Friedrich Bergius
Friedrich Karl Rudolf Bergius (11 Oktober 1884 – 30 Maart 1949) was 'n Duitse chemikus bekend vir die Bergius-proses vir die vervaardiging van sintetiese brandstof uit steenkool. Hy het die Nobelprys vir Chemie (in 1931, saam met Carl Bosch) ontvang ter erkenning vir sy bydraes in die uitvinding en ontwikkeling van chemiese hoëdrukprosesse.
Nadat hy tydens die Tweede Wêreldoorlog saam met IG Farben gewerk het, het sy burgerskap na die oorlog in twyfel gekom, wat daartoe gelei het dat hy uiteindelik na Argentinië gevlug het, waar hy as adviseur vir die Ministerie van Nywerheid opgetree het.
Bronverwysings
[wysig | wysig bron]- Kerstein, Gunther (1970). "Bergius, Friedrich". Dictionary of Scientific Biography 2. New York: Charles Scribner's Sons. 3–4. ISBN 0-684-10114-9.
- Anthony N. Stranges (1984). "Friedrich Bergius and the Rise of the German Synthetic Fuel Industry". Isis. 75 (4): 642–667. doi:10.1086/353647. JSTOR 232411. S2CID 143962648.
- Dietrich Stoltzenberg (1999). "Fritz Haber, Carl Bosch und Friedrich Bergius – Protagonisten der Hochdrucksynthese". Chemie in unserer Zeit. 33 (6): 359–364. doi:10.1002/ciuz.19990330607.
- Robert Haul (1985). "Das Portrait: Freidrich Berguis (1884–1949)". Chemie in unserer Zeit. 19 (2): 59–67. doi:10.1002/ciuz.19850190205.
Eksterne skakels
[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Friedrich Bergius.
