Gaan na inhoud

Don Cherry

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Don Cherry
Cherry tydens 'n opvoering in Münster, Duitsland, 1987
Agtergrondinligting
GeboortenaamDonald Eugene Cherry
Gebore(1936-11-18)18 November 1936
Oklahoma City, Oklahoma, Verenigde State
Sterf19 Oktober 1995 (op 58)
Málaga, Andalusië, Spanje
Genres
  • Free jazz
  • avant-garde jazz
Beroep(e)Musikant
Instrumente
  • Kornet
  • trompet
  • klavier
  • fluit

Donald Eugene Cherry (18 November 1936 – 19 Oktober 1995) was 'n Amerikaanse jazzmusikant, trompetspeler en jazzorkesleier. Cherry het vanaf die laat-1950's gespeel in die orkeste van die saxofoonspeler Ornette Coleman, insluitende op die baanbrekende free jazz-albums The Shape of Jazz to Come (1959) en Free Jazz: A Collective Improvisation (1961). Cherry het ook saamgewerk met bekende musikante soos John Coltrane, Charlie Haden, Sun Ra, Ed Blackwell, die New York Contemporary Five en Albert Ayler.

Cherry het in 1966 sy debuutalbum as orkesleier, getiteld Complete Communion vrygestel. In die 1970's was hy 'n pionier in wêreldmusiek ("world music"). Sy werk het veral inspirasie geput uit Afrika-, Midde-Oosterse- en Hindoestaanse musiek, soos gehoor kan word op sy 1975-album Brown Rice. Hy was 'n lid van die ECM-groep Codona, saam met die perkussiespeler Naná Vasconcelos en Collin Walcott.[1] Volgens Chris Kelsey van AllMusic was Cherry "een van die invloedrykste jazzmusikante van die laat-20ste eeu."[2]

Vroeë lewe

[wysig | wysig bron]

Cherry is gebore in Oklahoma City, Oklahoma. Sy ma was 'n Choctaw en sy pa 'n Afro-Amerikaner.[3] Sy ma en ouma het die klavier bespeel en sy vader die trompet.[4] Sy pa was die eienaar van die Cherry Blossom Club in Oklahoma City, wat opvoerings aangebied het deur die jazzmusikante Charlie Christian en Fletcher Henderson.[5] In 1940 verhuis Cherry saam met sy familie na die Watts-buurt van Los Angeles, waar sy pa die kroeg beman by die Plantation Club in Central Avenue, wat destyds aan die voorspits was van die jazzbedryf.[5][6][7] Cherry het in herinnering groep hoe hy by sy skool, John C. Fremont High School, klasse gemis het om saam met die swingorkes by Jefferson High School te speel.[6] As gevolg hiervan is hy verplaas na Jacob Riis High School, 'n verbeteringskool,[6] waar hy die tromspeler Billy Higgins ontmoet het.[8]

Loopbaan

[wysig | wysig bron]

Teen die vroeë 1950's het Cherry musiek begin speel saam met ander jazzmusikante in Los Angeles; somtyds as pianis in Art Farmer se orkes.[9]:134 Toe die trompetspeler Clifford Brown saam met Max Roach in Los Angeles was, het Cherry 'n speelsessie bygewoon saam met Brown en Larance Marable by Eric Dolphy se huis, waar Brown vir Cherry touwys gemaak het.[6] Cherry het ook getoer saam met die saxofoonspeler James Clay.[10]:45

Cherry se deurbraak het in 1958 gekom toe hy opgevoer het en opnames gemaak het saam met Ornette Coleman, aanvanklik in 'n kwintet saam met die pianis Paul Bley en later in die kwartet wat opnames gemaak het vir Atlantic Records. Gedurende die tydperk "his lines ... gathered much of their freedom of motion from the free harmonic structures."[10]:289 Cherry was mede-leier tydens die opname van die album The Avant-Garde, waartydens John Coltrane vir Coleman vervang het in die kwartet. Cherry het ook opnames gemaak en getoer saam met Sonny Rollins. Cherry was 'n lid van die New York Contemporary Five saam met Archie Shepp en John Tchicai, en het opnames gemaak en getoer saam met Albert Ayler en die komponis George Russell. Sy eerste opname as leier van 'n groep het in 1965 gekom met die album Complete Communion vir Blue Note Records. Die groep het Coleman se trompetspeler Ed Blackwell en die saxofoonspeler Gato Barbieri ingesluit, wat Cherry ontmoet het terwyl hy in Europa getoer het saam met Ayler en die kontrabasspeler Henry Grimes.[11]

