Gaan na inhoud

Call Me by Your Name

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Call Me by Your Name
Regisseur Luca Guadagnino
Vervaardiger
  • Peter Spears
  • Luca Guadagnino
  • Emilie Georges
  • Rodrigo Teixiera
  • Marco Morabito
  • James Ivory
  • Howard Rosenman
Draaiboek James Ivory
Geskoei op Call Me by Your Name deur André Aciman
Met
Kinematografie Sayombhu Mukdeeprom
Ateljee
  • Frenesy Film Company
  • La Cinéfacture
  • RT Features
  • M.Y.R.A. Entertainment
  • Water's End Productions
Verspreider
  • Sony Pictures Classics (wêreldwyd)
  • Warner Bros. Pictures (Italië)
Uitgereik 22 Januarie 2017 (2017-01-22): Sundance
Speeltyd 132 minute[1]
Land
Taal
  • Engels
  • Italiaans
  • Frans[4]
IMDb-profiel

Call Me by Your Name is ’n romantiese grootworddrama van 2017 onder regie van Luca Guadagnino. Die draaiboek, deur James Ivory, wat ook as medevervaardiger opgetree het, is gebaseer op die roman met dieselfde naam van 2007 deur André Aciman. Die prent is die finale aflewering in Guadagnino se tematiese “Begeerte”-trilogie, ná I Am Love (2009) en A Bigger Splash (2015).

Armie Hammer en Timothée Chalamet op die perskonferensie van Call Me by Your Name op die Berlynse Internasionale Rolprentfees.

Call Me by Your Name speel af in 1983 in Noord-Italië en gaan oor die romantiese verhouding tussen die 17-jarige Elio Perlman (Timothée Chalamet) en Oliver (Armie Hammer), ’n 24-jarige nagraadse student en assistent van Elio se pa, Samuel (Michael Stuhlbarg), ’n professor in argeologie. Ook in die prent is Amira Casar, Esther Garrel en Victoire du Bois.

Ontwikkeling het in 2007 begin toe die vervaardigers Peter Spears en Howard Rosenman die regte op Aciman se roman verkry het. Ivory is aanvanklik gekies om saam met Guadagnino mederegie te doen, maar het in 2016 onttrek. Guadagnino het by die projek aangesluit as ’n liggingsverkenner en het uiteindelik die enigste regisseur en 'n medevervaardiger geword. Call Me by Your Name is deur verskeie internasionale maatskappye gefinansier. Die kinematograaf, Sayombhu Mukdeeprom, het 35 mm-film gebruik, eerder as digitale kinematografie.

Sony Pictures Classics het wêreldwye verspreidingsregte vir Call Me by Your Name verkry voor die première daarvan by die Sundance-rolprentfees op 22 Januarie 2017. Die prent het op 24 November 2017 ’n beperkte uitreiking in die VSA gehad en is op 19 Januarie 2018 algemeen uitgereik. Dit het wydverspreide lof ontvang, veral vir Ivory se draaiboek, Guadagnino se regie, Mukdeeprom se kinematografie en die vertolkings van Chalamet, Hammer en Stuhlbarg.

Die prent het verskeie toekennings ontvang, insluitend 'n paar vir sy draaiboek, regie, spel en musiek. Dit het vier benoemings op die 90ste Oscar-toekenningsaand gekry, insluitend vir beste rolprent en vir beste akteur vir die 22-jarige Chalamet (die derde jongste benoemde in die kategorie). Dit het die Oscar vir beste verwerkte draaiboek gewen, wat Ivory die oudste wenner van ’n mededingende Oscar in enige kategorie gemaak het. Die draaiboek het ook verskeie ander pryse gewen. Call Me by Your Name word tans beskou as een van die beste rolprente van die 21ste eeu.[5][6][7]

Rolverdeling

[wysig | wysig bron]

Ontvangs

[wysig | wysig bron]

Call Me by Your Name het $18,1 miljoen in die VSA en Kanada verdien, en $23,8 miljoen in ander lande, vir 'n wêreldywe totaal van $41,9 miljoen. Die begroting was $3,4 miljoen. Dit was die derde grootste verdiener van Sony Pictures Classics vir 2017.[10]

