Gaan na inhoud

Cilia Flores

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Cilia Adela Flores de Maduro
Cilia Flores in 2023
Gebore
Cilia Adela Flores

15 Oktober 1956
Tinaquillo, Venezuela
NasionaliteitVlag van Venezuela Venezuela
BeroepVoormalige Eerste Dame van Venezuela
Bekend virVenezolaanse prokureur en politikus wat getroud is met Nicolás Maduro, president van Venezuela

Cilia Adela Flores de Maduro (gebore 15 Oktober 1956) is 'n Venezolaanse prokureur en politikus wat getroud is met Nicolás Maduro, voormalige president van Venezuela, wat haar van 2013 tot 2026 die Eerste Dame maak.

In die Venezolaanse parlementêre verkiesing van 2015 het sy 'n afgevaardigde in die Nasionale Vergadering van Venezuela geword, waarvan sy van 2006 tot 2011 President van die Nasionale Vergadering van Venezuela was vir haar tuisstaat Cojedes.

In 2017 is die Konstituerende Nasionale Vergadering gestig, waarin sy 'n lid van die Presidensiële Kommissie is.

Op 3 Januarie 2026, tydens die Amerikaanse aanvalle in Venezuela, het president Donald Trump verklaar dat Flores en Maduro deur die Verenigde State gevange geneem is.

Die Venezolaanse visepresident Delcy Rodríguez het bevestig dat beide vermis word en het "onmiddellike bewys van lewe" geëis.[1]

Die paartjie is voorheen in 2021 deur die Suidelike Distrik van New York aangekla op verskeie dwelmklagte waarvoor hul uitlewering versoek is [2][3]

Vroeë lewe

[wysig | wysig bron]

Flores kom uit 'n laer middelklas agtergrond.[4][5]

Politieke loopbaan

[wysig | wysig bron]

As die hoofadvokaat vir Hugo Chávez se verdedigingspan het sy gehelp om Chávez se vrylating uit die tronk in 1994 te verseker na sy onsuksesvolle staatsgreep in 1992.[6]

Taktiese Kommando vir die Rewolusie

[wysig | wysig bron]

Terwyl hy as voorsitter van die Politieke Kommando van die Bolivariaanse Rewolusie gedien het, was Flores deel van die Taktiese Kommando vir die Rewolusie, 'n organisasie wat die meerderheid van Hugo Chávez se politieke masjien bestuur het. Op 7 April, dae voor die Venezolaanse staatsgreeppoging in 2002, het Flores, saam met Guillermo García Ponce en Freddy Bernal, planne gedeel om die Bolivariaanse Sirkels as 'n paramilitêre mag te gebruik om opposisie-optogte te beëindig en Chávez in Miraflores-paleis te verdedig deur hulle in brigades te organiseer.[7]

Nasionale Vergadering

[wysig | wysig bron]

In 2000 is Flores as 'n adjunk in die Nasionale Vergadering verkies.[8]

As 'n lid van die Verenigde Sosialistiese Party van Venezuela (PSUV), het Flores haar toekomstige man, Maduro, as Speaker van die Vergadering in Augustus 2006 vervang, toe hy as Minister van Buitelandse Sake aangestel is; sy was die eerste vrou wat as president van die Nasionale Vergadering gedien het (2006–2011). Op 10 Januarie 2007 het Flores Chávez in die amp beëdig na die presidensiële verkiesing van 2006.[9]

Van 2012 tot die verkiesing van Maduro het sy as die prokureur-generaal van Venezuela gedien.[8]

Eerste Dame

[wysig | wysig bron]

Na Maduro se oorwinning in die 2013 presidensiële verkiesing oor Henrique Capriles, het Cilia Flores Venezuela se Eerste Dame geword, 'n posisie wat sedert 2003 vakant was. As Eerste Dame het Flores in Venezuela se 2015 parlementêre verkiesings vir 'n setel in die Nasionale Vergadering gestaan as 'n kandidaat vir die Groot Patriotiese Pool.[10] Sy het gesê sy sou haar setel gebruik om die sosiale regte van burgers en die prestasies van die Bolivariese Rewolusie te verdedig.[11]

