Cecil Moss
| |||||
| Geboortedatum | 12 Februarie 1925 | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Geboorteplek | Riversdal | ||||
| Sterftedatum | 27 Oktober 2017 (op 92) | ||||
| Sterfteplek | Kaapstad | ||||
| Lengte | 170 cm | ||||
| Massa | 80 kg | ||||
| Rugbyloopbaan | |||||
| Loopbaan as speler | |||||
| Posisie(s) | Vleuel | ||||
| Provinsiale- / Staatspanne | |||||
| Jare | Klub / span | Weds | (pte) | ||
| 1946–1959 | Westelike Provinsie | ||||
| Nasionale span(ne) | |||||
| Jare | Land | Weds | (pte) | ||
| 1949 | .svg){kind=small} Suid-Afrika |
4 | (0) | ||
| Loopbaan as afrigter | |||||
| Jare | Klub / span | ||||
| 1982–1989 | Suid-Afrika | ||||
Cecil Moss (12 Februarie 1925, Riversdal – 27 Oktober 2017, Nuweland) was 'n Springbokrugbyspeler, -afrigter en dokter. Hy was saam met dr. Joseph Ozinsky verantwoordelik vir die narkose tydens die eerste menslike hartoorplanting wat dr. Chris Barnard op 3 Desember 1967 gedoen het.[1]
Hy het in 1949 in vier toetse vir Suid-Afrika teen die All Blacks gespeel; 'n tuisreeks wat die Springbokke met 4–0 gewen het. Hy was ook die Springbokafrigter van 1982 tot 1989. Hy spog met tien oorwinnings en slegs twee nederlae.[2] Ná die afsterwe van Piet Malan op 5 Julie 2015 was hy die oudste lewende Springbok en ná sy afsterwe het dié eer Des van Jaarsveldt toegeval.
Verwysings
[wysig | wysig bron]- ↑ "Dok se Jood en oudste Bok sterf", Rapport, 29 Oktober 2017
- ↑ Moss se profiel op espn.co.uk, besoek op 7 Julie 2015
