Gaan na inhoud

Engelse nasionale vrouekrieketspan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Engeland
Kenteken van die Engelse nasionale vrouekrieketspan
KonferensieEngelse en Walliese Krieketraad (ECB)
Personeel
ToetskapteinHeather Knight
EDI-kapteinNatalie Sciver-Brunt
T20I-kapteinTammy Beaumont
AfrigterVlag van Engeland Charlotte Edwards
Geskiedenis
Toetsstatus verkry1934
Internasionale Krieketraad (IKR)
IKR-statusVolle lid (1909)
IKR-streekEKR (Europa)
IKR-ranglys Tans[1] Beste rang tot dusver
EDI2de2de (1 Oktober 2015)
T20I2de2de (1 Oktober 2015)
Toetswedstryde (Toetse)
Eerste toetst Vlag van Australië Australië op Brisbane Showgrounds, Brisbane; 28–31 Desember 1934
Laaste toetst Vlag van Australië Australië op Melbourne-krieketveld, Melbourne; 30 Januarie – 1 Februarie 2025
Toetse Gespeel Gewen/Verloor
Algeheel[2]10221/17 (20,59%)
(0 gelykop, 64 onbeslis)
Vanjaar[3]10/1 (0 gelykop, 0 onbeslis)
Vroue-
kampioenskappe		3/3 (eerste in 2014–16)
Beste uitslagNaaswenner (in 2014–16, 2017–20)
Internasionale eendagwedstryde (EDIs)
Eerste EDIt Internasionale XI op County-krieketveld, Hove; 23 Junie 1973
Laaste EDIt Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika op Assam-krieketverenigingstadion, Guwahati; 29 Oktober 2025
EDIs Gespeel Gewen/Verloor
Algeheel[4]418247/155 (59,09%)
(2 gelykop, 14 onbeslis)
Vanjaar[5]179/7
(0 gelykop, 1 onbeslis)
Vrouekrieketwêreldbeker-verskynings13/13 (eerste in 1973)
Beste uitslagKampioen (in 1973, 1993, 2009, 2017)
Twintig20-internasionale wedstryde (T20Is)
Eerste T20It Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland op County-krieketveld, Hove; 5 Augustus 2004
Laaste T20It Vlag van Indië Indië op Edgbaston, Birmingham; 12 Julie 2025
T20Is Gespeel Gewen/Verloor
Algeheel[6]220157/58 (71,36%)
(3 gelykop, 2 onbeslis)
Vanjaar[7]115/6
(0 gelykop, 0 onbeslis)
T20I-vrouewêreldbeker-verskynings9/9 (eerste in 2009)
Beste uitslagKampioen (in 2009)
Toetsklere
EDI-klere
T20I-klere

Die Engelse nasionale vrouekrieketspan (Engels: England women’s cricket team, afgekort England Women of England W) is die nasionale vrouekrieketspan wat Engeland en Wallis in toets- en kitskrieket verteenwoordig. Sedert 1 Januarie 1997 word dit beheer deur die Engelse en Walliese Krieketraad (ECB, van Engels: England and Wales Cricket Board) en is ’n volle lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) met toets-, EDI- en T20I-status.

Engeland is die gesamentlike oudste span in vrouetoetskrieket wat hul eerste toets reeds in 1934 teen Australië gespeel het. Engeland is ná Australië die tweede suksesvolste span in internasionale vroue-eendagwedstryde en hulle het vier vrouekrieketwêreldbekertitels gewen (in 1973, 1993, 2009, 2017). Hulle was ook suksesvol in T20I-vrouewêreldbekertoernooie en het een titel ingepalm (in 2009).

Engeland is tans (Oktober 2025) tweede op die IKR-vroue-eendagranglys en tweede op die Twintig20-vrouewêreldranglys.[8][9] Ses voormalige Engelse spelers is in die Internasionale Krieketraad se Heldesaal opgeneem.

Beheerliggaam

[wysig | wysig bron]
Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Engelse en Walliese Krieketraad.

