Boris Balinsky

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Boris Balinsky in 1936.

Boris Ivan Balinsky (23 September 1905, Kiëf, Russiese Ryk - 1 September 1997, Johannesburg, Suid-Afrika) was 'n Oekraïense en Suid-Afrikaanse bioloog, embrioloog, entomoloog, professor aan die Universiteit van Kiëf en die Universiteit van die Witwatersrand. Hy was 'n Pionier-navorser op die gebied van eksperimentele embriologie, elektronmikroskopie en ontwikkelingsbiologie. Hy het die gewilde handboek in embriologie An Introduction to Embriology geskryf.

Balinsky was 'n student van Ivan Schmalhausen en was een van die eerstes wat eksperimenteel organogenese in amfibiese embrio's veroorsaak het. Op 28-jarige ouderdom was hy 'n volledige universiteitsprofessor en adjunkdirekteur van die Instituut vir Biologie in Kiëf. Hy het 'n erkende kenner van die ontwikkeling van visse en amfibieë geword. Sy vrou is kort voor die Tweede Wêreldoorlog as 'n "vyand van die Sowjet-volk" vervolg. Sy sterf kort na haar gevangenisstraf as gevolg van die gevolge daarvan.

Tydens die Tweede Wêreldoorlog het Balinsky onder die Duitse besetting gebly en na Poznań, Pole, en later München, Duitsland, gevlug. Vir 'n kort ruk werk hy in Skotland in Conrad Hall Waddington se laboratorium vir muise-embriologie.

Uiteindelik is hy na Suid-Afrika om een van die stigters van Suid-Afrikaanse eksperimentele biowetenskap te word. Balinsky het ook in entomologie gewerk en nuwe soorte Plecoptera, Odonata en motte uit die familie Pyralidae beskryf, hoofsaaklik van die Kaukasus en Suid-Afrika.

Hy het 'n seun John B. Balinsky gehad wat ook 'n wetenskaplike is.

Verwysings[wysig | wysig bron]