Bernard Aton IV Trencavel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Bernard Aton IV Trencavel († 1129) was 'n Burggraaf van Albi en van Nîmes vanaf 1074 tot 1129, en 'n Burggraaf van Carcassonne, van Béziers en Agde vanaf 1099 tot 1129. Hy was die seun van Raymond-Bernard Trencavel, Burggraaf van Albi en Nîmes, en Ermengarde, Burggravin van Carcassonne, Béziers en Agde

Biografie[wysig | wysig bron]

As opvolger van Burggraaf Albi een Nîmes deur sy vader, het hy ook die Burggraafskap van Carcassonne, Béziers, Agde en van Razès van sy moeder, Ermengarde, suster van die laaste Graaf van Carcassonne, Raymond Rogier, bekom. Hy het die Cité de Carcassonne in 1082 herower[1] na 'n plundertog teen die ander aanspraakmakers, maar sy moeder het die burggraaf titel behou en het dit aan Raimond Berengarius III, Graaf van Barcelona belowe na die dood van sy vader Raymond Berengarius II. Maar Bernard-Aton het sy mag in die gebied gevestig. In 1093 het , Raymond Berengarius III mondig geword en gepoog om Carcassonne te herbekom.

In 1101 het hy na die Heilige Land vertrek en het Raymond Berengarius III Carcassonne beset. Toe Bernard Aton in 1105 terugkeer het hy Carcassonne, Razès en Lauraguais teruggeneem. Hy het hom gewraak op die inwoners wat die Graaf van Barcelona gehuisves het en wat die terugkeer van Raymond Berengarius III versoek het. In 1112 het die leër van Barcelona Carcassonne en Bernard-Aton lastig geval maar Richard van Millau, Aartsbiskop van Narbonne het tussenbeide getree en Graaf van Barcelona oortuig om 'n ommekeer te maak. Bernard Aton het hierna 'n bondgenootskap gesluit met Alphonse Jourdain, Graaf van Toulouse, teen die Graaf van Barcelona. In 1120 het die inwoners geweier om Bernard-Aton in die stad toe te laat. Laasgenoemde het hom beroep op die Graaf van Toulouse, Alphonse Jourdain maar dié was in 'n styd gewikkel met die Hertog van Akwitanië. Hy help Bernard-Aton eers in 1124 om die cité te herower. In 1127 draai hy egter teen Alphonse wat poog om sy domein uit te beri deur Burgraaf van Nîmes te word. Hy het sy dogter met Rostaing van Posquières, 'n seigneur van Nîmois, laat trou om sy netwrk van vetrouelinge op te bou. Alphonse Jourdain dring nie verder op sy ambisies aan nei en trek terug.

Bernard-Aton is in 1129 oorlde en sy drie seuns het sy Burggraafskappe onder hulle verdeel.

Huwelik en kinders[wysig | wysig bron]

Hy is in 1083 met Cécile van Provence († 1150), dogter van Bertrand II, Graaf van Provence, en Mathilde getroud. Uit die huwelik is gebore :

  • Rogier Ier († 1150), Burggraaf van Carcassonne en van Albi
  • Bernard Aton V († 1159), Burggraaf van Agde een van Nîmes
  • Raimond I († 1167), Burggraaf van Béziers
  • Ermengarde († 1156), getroud in 1110 met Gauzfred, Burgraaf van Roussillon
  • Metteline, getroud in 1105 met Arnaud de Béziers-Sauvian
  • Ermessinde, getroud in 1121 met Rostaing de Posquières
  • Pagane

Bibliografie[wysig | wysig bron]

  • Jean-Luc Déjean, Les comtes de Toulouse (1050-1250), 1979, p. 136 en 144-5
  • Foundation for Medieval Genealogy : Bernard Aton IV Trencavel

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Jean Guilaine en Daniel Fabre, Histoire de Carcassonne, Privaat uitgawe, 1991 (ISBN 2-7089-8328-8), p. 46