Gebruiker:FDR89/sandput/Morele gevaar

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

In ekonomie kom "morele gevaar" voor wanneer iemand hul blootstelling aan risiko verhoog wanneer dit verseker word, veral wanneer 'n persoon meer risiko s neem omdat iemand anders die koste van daardie risiko's dra. 'N Morele gevaar kan voorkom waar die optrede van een party dalk ten koste van 'n ander kan verander nadat 'n finansiële transaksie plaasgevind het.

'N Partytjie neem 'n besluit oor hoeveel risiko moet neem, terwyl 'n ander party die koste dra as dinge sleg gaan en die party wat van risiko losgemaak word, gedra anders as wat dit sou wees as dit heeltemal aan die risiko blootgestel is.

Morele gevare kan plaasvind onder 'n soort inligting asimmetrie waar die risikodatende party aan 'n transaksie meer weet oor sy voornemens as die party wat die gevolge van die risiko betaal. Meer algemeen kan morele gevare ontstaan ​​wanneer die party met meer inligting oor sy handelinge of bedoelings 'n neiging of aansporing het om onbehoorlik vanuit die perspektief van die party met minder inligting op te tree.

Morele gevaar ontstaan ​​ook in 'n hoofagent probleem, waar een party, genaamd 'n agent, namens 'n ander party optree, die hoof genoem. Die agent het gewoonlik meer inligting oor sy of haar handelinge of voornemens as wat die skoolhoof doen, omdat die skoolhoof gewoonlik nie die agent heeltemal kan monitor nie. Die agent kan 'n aansporing hê om onvanpas op te tree (vanuit die hoof van die prinsipaal) indien die belange van die agent en die prinsipaal nie in lyn gebring word nie.

Voorbeeld[wysig | wysig bron]

Byvoorbeeld, met betrekking tot die opstellers van subprime lenings, het baie vermoed dat die leners nie hul betalings op die lang termyn sal kan handhaaf nie en dat die lenings daarom nie die moeite werd sal wees nie. veel. Aangesien daar baie kopers van hierdie lenings (of swembaddens van hierdie lenings) bereid was om die risiko te aanvaar, het die skeppers nie hulself aangespreek oor die moontlike langtermyn gevolge van die maak van hierdie lenings nie. Nadat die lenings verkoop is, het die opstellers niks van die risiko nie, dus was daar geen aansporing vir die opstellers om die langtermynwaarde van die lenings te ondersoek nie.

Geskiedenis van die term[wysig | wysig bron]

Volgens navorsing deur Dembe en Boden, Verwysingfout: Closing </ref> missing for <ref> tag

Makelaars, wat nie hul eie geld uitleen nie, het risiko op die leners gedruk. Leners, wat hul verbande verkoop het kort nadat hulle dit onderskryf het, het risiko op beleggers gestoot. Beleggingsbanke het verbande gekoop en uitgekapte sekuriteite in skywe gekap, wat meer riskant is as ander. Beleggers gekoop sekuriteite en verskans teen die risiko van wanbetaling en vooruitbetaling, wat die risiko's verder stoot. In 'n suiwer kapitalistiese scenario is die laaste een wat die risiko hou (soos 'n spel van musikale stoele) is die een wat die potensiële verliese tegemoet kom. In die subprima-krisis het die nasionale kredietowerhede (die Federale Reserweraad) in die VSA egter die uiteindelike risiko aanvaar vir die burgerskap in die algemeen.

Ander glo dat finansiële borgtogte van leningsinstansies nie riskante uitleengedrag aanmoedig nie, aangesien daar geen waarborg aan leningsinstellings is dat 'n borgtog sal plaasvind nie. Verminderde waardasie van 'n korporasie voor enige borgtog sal riskante, spekulatiewe besigheidsbesluite van bestuurders verhoed wat hulle omsigtigheidspraktyke in hul saketransaksies uitvoer. Die risiko en die las van verlies het duidelik geword aan Lehman Brothers (wat nie baat gevind het nie) en ander finansiële instellings en verbandmaatskappye soos Citibank en Countrywide Financial Corporation, wie se waardasie gedompel tydens die subprima verbandkrisis. <ref> [http: //business.timesonline .co.uk / tol / business / columnists / article4813975.ece "Toekenning van beheer in agentskapsprobleme met beperkte aanspreeklikheid en sekwensiële versteekte aksies"] Check |url= value (help). RAND Blaar van Ekonomie. 2005. pp. 318–36. JSTOR 4135244. Besoek op 2009-03-17}) </ ref> <ref> HFM (2009-03-16). T = 6820 "Die SEC maak muur Street More Fraudlent" Check |url= value (help). Besoek op 2009-03-17. Onbekende parameter |uitgewer= geïgnoreer (help) </ ref> <ref> Sjabloon:Cite nuus </ ref>