Die Engelse en Walliese Krieketraad (EKR; Engels: England and Wales Cricket Board, ECB) is die beheerliggaam van krieket in Engeland en Wallis en toesighouer van die Engelse nasionale krieketspanne. Die EKR bestaan sedert 1 Januarie 1997 en verteenwoordig Engeland en Wallis by die Internasionale Krieketraad (IKR).[10] Hulle is ook verantwoordelik vir die bestuur en organisasie van toets-, EDI- en T20I-reekse teen ander spanne, en die reël van internasionale wedstryde tuis. Daarbenewens is die ECB verantwoordelik vir inkomsteverkryging deur die verkoop van kaartjies, borgskappe en uitsaairegte, veral in verband met die Engelse span. Die ECB se inkomste in die kalenderjaar van 2006 het £77 miljoen beloop.[11]

Kinders en jongmense word reeds op skool aan krieket bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hulle met hul afrigting. Net soos ander krieketlande beskik Engeland oor ’n o/19-nasionale span wat aan die o/19-vrouekrieketwêreldbeker deelneem.[12]

Geskiedenis

[wysig | wysig bron]

Oorsprong

[wysig | wysig bron]

Krieketwedstryde tussen vroue is in Engeland sedert die middel-18de eeu gedokumenteer, onder andere in 1745 tussen Bramley Maids en Hambledon Maids in Guildford.[13] Die eerste wedstryd tussen graafskappe is in Oktober 1811 tussen Surrey en Hampshire beslis.[14] Die eerste krieketklub vir vroue, White Heather Club, is in 1887 in Yorkshire gestig. In 1926 is die Vrouekrieketvereniging gestig, wat daarna die vrouekrieket in Engeland gereël het.[15]

Voor die Tweede Wêreldoorlog

[wysig | wysig bron]
Die Engelse vrouespan tydens hul Australiese 1934/35-toer

In 1934 is die Engelse beheerliggaam vir ’n toer na Australië genooi, wat drie jaar vroeër hul eie krieketbeheerliggaam gestig het. Die deelnemende vroue moes die reiskoste van 80 GBP vir die sesmaandse toer self betaal. Getroude vroue is ook nie toegelaat om aan die toer deel te neem nie, aangesien dit glo vir hulle nie gepas was om vir so ’n lang tyd nie by die huis te wees nie. Die span het in Oktober 1934 die skeepsreis aangepak en van 28 Desember 1934 af sy eerste vrouetoetswedstryd teen Australië gespeel, wat hulle met nege paaltjies gewen het. Die uitstaande speler was Myrtle Maclagan wie in die tweede toetswedstryd met 119 lopies ook die eerste honderdtal vir Engeland aangeteken het. Hulle het die reeks van drie wedstryde met 2–0 beklink en hulle het ook die vrouetoetswedstryd in Nieu-Seeland gewen.[16][17]

Gedurende somer het Australië Engeland besoek en Molly Hide het die kaptein tot in 1954 geword.[18][19] Tydens dié toer het Engeland die eerste vrouetoetswedstryd verloor en die reeks het met 1–1 onbeslis geëindig.[20] Die sukses van hierdie toere het daartoe gelei dat gedurende winter 1939/40 ’n toer na Australië sou plaasvind en die span het reeds sy spelers benoem, maar dit moes weens die Tweede Wêreldoorlog afgelas word.[16]

Naoorlogse jare

[wysig | wysig bron]

Die eerste toer ná die oorlog was gedurende winter 1948/49 weer in Australië en Nieu-Seeland en het vier spelers ingesluit wat ook voor die oorlog vrouetoetswedstryde gespeel het. Die toer, wat op ’n oorlaaide seevaartuig begin het, het hulle in Colombo ’n wedstryd teen All Ceylon XI gespeel en die toer het naas die vier vrouetoetswedstryde ook 30 toerwedstryde ingesluit. Langs hierdie wedstryde het die spelers ook sosiale verpligtinge gehad, wat egter ná ’n maand ingeperk is aangesien dit vir die span ’n las geword het. In Australië is die span in die eerste vrouetoetswedstryd geklop, waarmee hulle ook die reeks en die As verloor het, terwyl hulle die vrouetoetswedstryd in Nieu-Seeland gewen het. Ná sewe maande het hulle in Mei weer in Engeland aangekom.[21][22][23]

