Evangelie van Petrus

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Die Evangelie van Petrus is 'n Nuwe Testamentiese Apokriewe skrif. In 200 n.C. het Serapion van Antiogië gehoor dat van sy gemeentelede die Evangelie lees; hyself het dit nie geken nie. Hy het hulle toegelaat om dit te lees maar later sy toestemming teruggetrek omrede van die Christene dosetiese neigings gehad het. Daarna was daar vir 'n lang tyd geen teken van so 'n Evangelie nie totdat Franse argeoloë in 1886/87 'n baie ou Christelike begraafplaas naby Akmin in Egipte opgegrawe het en daar in 'n monnik se graf 'n Griekse manuskrip gekry het met 'n stuk van die onbekende Evangelie daarin. Daar is ook later klein stukkies tekste op die ashope van Oxyrhynchus in Egipte gekry.

Hierdie Evangelie is ongeveer 150 n.C. geskryf; die skrywer is onbekend. Dit is op 'n later stadium aan Petrus se naam gekoppel om gesag aan die boek te verhoog. Daar is ook onsekerheid waar die boek geskryf is; dit kan moontlik Sirië wees. Die gedeeltes oor Jesus se kruisiging en dood van die boek kom ooreen met dié van die vier Evangelies van die Bybel.

Bron[wysig | wysig bron]

  • APOKRIEWE Ou en Nuwe Testament. Verlore boeke uit die Bybelse tyd. Jan van der Watt, Francois Tolmie. 2005. ISBN 1-77000-192-1