Boekenleeuw

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Die Boekenleeuw is 'n jaarlikse Vlaamse literatuurprys wat aan die beste Nederlandstalige kinder- of jeugboek van die voorafgaande jaar toegeken word. Die organisasie van die prys word beheer deur Boek.be, wat dit tydens die jeugboekweek toeken.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Die prys is in 1986 in die lewe geroep as opvolger van die Referendumprijs voor het Kinderboek. Tot en met 1989 kon daar elke jaar 'n maksimum van vyf Boekenleeuwen toegeken word: drie vir oorspronklike Vlaamse boeke, een vir 'n oorspronklike Vlaamse niefiksiewerk en een vir 'n vertaling. Daar is ook 'n aantal Boekenwelpen ('n eervolle vermelding) uitgereik. Die Boekenwelpen word egter vanaf 2013 nie meer uitgereik nie. In dié jaar het die prysgeld 10,000 euro beloop.

In 2017 is die Boekenleeuw vanweë die herstrukturering van Boek.be nie uitgereik nie. In 2018 is die prysgeld verminder na 2500 euro (geborg deur GAU (Groep Algemene Uitgevers) en die Belgische auteursvereniging Sabam). Sedertdien word die Boekenleeuw, soortgelyk aan die Boekenpauw–die prys vir die beste geïllustreerde boek–toegeken aan die beste kinderboek uit die Lae Lande.[1]

Bart Moeyaert het ses keer die Boekenleeuw ontvang. foto: Filip Naudts
Anne Provoost het drie keer die Boekenleeuw ontvang. foto: Filip Naudts

Pryswenners[wysig | wysig bron]

Die Boekenleeuw is ses keer (1992, 1996, 2000, 2004, 2012, 2013) uitgereik aan Bart Moeyaert. Anne Provoost het dit drie keer ontvang (1991,1995 en 1998). Die prys het Diane Broeckhoven (1986 en 1994) en die duo Pat van Beirs en Jean-Claude van Rijckegem (2006 en 2011) elk twee keer te beurt geval.

  • 2020: Bette Westera vir Uit elkaar, geïllustreer deur Sylvia Weve
  • 2019: Kathleen Vereecken vir Alles komt goed, altijd. Met illustrasies deur Charlotte Peys (Lannoo, 2018)
  • 2018: Annet Schaap vir Lampje (Querido, 2017)[2][3]
  • 2017: nie uitgereik nie
  • 2016: Koos Meinderts vir De zee zien (De Fontein, 2015)
  • 2015: Michael De Cock vir Veldslag om een hart. Die verhaal van die mitologiese Helena. Met illustrasies deur Gerda Dendooven. (Davidsfonds, 2014)
  • 2014: Jef Aerts vir Groter dan een droom. Met illustrasies deur Marit Törnqvist. (Querido, 2014)
  • 2013: Bart Moeyaert vir Wie klopt daar?. Met illustrasies deur Gerda Dendooven (De Eenhoorn, 2012)
  • 2012: Bart Moeyaert vir De Melkweg (Querido, 2011)
  • 2011: Pat van Beirs en Jean-Claude van Rijckeghem vir Galgenmeid (Manteau, 2010)
  • 2010: Kathleen Vereecken vir Ik denk dat het liefde was (Lannoo, 2009)
  • 2009: Els Beerten vir Allemaal willen we de hemel (Querido, 2008)
  • 2008: Noëlla Elpers vir Dolores (Van Goor, 2007)
  • 2007: Marita de Sterck vir Kwaad bloed (Querido, 2006)
  • 2006: Jean-Claude van Rijckeghem en Pat van Beirs vir Jonkvrouw : 'n roman (Facet, 2005)
  • 2005: Kaat Vrancken vir Cheffie is de baas. Met illustrasies deur Martijn van der Linden (Querido, 2004)
  • 2004: Bart Moeyaert vir De schepping. Met illustrasies deur Wolf Erlbruch (Querido, 2003)
  • 2003: Ed Franck vir Abélard en Héloïse (Averbode, 2002)
  • 2002: Heide Boonen vir Duivelshanden (Querido, 2001)
  • 2001: Ina Vandewijer vir Witte pijn (Davidsfonds, 2000)
  • 2000: Bart Moeyaert vir Het is de liefde die we niet begrijpen (Querido, 1999)
  • 1999: Sylvia Vanden Heede vir Vos en Haas. Met illustrasies deur Thé Tjong-Khing (Lannoo, 1998)
  • 1998: Anne Provoost vir De roos en het zwijn (Querido, 1997)
  • 1997: Willy Van Doorselaer vir De wraak van de marmerkweker (Querido, 1996)
  • 1996: Bart Moeyaert vir Blote handen (Querido 1995)
  • 1995: Anne Provoost vir Vallen (Houtekiet, 1994)
  • 1994: Diane Broeckhoven vir Bruin zonder zon (Houtekiet, 1993)
  • 1993: nie toegeken nie
  • 1992: Bart Moeyaert vir Kus me (Altiora, 1991)
  • 1991: Anne Provoost vir Mijn tante is een grindewal (Houtekiet, 1990)
  • 1990: Detty Verreydt vir Later wil ik stuntman worden (Infodok, 1989)
  • 1989: Jaak Dreesen vir De vlieger van opa. Met illustrasies deur Annemie Heymans (Altiora, 1988); Ron Langenus vir Waar de zon onder gaat: 'n Ierse avontuurverhaal (Facet, 1987); Patricia MacLachlan vir Lieve, lange Sarah (Lannoo, 1989)
  • 1988: nie toegeken nie
  • 1987: Johan Ballegeer vir Geen meiden aan boord (Altiora, 1986); Monica Hughes vir Jacht in het donker (Altiora, 1986)
  • 1986: Diane Broeckhoven vir Een dood vogeltje (Lannoo, 1986); Gregie De Maeyer vir Pief Poef Paf, mijn broek zakt af (Davidsfonds, 1985); Lisette Hoogsteyns vir Kinderen van de Falls (Lannoo, 1985); Riet Wille vir Raadsels te koop. Met illustrasies deur Tine Vercruysse); Edith Schreiber-Wicke vir Anton. Met illustrasies deur Monika Laimgruber (Clavis, 1985)

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Doruntina Islamaj (19 Julie 2018). "Boekenleeuw en Boekenpauw zijn terug van weggeweest" (in Nederlands). VRT NWS. Besoek op 19 Oktober 2018.
  2. "Juryverslag Boekenleeuw 2018" (PDF). BOEK.be. 29 Oktober 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 30 Oktober 2018. Besoek op 30 Oktober 2018.
  3. "Boek: 'Lampie' - Annet Schaap". Maroela Media. 4 Mei 2021. Besoek op 4 Mei 2021.