Nadat die As-reeks in 1951 met 1–1 onbeslis geëindig het, het gedurende somer 1954 Nieu-Seeland vir die eerste keer Engeland besoek, maar in die reeks teen die gasvroue met 0–1 vasgeval. Eers in 1957/58 kon weer ’n toer in die Suidelike Halfrond gereël word, maar elkeen van die ses vrouetoetswedstryde het onbeslis geëindig. Tydens die 1960/61-seisoen het die Engelse vir die eerste keer ’n toer na Suid-Afrika onderneem en hulle kon die reeks met 1–0 beklink. In 1963 het die span die laaste wedstryd van die drie wedstryde in die reeks teen die Australiërs gewen, veral danksy die kaptein Mary Duggan se honderdtal van 101 onoorwonne lopies in die eerste beurt en haar altesaam sewe paaltjies (4/42 en 3/40).[24] Daarmee het Engeland vir die eerste keer ná die oorlog die As-urn herwin. Ná die onbesliste 1968/69-reeks in Australië het hulle die trofee behou.

Met die Vrouekrieketwêreldbeker 1973 is die internasionale eendagwedstryde se tydperk ingelui. Onder haar kaptein Rachael Heyhoe Flint het hulle die eindstryd teen Australië gewen en die eerste vrouekrieketwêreldbekertoernooi beklink.[25][26] Daarna het hulle ook die As-reeks in beklink, voordat ’n maer periode teen die Australiërs begin het. Onder andere het hulle tydens die drie daaropvolgende vrouekrieketwêreldbekereindstryde (in 1978, 1982, 1988) in die eindstryd teen Australië vasgeval en ook die As-urn kon hulle in ses reekse nie herwin nie, voor die 2002/03-reeks het die span slegs in 1998 ’n onbesliste reeks aangeteken. Daarteenoor het Engeland teen ander opponente meer sukses behaal. Onder andere het hulle in die EDI-reeks teen Wes-Indië in 1979 onbeslis gespeel en die reekse teen Nieu-Seeland in 1984 en Indië in 1986 het hulle maklik gewen.

Op pad na professionalisering

[wysig | wysig bron]
Vrouekriekettoetswedstryd tussen Australië en Engeland in 2017 op die Noord-Sydney-ovaal

Tydens die Vrouekrieketwêreldbeker 1993 op eie bodem het Engeland onder Karen Smithies die eindstryd teen Nieu-Seeland gewen, waardeur vrouekrieket in Engeland baie gewildheid verwerf het.[27] Daarna is die Engelse span in die EDI-reekse teen Indië en Nieu-Seeland verslaan en tydens die vrouekrieketwêreldbekertoernooie in 1997 en 2000 kon hulle nie die eindstryd haal nie. In 1998 is die vrouekrieket se bestuur verander en die Engelse en Walliese Krieketraad (England and Wales Cricket Board, ECB) het by die Vrouekrieketvereniging oorgeneem, waarmee die professionalisering gepaard gegaan het.[28] Daarmee het die span ook nuwe momentum verkry en hulle het gedurende somer 2002 onder kaptein Clare Connor teen Indië geseëvier en daarna ook reekse teen Suid-Afrika (in 2003, 2003/04 en 2004/05) asook Nieu-Seeland (in 2004) beklink. Tydens die Vrouekrieketwêreldbeker 2005 het hulle in die halfeindstryd egter weer teen Australië vasgeval. Daarteenoor het die Engelse gedurende somer 2005 weer die As-reeks beklink.[29]

Daarna het Charlotte Edwards as kaptein oorgeneem. Onder haar het Engeland die Vrouekrieketwêreldbeker 2009 in Australië beklink[30] en ook die heel eerste T20I-vrouewêreldbeker 2009 op eie bodem gewen. Voorheen kon hulle ook die As-urn twee keer verdedig (in 2007/08 en 2009). Hulle moes die trofee egter in 2010/11 weer oorhandig en tydens beide die T20I-vrouewêreldbekertoernooie in 2012 en 2014 het Engeland in die eindstryd teen Australië vasgeval. Tydens die Vrouekrieketwêreldbeker 2013 het hulle die derde plek behaal en daarna kon hulle die As-reekse in 2013 en 2013/14 beklink. Van 2014 af het die eerste spelers sentrale kontrakte met die Engelse beheerliggaam onderteken.[31]