Versekeringsbedryf

Sjabloon:Meer voetnote Morele gevaar is deur versekeraars bestudeer. <Ref> Crosby. “Vuurvoorkoming” 26. doi:/ 000271620502600215 10.1177 / 000271620502600215. Crosby was een van die stigters van die National Fire Beskermingsvereniging, NFPA.org [https: //web.archive.org /web/20070928060123/http://www.nfpa.org/itemDetail.asp?categoryID=500&itemID=18020&URL=About%20Us%2Fhistory Geargiveer] 28 September 2007 op Wayback Machine </ ref> en akademici; soos in die werk van Kenneth Arrow, [1] <ref> Aspekte van die Theorie van Risiko Bearing. OCLC 228221660. Onbekende parameter |laaste= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |ligging= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |uitgewer= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |jaar= geïgnoreer (help); |first= missing |last= (help) </ ref> <ref> Arrow, Kenneth. Essays in Theory of Risk -Bearing. ISBN 978-0-8410-2001-6. Onbekende parameter |uitgewer= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |plek= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |jaar= geïgnoreer (help) </ ref> Tom Baker, <ref name = "Baker1996"> Baker. “In die Genealogie van Morele Gevaar” 75. </ ref> en John Nyman .

Die naam kom oorspronklik van die versekering bedryf. Versekeringsmaatskappye het bekommerd dat die beskerming van hul kliënte teen risiko's (soos brand- of motorongelukke) die kliënte kan aanmoedig om op risiko's te optree (soos om in die bed te rook of nie sitplekgordels te dra nie). Hierdie probleem kan die maatskappye ondoeltreffend ontmoedig om hul kliënte soveel te beskerm as wat die kliënte graag wil beskerm.

Ekonome argumenteer dat hierdie ondoeltreffendheid die gevolg is van inligting-asimmetrie. As versekeringsmaatskappye die optrede van hul kliënte perfek kan nakom, kan hulle dekking weier vir kliënte wat riskante aksies kies (soos om in die bed te rook of nie veiligheidsgordels te dra nie), sodat hulle deeglike beskerming teen risiko (brand, ongelukke) kan bied sonder om riskante gedrag aan te moedig. . Aangesien versekeringsmaatskappye egter nie hul kliënte se optrede perfek kan nakom nie, word hulle ontmoedig om die hoeveelheid beskerming wat voorsien word in 'n wêreld met perfekte inligting te voorsien.

Ekonome onderskei morele gevare van ongunstige seleksie, 'n ander probleem wat in die versekeringsbedryf voorkom, wat veroorsaak word deur verborge inligting eerder as verborge aksies .

Dieselfde onderliggende probleem van nie-waarneembare aksies beïnvloed ook ander kontekste buiten die versekeringsbedryf. Dit kom ook voor in bank en finansies. As 'n finansiële instelling weet dat dit beskerm word deur 'n laer van die laaste uitweg, kan dit beleggers maak as wat dit sou in die afwesigheid van hierdie beskerming.

In versekeringsmarkte ontstaan ​​morele gevare wanneer die gedrag van die versekerde verander op 'n manier wat koste vir die versekeraar verhoog, aangesien die versekerde nie meer die volle koste van daardie gedrag dra nie. Omdat individue nie meer die koste van mediese dienste dra nie, het hulle 'n ekstra aansporing om te vra vir dikker en meer omvattende mediese diens, wat andersins nie nodig sou wees nie. In hierdie gevalle het individue 'n aansporing om te verteer, bloot omdat hulle nie meer die volle koste van mediese dienste dra nie.

Twee tipes gedrag kan verander. Een tipe is die riskante gedrag self, wat lei tot 'n voor die gebeurtenis morele gevaar. In hierdie geval gedra die versekerde op 'n meer riskante wyse, wat lei tot meer negatiewe gevolge wat die versekeraar moet betaal. Byvoorbeeld, na die aankoop van motorversekering, kan sommige geneig wees om minder versigtig te wees om die motor te sluit of kies om meer te ry en sodoende die risiko van diefstal of 'n ongeluk vir die versekeraar te verhoog. Na die aankoop van brandversekering kan sommige geneig wees om minder versigtig te wees om brande te voorkom (byvoorbeeld deur in die bed te rook of om die batterye in brandalarms te vervang). 'N Verdere voorbeeld is geïdentifiseer in vloedrisikobestuur waar daar voorgestel word dat die besit van versekering die pogings ondermyn om mense aan te moedig om vloedbeskerming en veerkragtigheidsmaatreëls te integreer in eiendomme wat aan oorstromings blootgestel is. <Ref> O'Hare (2015-09-01). “[https: //www.research.manchester.ac.uk/portal/ en / publikasies / versekering-as-maladaptation-veerkragtigheid-en-die-besigheid-soos-gewoonlik-paradoks (ac6977b8-52f0-4c9f-a213-466296b14220) Html Versekering as wanaanpassing: Veerkragtigheid en die 'besigheid soos gewoonlik paradoks]” 34. doi:/ 0263774x15602022 10.1177 / 0263774x15602022. </ ref>

