since Apollo". theregister.com. Besoek op 7 April 2026.
  75. 1 2 3 4 5 6 7 8 Berger, Eric (1 Oktober 2025). "In their own words: The Artemis II crew on the frenetic first hours of their flight". Ars Technica. Besoek op 20 Januarie 2026.
  76. 1 2 3 4 Artemis II Press Kit (PDF). NASA. Januarie 2026. Besoek op 6 April 2026.
  77. 1 2 Dunn, Marcia (3 April 2026). "WATCH: NASA shares update on Artemis II mission around the moon, 2 days after launch". PBS News. Associated Press of New York. Besoek op 4 April 2026.
  78. 1 2 Goodwin, Grace Eliza (5 April 2026). "Artemis II astronauts have toilet trouble on Moon mission". BBC (in Engels). Besoek op 6 April 2026.
  79. ↑ Zakrzewski, Joseph (1 April 2026). "Artemis II Flight Update: Perigee Raise Maneuver Complete; NASA to Hold Press Conference". NASA. Besoek op 2 April 2026.
  80. ↑ Harwood, William (2 April 2026). "Artemis II crew begins "crazy first day" in space after exhilarating launch". CBS News. Besoek op 11 Apri 2026. {{cite web}}: Gaan datum na in: |access-date= (hulp)
  81. 1 2 Zakrzewski, Joseph (1 April 2026). "Artemis II Flight Update: Proximity Operations Complete, Perigee Raise Burn Up Next". NASA. Besoek op 2 April 2026.
  82. ↑ Kraft, Rachel H. (20 Maart 2024). "Key Test Drive of Orion on NASA's Artemis II to Aid Future Missions". NASA (in American English). Besoek op 5 April 2026.
  83. ↑ Hanson, Mike (3 April 2026). "Artemis II crew space moon mission". WESH. Besoek op 9 April 2026.
  84. ↑ "Artemis II Flight Update: Perigee Raise Burn Complete". NASA. 2 April 2026. Besoek op 2 April 2026.
  85. 1 2 3 Clark, Stephen (10 April 2026). "Orion helium leak no threat to Artemis II reentry but will require redesign". Ars Technica (in Engels). Besoek op 10 April 2026.
  86. ↑ Edwards, Brooke (2 April 2026). "NASA completes burn to send Artemis II toward moon". Florida Today. Besoek op 2 April 2026.
  87. ↑ Blue, Charles; Zakrzewski, Joseph A. (3 April 2026). "Artemis II Flight Day 3: Outbound Trajectory Correction Burn Update". NASA. Besoek op 4 April 2026.
  88. ↑ Williams, Catherine E. (4 April 2026). "Artemis II Flight Day 4: Crew Completes Manual Piloting Demonstration". NASA (in American English). Besoek op 4 April 2026.
  89. 1 2 Loggins, Sumer (5 April 2026). "Artemis II Flight Day 5: Correction Burn Complete". NASA (in American English). Besoek op 6 April 2026.
  90. ↑ Graf, Abby (5 April 2026). "Artemis II Flight Day 5: Crew Demos Suits, Readies for Lunar Flyby". NASA (in American English). Besoek op 6 April 2026.
  91. ↑ Graf, Abby (6 April 2026). "Artemis II Flight Day 6: Lunar Flyby Updates". NASA (in American English). Besoek op 6 April 2026.
  92. ↑ Malik, Tariq (6 April 2026). "NASA Artemis 2 astronauts to make historic moon flyby today. Here's what to expect hour by hour (timeline)". space.com. Besoek op 6 April 2026.
  93. ↑ Wall, Mike (6 April 2026). "Artemis 2 breaks humanity's all-time distance record during historic loop around the moon". Space.com (in American English). Besoek op 6 April 2026.
  94. ↑ Skinner, Anna (6 April 2026). "NASA Loses Communication With Artemis 2 Astronauts: What to Know". Newsweek (in American English). Besoek op 6 April 2026.
  95. ↑ "Artemis astronauts travel further from Earth than any humans before – watch live". BBC News. 6 April 2026. Besoek op 6 April 2026.
  96. ↑ "NASA's Artemis II Crew Beams Official Moon Flyby Photos to Earth". NASA. 8 April 2026. Besoek op 29 April 2026.
  97. ↑ Strickland, Ashley (6 April 2026). "The crew spots impact flashes on the moon". CNN (in Engels). Besoek op 7 April 2026.
  98. ↑ Dobrijevic, Daisy (7 April 2026). "'Unreal' solar eclipse: Artemis 2 crew just saw one of the rarest sights in spaceflight history". Space.com (in Engels). Besoek op 7 April 2026.
