Bey

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Bey ( بك ,Beik, bej, beg, بيه, Beyed, بیگ, Beyg, Beg') is, 'n Turks titel vir kaptein, wat tradisioneel toegepas word op die leiers of heersers van verskillende gebiede in die Ottomaanse Ryk. Die vroulike ekwivalente titel was Begum. Die streke of provinsies waar 'beys' regeer het of wat hulle geadministreer het, word beylik genoem, wat in die eerste plek 'khanate', 'emiraat' of 'prinsdom' beteken. en 'provinsie' of 'goewerneur' in die tweede (die ekwivalent van hertogdom in ander dele van Europa)

Vandag word die woord steeds formeel gebruik as 'n sosiale titel vir mans. Dit volg op die naam en word gewoonlik by voorname gebruik en nie met van nie.

Die woord het Engels ingevoer uit Turks bey,[1] self afgelei van Oud-Turkies beg,[2] wat - in die vorm bäg - alreeds in die Orkhon-inskripsies (8ste eeu n.C.) genoem is en meestal vertaal word as 'stamleier'. [3][4] Die eintlike oorsprong van die woord word steeds betwis, hoewel dit meestal saamstem dat dit 'n leningwoord was,[3] in Old Turkic.[5] This Turkic word is usually considered a borrowing from an Iranian language.[6][4] Die Duitse Turkoloog Gerhard Doerfer beoordeel die afleiding van Iraanse egter as oppervlakkig aantreklik, maar redelik onseker,[4] en het gewys op die moontlikheid dat die woord werklik Turkies kan wees.[3]

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "Bey". Merriam-Webster Online. Besoek op 22 March 2008.
  2. "Bey". The American Heritage Dictionary of the English Language. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 March 2008. Besoek op 22 March 2008.
  3. 3,0 3,1 3,2 "Beg". Encyclopædia Iranica. Besoek op 7 May 2011.
  4. 4,0 4,1 4,2 "Baga". Encyclopædia Iranica. Besoek op 22 August 2011.
  5. "Bey" in Nişanyan Dictionary
  6. Alemko Gluhak (1993), Hrvatski etimološki rječnik, August Cesarec: Zagreb, pp.123-124

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

  • "Bey" at Encyclopaedia of the Orient.