Emile Joubert

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Emile Joubert (*27 Augustus 1963, Kaapstad - ) is ’n Afrikaanse joernalis en skrywer. Hy bundel 'n aantal hengelstories in die bundel Vir vis en vaderland onder die skuilnaam Tim Uys.

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Emile Joubert is op 27 Augustus 1963 in Kaapstad gebore as seun van die bekende joernalis Fritz Joubert en Maureen Joubert, self ’n vryskutskrywer. Hy word groot in Kaapstad en Bellville en begin skoolgaan aan die Excelsior Laerskool in Bellville. Sy pa word verplaas na Londen om Die Burger se kantoor in Fleet Street te beman en halfpad deur sy Sub A-jaar verhuis die gesin na Londen. In 1974 keer hulle terug na Kaapstad en omdat hy feitlik nie meer Afrikaans kan praat nie, sit hy sy skoolloopbaan voort aan die Christian Brothers College in Groenpunt. In ’n poging om sy rugby te ontwikkel gaan hy in 1979 na die Paul Roos Gimnasium op Stellenbosch, waar hy in 1980 matrikuleer. Daarna doen hy in 1981 en 1982 sy twee jaar verpligte militêre diensplig en reis dan in 1983 vir ’n jaar deur Europa, waarna hy vanaf 1984 verder studeer aan die Universiteit van Stellenbosch en sy B.A.-graad in 1986 en sy B.A. Honneurs-graad in Joernalistiek in 1987 verwerf.

Op universiteit is hy rugbyskrywer vir Die Matie en wen selfs in Augustus 1987 ’n bierbeker as Die Matie se Joernalis van die Maand. In 1988 werk hy vir twee maande as sportskrywer by Die Burger, voordat hy weer op reis gaan, hierdie keer deur Amerika. By sy terugkeer in 1989 sluit hy weer by Die Burger aan, eers as joernalis en dan as kunsredakteur, waar hy veral film- en musiekresensies skryf.

In 1995 stig hy sy eie besigheid, MediaVision, en word ’n openbare betrekkinge konsultant, met spesialisasie in die wynbedryf. Hy skryf hierna steeds rubrieke vir Die Burger en Die Volksblad, ’n wynrubriek vir Insig en reisartikels vir Wegbreek.

Hy is getroud met Barbara, fotoredakteur by Sarie, en hulle het drie dogters, Nina en die tweeling Anya en Mia. Hy woon in Kaapstad en werk op Stellenbosch.[1][2]

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Hy begin reeds op laerskool stories skryf en terwyl hy in Londen is, neem sy pa dit na die mense in Fleet Street wat die stories (soos Georgie the Naughty Fox) vir hom set en druk met sy naam by. Dit dien as uitstekende motivering vir hom. Die skrywe vir die koerant ondermyn egter sy kreatiewe werk, hoewel hy in hierdie tyd sy hand waag aan ’n onvoltooide satiriese misdaadroman. Nadat hy die joernalistiek verlaat begin hy meer ernstig skryf.

Sy eerste fiksie word eers in 1998 gepubliseer, naamlik ’n kortverhaal in You, waarna hy benewens verskeie verhale ook gedeeltes van die draaiboek vir die televisiedramareeks Known Gods skryf. Sy betrokkenheid by hierdie sepie eindig wanneer hy afgedank word na ’n openbare meningsverskil met die hoofskrywer, Johann Potgieter.[3] Sy debuutbundel hoofsaaklik goed afgewerkte kortverhale [4]

Die aptyt van Anna Blow [5]het veral die magspel tussen die geslagte, gespanne verhoudings en verraad as temas.[6] Die dikwels obsessiewe seksuele ervaring, waardeur veral mans poog om hulle identiteit te bevestig, speel ’n groot rol. In 2001 is Die aptyt van Anna Blow op die kortlys vir die toekenning van die RAU Mardene Marais-prys vir debuutwerk.[7]

Kouefront bevat kortverhale met uiteenlopende agtergronde, waar die hoofkarakter telkens ’n buitestaander-figuur is wat dinge op sy manier wil doen. In die proses word hulle gekonfronteer met onbekende aspekte van hulleself en vind hulle ’n eie staanplek in die lewe. Hy publiseer ook kortverhale in letterkundige tydskrifte soos Ons Klyntji.

Van sy kortverhale word in versamelbundels opgeneem, waaronder Die winterweer in Donker veld onder redaksie van Francois Bloemhof.

Eerbewyse[wysig | wysig bron]

In 1998 is hy naaswenner van Wine Magazine se toekenning van Wynjoernalis van die Jaar.

Publikasies[wysig | wysig bron]

Jaar Publikasies
2000 Die aptyt van Anna Blow
2005 Vir vis en vaderland (onder die naam Tim Uys)
2007 Kouefront

Bronnelys[wysig | wysig bron]

Boeke[wysig | wysig bron]

  • Kannemeyer, J.C. Die Afrikaanse literatuur 1652–2004. Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005
  • Van Coller, H.P. (red.) Perspektief en Profiel Deel 3. Van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 2006

Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]

  • Cilliers, Heléne. Verhale oor die oomblik wat alles verander. Beeld, 27 April 2007
  • Nieuwoudt, Stephanie. Skryf ’n ‘ontnugterende proses. Plus, 30 Augustus 2000
  • Wasserman, Herman. Joubert wil die grote nie laat wegkom. Die Burger, 6 September 2000

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Stellenbosch Writers: http://www.stellenboschwriters.com/ejoubert.html
  2. LitNet: http://www.litnet.co.za/author/emile-joubert/
  3. Burger, Karin. TV-sepie-skrywers in morsige bekgeveg. Rapport, 19 Februarie 2006
  4. Visagie, Andries. Beeld, 25 September 2000
  5. Nel, Elias P. Rapport, 10 Junie 2007
  6. Pakendorf, Margot. Beeld, 2 Julie 2007
  7. Hambidge, Joan Woorde wat Weeg: http://joanhambidge.blogspot.co.za/2013/02/emile-joubert-koue-front-2007.html