  99. ↑ Miller, Katrina (7 April 2026). "See First Photos From NASA's Artemis II Moon Mission Capturing a Setting Earth and Eclipse". The New York Times. Besoek op 7 April 2026.
  100. ↑ Leone, Anthony (7 April 2026). "Artemis II begins journey back home". Spectrum 13 News. Besoek op 7 April 2026.
  101. ↑ Carruth, Alivia R. (28 Februarie 2023). "Artemis II Map". NASA. Besoek op 20 Januarie 2026.
  102. ↑ Mogensen, Jackie Flynn (7 April 2026). "NASA's Artemis II moon mission astronauts make first-ever 'ship to ship' call to ISS". Scientific American. Besoek op 8 April 2026.
  103. ↑ Pultarova, Tereza (9 April 2026). "Light pollution has brightened Earth by 16% since 2014, satellites find". Space. Besoek op 12 April 2026.
  104. ↑ Zakrzewski, Joseph; Graf, Abby; Grimm, Linda E. (7 April 2026). "Artemis II Flight Day 7: Crew Makes Long‑Distance Call, Begins Return". NASA. Besoek op 7 April 2026.
  105. ↑ Grimm, Linda E.; Zakrzewski, Joseph (7 April 2026). "Artemis II Flight Day 7: First Return Correction Burn Complete". NASA (in American English). Besoek op 7 April 2026.
  106. 1 2 Graf, Abby (10 April 2026). "Artemis II Flight Day 10: Crew Completes Final Burn Before Splashdown". NASA (in American English). Besoek op 10 Apri 2026. {{cite web}}: Gaan datum na in: |access-date= (hulp)
  107. ↑ Zakrzewski, Joseph; Grimm, Linda E.; Williams, Catherine E. (8 April 2026). "Artemis II Flight Day 8: Crew Conducts Key Tests on Return to Earth". NASA (in American English). Besoek op 10 April 2026.
  108. ↑ Williams, Catherine E. (10 April 2026). "Artemis II Flight Day 9: Second Return Correction Burn Complete". NASA (in American English). Besoek op 10 April 2026.
  109. ↑ Zakrzewski, Joseph (10 April 2026). "Artemis II Flight Day 10: Re-Entry Live Updates". NASA (in American English). Besoek op 10 April 2026.
  110. ↑ Clark, Stephen (10 April 2026). "Four astronauts are back home after a daring ride around the Moon". Ars Technica. Besoek op 10 April 2026.
  111. ↑ Orloff, Richard W. (2000). Apollo By the Numbers: A Statistical Reference (PDF). US Government Printing Office. p. 305. ISBN 0-16-050631-X. Besoek op 10 April 2026.
  112. ↑ Clark, Stephen (17 Januarie 2026). "Managers on alert for "launch fever" as pressure builds for NASA's Moon mission". Ars Technica (in Engels). Besoek op 15 Mei 2026.
  113. ↑ Wall, Mike (8 April 2026). "Flight Day 8: Artemis 2 won't break Apollo's speed record after all". Space.com (in Engels). Besoek op 15 Mei 2026.
  114. ↑ Kraft, Rachel H. (8 April 2021). "Orion Spacecraft to Test New Entry Technique on Artemis I Mission". NASA. Besoek op 20 Januarie 2026.
  115. ↑ David, Leonard (17 Februarie 2026). "The Artemis 1 moon mission had a heat shield issue. Here's why NASA doesn't think it will happen again on Artemis 2". space.com.
  116. ↑ Navias, Rob (10 April 2026). NASA's Artemis II Crew Comes Home (Video). Besoek op 10 April 2026 – via YouTube. ...ons het met vlugdinamika gepraat en 'n meer amptelike landingstyd, 'n neerplonstyd as 't ware, van 7:07 en 27 sekondes PM Sentrale Tyd ontvang... Dit sou gelykstaande wees aan 'n sendingverloop van 9 dae, 1 uur, 32 minute en 15 sekondes.
  117. ↑ Dooren, Jennifer M. (10 April 2026). "NASA Welcomes Record-Setting Artemis II Moonfarers Back to Earth". NASA. Besoek op 10 April 2026.
  118. 1 2 3 4 NASA's Artemis II Rollout and Mission Overview News Conference (Jan. 16, 2026). NASA. 15 Januarie 2026. Besoek op 16 Januarie 2026 – via YouTube.
  119. ↑ "Artemis II Flight Day 10: Live Re-Entry Updates". NASA. 10 April 2026. Besoek op 10 April 2026.