In 2017 is Flores verkies tot die Konstituerende Vergadering van Venezuela.[8]

Flores het na bewering familielede en lojaliste in sleutelposisies binne die staat se regstelsel geplaas om te verseker dat belangrike besluite deur haar kantoor geneem is.[4] Kritici merk op dat die regbank onder haar invloed gepolitiseer geraak het en vir meer as twee dekades geen uitspraak teen die staat gelewer het nie. Zair Mundaray, 'n voormalige senior aanklaer, het verklaar dat Flores 'n "fundamentele figuur" in die land se magstruktuur en korrupsie is.[4]

Volgens 'n verklaring wat deur Donald Trump uitgereik is, is Flores deur die Amerikaanse weermag saam met Maduro gevange geneem tydens die Amerikaanse aanvalle in 2026 in Venezuela.[12][13] In Januarie 2021 is 'n federale aanklag onthul wat Flores, Maduro en hul seun daarvan beskuldig het dat hulle met dwelmsmokkelaars saamgewerk het.[4] Flores en Maduro is gevange geneem en na die VSA gebring om hierdie aanklagte in Januarie 2026 in die gesig te staar.

Kontroversies

[wysig | wysig bron]

Nepotisme

[wysig | wysig bron]

Flores is van nepotisme beskuldig, met individue wat beweer het dat verskeie van haar naasbestaandes werknemers van die Nasionale Vergadering geword het terwyl sy 'n adjunk was.[14][15][16] Volgens Tal Cual was 16 familielede van Flores in 'n kantoor terwyl sy in die Nasionale Vergadering was.[17] Flores het op die verslaggewers gereageer wat die nepotisme-bewerings gedeel het en gesê dat dit deel van 'n smeerveldtog was, en hulle "huursoldate van die pen" genoem.[14] Beide die opposisie en lede van die regering het die beweerde nepotisme veroordeel en dit 'n onreg genoem, met een PSUV-lid wat die bewerings na Venezuela se Ministerie van Arbeid geneem het.[14] In 2012 is familielede van Flores uit hul amp verwyder[17], hoewel sommige 'n jaar later ander poste in die regering ontvang het.[18]

In 'n 2013-onderhoud met La Vanguardia, het Flores die teenwoordigheid van haar familielede in die regering verdedig en gesê: "My familie het op grond van hul eie meriete ingekom... Ek is trots op hulle, en ek sal hul werk soveel keer as nodig verdedig."[19][4]

Volgens die joernalis Maibort Petit het Flores se seun, Walter Jacob Gavidia Flores, wie se laaste salaris tot 2015 minder as $1 000 was, verskeie internasionale reise in 2015 en 2016 onderneem op privaat vlugte wat ongeveer $20 000 per reis gekos het. Gavidia Flores het die meeste van sy tyd in die Verenigde State deurgebring, hoewel hy ook geoktrooieerde vlugte na Frankryk, Duitsland, Malta en Spanje geneem het.[20]

Narko-nefies-insident

[wysig | wysig bron]

