Ensemblerolprent

In die vervaardiging van dramatiese produksies is 'n ensemblerolprent of ensembleprogram een waarin daar baie hoofkarakters is wat min of meer dieselfde tyd op die skerm deurbring.[1][2]
In teenstelling met die gewilde model, waarin daar gewoonlik een of twee hoofakteurs is, is daar in 'n ensemblerolprent eerder 'n sin van "samesyn en 'n gemeenskaplike geheel".[3]
Rolprente
[wysig | wysig bron]Ensemble-akteurs is in September 1916 al in rolprente gebruik, met D.W. Griffith se epiese stilrolprent Intolerance. Daarin is vier aparte, maar parallelle storielyne.[4] Die prent volg die lewe van verskeie individue oor honderde jare, en verskeie kulture en tydperke.[5] Die vereniging van die verskillende storielyne is 'n sleutelkenmerk van ensembleflieks; 'n plek, voorval of oorkopelende tema verbind die dele en karakters.[4]
Sulke prente lê gewoonlik klem op die onderlinge verbintenis van die karakters, al is hulle vreemdelinge vir mekaar.[6] Voorbeelde van ensemblerolprente is Love Actually, Crash en Babel, wat almal sterk onderliggende temas het wat verweef is in die storielyn wat elke prent verenig.[4] Raaiselmisdaadflieks, soos Death on the Nile, het dikwels karakters wat onderling verbind is omdat hulle almal verdagtes is.[7] In die fliek Asteroid City van die regisseur Wes Anderson kom 'n groep vreemdelinge bymekaar vir 'n junior sterrekykkonvensie, maar leer mekaar ken toe hulle in kwarantyn geplaas word ná 'n besoek deur 'n buiteaardse wese in 'n VVV.[8]
The Avengers, X-Men en Justice League is drie voorbeelde van ensembleflieks in die superheldgenre.[9][10] Regisseurs wat bekend is vir hulle ensemblerolprente is onder andere Robert Altman, Woody Allen, Spike Lee, Quentin Tarantino en Wes Anderson.
Televisie
[wysig | wysig bron]Die ensembletegniek het ook in televisiereekse gewild geraak, want dit gee die skrywers die vermoë om in verskillende episodes op verskillende karakters te fokus. Verder is dit minder ontwrigtend as akteurs die reeks verlaat. Die televisiereekse The Golden Girls en Friends is tipiese voorbeelde van ensemble-TV-sitkoms. Die wetenskapsfiksieraaiseldrama Lost het 'n ensemble van hoofkarakters. Tot 20 of meer hoofkarakters is algemeen in sepies, 'n genre wat swaar steun op karakterontwikkeling.[11] Dit is ook in dié genre nodig dat die hoofkarakters voortdurend aangevul word, want sepies soos General Hospital, Days of Our Lives, The Young and the Restless en The Bold and the Beautiful bly dekades lank op die kassie.[12]
'n Voorbeeld van 'n suksesvolle ensemblereeks is die gewilde Game of Thrones, wat een van die grootste ensemblerolverdelings op televisie het.[13] Die reeks is bekend vir die dood van hoofkarakters en daarom moet die akteurs voortdurend aangevul word.[14]
Verwysings
[wysig | wysig bron]- ↑ Random House: ensemble acting Linked 2013-07-17
- ↑ Steven Withrow; Alexander Danner (2007). Character design for graphic novels. Focal Press/Rotovision. p. 112. ISBN 9780240809021. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 April 2023. Besoek op 5 September 2009.
- ↑ Mathijs, Ernest (1 Maart 2011). "Referential acting and the ensemble cast". Screen. 52 (1): 89–96. doi:10.1093/screen/hjq063. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Maart 2021. Besoek op 15 Junie 2020 – via academic.oup.com.
- 1 2 3 "Ensemble Film, Postmodernity and Moral Mapping". www.screeningthepast.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Augustus 2018. Besoek op 15 Junie 2020.
- ↑ "Intolerance (1916)". Filmsite. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Oktober 2019. Besoek op 15 Junie 2020.
- ↑ Silvey, Vivien (5 Junie 2009). "Not Just Ensemble Films: Six Degrees, Webs, Multiplexity and the Rise of Network Narratives". FORUM: University of Edinburgh Postgraduate Journal of Culture & the Arts (8). doi:10.2218/forum.08.621. S2CID 129196139. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 April 2021. Besoek op 25 Junie 2014 – via www.forumjournal.org.
- ↑ Allen, Nick (27 November 2019). "13 Great Ensemble Whodunits to Watch After Knives Out". Vulture (in Engels). Besoek op 19 Januarie 2025.
- ↑ Kohn, Eric (15 Junie 2023). "Wes Anderson on 'Asteroid City': Mental Health, Marilyn Monroe, and Sending Emails to Tom Hanks". IndieWire. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Junie 2023. Besoek op 15 Junie 2023.
- ↑ Child, Ben (23 April 2012). "Avengers Assemble disarms the critics". The Guardian. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 November 2018. Besoek op 19 Desember 2016 – via www.theguardian.com.
- ↑ "Joss Whedon talks in depth about the ensemble cast of 'The Avengers'". www.hypable.com. 19 November 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Mei 2017. Besoek op 15 Junie 2020.
- ↑ Ford, Sam (15 September 2008). "View of Soap operas and the history of fan discussion | Transformative Works and Cultures". Transformative Works and Cultures. 1. doi:10.3983/twc.2008.042. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Februarie 2022. Besoek op 15 Junie 2020.
- ↑ "The Survival of Soap Opera (Part Two):The History and Legacy of Serialized Television". Henry Jenkins. 7 Desember 2010. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Augustus 2021. Besoek op 15 Junie 2020.
- ↑ Campbell, Scott (10 Junie 2014). "David Cameron: 'I'm a Game of Thrones fan'". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Mei 2019. Besoek op 5 April 2018 – via www.telegraph.co.uk.
- ↑ Brereton, Adam (12 Junie 2013). "The Game of Thrones: Nobody wins, everybody dies". ABC Religion & Ethics. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Januarie 2019. Besoek op 15 Junie 2020.
Skakels
[wysig | wysig bron]
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik uit die Engelse Wikipedia vertaal.