  120. ↑ "RECOVERY – APOLLO-SOYUZ TEST PROJECT (ASTP) – HAWAII". Stafford Collection NASA Photos. 24 Julie 1975.
  121. 1 2 "Artemis II splashdown live updates". CBS News. Besoek op 11 April 2026.
  122. ↑ Ahn, Ashley (11 April 2026). "How Recovery Personnel Will Secure Artemis II Capsule at Sea After Splashdown". The New York Times (in American English). ISSN 0362-4331. Besoek op 11 April 2026.
  123. ↑ "Artemis II: The Final Countdown". www.techbriefs.com (in Engels). 1 Maart 2026. Besoek op 10 April 2026.
  124. ↑ "NASA SVS | AVATAR: A Virtual Astronaut Tissue Analog Response". NASA Scientific Visualization Studio (in english). 8 April 2026. Besoek op 10 April 2026.{{cite web}}: AS1-onderhoud: onerkende taal (link)
  125. ↑ "ARCHeR". nasa.gov. NASA. 3 April 2026. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Maart 2026. Besoek op 3 April 2026.
  126. 1 2 Murphy, Kendall (3 Junie 2021). "Lasers Light the Way for Artemis II Moon Mission". esc.gsfc.nasa.gov. NASA / GSFC. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Junie 2021. Besoek op 6 April 2023.
  127. ↑ Murphy, Kendall (11 Augustus 2022). "What's Next: The Future of NASA's Laser Communications". NASA. NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Maart 2023. Besoek op 8 Januarie 2026.
  128. 1 2 Hill, Denise (6 Augustus 2019). "NASA's CubeSat Launch Initiative Opens Call for Payloads on Artemis 2 Mission". NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Augustus 2019. Besoek op 6 Augustus 2019. NASA soek voorstelle van Amerikaanse klein satellietontwikkelaars om hul CubeSat-missies as sekondêre vragte aan boord van die SLS op die Artemis 2-missie te vlieg onder die agentskap se CubeSat-lanseringsinisiatief (CSLI)
  129. ↑ Klotz, Irene (5 Augustus 2019). "NASA Scouting Cubesats For Artemis-2 Mission". Aviation Week & Space Technology. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Augustus 2019. Besoek op 6 Augustus 2019. NASA het op 5 Augustus 'n versoek vrygestel vir kubussatellitte om saam met die eerste bemande vlug van die Space Launch System-vuurpyl en Orion-kapsule te ry, met die voorbehoud dat geselekteerde projekte strategiese kennisgapings vir toekomstige maan- en Mars-verkenning vul.
  130. 1 2 Foust, Jeff (8 Augustus 2019). "NASA seeking proposals for cubesats on second SLS launch". Space News. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Mei 2023. Besoek op 6 April 2023.
  131. ↑ Kurkowski, Seth (21 Oktober 2021). "Alabama students forced to pivot satellite design after being dropped from Artemis II". Space Explored. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Oktober 2021. Besoek op 13 Desember 2021.
  132. ↑ Kraft, Rachel H. (20 September 2024). "NASA to Fly International CubeSats Aboard Artemis II Test Flight". NASA. NASA. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Januarie 2026. Besoek op 7 Mei 2025.
  133. ↑ "Artemis II – small German satellite to fly to the Moon". dlr.de. 18 September 2024. Besoek op 18 Januarie 2026.
  134. ↑ "Artemis-Bound: Saudi Arabia Launches Space Weather Explorer "SHMS"". ssa.gov.sa. Besoek op 7 April 2026.
  135. ↑ Lane, Russell; Beaman, David; Ryals, Courtney; Hitt, David (11 Augustus 2025). "Hitching A Ride on History: NASA's Space Launch System Artemis II CubeSats". Small Satellite Conference. doi:10.26077/6469-38e7.
  136. ↑ "Saudi Arabia Achieves Historic Milestone with Launch of 'Shams' Satellite Aboard Artemis II Mission". spa.gov.sa (in Engels). 4 April 2026. Besoek op 7 April 2026.
  137. ↑ Mohon, Lee. "NASA's SLS Rocket: Secondary Payloads". NASA. Besoek op 5 Februarie 2026.
  138. ↑ Jaureguy, Martina (3 April 2026). "Argentine microsatellite released in space during Artemis II mission breaks record". Buenos Aires Herald. Besoek op 10 April 2026.
  139. ↑ "Récord espacial: el microsatélite Atenea sorprende a la NASA" [Space Record: The Athena Microsatellite Surprises NASA]. Diario El Norte (in Spaans). 5 April 2026. Besoek op 10 April 2026.