Op sy première op die Sundance-rolprentfees het Call Me by Your Name 'n staande toejuiging gekry.[11] Op die New Yorkse Rolprentfees het dit 'n applous van 10 minute gekry, die langste in die fees se geskiedenis.[12]

Op Rotten Tomatoes was die goedkeuring 95% van 363 resensente, met 'n gemiddelde punt van 8,8/10. Die webtuiste se konsensus lui: "Call Me by Your Name bied 'n weemoedige, kragtig aangrypende uitbeelding van eerste liefde, empaties vertolk deur Timothée Chalamet en Armie Hammer."[13] Op Metacritic het die prent 'n punt van 94 uit 100 gekry, gebaseer op 53 resensies, wat dui op 'n "algemeen gunstige" ontvangs.[14]

In The Hollywood Reporter het Boyd van Hoeij die fliek beskryf as 'n "uiters sensuele … intieme en deurdringend eerlike verwerking van Aciman se roman". Hy het Chalamet se vertolking “die ware deurbraak van die prent” genoem.[15] Peter Debruge van Variety het geskryf die prent“ brei die kanon van gay rolprente uit” deur ’n "verhaal van eerste liefde … uit te beeld wat uitstyg bo die selfdegeslagdinamika van sy sentrale paartjie”. Hy het Guadagnino se "sensuele" regie met dié van Pedro Almodóvar en François Ozon vergelyk en Call Me by Your Name "op gelyke voet met die beste van hulle werk geplaas".[16] David Ehrlich van IndieWire het ook Guadagnino se regie geprys.[17]

Sam Adams van die BBC het geskryf Stuhlbarg se spel "plaas 'n raam om die fliek se skildery en open weë wat ons dalk nie andersins sou verken nie, Hy noem dit een van sy beste optredes.[18] David Morgan van CBS het die kinematografie, produksie-ontwerp en kostuums geprys, asook Stuhlbarg se karakter.[19] Volgens Richard Lawson is Guadagnino se verwerking "gemaak met werklike liefde, met goeie bedoelings, reinheid van hart en doelgerigte, onpretensieuse intellek". Hy noem dit 'n "moderne gay klassieke prent" in sy resensie in Vanity Fair.[20]

The Economist het gelet op die spanning "tussen pyn en plesier" en het Chalamet geprys deur te sê: "Hy roep so baie grade van menslikheid op en vertolk 'n pad van jeugdige selfontdekking wat rouer, omgekrapter en eindelik eerliker is as wat baie akteurs kan regkry."[21]

Top-10-lyste

[wysig | wysig bron]

Call Me By Your Name was op baie resensente se top-10-lys vir 2017.[22]

  • 1ste – Justin Chang, Los Angeles Times
  • 1ste – Christy Lemire & Brian Tallerico, RogerEbert.com
  • 1ste – Alonso Duralde, TheWrap
  • 1ste – Jake Coyle, Associated Press
  • 1ste – David Ehrlich, IndieWire
  • 1ste – Joshua Rothkopf, Time Out New York
  • 1ste – David Rooney, The Hollywood Reporter
  • 2de – Todd McCarthy & Frank Scheck, The Hollywood Reporter
  • 2de – Emily Yoshida & David Edelstein, New York Magazine
  • 2de – Tim Grierson, Screen International
  • 2de – Tomris Laffly, RogerEbert.com
  • 2de – Rex Reed, New York Observer
  • 3de – Peter Travers, Rolling Stone
  • 3de – Katie Rife, The A.V. Club
  • 3de – Richard Lawson, Vanity Fair
  • 4de – Lindsay Bahr, Associated Press
  • 4de – Bill Goodykoontz, Arizona Republic
  • 4de – Peter Debruge, Variety
  • 5de – Marlow Stern, The Daily Beast
  • 6de – Stephanie Zacharek, Time
  • 6de – Ann Hornaday, The Washington Post
  • 6de – Mara Reinstein, Us Weekly
  • 7de – Alissa Wilkinson, Vox
  • 8ste – Owen Gleiberman, Variety
  • 10de – Michael Phillips, Chicago Tribune
  • 10de – A.A. Dowd & Ignatiy Vishnevetsky, The A.V. Club
  • Top-10 (alfabeties gelys) – Peter Bradshaw, The Guardian
  • Top-10 (alfabeties gelys) – John Powers, Vogue
  • Top-10 (alfabeties gelys) – Dana Stevens, Slate
  • Top-10 (alfabeties gelys) – Joe Morgenstern, The Wall Street Journal
  • Top-10 (alfabeties gelys) – Kenneth Turan, Los Angeles Times