Op 10 November 2015 is twee nefies van Cilia Flores, Efraín Antonio Campos Flores en Francisco Flores de Freitas, in Port-au-Prince, Haïti, deur die plaaslike polisie in hegtenis geneem terwyl hulle probeer het om 'n ooreenkoms te sluit om 800 kilogram[21] kokaïen, bestem vir New York Stad, te vervoer en is aan die Amerikaanse Drug Enforcement Administration (DEA) oorhandig waar hulle direk na die Verenigde State gevlieg is.[22][23][24] Campos het op die DEA-vliegtuig verklaar dat hy die stiefseun van oudpresident Maduro was en dat hy in die Maduro-huishouding grootgeword het terwyl hy deur Flores grootgemaak is.[23][24][22] Die mans het met Venezolaanse diplomatieke paspoorte na Haïti gereis, maar het nie diplomatieke immuniteit gehad nie, volgens die voormalige hoof van DEA se internasionale operasies, Michael Vigil.[22] Die twee is voorheen tussen Oktober en November 2015 deur die DEA gemonitor en verfilm nadat hulle 'n DEA-informant gekontak het vir advies oor die handel in kokaïen en 'n kilogram kokaïen na die informant gebring het om die kwaliteit daarvan te toon.[23] Die voorval het plaasgevind in 'n tyd toe verskeie hooggeplaaste lede van die Venezolaanse regering ondersoek is vir hul betrokkenheid by dwelmsmokkelary.[23]

Op 18 November 2016 is Flores se twee nefies skuldig bevind aan pogings om dwelms na die Verenigde State te verskeep sodat hulle "'n groot bedrag kontant kon bekom om hul familie te help om aan bewind te bly".[25]

Sanksies

[wysig | wysig bron]

Flores is deur verskeie lande gesanksioneer en is verbied om naburige Colombia binne te gaan. Die Colombiaanse regering hou 'n lys van mense wat verbied is om Colombia binne te gaan of onderhewig is aan uitsetting; vanaf Januarie 2019 het die lys 200 mense gehad met 'n "noue verhouding en ondersteuning vir die Nicolás Maduro-regime".[26][27]

In reaksie op die Venezolaanse presidensiële verkiesing in Mei 2018, het Kanada 14 Venezolane, insluitend Flores, gesanksioneer,[28] en verklaar dat die "ekonomiese, politieke en humanitêre krisis in Venezuela steeds vererger namate dit al hoe nader aan volle diktatorskap beweeg".[29] Die regering het gesê die 2018 presidensiële verkiesing was "onwettig en anti-demokraties",[28] en het Flores, saam met 13 ander lede van die ANC en TSJ, gesanksioneer.[30]

Op 27 Maart 2018 het Panama 55 openbare amptenare[31] en 16 besighede wat in Panama werksaam is,[32] wat verband hou met die familie van Flores.[33] Die gesanksioneerde besighede het lede van die Malpica-Flores-familie op hul direksies.[33] Die maatskappye, onder leiding van verskeie lede van Flores se familie en onlangs gestig, is gesanksioneer vir beweerde geldwassery.[34]

Die Amerikaanse Tesourie-departement het in September 2018 'n privaat straler gekonfiskeer en sanksies op Maduro se binnekring ingestel.[35][36] Flores en top-amptenare van die Maduro-administrasie is gesanksioneer.[37] Maduro het op sy vrou se sanksies gereageer en gesê: "Jy moenie met Cilia mors nie. Jy moenie met familie mors nie. Moenie lafaards wees nie! Haar enigste misdaad [is] om my vrou te wees."[38] Die Verenigde State het gesê die sanksies was 'n reaksie op die "plundering" van Venezuela se hulpbronne.[39]

Welvaart

[wysig | wysig bron]

Ondersoekverslae het die Flores-familie gekoppel aan enorme, onverklaarbare welvaart, insluitend die effektiewe verkryging van 'n hele straat vol luukse huise in Caracas.[4]

Arrestasie en regsprosedures

[wysig | wysig bron]

Beide Nicolás Maduro en Cilia Flores is op 3 Januarie 2026 deur die Verenigde State gevange geneem. Die paartjie is na New York geneem om verhoor te word.[40][41]

Op 5 Januarie 2026 sou Flores en haar man albei voor die hof verskyn, met elkeen wat onskuldig pleit op talle dwelmsmokkelary-aanklagte.[42] Volgens haar prokureur, Mark Donnelly, het sy "beduidende beserings tydens haar ontvoering" opgedoen, insluitend 'n fraktuur en swaar ribkneusplekke. Flores het 'n verband op haar voorkop gedra tydens die verhoor.[43]

