Campanile (Port Elizabeth)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Campanile in Port Elizabeth

Die Campanile in Port Elizabeth herdenk die vestiging van die Britse setlaars in Suid-Afrika.

Ligging[wysig | wysig bron]

Hierdie campanile (kloktoring) staan in Jettystraat in die middestad by die ingang van die hawe en die spoorwegstasie. Dit het 'n besonder prominente ligging en kan van ver af gesien word. Helaas het die bou van 'n snelweg in die 1970's tussen die toring en die hawe-ingang verby die indrukwekkende uitsig van die see af versper

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Die vierkantige toring in rooi baksteen is gebou op die plek waar die Britse Setlaars geland het. Jones en McWilliams was die argitekte en die beroemde kloktoring van Venesië het as inspirasiebron vir die ontwerp gedien. Prins Arthur van Connaught, die destydse goewerneur-generaal in Suid-Afrika, het die hoeksteen op 9 April 1921 gelê en die toring is in 1923 voltooi. Dit is op 12 Mei 1989 tot monument verklaar.

Uitsigdek[wysig | wysig bron]

Die smal toring met sy opvallende klein vensters is ongeveer 53 m hoog. 'n Wenteltrap van 204 treetjies lei na die uitkykdek wat 'n uitsig oor die stad en hawe bied.

Klokkespel[wysig | wysig bron]

As 'n dankbetuiging van die publiek vir die regeringsperiode van koning George V is in 1936 'n kariljon van 23 klokke in die toring aangebring. Op elke klok is 'n inkskripsie volgens die wense van die skenkers aangebring. Bekende name op die klokke is die van sir Rufane Donkin, lady Elizabeth Donkin en Frederick Korsten. Lionel Field was die eerste beiaardier (klokkeluier) en sy eerste uitvoering was op 9 April 1936.

Bibliografie[wysig | wysig bron]

Koördinate: 33°57′39.3″S 25°37′30.1″O / 33.960917°S 25.625028°O / -33.960917; 25.625028