Uitbeelding van ouderdomsgaping in 'n seksuele verhouding

[wysig | wysig bron]

Die film se uitbeelding van ’n seksuele verhouding met ’n ouderdomsverskil tussen Elio en Oliver het kommentaar en kritiek ontlok, veral in die VSA waar die laagste wettige toestemmingsouderdom hoër is as in Italië.[23] Elio is 17, en Chalamet was 20 ten tyde van die verfilming, terwyl die 24-jarige Oliver deur Hammer vertolk is, wat toe 30 was.

Die destyds 20-jarige Chalamet se spel het wêreldwyd lof ingepalm.

Die aanbieder van die TV-reeks Queer Eye, Karamo Brown, het die rolprent gekritiseer asof dit seksuele aanranding verheerlik en gesê: “dit lyk soos ’n volwasse man wat seks met ’n klein seun het.”[24] Die skrywer Cheyenne Montgomery het gesê sy is ontstel daaroor dat een van die protagoniste as ’n seun en die ander as ’n man uitgebeeld word, en gesê: “Elio word baie duidelik as ’n kind uitgebeeld: Hy skeer dons van sy gesig af, soek troeteling by sy ouers en sy gesegdes is dikwels nogal bederf en kinderlik, en hy word vertolk as ’n sexy romantiese maat vir ’n karakter wat baie duidelik as ’n volwassene uitgebeeld word.”[25]

Die geneesheer Renee Sorrentino en Jack Turban het in Psychiatric Times geskryf:

Hierdie prent handel oor seksuele uitbuiting. Oliver lyk baie ouer as sy aangegewe ouderdom van 24, terwyl Elio soos ’n baie jong 17-jarige lyk. Die magsongelykheid in die verhouding is duidelik. Elio is broos en seksueel naïef. Oliver is ervare en rigtinggewend in die verhouding. … Is dit gepas dat ’n 24-jarige met drinkervaring seks het met ’n dronk en brakende 17-jarige?[26]

’n Rubriek in die LGBT-tydskrif The Advocate het die aandag gevestig op rolprente wat heteroseksuele verhoudings met soortgelyke of groter ouderdomsverskille uitbeeld, soos dié tussen die tiener Scarlett en die 33-jarige Rhett Butler in Gone with the Wind.[27]

Pryse en benoemings

[wysig | wysig bron]

Die National Board of Review en die American Film Institute het Call Me by Your Name as een van die top-10-rolprente van die jaar gekies.[28][29] Op die 90ste Oscar-toekenningsaand is dit benoem vir beste prent, beste akteur (Chalamet), beste oorspronklike liedjie ("Mystery of Love") en beste verwerkte draaiboek (Ivory ), en het laasgenoemde gewen.[30][31] Chalamet was die derde jongste akteur wat benoem is en die jongste sedert 1939, en Ivory die oudste wenner in enige mededingende kategorie.[32]

Die prent het vier benoemings op die 71ste Bafta-toekenningsaand gekry, onder meer vir beste prent en beste regie. Dit het die prys vir beste verwerkte draaiboek (Ivory) gewen.[33] Op die 75ste Golden Globe-toekenningsaand is dit benoem vir beste drama, beste akteur (Chalamet) en beste manlike byspeler (Hammer).[34]

Die prent het agt Critics' Choice Awards-benoemings gekry en die prys vir beste verwerkte draaiboek gewen.[35] Dit het ook ses benoemings (die meeste dié jaar) gekry vir die Independent Spirit Awards,[36] en een vir 'n Screen Actors Guild Award.[37] Dit het die GLAAD Media Award vir beste prent, wye uitreiking, gewen.[38]