  140. ↑ Lim, JunWoo (3 April 2026). "South Korea's Artemis II cubesat fails to establish stable communication". DongA Science. Besoek op 10 April 2026.
  141. ↑ McDowell, Jonathan [@planet4589] (10 April 2026). "Three of the four Artemis II cubesats were meant to fire propulsion systems to raise perigee and stay in orbit. Only one (Saudi Arabia's SWC-1) managed to do so, and the others (TACHELES and K-RadCube) reentered at first perigee, having failed to achieve orbital insertion" (Twiet). Besoek op 12 April 2026 – via Twitter.
  142. ↑ Moskowitz, Clara (10 September 2025). "Your Name Could Orbit the Moon with NASA's Artemis II". Scientific American. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Februarie 2026. Besoek op 8 Januarie 2026.
  143. ↑ "Moon Mascot: NASA Artemis II ZGI Design Challenge". Freelancer. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Junie 2025. Besoek op 1 April 2026.
  144. ↑ Kraft, Rachel H. (22 Augustus 2025). "NASA Shares Final Contenders for Artemis II Moon Mascot Design Contest". NASA. Besoek op 1 April 2026.
  145. ↑ Yu, Yi-Jin; Uff, Nic (2 April 2026). "8-year-old's plush toy design going to the moon with Artemis II mission". Good Morning America. Besoek op 1 April 2026.
  146. ↑ Shelley, Jonathan (1 April 2026). "Meet 'Rise,' Artemis II's zero-G indicator for lunar mission". WCNC (in American English). Besoek op 14 April 2026.
  147. ↑ Howell, Elizabeth (13 April 2026). "How Artemis 2 commander Reid Wiseman saved the mission's moon mascot: 'It's hard not to love this little guy. I can't let Rise out of my sight'". Space.com (in Engels). Besoek op 14 April 2026.
  148. ↑ Paul, Andrew (28 April 2026). "The adorable Artemis II 'Rise' plushies finally land in NASA's online shop". Popular Science (in Engels). Besoek op 29 April 2026.
  149. ↑ Paul, Andrew (4 Maart 2026). "Artemis II astronauts will eat a lot of tortillas on their trip to the moon". Popular Science. Besoek op 5 Maart 2026.
  150. ↑ "Jar of Nutella floats through Artemis II cabin". NBC News. 7 April 2026. Besoek op 10 April 2026.
  151. ↑ "M&M's candies can now add the moon to its storied space history". collectSPACE.com. 3 Mei 2026. Besoek op 7 Mei 2026.
  152. ↑ "Impact Flash!". NASA Science. 1 April 2026. Besoek op 12 April 2026.
  153. ↑ Dunn, Marcia (9 April 2026). "Artemis II astronauts describe their lunar voyage as surreal and profound ahead of Earth return". San Francisco Chronicle. Besoek op 13 April 2026.
  154. ↑ Berger, Eric (2 April 2026). "Artemis II is unlikely to be the cultural touchstone Apollo 8 was, and that's OK". Ars Technica. Besoek op 13 April 2026.
  155. ↑ Cotterell, Art (2026-04-13), As Artemis II is celebrated, the world faces hard questions about US leadership in space, The Conversation, doi:10.64628/aa.y3pheu6nv
  156. ↑ (in en-US) US and Canadian astronauts capture global attention with Artemis II moon flight, https://www.reuters.com/business/aerospace-defense/us-canadian-astronauts-capture-global-attention-with-artemis-ii-moon-flight-2026-04-07/, besoek op 2026-04-13
  157. ↑ Vivinetto, Gina (10 April 2026). "Why Did the Artemis II Mission Make So Many People Cry? 2 Therapists Weigh In". TODAY.com. Besoek op 13 April 2026.
  158. ↑ Moffic, H. Steven (13 April 2026). "The Outer Space Astronauts of Artemis II Are Also Piloting Us to Inner Space". Psychiatric Times. Besoek op 13 April 2026.
  159. ↑ Torres, Jennifer M. (9 April 2026). "From the Space Coast to the world, Artemis II creates collective uplift". floridatoday.com. Besoek op 13 April 2026.
  160. ↑ Siegel, Ethan (8 April 2026). "The 4 ways science confirms the Moon landings were real". Big Think. Besoek op 13 April 2026.
  161. ↑ Sousa, Aaron (5 April 2026). "Artemis astronauts talk about life in space during live Q&A from Orion spacecraft". CBC. Besoek op 23 April 2026.
  162. ↑ Turkeltaub, Payton (6 April 2026). "Artemis II Astronauts Watched 'Project Hail Mary' in Quarantine Before Blasting Off to Space on Moon Mission: 'That Was a Real Treat'". Variety. Besoek op 23 April 2026.