Cherry by Park Le Cascine, Florence, Italië in September 1975

Nadat hy Coleman se kwartet verlaat het, het Cherry dikwels in klein groepe en duette gespeel, dikwels saam met die voormalige Coleman-tromspeler Ed Blackwell, tydens 'n lang verblyf in onder andere Skandinawië. Hy het deur Europa, Indië, Marokko, Suid-Afrika en elders gereis en saam met 'n verskeidenheid musikante gespeel. In die laat 1960's vestig hy hom in Tågarp, Swede, saam met sy vrou, die Sweedse ontwerpster en tekstielkunstenares Moki Cherry. In 1968 het Cherry musiekklasse aangebied saam met gasdosente, opvoeringsmedewerkers en werkswinkelleiers van regoor die wêreld by Arbetarnas bildningsförbund (ABF) House, 'n Sweedse arbeidsbeweging-bestuurde onderwyssentrum. Don en Moki Cherry het vir 10 jaar saamgewoon en saamgewerk in 'n verlate skoolhuis in Tågarp, klasse en optredes gehou, gaste en medewerkers gehuisves en hul konsep van Organic Music Society verken.

In 1969 het Cherry die trompet en ander instrumente gespeel vir die digter Allen Ginsberg se 1970 langspeelplaat Songs of Innocence and Experience, 'n musikale verwerking van William Blake se gelyknamige digbundel.[12] Hy het verskyn op Coleman se 1971-langspeelplaat Science Fiction, en van 1976 tot 1987 herenig saam met Blackwell, Dewey Redman en Charlie Haden as Old and New Dreams.[13] Old and New Dreams het vier albums opgeneem (twee vir ECM en twee vir Black Saint) waarin Cherry se "subtlety of rhythmic expansion and contraction" merkbaar is.[10]:290

Don Cherry in 1989

In die 1970's het Cherry die ontwikkelende genre van world fusion-musiek aangedurf. Cherry het Midde-Oosterse, Afrika en Indiese musiek in sy musiek geïnkorporeer. Hy het in die vroeë sewentigerjare Indiese musiek saam met Vasant Rai studeer. Van 1978 tot 1982 het hy drie albums vir ECM opgeneem saam met die "wêreldjazz"-groep Codona, bestaande uit Cherry, die perkussiespeler Naná Vasconcelos en Collin Walcott.[8]

Cherry het ook saam met die klassieke komponis Krzysztof Penderecki aan die 1971-album Actions gewerk. In 1973 het hy saam met Jodorowsky en Ronald Frangipane die klankbaan vir Alejandro Jodorowsky se rolprent The Holy Mountain gekomponeer.

Aan die einde van die 1970's het die trio Organic Music Theater (saam met Gian Piero Pramaggiore en Naná Vasconcelos) baie konserte in Italië en Frankryk gehou.

In 1982 het Cherry saam met Ed Blackwell die duetalbum El Corazón vrygestel. Hy het ook twee albums as 'n orkesleier in die 1980's vrygestel: Home Boy (Sister Out) in 1985 en Art Deco in 1988. Hy het weer opgeneem saam met die oorspronklike Ornette Coleman Quartet op die eerste plaat van Coleman se 1987-album In All Languages.

Ander speelgeleenthede in sy loopbaan het gekom met Carla Bley se 1971-opera Escalator over the Hill en as "sideman" op opnames deur Lou Reed, Ian Dury, Rip Rig + Panic en Sun Ra. Cherry het saam met Ian Dury en die Blockheads op hul 1980-toer gespeel, insluitend die laaste optrede op Oukersaand, wat regstreeks deur die BBC uitgesaai is vanaf die Dominion Theatre in Londen. Hy het ook in 1981 saam met die groep deur die Verenigde Koninkryk en Europa getoer.[14]

In 1994 het Cherry verskyn op die Red Hot Organization se kompilasie Stolen Moments: Red Hot + Cool op 'n snit getiteld "Apprehension", saam met the Watts Prophets.[15]

Sterftes en nalatenskap

[wysig | wysig bron]

Cherry sterf op 19 Oktober 1995 (op 58-jarige ouderdom) aan longkanker in Málaga, Spanje.[4]

Cherry is in 2011 ingelyf in die Oklahoma Jazz-heldesaal.[16]

Diskografie

[wysig | wysig bron]