Tydens die verhoor het die Amerikaanse distriksregter Alvin Hellerstein gelas dat Maduro aangehou moet bly tot ten minste 'n verhoor op 17 Maart.[42]

Persoonlike lewe

[wysig | wysig bron]

Haar eerste huwelik was met Walter Ramón Gavidia.[8] Sy is toe getroud met president Nicolás Maduro, wat sy in Augustus 2006 as president van die Nasionale Vergadering vervang het toe hy bedank het om Minister van Buitelandse Sake te word.[9] Die twee was in 'n romantiese verhouding sedert die 1990's toe Flores Hugo Chávez se prokureur was na die Venezolaanse staatsgreeppogings in 1992.[44] en is in Julie 2013 getroud, maande nadat Maduro president geword het.[45][46]

Haar man, Maduro, het een seun, Nicolás Maduro Guerra, wat hy in senior regeringsposte aangestel het: Hoof van die presidentskap se Spesiale Inspekteursliggaam, hoof van die Nasionale Filmskool, en 'n setel in die 2017 Konstituerende Nasionale Vergadering,[47] terwyl Flores 'n aangenome seun het, Efraín Antonio Campo Flores, wat haar neef is (haar oorlede suster se seun).[44]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. ↑ "Live Updates: U.S. Captures Venezuelan Leader, Trump Says". The New York Times. 3 Januarie 2026. Besoek op 3 Januarie 2026.
  2. ↑ Bergengruen, Vera (3 Januarie 2026). "Maduro Faces Federal Drug-Trafficking Charges in U.S." The Wall Street Journal. Besoek op 3 Januarie 2026.
  3. ↑ "Indictment". Justice.gov. 3 Januarie 2026. Besoek op 3 Januarie 2026.
  4. 1 2 3 4 5 6 Glatsky, Genevieve (2 Januarie 2026). "Who Is Cilia Flores, the Power Broker Captured Alongside Maduro?". The New York Times. Besoek op 2 Januarie 2026.
  5. ↑ "Who is Cilia Flores, Maduro's wife and 'first combatant' of Venezuelan socialism?". CNN (in Engels). 3 Januarie 2026. Besoek op 4 Januarie 2026.
  6. ↑ Parraga, Marianna (4 April 2013). "Venezuela's Flores: from Chavez's lawyer to first lady?". Reuters. Besoek op 10 Januarie 2025.
  7. ↑ Nelson, Brian A. (2009). The silence and the scorpion : the coup against Chávez and the making of modern Venezuela (online uitg.). New York: Nation Books. pp. 20–22. ISBN 978-1568584188.
  8. 1 2 3 4 "La mujer que ha amenazado a Juan Guaidó diciéndole que "de esta no se salva"". El Comercio Perú (in Spaans). 14 Mei 2020. Besoek op 15 Mei 2020.
  9. 1 2 Cawthorne, Andrew; Naranjo, Mario (9 Desember 2012). "Who is Nicolas Maduro, Possible Successor to Hugo Chávez?". The Christian Science Monitor. Besoek op 10 Desember 2012.
  10. ↑ "Cilia Flores formalizó su inscripción para las parlamentarias". El Nacional. 5 Augustus 2015. Besoek op 12 Augustus 2015.
  11. ↑ "Cilia Flores inscribió su candidatura parlamentaria". El Universal. 5 Augustus 2015. Besoek op 12 Augustus 2015.
  12. ↑ "Trump says US has "captured" Venezuelan President Maduro and his wife in "large scale strike" - latest". BBC News (in British English). 3 Januarie 2026. Besoek op 3 Januarie 2026.
  13. ↑ "Trump says Venezuela's Maduro captured after strikes". Reuters.
  14. 1 2 3 Lares Martiz, Valentina (15 Julie 2008). "Denuncian por nepotismo a la presidenta del Congreso venezolano, Cilia Flores". El Tiempo (Colombia). Besoek op 12 Augustus 2015.