  163. ↑ Solomon, Scott (2026-03-27), From Artemis II to 'Project Hail Mary', spaceflight captures audiences when it centers on people because human space travel is hazardous, The Conversation, doi:10.64628/aai.cgxrh6kcd
  164. ↑ Furic, Maïwenn (2 April 2026). "Ryan Gosling, Wemby… Les astronautes d'Artemis-2 ont reçu des soutiens de taille" [Ryan Gosling, Wemby… The Artemis II astronauts have received high-profile support]. Le HuffPost (in Frans). Besoek op 23 April 2026.
  165. ↑ Senzatimore, Renee (6 April 2026). "Sailor Moon Just Made 2 Unexpected Appearances at NASA Mission Control". Comic Book Resource. Valnet Publishing Group. Besoek op 17 April 2026.
    Baseel, Casey (6 April 2026). "Sailor Moon's Artemis is part of the Artemis II NASA mission control team[Video]". SoraNews24. Tokyo: Socio Corporation. Besoek op 17 April 2026.
  166. ↑ Norman, Lianna; Lagatta, Eric; Sangalang, Jennifer (7 April 2026). "Did we really land on the moon? Artemis II photos, conspiracies debunked". Florida Today. Besoek op 11 April 2026.
  167. ↑ "Fact Check: FAKE Artemis II Photo Shows Earth With Identical Cloud Patterns To Apollo 8 Photo From 1968". Yahoo News. 9 April 2026. Besoek op 11 Apri 2026. {{cite web}}: Gaan datum na in: |access-date= (hulp)
  168. ↑ Werth, Timothy Beck (8 Apri 2026). "Fake AI videos of Artemis II's moon flyby are going viral". Mashable. Besoek op 11 April 2026. {{cite web}}: Gaan datum na in: |date= (hulp)
  169. ↑ "Photos of a colorful Moon are going viral online. Is it really like that?". Nasha Niva. 9 April 2026. Besoek op 11 April 2026.
  170. ↑ Isaacman, Jared [@NASAAdmin] (6 April 2026). "There are some technical and performance reasons, but we are essentially combining Apollo 7 and Apollo 8 into a single Artemis II mission" (Twiet). Besoek op 7 April 2026 – via Twitter.
  171. ↑ Berger, Eric (6 Maart 2026). "NASA has shuffled its Artemis rockets. But what of the lunar landers?". Ars Technica (in Engels). Besoek op 28 Maart 2026.
  172. ↑ Wood, Charlie (25 Februarie 2017). "Apollo 8 redux – Why NASA may send humans around the Moon, again". The Christian Science Monitor. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2017. Besoek op 4 Maart 2017.
  173. ↑ Zastrow, Mark (5 April 2026). "How Artemis 2's Easter message echoes Apollo history". Astronomy Magazine. Besoek op 9 Mei 2026.
  174. ↑ Johnson, Marina. "Artemis II mission ends April 10. Why a Kentucky artist can't stop smiling". The Courier-Journal (in American English). Besoek op 13 April 2026.
  175. ↑ Ziegler, Megan (April 2026). "Artemis II mission patch: What it means, and how it honors 'All'". fox10phoenix. Besoek op 6 April 2026.
  176. ↑ "Artemis II mission special patch design is double-sided". BBC (in Engels). 9 April 2026. Besoek op 13 April 2026.
  177. ↑ "Chronology of Wakeup Calls". NASA. 2 Augustus 2005. Besoek op 5 April 2010.
  178. ↑ Artemis II Spotify playlist
  179. 1 2 @NASA (6 April 2026). ""On the Moon is a photo of my family. I pray it reminds you that we and America and all of the world are cheering you on." Apollo 16 astronaut Charlie Duke recorded a message for the Artemis II crew. Fitting that they hear his words as they close in on their lunar destination" (Twiet). Besoek op 9 April 2026 – via Twitter.
  180. 1 2 3 Mendenhall, Brooks (7 April 2026). "Decades after Apollo 8, Jim Lovell's voice returns to the Moon". Astronomy Magazine. Besoek op 9 April 2026.
  181. ↑ Ravisetti, Monisha (6 April 2026). "Moon music: Here's a Spotify playlist of the Artemis 2 crew's wakeup songs". Space (in Engels). Besoek op 15 April 2026.
  182. ↑ Madarang, Charisma (11 April 2026). "Zac Brown Wakes Artemis II Crew in Space With Song 'Free'". Rolling Stone (in American English). Besoek op 17 April 2026.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Artemis_II&oldid=2922098"