As leader or co-leader

Opnamedatum Vrystellingsdatum Album Etiket Aantekeninge
1960 1966 The Avant-Garde Atlantic Records met John Coltrane
1965 1966 Togetherness Durium Records Ook uitgereik as Gato Barbieri & Don Cherry
1965 2020 Cherry Jam Gearbox Records EP
1965 1966 Complete Communion Blue Note Records
1966 2007 Live at Cafe Montmartre 1966 Volume 1
1966 2008 Live at Cafe Montmartre 1966 Volume 2
1966 2009 Live at Cafe Montmartre 1966 Volume 3
1966 1967 Symphony for Improvisers Blue Note
1966 1969 Where Is Brooklyn? Blue Note
1968 2021 The Summer House Sessions Blank Forms
1968/1971 2013 Live In Stockholm Caprice
1968 1969 Eternal Rhythm MPS Records
1969 1969 Mu First Part BYG Records met Ed Blackwell
1969 1970 Mu Second Part BYG Records met Ed Blackwell
1969 1978 Live Ankara Sonet Records
1969-1970 1970 Human Music Flying Dutchman Records met Jon Appleton
1971 1971 Actions Philips Records met Krzysztof Penderecki
1971 1974 Orient BYG Records
1971 1974 Blue Lake BYG Records
1972 1972 Organic Music Society Caprice
1972 2019 Universal Silence Lepo Glasbo met Carlos Ward en Dollar Brand
1972 2021 Organic Music Theatre Festival De Jazz De Chateauvallon 1972 Blank Forms met Naná Vasconcelos
1973 1973 Relativity Suite Jazz Composer's Orchestra met die Jazz Composer's Orchestra
1973 1974 Eternal Now Sonet
1975 1975 Brown Rice Horizon Records Ook uitgereik as Don Cherry
1976 1977 Hear & Now Atlantic
1976 2020 Om Shanti Om Black Sweat
1977 2014 Modern Art Mellotronen
1982 1982 El Corazón ECM Records met Ed Blackwell
1985 1985 Home Boy (Sister Out) Barclay Records
1986 2002 Nu: Live at the Bracknell Jazz Festival, 1986 Barclay
1987 2021 Nu: Live in Glasgow Mark Helias self-uitgereik
1988 1989 Art Deco A&M Records
1988-1990 1990 Multikulti A&M
1993 1994 Dona Nostra ECM

Met Old and New Dreams

  • Old and New Dreams (Black Saint Records, 1976)
  • Old and New Dreams (ECM, 1979)
  • Playing (ECM, 1980)
  • A Tribute to Blackwell (Black Saint, 1987)

Met Codona

  • Codona (ECM, 1979)
  • Codona 2 (ECM, 1981)
  • Codona 3 (ECM, 1983)

As sideman

[wysig | wysig bron]

Met Ornette Coleman

  • Something Else!!!! (Contemporary Records, 1958)
  • Tomorrow Is the Question! (Contemporary, 1959)
  • The Shape of Jazz to Come (Atlantic, 1959)
  • Change of the Century (Atlantic, 1960)
  • Twins (Atlantic, 1959–60 [1971])
  • The Art of the Improvisers (Atlantic, 1959–61 [1970])
  • To Whom Who Keeps a Record (Atlantic, 1959–60 [1975])
  • This Is Our Music (Atlantic, 1960)
  • Free Jazz: A Collective Improvisation (Atlantic, 1960)
  • Ornette! (Atlantic, 1961)
  • Ornette on Tenor (Atlantic, 1961)
  • Crisis (Impulse! Records, 1969)
  • Science Fiction (Columbia Records, 1971)
  • Broken Shadows (Columbia, 1971 [1982])
  • The Complete Science Fiction Sessions (Columbia, 1971–1972 [2000])
  • In All Languages (Caravan of Dreams, 1987)

Met die New York Contemporary Five

  • Consequences (Fontana Records, 1963)
  • New York Contemporary Five Vol. 1 (Sonet, 1963)
  • New York Contemporary Five Vol. 2 (Sonet, 1963)
  • Bill Dixon 7-tette/Archie Shepp and the New York Contemporary Five (Savoy Records, 1964)

Met Albert Ayler

  • Ghosts (Debut Records], 1964)
  • The Hilversum Session (Osmosis, 1964)
  • New York Eye and Ear Control (ESP, 1965)
  • The Copenhagen Tapes (Ayler, 2002)

Met Carla Bley

  • Escalator over the Hill (JCOA, 1971)

Met Paul Bley

  • Live at the Hilcrest Club 1958 (Inner City Records, 1958 [1976])
  • Coleman Classics Volume 1 (Improvising Artists, 1958 [1977])

Met Bongwater

  • Double Bummer (Shimmy-Disc [1988])

Met Charles Brackeen

  • Rhythm X (Strata-East, 1973)

Met Allen Ginsberg

  • Songs of Innocence and Experience (MGM Records, 1970)[12]

Met Charlie Haden

  • Liberation Music Orchestra (Impulse!, 1969)
  • The Golden Number (1976) (one track)
  • The Ballad of the Fallen (ECM, 1986)
  • The Montreal Tapes: with Don Cherry and Ed Blackwell (Verve Records, 1989 [1994])

Met Abdullah Ibrahim

  • The Journey (Chiaroscuro, 1977)

Met Clifford Jordan

  • In the World (Strata-East, 1969 [1972])