'N Tweede tipe gedrag wat kan verander, is die reaksie op die negatiewe gevolge van risiko, sodra dit plaasgevind het en sodra die versekering voorsien is om hul koste te dek. Dit kan genoem word ex post (na die gebeurtenis) morele gevaar. In hierdie geval doen versekerde nie op 'n meer riskante wyse wat lei tot meer negatiewe gevolge nie, maar hulle vra 'n versekeraar om te betaal vir meer negatiewe gevolge van risiko as die versekeringsdekking toeneem. Byvoorbeeld, sonder mediese versekering, kan sommige mediese behandeling weens hul koste verbeur en bloot substandaard gesondheid hanteer. Maar nadat mediese versekering beskikbaar is, kan sommige dalk 'n versekeringsverskaffer vra om te betaal vir die koste van mediese behandeling wat andersins nie sou plaasgevind het nie.

Soms is morele gevare so erg dat dit onmoontlik is om versekeringspolisse te doen. Muntversekering, bybetalings en aftrekbaarhede verminder die risiko van morele gevaar deur die verbruik van verbruikers buite die sak te verhoog, wat hul aansporing verminder om te verbruik. Die versekerde het dus 'n finansiële aansporing om te voorkom dat hy 'n eis maak.

Ekonomiese teorie

In die ekonomiese teorie is 'morele gevaar' 'n situasie waar die gedrag van een party dalk tot nadeel van 'n ander kan verander nadat die transaksie plaasgevind het. Byvoorbeeld, 'n persoon met versekering teen voertuigdiefstal kan minder versigtig wees om hul motor te sluit omdat die negatiewe gevolge van voertuigdiefstal nou (gedeeltelik) die verantwoordelikheid van die versekeringsmaatskappy is. 'N Party maak 'n besluit oor hoeveel risiko om te neem, terwyl 'n ander party die koste dra as dinge sleg gaan en die party wat van risiko's geïsoleer is, gedra anders as wat dit sou wees as dit heeltemal aan die risiko blootgestel is.

Volgens kontrakteorie, lei morele gevare na 'n situasie waarin 'n verborge aksie plaasvind. <Ref> A. Mas-Colell, M. Whinston en J. Green (1995), Microeconomic Theory . Hoofstuk 14, 'The Principal-Agent Problem', p. 477. </ Ref> Bengt Holmström het dit gesê:

Dit is lank reeds erken dat 'n probleem van morele gevaar kan ontstaan ​​wanneer individue deelneem aan risikodeling onder toestande, sodat hul privaataktiwiteite die waarskynlikheidsverdeling van die uitslag beïnvloed. <ref> Holmstrom, B. (1979) "Morele gevaar en waarneembaarheid". Bell Journal of Economics , pp. 74-91. </ Ref>

Morele gevaar kan in twee tipes verdeel word wanneer dit asimmetriese inligting (of gebrek aan verifieerbaarheid) van die uitkoms van 'n ewekansige gebeurtenis behels. 'N Voormalige' 'morele gevaar' 'is 'n gedragsverandering voor die uitkoms van die ewekansige gebeurtenis, terwyl' 'ex-post' 'gedrag na die uitkoms behels. <Ref> Mark William Jenkins. [http: //purl.stanford.edu/yb246bk3096 "Opstelle oor verbruikerskredietmarkte"] Check |url= value (help). Onbekende parameter |bladsy= geïgnoreer (help) </ ref> Byvoorbeeld, in die geval van 'n gesondheidsversekeringsmaatskappy wat 'n individu tydens 'n spesifieke Tydsduur, die finale gesondheid van die individu kan as die uitkoms beskou word. Die individu wat groter risiko's in die tydperk het, sou 'n voormalige morele gevaar wees, terwyl die oortuiging van 'n fiktiewe gesondheidsprobleem om die versekeringsmaatskappy te bedrieg, sou 'n nadoodse morele gevaar wees. 'N tweede voorbeeld is die geval van 'n bank wat 'n lening aan 'n entrepreneur maak vir 'n riskante besigheidsonderneming. Die entrepreneur word te riskant sou wees, is 'n voormalige morele gevaar, maar opsetlike standaard (verkeerdelik beweer die onderneming het misluk toe dit winsgewend was) is 'n voormalige morele gevaar.

