Duiwelsdrek
Duiwelsdrek is 'n bekende Hollandse medisyne in Suid-Afrika, en word hier gebruik in die vorm van druppels teen winderigheid.

Asafoetida ( /æsəˈfɛtɪdə/; ook gespel asafetida),[1] omgangsnaam duiwelsdrek, is die gedroogde lateks (oleoharsgom) wat afgeskei word van die risoom of penwortel van verskeie spesies Ferula, meerjarige kruie van die wortelfamilie. Dit word geproduseer in Iran, Afghanistan, Indië, Sentraal-Asië en Noordwes-China (Xinjiang). Verskillende streke het verskillende botaniese bronne.
Asafoetida het 'n skerp reuk, soos weerspieël in sy naam, wat dit die algemene naam "stinkende gom" gee. Die reuk verdwyn tydens kook; in gaar geregte lewer dit 'n gladde geur wat herinner aan preie of ander uieverwante geregte. Asafoetida staan ook in die omgangstaal bekend as "duiwelsdrek".
Plant
[wysig | wysig bron]Asafoetida (duiwelsdrek) is 'n plant in die genus Ferula en die familie skermblomme (Apiaceae). Dit het lang stingels, selfs tot 2 m. Hierdie stele is vogtig en van binne hol. By hul basis is die stele tot 8 cm breed en die blare word tot 40 cm lank. Aan die stingels groei groot, geel blomme. Iran, Afganistan, Turkmenistan en Oesbekistan is die plant se natuurlike tuiste.
Gebruik
[wysig | wysig bron]Hars uit die wortel en steel van die plant word in Indië in poeiervorm as kruie by die bereiding van kerriegeregte gebruik. Dit is ook soms 'n bestanddeel van Worcestersous. Duiwelsdrek is meesal die gedroogde melksap van die plant. Hierdie sap gee 'n onwelriekende geur af en daaraan het die plant sy volksnaam te wyte. In die Mesopotamiese geneeskunde is dit al gebruik teen epilepsie, asma, hoes en koors. Dit word ook gebruik by die bestryding van histerie, senuweespanning, slaaploosheid, 'n ongestelde maag en ingewandswurms. Die werking van duiwelsdrek is egter onseker en omstrede.
Bibliografie
[wysig | wysig bron]- dsae.co.za/entry/duiwelsdrek/
- eetverleden.nl/duivelsdrek
- gosumitup.com/tag/duivelsdrek
Verwysings
[wysig | wysig bron]- ↑ "asafœtida". Oxford English Dictionary second edition. (1989). Oxford University Press.