Gaan na inhoud

C/1975 V1 (West)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
C/1975 V1 (West)
(Groot Komeet van 1976)
Komeet West op 9 Maart 1976, afgeneem deur die ESO.
Ontdekking
Ontdek deur: Richard M. West
Ontdekkingsdatum: 10 Augustus 1975
Alternatiewe name: 1976 VI, 1975n
Wenteleienskappe A
Epog: 10 Mei 1976
(JD 2442908,5)
Afelium: 1 500 AE (inkomend)
Perihelium: 0,197 AE
Eksentrisiteit: 0,99997
Wentelperiode: ~558 000 jaar
Baanhelling: 43,074°
Laaste perihelium: 25 Februarie 1976

Komeet West, met die formele name C/1975 V1, 1976 VI en 1975n, was 'n komeet wat beskryf is as een van die helderste voorwerpe wat nog deur die binneste Sonnestelsel beweeg het, in 1976. Dit word dikwels 'n groot komeet genoem.[1]

Geskiedenis

[wysig | wysig bron]
'n Animasie van C/1975 V1 se wentelbaan om die Son.
     C/1975 V1 ·      Son ·      Mercurius  ·      Venus ·      Aarde  ·      Mars

Die komeet is op 10 Augustus 1975 fotografies deur Richard M. West van die Europese Suidelike Sterrewag ontdek. Dit het op 25 Februarie 1976 perihelium (die naaste afstand aan die Son) bereik.[2] Toe het dit vanweë voorwaartse spreiding 'n maksimum skynbare magnitude van -3 bereik.[3]

Waarnemers het berig dat die komeet van 25 tot 27 Februarie helder genoeg was om in die helder daglig te bestudeer.[3]

Ondanks sy helderheid het die media nie veel daaroor berig nie, deels weens die relatief teleurstellende vertoning van Komeet Kohoutek in 1973, wat wyd voorspel is dat dit uiters prominent sou word. Wetenskaplikes was versigtig om weer die publiek se verwagtings aan te wakker.[4]

Periode

[wysig | wysig bron]
Komeet West in Maart 1976, rondom se maksimum helderheid.

Met 'n feitlik paraboliese wentelbaan, het ramings van die wentelperiode van dié langperiodekomeet gewissel van 254 000[3] tot 558 000 jaar.[5] Wat die berekening bemoeilik het, was dat die kern gebars het en dit kon 'n niegravitasionele versteuring van sy wentelbaan veroorsaak het.

Opbreking

[wysig | wysig bron]

Toe die komeet sowat 30 miljoen km van die Son af was, is waargeneem dat die kern in vier dele opgebreek het.[6]

Die eerste verslag van die opbreking was op 7 Maart 1976, toe berig is die komeet het in twee dele opgebreek. Die sterrekundige Steven O'Meara het berig dat nog twee stukke op die oggend van 18 Maart gevorm het.

Die waarneming van die opbreking was destyds een van min; die merkwardigste een was die Groot Komeet van 1882, 'n Kreutz-sonskeerder.

Die komeet is sedert 2003 meer as 50 AE van die Son af.[7]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. D. K. Yeomans (April 2007). "Great Comets in History". ssd.jpl.nasa.gov. Jet Propulsion Laboratory. Besoek op 28 Desember 2007.
  2. "C/1975 V1-A (West) – JPL Small-Body Database Lookup". ssd.jpl.nasa.gov. Jet Propulsion Laboratory. Besoek op 7 Augustus 2011.
  3. 1 2 3 G. W. Kronk. "C/1975 V1 (West)". Cometography.com. Besoek op 1 Februarie 2011.
  4. R. Burnham, Jr.; D. H. Levy (2000). Great Comets (1st uitg.). Cambridge University Press. p. 73. ISBN 978-0-521-64600-0.
  5. J. Coffey (21 September 2009). "Comet West". Universe Today. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 September 2012. Besoek op 1 Februarie 2011.
  6. D. J. Eicher (2013). "Comets of the Modern Era". Comets! Visitors from Deep Space. Cambridge University Press. p. 77. ISBN 978-1-107-62277-7.
  7. Horizons output. "Observer Table for Comet C/1975 V1-A (West)". Besoek op 25 Februarie 2019. (Observer Location:@sun)

Skakels

[wysig | wysig bron]