In 2016 het Heather Knight die nuwe kaptein geword. Onder haar het die Engelse in die Vrouekrieketwêreldbeker 2017 teen Indië geseëvier.[32] Tydens die T20I-vrouewêreldbeker 2018 is hulle in die eindstryd deur Australië verslaan en ook tydens die As-reekse sedert 2015 is die Engelse telkens deur die Australiërs geklop (in 2017/18, 2019 en 2021/22). Daarna het die Engelse die eindstryd van die Vrouekrieketwêreldbeker 2022 teen dieselfde opponent verloor.[33] Tydens die T20I-vrouewêreldbeker 2023 is hulle in die halfeindstryd deur die Suid-Afrikaanse gasvroue uitgeskakel.[34] Tydens die Vrouekrieketwêreldbeker 2025 het die Engelse in die halfeinstryd teen die Proteas vasgeval.[35]

Spelers

[wysig | wysig bron]

Bekende spelers

[wysig | wysig bron]
Charlotte Edwards (2009)

Ses voormalige Engelse spelers is vir hul uitstekende prestasies in die Internasionale Krieketraad se Heldesaal opgeneem:[36]

SpelerPosisieInskrywing
Rachael Heyhoe FlintKolwer2010
Enid BakewellVeelsydig2012
Claire TaylorPaaltjiewagter-kolwer2018
Jan BrittinVeelsydig2021
Charlotte EdwardsKolwer2022
Sarah TaylorPaaltjiewagter-kolwer2025

Spelerstatistieke

[wysig | wysig bron]

Daar het altesaam 170 spelers toets-, 153 spelers EDI- en 68 spelers T20I-wedstryde vir Engeland gespeel. Vervolgens die spelers wat vir die Engelse span die meeste lopies aangeteken en die meeste paaltjies geneem het.

Lopies

[wysig | wysig bron]
Toets EDI T20I
Speler Tydperk Toetse Lopies Speler Tydperk EDIs Lopies Speler Tydperk T20Is Lopies
Janette Brittin 1979–1998 27 1 935 Charlotte Edwards 1997–2016 191 5 992 Danni Wyatt-Hodge 2010–hede 178 3 335
Charlotte Edwards 1996–2015 23 1 676 Tammy Beaumont 2009–hede 140 4 738 Natalie Sciver-Brunt 2013–hede 137 2 960
Rachael Heyhoe Flint 1960–1979 22 1 594 Natalie Sciver-Brunt 2013–hede 129 4 354 Charlotte Edwards 2004–2016 95 2 605
Carole Hodges 1984–1992 18 1 164 Heather Knight 2010–hede 157 4 325 Heather Knight 2010–hede 132 2 331
Enid Bakewell 1968–1979 12 1 078 Sarah Taylor 1998–2011 126 4 101 Sarah Taylor 2006–2019 90 2 177
Korrek teen: 31 Oktober 2025[37] Korrek teen: 31 Oktober 2025[38] Korrek teen: 31 Oktober 2025[39]

Paaltjies

[wysig | wysig bron]
Toets EDI T20I
Speler Tydperk Toetse Paaltjies Speler Tydperk EDIs Paaltjies Speler Tydperk T20Is Paaltjies
Mary Duggan 1949–1963 17 77 Katherine Sciver-Brunt 2005–2022 141 170 Sophie Ecclestone 2016–hede 101 142
Myrtle Maclagan 1934–1951 14 60 Sophie Ecclestone 2016–hede 82 141 Katherine Sciver-Brunt 2005–2023 112 114
Katherine Sciver-Brunt 2004–2022 14 51 Jenny Gunn 2004–2019 144 136 Anya Shrubsole 2008–2020 79 102
Enid Bakewell 1968–1979 12 50 Laura Marsh 2006–2019 103 129 Natalie Sciver-Brunt 2013–hede 137 90
Gillian McConway 1984–1987 14 40 Anya Shrubsole 2008–2022 86 106 Sarah Glenn 2019–hede 73 89
Korrek teen: 31 Oktober 2025[40] Korrek teen: 31 Oktober 2025[41] Korrek teen: 31 Oktober 2025[42]

Spankapteins

[wysig | wysig bron]

Tot op hede was 15 spelers reeds die kaptein vir Engeland tydens ’n toetswedstryd, 19 tydens ’n EDI en tien tydens ’n T20I.[43]

