Gaan na inhoud

Cholaryk

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
சோழர் (Tamil)
Cholaryk
848–1279

Flag of Cholaryk
Vlag

Ligging of Cholaryk
Ligging of Cholaryk
Die Cholaryk op sy grootste onder Rajendra I, ca. 1030
Hoofstad Pazhayarai, Thanjavur, Gangaikonda Cholapuram
Taal/Tale Middel-Tamil, Sanskrit (liturgies)
Godsdiens Hindoeïsme
Regering Monargie
Chakravartigal[1]
 - 848–871 Vijayalaya Chola (eerste)
 - 1246–1279 Rajendra III (laaste)
Historiese tydperk Middeleeue
 - Stigting848
 - Uitbreiding op sy grootste1030
 - Ontbinding1279
Voorafgegaan deur
Opgevolg deur
Pandyadinastie
Pallavadinastie
Cheradinastie
Tambralinga
Srivijaya
Pandyadinastie
Koninkryk Polonnaruwa
Kakatiyadinastie
Koninkryk Melayu
Koninkryk Hoysala

Die Cholaryk (Tamil: சோழர், [t͡ʃoːɻɐɾ, soːɻɐɾ]),[2] was 'n Middeleeuse seemag in Suid-Indië wat deur die Choladinastie geregeer is en uit oorsese domeine, protektorate en invloedsfere in Suidoos-Asië bestaan het. Die vroegste bekende verwysing na die Cholas is 3de-eeuse inskrifte tydens die bewind van Ashoka in die Mauryaryk. Onder Rajaraja I en sy opvolgers Rajendra I, Rajadhiraja I, Rajendra II, Virarajendra en Kulothunga Chola I was die Cholaryk 'n militêre, ekonomiese en kulturele moondheid in Suid- en Suidoos- en Oos-Asië.[3]

Die standbeeld van die Hindoegoed Sjiwa is in die huidige indiese deelstaat Tamil Nadu geskep
Die Brihadisvaratempel tydens die Hindoefees Maha Shivaratri

Die Cholas se mag en prestige onder die politieke magte in Suid-, Suidoos- en Oos-Asië op hul hoogtepunt spruit uit hul ekspedisies na die Gangesvallei, vlootaanvalle op stede van Srivijaya op die eiland Soematra, en hul herhaalde sendings na die Chinese Keiserryk.[4] Die Cholavloot het die hoogtepunt van die antieke Indiese maritieme kapasiteit gekenmerk. Teen 1070 het die Cholas byna al hul oorsese gebied begin verloor, maar die latere Cholas (1070–1279) het steeds dele van Suid-Indië beheer. Aan die begin van die 13de eeu het die Cholaryk agteruitgegaan met die opkoms van die Pandyadinastie wat uiteindelik tot die Choladinastie se ondergang gelei het.[5]

Die Cholas het 'n gesentraliseerde regering en 'n gedissiplineerde burokrasie gevestig. Hul bevordering van Tamil-letterkunde en hul ywer vir die bou van tempels het van die grootste werke van Tamil-letterkunde en argitektuur opgelewer.[3] Die Cholakonings was ywerige boumeesters en het tempels in hul koninkryke as beide plekke van aanbidding en ekonomiese aktiwiteite beskou.[6][7] 'n Bekende voorbeeld van Chola-argitektuur is die Brihadisvaratempel in Thanjavur, nou 'n Unesco-wêrelderfenisgebied, wat die Rajaraja in 1010 in opdrag gegee het. Hulle is ook welbekend vir hul bevordering van kuns. Die ontwikkeling van die beeldhoutegniek wat in Cholabronsbeelde van Hindoe-gode gebruik is wat met 'n wasproses gegiet is, was baanbrekerswerk in hul tyd. Die Cholakunstradisie het in hul ryk versprei en die argitektuur en kuns van Suidoos-Asië beïnvloed.[8][9]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. (en) Thapar, Romila (2004). Early India: From the Origins to AD 1300. University of California Press. p. 366. ISBN 978-0-520-24225-8.
  2. (en) Kaimal, Padma (Mei 1992). "Art of the Imperial Cholas. By Vidya Dehejia. New York: Columbia University Press, 1990. xv, 148 pp. 36.00". The Journal of Asian Studies (book review). 51 (2): 414–416. doi:10.2307/2058068. ISSN 1752-0401. JSTOR 2058068. S2CID 163175500.
  3. 1 2 (en) Keay, John (12 April 2011), India: A History, Open Road + Grove/Atlantic, p. 215, ISBN 978-0-8021-9550-0, https://books.google.com/books?id=0IquM4BrJ4YC
  4. (en) Sastri, K. A. N. (2002), A History of South India: From Prehistoric Times to the Fall of Vijayanagar, Oxford University Press, p. 158
  5. (en) (en) Sastri, K. A. N. (2002), A History of South India: From Prehistoric Times to the Fall of Vijayanagar, Oxford University Press, p. 195–196
  6. (en) Vasudevan, Geeta (2003), Royal Temple of Rajaraja: An Instrument of Imperial Cola Power, Abhinav Publications, p. 20–22, ISBN 978-81-7017-383-0
  7. (en) Keay, John (12 April 2011), India: A History, Open Road + Grove/Atlantic, p. 217–218, ISBN 978-0-8021-9550-0, https://books.google.com/books?id=0IquM4BrJ4YC
  8. (en) Jermsawatdi, Promsak (1979), Thai Art with Indian Influences, Abhinav Publications, p. 57, ISBN 978-8-17017-090-7
  9. (en) Bowman, John Stewart (2000). Columbia Chronologies of Asian History and Culture. Columbia University Press. p. 335. ISBN 978-0-231-11004-4.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]