Boogskok

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die LL Ori-boogskok in die Orion-newel. Die ster se wind bots teen die newelvloei.
Hubble, 1995

’n Boogskok is die gebied tussen ’n magnetosfeer en ’n omringende medium. By sterre is dit gewoonlik die grens tussen hul sterwind en die interstellêre medium. In planete se magnetosfeer is die boogskok die grens waar die snelheid van die sonwind skielik afneem omdat dit die magnetopouse nader.[1]

Die bekendste voorbeeld van ’n boogskok is die een om die Aarde, maar alle gemagnetiseerde planete het een. Die Aarde s’n is sowat 17 km dik [2] en is sowat 90 000 km van die Aarde af geleë.[3]

Dekades lank is geglo die Son se sonwind vorm ’n boogskok wanneer dit teen die omringende interstellêre medium bots. Dit is in 2012 bevraagteken toe data van die Interstellar Boundary Explorer (IBEX) ontdek die Sonnestelsel beweeg stadiger deur die interstellêre medium as wat voorheen gedink is.[4] Dit het die vermoede laat ontstaan dat daar min of geen boogskok om die Sonnestelsel is nie.[4]

Dit kom ook algemeen voor by Herbig Haro-voorwerpe (waar strome gas uit vormende sterre gewerp word): ’n baie sterker gerigte uitvloei van gas en stof veroorsaak boogskokke wat teen optiese golflengtes sigbaar is.

Verwysings[wysig]

  • Kivelson, M. G. (1995). Introduction to Space Physics. New York: Cambridge University Press. ISBN 0-521-45104-3. 
  • Cravens, T. E. (1997). Physics of Solar System Plasmas. New York: Cambridge University Press. ISBN 0-521-35280-0. 
  • Crystal txt.png Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia