EFL Cup
| English Football League Cup | |
| 2025–26 EFL Cup | |
Die trofee waarvoor die deelnemers meeding | |
| Sportsoort | Sokker |
|---|---|
| Gestig | 1960 |
| Eienaar | Football Association (die Engelse Sokkervereniging) |
| Inwydingseisoen | 1960–61 |
| Deelnemende lande | Engeland, Wallis |
| Aantal spanne | 92 |
| Mees onlangse kampioen | |
| Verwante kompetisies | UEFA Conference League |
| Borg(e) | Carabao |
Die EFL Cup (afkorting vir English Football League Cup; dikwels na verwys as die Liga-beker en amptelik bekend as die Carabao Cup om borgskapredes) is ’n jaarlikse manssokker-uitspeelkompetisie in Engeland.
Dit word deur die Engelse Sokkerliga (EFL) georganiseer en is oop vir enige klub binne die boonste vier vlakke van die Engelse sokkerliga-stelsel (altesaam 92 klubs), wat bestaan uit die topvlak Premier League, en die drie afdelings van die Engelse Sokkerliga se eie liga-kompetisie (Kampioenskap, Liga Een en Liga Twee).
Die kompetisie is vir die eerste keer in die 1960–61-seisoen as die Sokkerliga-beker aangebied, en is een van twee groot plaaslike uitspeelbekerkompetisies in Engelse sokker, saam met die FA-beker, en een van die drie topvlak plaaslike sokkerkompetisies in Engeland, saam met die Premier League en die FA-beker.[1] Dit word in laat Februarie afgehandel, lank voor die ander twee groot kompetisies wat eers in Mei eindig. Die liga het dit bekendgestel in reaksie op die toenemende gewildheid van Europese sokker, en om mag oor die Engelse Sokkervereniging, die FA, uit te oefen. Dit het ook voordeel getrek uit die bekendstelling van kolligbeligting, wat wedstryde in midweek-aande moontlik gemaak het. Met die hernoeming van die Sokkerliga na die Engelse Sokkerliga in 2016, is die toernooi vanaf die 2016–17-seisoen herbenoem as die EFP Cup.
Die toernooi word oor sewe rondes gespeel, met enkelwedstryde deurgaans, behalwe vir die halfeindstryde, wat uit ’n tuis- en uitwedstryd bestaan. Die eindstryd word by Wembley-stadion gespeel – die enigste wedstryd in die kompetisie wat op ’n neutrale terrein en op ’n Sondag plaasvind. Die eerste twee rondes word in Noord- en Suid-afdelings verdeel, en ’n stelsel van kwytskeldings gebaseer op liga-vlak verseker dat hoërgeplaasde spanne later toetree, en dat spanne wat nog in Europese kompetisies speel, se deelname uitgestel word.
Wenners ontvang nie net die EFL-beker nie (waarvan daar al drie ontwerpe was – die huidige een is ook die oorspronklike), maar kwalifiseer ook vir Europese sokker.[2] Van 1966–67 tot 1971–72 het die wenners ’n plek in die Inter-Stede-beursbeker ontvang, van 1972–73 tot die 2019–20-seisoen in die UEFA Europa League (voorheen die UEFA-beker), en sedert die 2020–21-seisoen in die UEFA Conference League. As die wenner ook op ander maniere aan Europese sokker kwalifiseer aan die einde van die seisoen, word die plek aan die hoogste geplaasde Premier League-span oorgedra wat nog nie vir Europese kompetisie gekwalifiseer het nie. Die suksesvolste klub in die kompetisie is Liverpool, met 10 titels.
Verwysings
[wysig | wysig bron]- ↑ Inglis, Simon (1988). Football League and the men who made it. Harper Collins. ISBN 978-0002182423.
- ↑ "The Trophy". capitalonecup.co.uk. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Maart 2016. Besoek op 28 Februarie 2016.