  15. ↑ "Clan Flores fuera de la AN". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 September 2015. Besoek op 26 Januarie 2019.
  16. ↑ "Es falso que tenga muchos familiares en la Asamblea" Geargiveer 4 Februarie 2012 op Wayback Machine 30 Mei 2008.
  17. 1 2 Ayala Altuve, Dayimar (7 Julie 2012). "Fin al nepotismo Flores". Tal Cual. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Januarie 2015. Besoek op 17 Januarie 2015.
  18. ↑ Lozano, Daniel (5 Oktober 2013). "Acusan de nepotismo a Maduro". El Diario La Prensa. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Januarie 2015. Besoek op 18 Januarie 2015.
  19. ↑ Silva Franco, Melissa (11 April 2013). "Entrevista Cilia Flores, mujer de Nicolás Maduro". La Vanguardia (in Spaans). Besoek op 4 Januarie 2026.
  20. ↑ Petit, Maibort (11 Januarie 2017). "Hijo de Cilia Flores pasa largas temporadas en los Estados Unidos". Venezuela Política (in Spaans).
  21. ↑ Kay Guerrero; Claudia Dominguez (12 November 2015). "U.S. agents arrest members of Venezuelan President's family in Haiti". CNN.
  22. 1 2 3 Goodman, Joshua; Caldwell, Alicia A.; Sanchez, Fabiola (11 November 2015). "Nephews of Venezuelan First Lady Arrested on US Drug Charges". The New York Times. Besoek op 12 November 2015.
  23. 1 2 3 4 de Córdoba, José (11 November 2015). "U.S. Arrests Two Relatives of Venezuelan President Nicolás Maduro on Drug-Trafficking Charges". The Wall Street Journal. Besoek op 12 November 2015.
  24. 1 2 Llorente, Elizabeth; Llenas, Bryan (11 November 2015). "Relatives of Venezuelan president arrested trying to smuggle nearly 1 ton of drugs into U.S." Fox News Latino. Besoek op 12 November 2015.
  25. ↑ Raymond, Nate (19 November 2016). "Venezuelan first lady's nephews convicted in U.S. drug trial". Reuters. Besoek op 19 November 2016.
  26. ↑ "Maduro encabeza lista de 200 venezolanos que no pueden entrar al país" [Maduro tops list of 200 Venezuelans who can not enter the country]. El Tiempo (in Spaans). 30 Januarie 2019. Besoek op 13 April 2019.
  27. ↑ "Primera parte de lista de colaboradores de Maduro que no pueden ingresar a Colombia" [First part of list of Maduro collaborators who can not enter Colombia] (in Spaans). RCN Radio. 31 Januarie 2019. Besoek op 13 April 2019.
  28. 1 2 "Canada to impose sanctions on more Venezuelan officials". VOA News. Reuters. 30 Mei 2018. Besoek op 4 April 2019.
  29. ↑ "Regulations amending the Special Economic Measures (Venezuela) Regulations: SOR/2018-114". Canada Gazette, Part II. 152 (12). 30 Mei 2018. Besoek op 4 April 2019.
  30. ↑ Trillo, Manuel (30 Mei 2018). "Canadá impone sanciones a la mujer de Maduro y otros trece cargos del régimen de Venezuela" [Canada imposes sanctions on Maduro's wife and thirteen other charges of the Venezuelan regime]. ABC International (in Spaans). Besoek op 4 April 2019.
  31. ↑ "Los 55 funcionarios sancionados por Panamá por 'blanqueo de capitales'". El Nacional (in Spaans). 30 Maart 2018. Besoek op 3 April 2019. Also at Panama Economic and Finance Ministry Geargiveer 5 April 2019 op Wayback Machine
