Gamma2 Normae

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search


Gamma2 Normae
Emoji u2b55.svg
Die ligging van Gamma2 Normae (in die rooi sirkel).
Die ligging van Gamma2 Normae (in die rooi sirkel).
Sterrebeeld Winkelhaak
Spektraaltipe K0 III[1]
Soort Reusester
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 16h 19m 50.42227s[2]
Deklinasie -50° 09′ 19.8223″[2]
Skynmagnitude (m) 4,02[3]
Absolute magnitude (M) 1,057[4]
B-V-kleurindeks  +1,08[3]
U-B-kleurindeks  +1,16[3]
Besonderhede
Massa (M) 2,16[4]
Ligsterkte (L) 51[5]
Temperatuur (K) 4 699[4]
Afstand (ligjaar) 129
Metaalinhoud [Fe/H] 0,23[4]
Ander name
CD−49° 10536, GJ 9554, HD 146686, HIP 80000, HR 6072, SAO 243643, GC 12216[6]
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Gamma2 Normae (afgekort as γ2 Nor) is die helderste ster in die suidelike sterrebeeld Winkelhaak (Norma). Met sy skynbare magnitude van 4,02[3] is dit ’n dowwe ster, maar wel met die blote oog sigbaar. Volgens parallaksmetings[2] is die ster sowat 129 ligjare van die Son af. Dit beweeg teen ’n radiale snelheid van -29 km/s nader aan ons.[7]

Dit is ’n geëvolueerde geelkleurige reusester van spektraaltipe K0 III[1] met ’n massa van sowat 2,16 keer dié van die Son.[4] Dit het uitgesit tot ’n radius van 10 keer die Son s'n.[8] Dit is ’n rooiklontster op die horisontale tak, wat aandui dit verbrand helium in sy kern.[9] Sy ligsterkte is omtrent 51 keer die Son s'n[5] en sy effektiewe temperatuur is 4 699 K.[4]

Gamma2 Normae het ’n nabygeleë metgesel. Hulle is eers as ’n dubbelster beskou,[10] maar volgens latere data is die metgesel verder weg geleë. Nog ’n ster van die 16de magnitude en met ’n temperatuur van 5 972 K is 20 boogsekondes van Gamma2 Normae af en het dieselfde parallaks en eiebeweging.

Gamma1 Normae is ’n geel superreus wat verder van die Son af en byna ’n magnitude dowwer as Gamma2 Normae is.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 Houk, Nancy (1978), Michigan catalogue of two-dimensional spectral types for the HD stars, 2, Ann Arbor: Dept. of Astronomy, University of Michigan, Bibcode1978mcts.book.....H. 
  2. 2,0 2,1 2,2 van Leeuwen, F. (2007). “Validation of the New Hipparcos Reduction”. Astronomy and Astrophysics 474 (2): 653–64. doi:10.1051/0004-6361:20078357.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Johnson, H. L. et al. (1966), "UBVRIJKL photometry of the bright stars", Communications of the Lunar and Planetary Laboratory 4 (99): 99, Bibcode1966CoLPL...4...99J. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Liu, Y. J. et al. (2007), "The abundances of nearby red clump giants", Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 382 (2): 553–66, doi:10.1111/j.1365-2966.2007.11852.x, Bibcode2007MNRAS.382..553L. 
  5. 5,0 5,1 Anderson, E.; Francis, Ch. (2012), "XHIP: An extended hipparcos compilation", Astronomy Letters 38 (5): 331, doi:10.1134/S1063773712050015, Bibcode2012AstL...38..331A. 
  6. "* gam02 Nor". Simbad. Centre de données astronomiques de Strasbourg. Besoek op 22 Desember 2012.
  7. Gontcharov, G. A. (November 2006), "Pulkovo Compilation of Radial Velocities for 35495 Hipparcos stars in a common system", Astronomy Letters 32 (11): 759–771, doi:10.1134/S1063773706110065, Bibcode2006AstL...32..759G. 
  8. Kaler, James B. "Gamma-2 Normae". Stars (in Engels). University of Illinois. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Oktober 2016. Besoek op 23 Maart 2015.
  9. Laney, C. D. et al. (Januarie 2012), "A new Large Magellanic Cloud K-band distance from precision measurements of nearby red clump stars", Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 419 (2): 1637–1641, doi:10.1111/j.1365-2966.2011.19826.x, Bibcode2012MNRAS.419.1637L. 
  10. Eggleton, P. P.; Tokovinin, A. A. (September 2008), "A catalogue of multiplicity among bright stellar systems", Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 389 (2): 869–879, doi:10.1111/j.1365-2966.2008.13596.x, Bibcode2008MNRAS.389..869E. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]