Toets[44] EDI[45] T20I[46]
No.NaamTydperkNaamTydperkNaamTydperk
1 Betty Archdale 1934–1935 Rachael Heyhoe Flint 1973–1976 Clare Connor 2004–2005
2 Molly Hide 1937–1954 Mary Pilling 1977–1978 Charlotte Edwards 2006–2016
3 Myrtle Maclagan 1951 Susan Goatman 1979–1982 Nicky Shaw 2007
4 Mary Duggan 1957–1963 Jan Southgate 1984–1985 Jenny Gunn 2010–2013
5 Cecilia Robinson 1957–1958 Carole Hodges 1986–1987 Heather Knight 2016–2025
6 Helen Sharpe 1960–1961 Jane Powell 1988–1990 Danielle Hazell 2018
7 Rachael Heyhoe Flint 1966–1976 Karen Smithies 1990–2000 Natalie Sciver-Brunt 2021–2025
8 Susan Goatman 1979 Helen Plimmer 1991–1992 Amy Jones 2022
9 Jan Southgate 1984–1985 Ella Donnison 1999 Kate Cross 2024
10 Carole Hodges 1986–1987 Clare Connor 2000–2005 Tammy Beaumont 2025–hede
11 Helen Plimmer 1991–1992 Aran Brindle 2001
12 Karen Smithies 1995–1999 Charlotte Edwards 2005–2016
13 Clare Connor 2001–2005 Nicky Shaw 2007–2010
14 Charlotte Edwards 2005–2015 Heather Knight 2016–2025
15 Heather Knight 2017–hede Danielle Hazell 2016
16 Anya Shrubsole 2018
17 Natalie Sciver-Brunt 2018–hede
18 Kate Cross 2024
19 Amy Jones 2022

Rekords

[wysig | wysig bron]

Toetsrekord teen ander lande

[wysig | wysig bron]
TeenstanderGespeelGewenVerloorGelykopOnbeslis% GewenEerste oorwinning
Vlag van Australië Australië5391403016,9831 Desember 1934
Vlag van Indië Indië15130116,6730 Junie 1986
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland236001726,0918 Februarie 1935
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika8300537,503 Januarie 1961
Vlag van Wes-Indië Wes-Indië3200166,6718 Junie 1979
Algeheel102211706420,5931 Desember 1934
Rekords volledig tot en met toets #151 op 30 Januarie – 1 Februarie 2025. Laaste keer hersien op 31 Oktober 2025.[47]

EDI-rekord teen ander lande

[wysig | wysig bron]
TeenstanderWedstrydeGewenVerloorGelykopOnbeslis% GewenEerste oorwinning
t. Volle lede
Vlag van Australië Australië9024621326,6728 Julie 1973
Vlag van Bangladesj Bangladesj22000100,0027 Maart 2022
Vlag van Ierland Ierland201820090,005 Desember 1988
Vlag van Indië Indië8042360252,501 Januarie 1978
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland8647371154,658 Januarie 1978
Vlag van Pakistan Pakistan161300381,2512 Desember 1997
Vlag van Sri Lanka Sri Lanka211810285,7121 Desember 1997
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika4836110175,0015 Augustus 1997
Vlag van Wes-Indië Wes-Indië292160272,416 Junie 1979
t. Assosiaatlede
Vlag van Denemarke Denemarke88000100,0020 Julie 1983
Internasionale XI44000100,0023 Junie 1973
Vlag van Jamaika Jamaika11000100,007 Julie 1973
Vlag van Engeland Jong Engeland11000100,0018 Junie 1973
Vlag van Nederland Nederland1010000100,006 Desember 1988
Vlag van Skotland Skotland11000100,0010 Augustus 2001
Vlag van Trinidad en Tobago Trinidad en Tobago11000100,0020 Julie 1973
Algeheel41824715521459,0918 Junie 1973
Rekords volledig tot en met EDI #1519 op 30 Oktober 2025. Laaste keer hersien op 31 Oktober 2025. Wenpersentasies sluit onbesliste wedstryde uit en tel gelykop as ’n halwe oorwinning.[48]

Vrouekrieketwêreldbekerrekord

[wysig | wysig bron]
JaarUitslag
1973Kampioen
1978Naaswenner
1982Naaswenner
1988Naaswenner
1993Kampioen
1997Halfeindrondte
2000Vyfde plek
2005Halfeindrondte
2009Kampioen
2013Derde plek
2017Kampioen
2022Naaswenner
2025Halfeindrondte
2029N.v.t.