In 'n reeks oor die beste in rolprente in die 2010's het die webtuiste IndieWire Call Me by Your Name gekies as die 18de beste fliek van die dekade en Chalamet se toneelspel as die 39 beste.[39][40]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. ↑ "Call Me by Your Name (2017)". British Board of Film Classification. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 November 2017. Besoek op 4 November 2017.
  2. ↑ "Call Me by Your Name (2017)". British Film Institute. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 April 2020. Besoek op 3 April 2020.
  3. ↑ "Film #74034: Call Me by Your Name". Lumiere. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Februarie 2020. Besoek op 3 April 2020.
  4. ↑ "Berlin Film Festival 2017 Program by Memento Films" (PDF). Memento Films International. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 8 Desember 2017. Besoek op 1 Desember 2017.
  5. ↑ Bradshaw, Peter; Clark, Cath; Pulver, Andrew; Shoard, Catherine (13 September 2019). "The 100 best films of the 21st century". The Guardian. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Maart 2025. Besoek op 3 Desember 2025.
  6. ↑ "The 100 Greatest Movies Of The 21st Century". Empire. 18 Maart 2020. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Oktober 2025. Besoek op 3 Desember 2025.
  7. ↑ Frosch, Jon; Rooney, David; Linden, Sheri; Gyarkye, Lovia; Felperin, Leslie; Mintzer, Jordan (6 April 2023). "Hollywood Reporter Critics Pick the 50 Best Films of the 21st Century (So Far)". The Hollywood Reporter. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 September 2024.
  8. ↑ Rochlin, Margy (21 Desember 2017). "Michael Stuhlbarg's 'fragile balancing act' in playing a supportive dad in 'Call Me by Your Name'". Los Angeles Times. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Januarie 2018. Besoek op 2 Julie 2018.
  9. ↑ Gallo, Francesco (14 Februarie 2017). "Luca Guadagnino, la mia storia gay per famiglie" [Luca Guadagnino, my gay story for families]. Agenzia Nazionale Stampa Associata (in Italiaans). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Februarie 2020. Besoek op 14 Februarie 2020.
  10. ↑ "Box Office Performance for Sony Pictures Classics in 2017". The Numbers. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Januarie 2018. Besoek op 22 Januarie 2018.
  11. ↑ Buchanan, Kyle (23 Januarie 2017). "Why Sundance Fell in Love With the Gay Romance Call Me by Your Name". Vulture. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Augustus 2017. Besoek op 1 Augustus 2017.
  12. ↑ Marotta, Jenna (17 November 2017). "'Call Me by Your Name': Timothée Chalamet is Learning How to Be a Man, Onscreen and Off". IndieWire. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 November 2017. Besoek op 17 November 2017.
  13. ↑ "Call Me by Your Name (2018)". Rotten Tomatoes. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Julie 2020. Besoek op 5 Julie 2020.
  14. ↑ "Call Me By Your Name (2017)". Metacritic. CBS Interactive. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Oktober 2017. Besoek op 4 Januarie 2018.
  15. ↑ Hoeij, Boyd van (23 Januarie 2017). "'Call Me by Your Name': Film Review | Sundance 2017". The Hollywood Reporter. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Januarie 2017. Besoek op 23 Januarie 2017.
  16. ↑ Debruge, Peter (23 Januarie 2017). "Sundance Film Review: 'Call Me by Your Name'". Variety. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Oktober 2017. Besoek op 17 Oktober 2017.
  17. ↑ Ehrlich, David (23 Januarie 2017). "'Call Me By Your Name' Review: Luca Guadagnino Delivers A Queer Masterpiece — Sundance 2017". IndieWire. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Januarie 2017. Besoek op 23 Januarie 2017.
  18. ↑ Adams, Sam (25 Januarie 2017). "Film review: Call Me By Your Name will make you swoon". BBC. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Januarie 2017. Besoek op 25 Januarie 2017.
  19. ↑ Morgan, David (3 Oktober 2017). "Review: Armie Hammer in the coming-of-age film "Call Me By Your Name"". CBS. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Oktober 2017. Besoek op 3 Oktober 2017.
  20. ↑ Lawson, Richard (23 Januarie 2017). "The Gorgeous Call Me by Your Name Makes Sundance Swoon". Vanity Fair. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 November 2017. Besoek op 3 Oktober 2017.
  21. ↑ N.E.G. (8 September 2017). ""Call Me By Your Name" is a work of beauty". The Economist. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 September 2017. Besoek op 12 September 2017.
