Bertrand Bernstein

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Bertrand Bernstein.

Bertrand Leon Bernstein (13 Augustus 1907 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse mynmagnaat, sakeman en gemeenskapsleier. Hy was kanselier van die Universiteit van die Witwatersrand van 1975 tot 1982.[1]

Bernstein was die seun van G. Bernstein. Hy het sy naskoolse opleiding ontvang aan die Universiteit van die Witwatersrand, waar hy lid was van die eerste spanne vir krieket, roei en hokkie, en was lid van die Johannesburgse balie van 1929 tot '34. In 1935 het hy regsadviseur van Anglo Transvaal geword en in 1949 is hy aangestel as besturende direkteur. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het hy in SA Infanterie van 1940 tot '43 met die rang kaptein gedien. Hy was die skrywer van Tide Turned at Alamein en Tomorrow is Another Day.

Op sakegebied was Bernstein, wat die grade B.A. (Hons.) en LL.B. verwerf het, besturende direkteur van Anglo Transvaal Consolidated Investment Company, voorsitter van Lorraine Gold Mine Bpk., Hartbeesfontein Gold Mine Bpk. en Zandpan Gold Mine Bpk. Hy was ook direkteur van etlike ander nywerheids- en mynboumaatskappye.

In die openbare lewe was Bernstein voorsitter van Wits se raad, raadslid van die uitvoerende komitee van die Kamer van Mynwese en voorsitter van 1955–'56, raadslid van die Witwatersrandse Landbougenootskap. In 1929 het hy die Genootskap van Advokate se prys gewen. Hy was van 1953 tot '60 voorsitter van die Suid-Afrikaanse Instituut van Mediese Navorsing en ’n sindikaatlid van die Witwatersrandse Onderwysraad van 1953 tot '61.

Bernstein is op 18 Junie 1937 met Barbara, dogter van P.A. Leon, getroud. Hy was lid van die Randse Klub, die Johannesburgse Buiteklub en die Inanda-klub. Sy stokperdjies was die teel van rasegte friesbeeste op die Endebeni-stoetplaas, Lidgetton, Natal. Sy jonger broer, prof. Ralph Bernstein, was senior lektor in fisiologie aan Wits.

Bron[wysig | wysig bron]

  • (af) (en) Kruger, dr. D.F. 1963. Wie is wie in Suid-Afrika. Johannesburg: Vitae Uitgewers.

Verwysing[wysig | wysig bron]

  1. (en) Wits Review, Januarie 2014]. URL besoek op 19 November 2017.