T20I-rekord teen ander lande

[wysig | wysig bron]
TeenstanderWedstrydeGewenVerloorGelykopOnbeslis% GewenEerste oorwinning
t. Volle lede
Vlag van Australië Australië4520222144,4419 Junie 2009
Vlag van Bangladesj Bangladesj44000100,0028 Maart 2014
Vlag van Ierland Ierland4310075,0023 Junie 2012
Vlag van Indië Indië3524110068,5711 Junie 2009
Vlag van Nieu-Seeland Nieu-Seeland403280080,0021 Junie 2009
Vlag van Pakistan Pakistan181710094,4416 Junie 2009
Vlag van Sri Lanka Sri Lanka121020083,3314 Junie 2009
Vlag van Suid-Afrika Suid-Afrika282340182,1410 Augustus 2007
Vlag van Wes-Indië Wes-Indië322291068,7512 November 2009
t. Assosiaatlede
Vlag van Skotland Skotland11000100,0013 Oktober 2024
Vlag van Thailand Thailand11000100,0026 Februarie 2020
Algeheel220157583278,5010 Augustus 2007
Rekords volledig tot en met T20I #2545 op 26 Oktober 2025. Gelykop verwys na wedstryde wat deur ’n valbyl (soos ’n Superboulbeurt) beslis is. Wenpersentasies sluit onbesliste wedstryde uit en gelykop as ’n halwe oorwinning (ongeag die valbyl).[49]

T20I-vrouewêreldbekerrekord

[wysig | wysig bron]
JaarUitslag
2009Kampioen
2010Groepfase
2012Naaswenner
2014Naaswenner
2016Halfeindrondte
2018Naaswenner
2020Halfeindrondte
2023Halfeindrondte
2024Groepfase
2026gekwalifiseer
2028N.v.t.