  32. ↑ Hermoso Fernandez; Jesus Noel (29 Maart 2018). "Panamá sanciona a Nicolás Maduro, 54 funcionarios chavistas y a 16 empresas relacionadas (Lista)" [Panama sanctions Nicolás Maduro, 54 Chavista officials and 16 related business (List)]. Efecto Cocuyo. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 April 2019. Besoek op 4 April 2019. Also at Panama Economic and Finance Ministry Geargiveer 5 April 2019 op Wayback Machine
  33. 1 2 Camacho, Carlos (27 Maart 2018). "Panama sanctions Venezuela, including Maduro & 1st Lady family companies". Latin American Herald Tribune. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Februare 2021. Besoek op 3 April 2019. {{cite news}}: Gaan datum na in: |archive-date= (hulp)
  34. ↑ "¡Qué casualidad! Empresas sancionadas por Panamá son de la familia de "Cilita" Flores | El Cooperante". El Cooperante (in European Spanish). 31 Maart 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 April 2018. Besoek op 1 April 2018.
  35. ↑ "US imposes sanctions on Venezuela's First Lady Cilia Flores". BBC. 25 September 2018. Besoek op 2 April 2019.
  36. ↑ "EE UU impuso nuevas sanciones contra funcionarios del gobierno de Maduro". El Nacional (in Spaans). 25 September 2018. Besoek op 2 April 2019.
  37. ↑ U.S. Department of the Treasury (25 September 2018). "Treasury targets Venezuelan President Maduro's inner circle and proceeds of corruption in the United States". Persberig. https://home.treasury.gov/news/press-releases/sm495. Besoek op 2 April 2019.
  38. ↑ "US Sanctions on Venezuela First Lady solidify country's Mafia State status". InsightCrime. 27 September 2018. Besoek op 4 April 2019.
  39. ↑ "U.S. sanctions target Venezuela's first lady and president's inner circle". The Washington Post (in Engels). Besoek op 27 September 2018.
  40. ↑ Garcia Cano, Regina; Toropin, Konstantin; Tucker, Eric. "Maduro arrives in US after stunning capture in operation that Trump says will let US 'run' Venezuela". ABC News (in Engels). Besoek op 4 Januarie 2026.
  41. ↑ "Maduro and his wife arrive in New York to face narco-terrorism charges - CBS News". www.cbsnews.com (in American English). 3 Januarie 2026. Besoek op 4 Januarie 2026.
  42. 1 2 Nguyen, Thao; Cann, Christopher; Jansen, Bart; Palmer, Kathryn (5 Januarie 2026). "'Not guilty' plea for deposed Venezuelan leader Maduro: live updates". USA Today. Besoek op 5 Januarie 2026.
  43. ↑ Najjar, Farah; Quillen, Stephen. "Maduro says 'I'm still president' as he pleads not guilty in US court". Al Jazeera (in Engels). Besoek op 5 Januarie 2026.
  44. 1 2 Dreier, Hannah (12 November 2015). "US COURT: NEPHEWS OF VENEZUELA FIRST LADY HELD WITHOUT BAIL". Associated Press News. Besoek op 14 November 2015.
  45. ↑ Guererro, Kay; Dominguez, Claudia; Shoichet, Catherine E. (12 November 2015). "Venezuelan President Nicolas Maduro's family members indicted in U.S. court". CNN. Besoek op 14 November 2015.
  46. ↑ Núñez, Patricia (5 Januarie 2026). "Así es Cilia Flores, la mujer de Nicolás Maduro: sus tres hijos, su trayectoria política y su relación con el presidente". Vozpópuli (in Spaans). Besoek op 5 Januarie 2026.
  47. ↑ "Venezuelan president's son, Nicolas Maduro Jr., showered in dollar bills as economy collapses". Fox News Latino. 19 Maart 2015. Besoek op 20 Maart 2015.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Cilia_Flores&oldid=2867501"