Castle Bravo
Castle Bravo was die kodenaam van die eerste waterstofbom van die Verenigde State wat op 1 Maart 1954 op Bikini Atol in die Marshall-eilande getoets is. Castle Bravo was die kragtigste kernwapen wat die VSA afgesit het en het 15 megaton krag gelewer. Dit was aansienlik sterker as die oorspronklik verwagte 4 tot 6 megaton.[1] Die bom veroorsaak groot skade aan die omgewing en is die ergste voorval van radioaktiewe besoedeling wat die VSA tot hede veroorsaak het.
Inhoud
Ligging en voorbereiding[wysig | wysig bron]
Die bom self was 'n enorme silinder met 'n gewig van 10,7 ton. Dit was 4,56 meter lank en 1,37 meter breed. Die silinder was in 'n beskutte kajuit op 'n kunsmatige eiland op 'n rif van Namu-eiland in die Bikini Atol gemonteer.
Die ontploffing[wysig | wysig bron]
Die atoombom is op 1 Maart 1954 om 06:45 (plaaslike tyd) afgesit.
Die ontploffing veroorsaak binne 'n sekonde 'n reuse vuurbal van 7 kilometer in deursnee. Dit was so sterk dat die ontploffing duidelik van Kwajalein-atol, wat 450 kilometer verder lê, gesien kon word.
Die skokgolf het oor die hele atol (en verder) versprei en alle plantegroei op die atol en 'n paar omliggende atolle vernietig. As gevolg van die skokgolf besmet die ontploffing uiteindelik 'n gebied van meer as 7 000 km² in die Stille Oseaan.
Die paddastoelwolk wat as gevolg van die ontploffing ontstaan het bereik binne 1 minuut 'n hoogte van 14 kilometer en 'n deursnee van 11 kilometer. Uiteindelik bereik die wolk 'n hoogte van 40 kilometer en 'n deursnee van 100 kilometer in minder as 10 minute, en brei teen 'n snelheid van 360 km/h verder uit.
Die ontploffing het 'n krater van 2 kilometer in deursnee met 'n diepte van 75 meter agtergelaat. Die krater is steeds as 'n groot keep in die boonste linkerhoek van die atol sigbaar.
Radioaktiewe uitval[wysig | wysig bron]
Radioaktiewe neerslag (uitval) van die ontploffing het op die inwoners van die Rongelap- en Utirik-atolle neergereën en uiteindelik oor die hele wêreld versprei. Die inwoners is na drie dae ontruim en het stralingsiekte opgedoen. Hulle keer na drie jaar terug, maar is weer verwyder nadat bevind is dat die eilande steeds onveilig is.[2] Die bemanning van die Japannese vissersboot, Daigo Fukuryū Maru ("Gelukkige Draak No. 5"), is ook deur die neerslag besmet en een bemanningslid is daaraan oorlede.
Die voorval, wat bedoel was om in die geheim plaas te vind, het internasionale reaksie teen die toetsing van atmosferiese termokernbomme uitgelok.[3]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ↑ http://nuclearweaponarchive.org/Usa/Tests/Castle.html besoek op 8 Oktober 2013
- ↑ The Ghost Fleet of Bikini Atoll. A&E Television Networks, Military History Channel. 9 Augustus 2010. http://www.militaryhistory.co.uk/shows/ghost-fleet-bikini-atoll/about.html. Besoek op 4 Mei 2012.
- ↑ John Bellamy Foster (2009). The Ecological Revolution: Making Peace with the Planet, Monthly Review Press, New York, p. 73.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Castle Bravo.
Koördinate: 11°41′50″N 165°16′19″O / 11.69722°N 165.27194°O