  22. ↑ "Best of 2017: Film Critic Top Ten Lists". Metacritic. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Desember 2020. Besoek op 30 November 2019.
  23. ↑ Bloomer, Jeffrey (8 November 2017). "What Should We Make of Call Me by Your Name's Age-Gap Relationship?". Slate. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 November 2020. Besoek op 14 Januarie 2021.
  24. ↑ Ahlgrim, Callie (10 Desember 2018). "'Queer Eye' star Karamo Brown thinks 'Call Me by Your Name' is 'problematic' because it glorifies 'predatory behavior'". Insider. Besoek op 14 Januarie 2021.
  25. ↑ Young, Robin (15 Februarie 2018). "One Author Says 'Call Me By Your Name' Is About Abuse, Not Love". WBUR. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Februarie 2021. Besoek op 14 Januarie 2021.
  26. ↑ Sorrentino, Renee; Turban, Jack (8 September 2018). "Call Me by Your Name: Not Pedophilia, Still Problematic". Psychiatric Times. 35 (9). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Desember 2020. Besoek op 14 Januarie 2021.
  27. ↑ Ogles, Jacob (2 Februarie 2018). "19 Straight Films That Didn't Mind Call Me by Your Name's Age Gap". The Advocate. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 November 2020. Besoek op 14 Januarie 2021.
  28. ↑ "American Film Institute Announces AFI Awards 2017 Official Selections" (Press release). Los Angeles, CA: American Film Institute. 7 Desember 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Desember 2017. Besoek op 7 Desember 2017.
  29. ↑ "National Board Of Review Announces 2017 Award Winners" (Press release). New York, NY: National Board of Review. 28 November 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 November 2017. Besoek op 28 November 2017.
  30. ↑ Coggan, Devan (23 Januarie 2018). "Oscar nominations 2018: See the full list". Entertainment Weekly. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Januarie 2018. Besoek op 23 Januarie 2018.
  31. ↑ Chow, Andrew R. (4 Maart 2018). "Oscars 2018: The Winners". The New York Times. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Maart 2018. Besoek op 4 Maart 2018.
  32. ↑ Olsen, Mark (4 Maart 2018). "James Ivory becomes Oscar's oldest winner with 'Call Me by Your Name'". Los Angeles Times. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Maart 2018. Besoek op 4 Maart 2018.
  33. ↑ Ritman, Alex (8 Januarie 2018). "BAFTA Awards: 'Shape of Water,' 'Three Billboards,' 'Darkest Hour' Lead Pack of Nominations". The Hollywood Reporter. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Januarie 2018. Besoek op 8 Januarie 2018.
  34. ↑ Berg, Madeline (7 Januarie 2018). "Golden Globes 2018: The Full List Of Winners". Forbes. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Januarie 2018. Besoek op 7 Januarie 2018.
  35. ↑ "'The Shape Of Water' Named Best Picture, Takes Four Awards At 23rd Annual Critics' Choice Awards" (Press release). Los Angeles, CA: Broadcast Film Critics Association/Broadcast Television Journalists Association. 11 Januarie 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Januarie 2018. Besoek op 11 Januarie 2018.
  36. ↑ "33rd Film Independent Spirits Nominations Announced" (PDF) (Press release). Los Angeles: Independent Spirit Awards. 21 November 2017. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 7 Desember 2017. Besoek op 21 November 2017.
  37. ↑ Rubin, Rebecca (13 Desember 2017). "SAG Award Nominations: Complete List". Variety. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Januarie 2018. Besoek op 25 Januarie 2018.
  38. ↑ "Ava DuVernay, Samira Wiley, 'Call Me by Your Name' Honored at GLAAD Media Awards". Variety. 5 Mei 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Mei 2018. Besoek op 6 Mei 2018.
  39. ↑ Zilko, David Ehrlich; Kohn, Eric; Erbland, Kate; Thompson, Anne; Sharf, Zack; O'Falt, Chris; Dry, Jude; Obenson, Tambay; Blauvelt, Christian; Lu, Leah (22 Julie 2019). "The 100 Best Movies of the Decade". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Julie 2019.
  40. ↑ Zilko, David; Ehrlich, David; Erbland, Kate; Kohn, Eric; Thompson, Anne; O'Falt, Chris; Obenson, Tambay; Blauvelt, Christian; Zilko, Christian (23 Julie 2019). "The 50 Best Movie Performances of the Decade". IndieWire (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Julie 2019. Besoek op 28 Julie 2019.

Skakels

[wysig | wysig bron]
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Call_Me_by_Your_Name&oldid=2887020"