Statebondspele

[wysig | wysig bron]
JaarUitslag
2024Vierde plek

Sien ook

[wysig | wysig bron]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. ↑ (en) "ICC Rankings". Internasionale Krieketraad.
  2. ↑ (en) "Women Test matches – Team records". ESPNcricinfo.
  3. ↑ (en) "Women Test matches – 2026 Team records". ESPNcricinfo.
  4. ↑ (en) "Women ODI matches – Team records". ESPNcricinfo.
  5. ↑ (en) "Women ODI matches – 2026 Team records". ESPNcricinfo.
  6. ↑ (en) "Women T20I matches – Team records". ESPNcricinfo.
  7. ↑ (en) "Women T20I matches – 2026 Team records". ESPNcricinfo.
  8. ↑ (en) "Women's ODI Team Rankings". Internasionale Krieketraad. 30 Oktober 2025. Besoek op 31 Oktober 2025.
  9. ↑ (en) "Women's T20I Team Rankings". Internasionale Krieketraad. 26 Oktober 2025. Besoek op 31 Oktober 2025.
  10. ↑ (en) "Memorandum submitted by the England and Wales Cricket Board (PF 82)" (PDF). Parlement van die Verenigde Koninkryk. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 30 Augustus 2021. Besoek op 30 Augustus 2021.
  11. ↑ (en) "ECB Annual Report and Accounts 2006" (PDF). Engelse en Walliese Krieketraad. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 27 September 2007. Besoek op 27 September 2007.
  12. ↑ (en) Martin Williamson (11 Januarie 2006). "The Under-19 World Cup". ESPNcricinfo. Besoek op 31 Oktober 2025.
  13. ↑ (en) "When cricket became a sport for both men and women". Daily Telegraph. 26 Julie 2016. Besoek op 2 April 2022.
  14. ↑ (en) "A brief history of cricket". ESPNcricinfo. 6 Maart 2006. Besoek op 2 April 2022.
  15. ↑ (en) Tessa McLaren (15 April 1992). "Women in Cricket". Wisden. Besoek op 2 April 2022.
  16. 1 2 (en) Jenny Thompson (19 Januarie 2008). "No smoking, drinking, gambling … or men". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  17. ↑ (en) "Myrtle Maclagan". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  18. ↑ (en) "Australian Women's Cricket Team in England". The Sydney Morning Herald. 1 Junie 1937. Besoek op 2 April 2022.
  19. ↑ (en) "Molly Hide". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  20. ↑ (en) "1st Test, Northampton, Jun 12 – 15 1937, Australia Women tour of England". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  21. ↑ (en) "1st Test, Adelaide, Jan 15 – 18 1949, England Women tour of Australia". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  22. ↑ (en) Emma John (15 Desember 2021). "This Ashes is a minibreak compared to England women's postwar odyssey". The Guardian. Besoek op 2 April 2022.
  23. ↑ (en) Jenny Thompson (9 Februarie 2008). "When touring cost a fortune". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  24. ↑ (en) "Mary Duggan". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  25. ↑ (en) Lynn McConnell (14 September 2000). "Love of the game carries women's cricket through". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  26. ↑ (en) Martin Williamson (15 Mei 2004). "Rachael Heyhoe-Flint". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  27. ↑ (en) Raf Nicholson (Junie 2017). "And the World Cup goes to… England!". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  28. ↑ (en) "England: Women join forces with ECB (30 Mar 1998)". ESPNcricinfo. 30 Maart 1998. Besoek op 2 April 2022.
  29. ↑ (en) Alan Gardner (25 Januarie 2022). "'Nothing can describe that feeling when you've won a Test match with your team'". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  30. ↑ (en) Jenny Roesler (22 Maart 2009). "England lift World Cup after late drama". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  31. ↑ (en) "England women earn 18 new central contracts". BBC. 6 Mei 2014. Besoek op 2 April 2022.
  32. ↑ (en) Karthik Krishnaswamy (23 Julie 2017). "Shrubsole six-for snatches World Cup for England". ESPNcricinfo. Besoek op 2 April 2022.
  33. ↑ (en) Valkerie Baynes (3 April 2022). "Australia lift seventh World Cup with Healy's monumental 170". ESPNcricinfo. Besoek op 3 April 2022.
  34. ↑ (en) Valkerie Baynes (24 Februarie 2023). "Brits, Ismail, Khaka, Wolvaardt script historic South Africa win for maiden World Cup final". ESPNcricinfo. Besoek op 26 Februarie 2023.
  35. ↑ (en) Valkerie Baynes (29 Oktober 2025). "Wolvaardt and Kapp power South Africa into the World Cup final". ESPNcricinfo. Besoek op 31 Oktober 2025.
  36. ↑ (en) "ICC Hall of Famers". Internasionale Krieketraad. Besoek op 31 Oktober 2025.
  37. ↑ (en) "Records / England Women / Women's Test Matches / Most Runs". ESPNcricinfo. Besoek op 31 Oktober 2025.
  38. ↑ (en) "Records / England Women / Women's One-Day Internationals / Most Runs". ESPNcricinfo. Besoek op 31 Oktober 2025.
  39. ↑ (en) "Records / England Women / Women's Twenty20 Internationals / Most Runs". ESPNcricinfo. Besoek op 31 Oktober 2025.
  40. ↑ (en) "Records / England Women / Women's Test Matches / Most Wickets". ESPNcricinfo. Besoek op 31 Oktober 2025.
  41. ↑ (en) "Records / England Women / Women's One-Day Internationals / Most Wickets". ESPNcricinfo. Besoek op 31 Oktober 2025.
  42. ↑ (en) "Records / England Women / Women's Twenty20 Internationals / Most Wickets". ESPNcricinfo. Besoek op 31 Oktober 2025.
  43. ↑ Die tydperk verwys na die ooreenstemmende krieketseisoen waarin die eerste of laaste wedstryd van die tyd as kaptein gespeel is.
  44. ↑ (en) "Records / England Women / Women's Test Matches / List of Captains". ESPNcricinfo. Besoek op 31 Oktober 2025.
  45. ↑ (en) "Records / England Women / Women's One-Day Internationals / List of Captains". ESPNcricinfo. Besoek op 31 Oktober 2025.
  46. ↑ (en) "Records / England Women / Women's Twenty20 Internationals / List of Captains". ESPNcricinfo. Besoek op 31 Oktober 2025.
  47. ↑ (en) "Records / England Women / Women's Test matches / Result summary". ESPNcricinfo. 1 Februarie 2025. Besoek op 31 Oktober 2025.
  48. ↑ (en) "Records / England Women / Women's ODI matches / Result summary". ESPNcricinfo. 30 Oktober 2025. Besoek op 31 Oktober 2025.
  49. ↑ (en) "Records / England Women / Women's Twenty20 Internationals / Result summary". ESPNcricinfo. 26 Oktober 2025. Besoek op 31 Oktober 2025.

Eksterne skakels

[wysig | wysig bron]
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Engelse_nasionale_vrouekrieketspan&oldid=2847520"