Met Steve Lacy

  • Evidence (New Jazz Records, 1962)

Met Michael Mantler

  • The Jazz Composer's Orchestra (ECM, 1968)
  • No Answer (WATT/ECM 1973)

Met Sunny Murray

  • Sonny's Time Now (Jihad, 1965)

Met Jim Pepper

  • Comin' and Goin' (Europa, 1983)

Met Sonny Rollins

  • Our Man in Jazz (RCA Victor, 1962)

Met George Russell

  • George Russell Sextet at Beethoven Hall (MPS, 1965)

Met Sun Ra

  • Hiroshima (1983)
  • Stars That Shine Darkly (1983)
  • Purple Night (A&M, 1990)
  • Somewhere Else (Rounder Records, 1993)

Met Lou Reed

  • The Bells (Arista, 1979)

Met Charlie Rouse

  • Epistrophy (Landmark, 1989)

Met andere

  • Albert Heath en James Mtume saam met Herbie Hancock en Ed Blackwell – Kawaida (1969
  • Alejandro Jodorowsky- The Holy Mountain klankbaan (1973)
  • Terry Riley – Terry Riley and Don Cherry Duo (B.Free, 1975)
  • Steve Hillage – L (1976)
  • Collin Walcott – Grazing Dreams (ECM, 1977)
  • Latif Khan – Music/Sangam (1978)
  • Masahiko Togashi - Session In Paris, Vol. 1 "Song Of Soil" (Take One/King, 1979)
  • Bengt Berger – Bitter Funeral Beer (ECM, 1981)
  • Rip Rig + Panic – I Am Cold (1982)
  • Bengt Berger Bitter Funeral Beer Band – Live in Frankfurt (1982)
  • Billy Bang – Untitled Gift (Anima, 1982)
  • Dag Vag – Almanacka (1983)
  • Frank Lowe – Decision in Paradise (Soul Note, 1984)
  • Jai Uttal – Footprints (1990)
  • Ed Blackwell Project – What It Be Like? Ed Blackwell Project Vol. 2 (1992) (een snit)

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. ↑ Shatz, Adam (6 Junie 2019). "The Apostle of Now-ness". New York Review of Books. LXVI (10): 30–32.
  2. ↑ Kelsey, Chris. "Biography & History". AllMusic. Besoek op 12 Julie 2021.
  3. ↑ Lavezzoli, Peter (2006). The Dawn of Indian Music in the West: Bhairavi. New York: Continuum. p. 317. ISBN 0826418155. Besoek op 12 Maart 2019.
  4. 1 2 Olsher, Dean (20 Oktober 1995). "The Jazz World Remembers Trumpeter Don Cherry". All Things Considered. NPR. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 November 2013. Besoek op 28 September 2012 – via HighBeam Research.
  5. 1 2 Feather, Leonard; Gitler, Ira (1999). The Biographical Encyclopedia of Jazz. Oxford: Drukpers van die Universiteit van Oxford. p. 124. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Julie 2018.
  6. 1 2 3 4 Silsbee, Kirk (April 2003). "Don Cherry interview (25 April 1984)". Cadence. 29 (4). Redwood, New York: Cadnor Ltd.: 5–11. ISSN 0162-6973.
  7. ↑ Carr, Roy (2006), "The Cool on the Coast", A Century of Jazz: A Hundred Years of the Greatest Music Ever Made, Londen: Hamlyn, pp. 92–105, ISBN 0-681-03179-4, https://archive.org/details/centuryofjazz0000carr/page/92
  8. 1 2 Voce, Steve (21 Oktober 1995). "Obituary: Don Cherry". The Independent. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 November 2013. Besoek op 28 September 2012 – via HighBeam Research.
  9. ↑ Jost, Ekkehard (1994) [1974]. Studies in Jazz Research 4: Free Jazz. Da Capo Press. ISBN 0-306-80556-1.
  10. 1 2 3 Litweiler, John (1984). The Freedom Principle: Jazz After 1958. Da Capo. ISBN 0-306-80377-1.
  11. ↑ "Discography – Henry Grimes". Henrygrimes.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Julie 2012. Besoek op 19 Augustus 2016.
  12. 1 2 Jurek, Thom (2017). "The Complete Songs of Innocence and Experience - Allen Ginsberg". AllMusic. Besoek op 28 April 2019.
  13. ↑ Old and New Dreams by AllMusic
  14. ↑ https://www.bbc.co.uk/programmes/b011qkh6
  15. ↑ "Stolen Moments: Red Hot & Cool: Various Artists: Music". Amazon. Besoek op 28 Maart 2012.
  16. ↑ "Don Cherry". okjazz.org. 2019. Besoek op 6 Julie 2019.[dooie skakel]

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Don_Cherry&oldid=2815756"