Gaan na inhoud

Cyrano de Bergerac (1923-rolprent)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Cyrano de Bergerac
Regisseur Augusto Genina
Produksieleier Augusto Genina
Draaiboek Mario Camerini
Brian Hooker
Met
  • Pierre Magnier
  • Linda Moglia
  • Angelo Ferrari
  • Maurice Schutz
  • Alex Bernard
  • Umberto Casilini
Kinematografie Ottavio De Matteis
Verspreider Unione Cinematografica Italiana
Uitgereik 1923
Speeltyd 104 min
IMDb-profiel

Cyrano de Bergerac is 'n Franse-Italiaanse stilrolprent uit 1923. Augusto Genina is die regisseur.[1] Die rolprent is gebaseer op die gelyknamige toneelstuk uit 1897 deur Edmond Rostand. Genina het in 1922, op 30-jarige ouderdom, met die hulp van sy neef Mario Camerini begin verfilm, maar die vrystelling daarvan is vertraag deur die kleurreproduksie van die film.[2][3] Die hoofrolspelers is Pierre Magnier, Linda Moglia en Angelo Ferrari.

Storielyn

[wysig | wysig bron]

Soos beskryf in 'n filmtydskrifresensie,[4] wen Cyrano, 'n Fransman wat as 'n held, digter en soldaat gevier word, vrees en respek vanweë sy swaardmanskap. As gevolg van sy sensitiwiteit oor sy groot neus, weerhou hy homself van die samelewing. Hy glo hy is uit die romanse uitgesluit. Wanneer hy verlief raak op 'n jong vrou, Roxanne, maak hy haar hof deur 'n gevolmagtigde. Uiteindelik besef sy Cyrano se gevoelens vir haar, maar voordat sy 'n geleentheid kan kry om met hom te praat, sterf hy 'n glorievolle dood.

Hoofrolspelers

[wysig | wysig bron]
  • Pierre Magnier as Cyrano de Bergerac
  • Linda Moglia as Roxana
  • Angelo Ferrari as Christian de Neuvillette
  • Maurice Schutz as Le Bret
  • Alex Bernard as Ragueneau
  • Umberto Casilini as Guiche

Produksie

[wysig | wysig bron]

Byna die hele film is gekleur deur die Pathé Stencil Color-proses te gebruik, wat drie jaar geneem het om te voltooi, wat die vrystelling van die film vertraag het tot 1925. Dit het behels dat stensils vir elke raam van die film gesny is, vir elke een van tot vier kleure. Dit is in Parys gedoen deur mev. Marie-Berthe Thuillier, die bekendste stensilkleurkunstenaar, deur elke raam op 'n glasskerm te projekteer en met 'n pantograaf af te trek. Hierdie stensils is toe gebruik om kleure op swart-en-wit afdrukke aan te bring in 'n proses soortgelyk aan syskerm. Elke skoot is afsonderlik verwerk, sodat verskillende kleurpalette vir elke skoot gebruik kon word.[5]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. Cyrano de Bergerac
  2. "CIRANO DI BERGERAC (1923)". BFI. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 April 2021.
  3. "Cyrano de Bergerac (1923) - Augusto Genina | Synopsis, Characteristics, Moods, Themes and Related | AllMovie" via www.allmovie.com.
  4. "New Pictures: Cyrano de Bergerac", Exhibitors Herald (Chicago, Illinois: Exhibitors Herald Company) 22 (7): 64, 8 Augustus 1925, https://archive.org/details/exhibitorsherald22unse/page/n833/mode/1up, besoek op 17 Julie 2022
  5. "Cyrano de Bergerac (1923)". The Little Theatre. 16 September 2014. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Julie 2018. Besoek op 12 November 2019.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]