Volgens Hart en Holmström (1987) kan morele gevaremodelle onderverdeel word in modelle met verborge aksie en modelle met verborge inligting. <Ref> Holmström, Bengt. Vooruitgang in Ekonomie en Ekonometrie. Onbekende parameter |laaste= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |hoofstuk= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |uitgewer= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |redakteur-laaste= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |eerste= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |jaar= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |bladsye= geïgnoreer (help); Missing |author1= (help) </ ref > In die vorige geval, nadat die kontrak geteken is, kies die agent 'n aksie (bv. 'N poging) wat nie deur die prinsipaal waargeneem kan word nie. In laasgenoemde geval, na die kontrak onderteken is, is daar 'n ewekansige teken van aard wat die agent se tipe bepaal (bv. Sy waardasie vir 'n goeie of sy koste van moeite). In die literatuur is twee redes bespreek waarom morele gevaar kan impliseer dat die eerste beste oplossing (dit wil sê die oplossing wat onder volledige inligting bereik sal word) nie behaal word nie. Eerstens kan die agent risiko-afkeer wees, dus is daar 'n afweging tussen die agent se aansporings en die versekering van die agent. Tweedens kan die agent risiko-neutraal wees, maar wel beperkte geld, sodat die agent nie 'n betaling aan die prinsipaal kan betaal nie en daar 'n afweging is tussen aansporings en die vermindering van die agent se beperkte aanspreeklikheidshuur. <Ref> Martimort, David. Die teorie van aansporings: Die hoofagent model. Onbekende parameter |laaste= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |uitgewer= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |eerste= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |jaar= geïgnoreer (help); Missing |author1= (help) </ ref> Van die vroeë bydraers tot die kontrak-teoretiese literatuur oor morele gevaar was Oliver Hart en Sanford J. Grossman. Intussen is die morele gevaremodel uitgebrei na die gevalle van verskeie periodes en verskeie take, beide met risiko-afkeer en risiko-neutrale agente. <Ref> “Herhaalde Morele Gevaar” 53 (1). doi:/ 1911724 10.2307 / 1911724. <{ref. Onbekende parameter |laaste= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |skrywer= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |uitgewer= geïgnoreer (help); Onbekende parameter |eerste= geïgnoreer (help); zero width space character in |accessdate= at position 6880 (help); Gaan datum na in: |accessdate= (help) </ ref> Daar is ook modelle wat verborge aksie en verborge inligting kombineer. <Ref> “[http : //qje.oxfordjournals.org/content/127/4/1843 Subgame-Perfect Implementation Under Information Perturbations *]”. Die Kwartaallikse Tydskrif van Ekonomie 127 (4). doi:/ qje / qjs026 10.1093 / qje / qjs026. </ ref> <ref> Schmitz, Patrick W. (2002). “S0022053101927905 Op die interaksie van verborge aksie en verborge inligting in eenvoudige bilaterale handelsprobleme”. Journal of Economic Theory 103 (2): 444-60. doi:/ jeth.2001.2790 10.1006 / jeth.2001.2790. </ ref> Aangesien daar geen data is oor onwaarneembare veranderlikes nie, is die kontrak-teoretiese morele gevaremodel moeilik om direk te toets, maar daar is 'n paar suksesvolle indirekte toetse met velddata. <Ref> Sjabloon:Cite joernaal </ ref> <ref> “Prestasie betaal en produktiwiteit” 90 (5): 1346-61. doi:/ aer.90.5.1346 10.1257 / aer.90.5.1346. </ ref> Direkte toetse van morele gevare teorie is moontlik in laboratoriuminstellings, met behulp van die gereedskap van eksperimentele ekonomie. In so 'n opstelling het Hoppe en Schmitz (2018) sentrale insigte van morele gevare-teorie bevestig. <Ref> Hoppe (2018). “Versteekte aksie- en uitkomskontraktiwiteit: 'n eksperimentele toets van morele gevare-teorie” 109. doi:/ j.geb.2018.02.006 10.1016 / j.geb.2018.02.006. </ ref>

Bestuur[wysig | wysig bron]

