Fuga in G mineur, BWV 131a

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Fuga in G mineur
BWV 131a
Fuga deur J. S. Bach
Toonaard G mineur
Gekomponeer 1707 of 1708

Die Fuga in G mineur, BWV 131a, is 'n werk vir orrel wat aan Johann Sebastian Bach toegeskryf word.[1] Dit is 'n transkripsie van die laaste beweging van die kantate Aus der Tiefen rufe ich, Herr, zu dir, BWV 131, wat oor 'n permutasiefuga beskik. Die kantate dateer uit 1707 of 1708, wat die orrelverwerking byna beslis van 'n terminus ante quem voorsien.[2]

Die kantate toonset 'n boetepsalm en maak omvattende gebruik van G mineur. In die kantate word die fuga deur die koor gesing. Die partituur van die kantate bevat nie 'n orrel nie, maar die basso continuo is moontlik op die orrel gespeel.[3] Die kantate is beslis deur Bach, terwyl die orrelverwerking deur sommige kenners (Spitta en lateres) as oneg beskou word.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Johann Sebastian Bach Composer Fugue in G-, BWV131a classicalarchives.com
  2. Williams in The Organ Music of J. S. Bach considers the possibility that the cantata is later than the keyboard version, but concludes this is unlikely.
  3. Smith, Craig. "Cantata 131; Programme Notes". Emmanuel Music. Besoek op September 3, 2012. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]