Morele gevaarprobleme kom ook voor in werksverhoudinge. Wanneer 'n firma nie alle aksies van sy werknemers kan in ag neem nie, kan dit onmoontlik wees om doeltreffend gedrag in die werkplek te bereik: byvoorbeeld, werkers se pogings kan ondoeltreffend laag wees. Dit heet die hoofagent probleem, wat een moontlike verduideliking is vir die bestaan ​​van onwillekeurige werkloosheid. <Ref> C. Shapiro en J. Stiglitz (1984), 'Ewewigsdempende werkloosheid as 'n werkersdissipline-toestel'. American Economic Review 74 (3), pp. 433-44. </ Ref> Soortgelyke probleme kan ook op bestuursvlak voorkom omdat eienaars van maatskappye (aandeelhouers) nie die optrede van 'n firma se bestuurders kan waarneem nie, die deur oopmaak vir onverskillige of selfbeheerde besluitneming.

Morele gevaar kan voorkom wanneer die boonste bestuur beskerm word teen die gevolge van swak besluitneming. Hierdie situasie kan in 'n verskeidenheid situasies voorkom, soos die volgende:

  • As 'n bestuurder 'n veilige posisie het en nie maklik verwyder kan word nie.
  • Wanneer 'n bestuurder beskerm word deur iemand wat hoër is in die korporatiewe struktuur, soos in gevalle van nepotisme of troeteldierprojekte.
  • Wanneer befondsing en / of bestuursstatus vir 'n projek onafhanklik is van die sukses van die projek.
  • As die mislukking van die projek minimale algehele gevolge vir die firma is, ongeag die plaaslike impak op die bestuurde afdeling.
  • Wanneer 'n bestuurder maklik skuld kan lê op 'n onskuldige ondergeskikte.
  • Wanneer daar geen duidelike manier is om te bepaal wie aanspreeklik vir 'n gegewe projek is nie. Die sagteware ontwikkeling bedryf het spesifiek hierdie soort riskante gedrag as 'n bestuur anti-patroon geïdentifiseer, Sjabloon:Which, maar dit kan in enige veld voorkom.
  • Wanneer senior bestuur sy eie vergoeding as primêre motivering vir besluitneming het (korttermyn-kwartaallikse verdienste doelwitte tref of hoë mediumtermynverdienste skep, sonder behoorlike inagneming van die mediumtermyn effekte op of risiko's vir die onderneming sodat groot bonusse kan geregverdig word in die huidige tydperke). Die afskerming vind plaas omdat enige moontlike treffer tot verdienste waarskynlik weggegee kan word, en in die ergste geval, as 'n uitvoerende beampte beëindig word, hou die uitvoerende hoof gewoonlik die hoë salaris en bonusse van jare verby.
  • Wanneer 'n genommerde maatskappy vir konstruksieprojekte as 'n filiaal van 'n groter onderneming gebruik word. 'N voorbeeld is 'n genommerde maatskappy is opgeneem om 'n woonstel te bou in Vancouver, British Columbia. Dit is gebou om aan die minimum vereistes van die boukode te voldoen, maar is nie ontwerp vir Vancouver se tipiese weerpatrone (sagte temperature, baie vog nie). 'N Paar jaar later, is die buitekleed van die gebou disintegreer met vorm en verrot. Die genommerde maatskappy wat dit gebou het, het geen bates nie, dus moet die eienaars van die condominium 'n groot onkoste ondervind om dit te herbou. In hierdie scenario het die senior beamptes van die genommerde maatskappy en sy aandeelhouers die beskerming van 'n genoteerde maatskappy met beperkte aanspreeklikheid gebruik om hoër risiko's in die ontwerp en konstruksie te neem. Tensy die wet en die reguleerders 'n paar effektiewe middele het om verantwoordelike rekeninge te hou, sal daar verwag word dat morele gevare na toekomstige bouprojekte sal voortgaan. In uiterste gevalle kan morele gevare veroorsaak of toelaat dat bedrogbedrog plaasvind, waar werklike onwettige aktiwiteite plaasvind. <Ref> . 2013-03-18 [http: //english.yonhapnews.co.kr/national /2013/03/19/11/0302000000AEN20130319004700320F.HTMLtitlet=(News Focus) Die skuldverligtingsplan verhoog die morele gevare-spektrum http: //english.yonhapnews.co.kr/national /2013/03/19/11/0302000000AEN20130319004700320F.HTMLtitlet=(News Focus) Die skuldverligtingsplan verhoog die morele gevare-spektrum] Check |url= value (help). Onbekende parameter |uitgewer= geïgnoreer (help); Ontbrekende of leë |title= (help) </ ref>

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Verwysingfout: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Arrow 1963 941-73

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]