Gaan na inhoud

Get Out

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Get Out
Regisseur Jordan Peele
Vervaardiger
  • Sean McKittrick
  • Jason Blum
  • Edward H. Hamm jr.
  • Jordan Peele
Draaiboek Jordan Peele
Met
Musiek deur Michael Abels
Kinematografie Toby Oliver
Ateljee
  • Blumhouse Productions
  • QC Entertainment
  • Monkeypaw Productions
Verspreider Universal Pictures
Uitgereik 23 Januarie 2017 (2017-01-23): Sundance-rolprentfees, 2017
24 Februarie 2017 (2017-02-24): VSA
Speeltyd 104 minute
Land VSA
Taal Engels
IMDb-profiel

Get Out is 'n Amerikaanse sielkundige rilrolprent van 2017. Jordan Peele was die skrywer, regisseur en medevervaardiger.

Die akteurs sluit in Daniel Kaluuya, Allison Williams, Lil Rel Howery, LaKeith Stanfield, Bradley Whitford, Caleb Landry Jones, Stephen Root, Catherine Keener en Betty Gabriel. Die prent gaan oor 'n jong swart man (Kaluuya) wat skokkende geheime ontdek toe hy die gesin van sy wit meisie (Williams) ontmoet.

Die hele prent is in 23 dae geskiet. Die première was op 23 Januarie 2017 op die Sundance-rolprentfees en dit is op 24 Februarie 2017 in Amerika uitgereik. Die prent het lof gekry vir sy draaiboek, regie en toneelspel. Dit was 'n groot kommersiële sukses.[1]

Dit is deur die American Film Institute, National Board of Review en die tydskrif Time as een van die top-10-rolprente van die jaar gekies. Dit het baie pryse ingepalm, onder meer die Oscar vir beste oorspronklike draaiboek vir Peele, met ook benoemings vir beste prent, beste regisseur en beste akteur (Kaluuya); en twee Golden Globes.

Rolverdeling

[wysig | wysig bron]

Bederwingswaarskuwing: Die storielyn en/of storie se einde volg hieronder.


  • Daniel Kaluuya as Chris Washington, 'n jong swart man wat deur sy meisie, Rose, na haar ouerhuis genooi word.
    • Zailand Adams as 'n 11-jarige Chris
  • Allison Williams as Rose Armitage, die dogter in die Armitagegesin en Chris se meisie
  • Bradley Whitford as Dean Armitage, 'n neurochirurg en Rose se pa
  • Catherine Keener as Missy Armitage, 'n psigiater en Rose se ma
  • Caleb Landry Jones as Jeremy Armitage, Rose se broer
  • Stephen Root as Jim Hudson, 'n blinde kunshandelaar
  • LaKeith Stanfield as Andre Hayworth / Logan King, wat die liggaam van Andre, wat ses maande tevore verdwyn het, oorgeneem het
  • Lil Rel Howery as Rod Williams, Chris se beste vriend
  • Richard Herd as Roman Armitage, Rose se oupa
  • Marcus Henderson as Walter, the Armitages se swart hulp, wat eintlik Roman Armitage in Walter se liggaam is
  • Betty Gabriel as Georgina, 'n swart huishoudster, wat eintlik Rose se ouma in Georgina se liggaam is

Storielyn

[wysig | wysig bron]

Chris Washington, 'n swart fotograaf, reis saam met sy wit meisie, Rose Armitage, vir 'n naweek by haar ouerhuis. Hy het ongemaklike gespekke met Rose se ouers: Dean, 'n neurochirurg, en Missy, 'n psigiater. Later kom Rose se broer, Jeremy, daar aan. Chris merk die vreemde gedrag op van die gesin se swart wekers, Georgina en Walter.

Missy mislei Chris om 'n hipnosesessie met haar te hê, glo om hom te help om op te hou rook. Sy gebruik 'n roerende teelepel om hom in 'n beswyming te plaas. Op Missy se aanporring verval Chris in 'n donker vakuum, waar sy lyf tydelik verlam is. Die volgende dag wil Chris nie meer rook nie.

Dosyne ryk wit gaste arriveer later vir die Armitages se jaarlikse onthaal, en hulle aanmerkings teenoor Chris laat hom ongemaklik voel. Hy ontmoet ook 'n ander jong swart man, Logan King. Nes Walter en Georgina, tree Logan onnatuurlik op, en hy is getroud met 'n wit vrou wat 30 jaar ouer as hy is. Toe Chris vir Logan afneem, veroorsaak die flitslig dat Logan histeries word en op Chris afstorm. Dean neem later vir Logan weg en beweer hy het 'n toeval gehad.

Chris stuur 'n foto van Logan aan sy vriend, die sekuriteitsbeampte Rod Williams, wat Logan herken as Andre Hayworth, 'n vermiste swart man van Brooklyn. Chris ontdek foto's van Rose wat met ander swart mense uitgaan, insluitend Walter en Georgina, hoewel sy vroeër vir hom gesê het hy is die eerste swart man met wie sy uitgaan. Hy probeer die huis verlaat, maar Rose weier om vir hom die motorsleutels te gee. Jeremy en Dean blokkeer die deur en Missy hipnotiseer Chris weer terug na die donker plek.

Toe Chris wakker word, besef hy hy is in die kelder aan 'n stoel vasgegordel. In 'n video wat voor hom begin speel, verduidelik 'n ou man, wat hom as Roman Armitage voorstel, dat sy familie die brein van hulle ryk vriende in swart mense se liggaam oorplant om hulle begeerlike fisieke voorkoms te kry, terwyl die gasheer bewusteloos in die donker plek bly. 'n Blinde kunshandelaar wat Chris op die onthaal ontmoet het, Jim Hudson, verskyn in die video en sê hy wil Chris se sig hê. Intussen gaan Rod, wat Chris nie op die foon in die hande kan kry nie en vermoed iets is fout, na die polisie. Hulle lag egter vir sy teorie oor die Armitages.

Missy hipnotiseer Chris weer, maar later word onthul hy het die watte van die stoel waarin hy vasgegordel was, in sy ore gedruk. Chris slaan Jeremy dat hy bebloed neerval, en vermoor vir Dean (wat val en die plek per ongeluk aan die brand steek) en Missy toe sy hom aanval. Hy vermoor daarna ook vir Jeremy toe dié hom weer aanval. Chris jaag in Jeremy se Porsche weg, maar tref per ongeluk vir Georgina, wat Rose se ouma se brein het. Hy laai haar op om haar te probeer red, maar sy val hom aan en veroorsaak dat hulle 'n ongeluk maak. Sy sterf op slag.

Rose en Walter, wat die brein van Rose se oupa het, kom daar aan om Chris te vang. Chris gebruik sy foon se flitslig om Walter van Roman se beheer te verlos. Walter vat Rose se geweer en skiet haar, en pleeg daarna selfmoord. Net toe kom 'n polisiemotor daar aan en Chris gee oor. Rose dink die polisie gaan haar red en Chris in hegtenis neem, maar dit is toe Chris se vriend, Rod. Rod laai Chris op, ry weg en los 'n bloeiende Rose agter.

Temas en vertolkings

[wysig | wysig bron]

Get Out is beskryf as krities teenoor post-rassige Amerika, “kleurblindheid” en neoliberalisme.[2][3] Lanre Bakare merk in The Guardian op: “Die skurke hier is nie Suidelike plattelanders, neo-Nazi-skinheads of die sogenaamde alternatiewe regses nie; hulle is wit middelklasliberales. [...] Die ding wat Get Out so goed doen – en die ding wat sommige kykers sal ontstel – is om te wys hoe, selfs al is dit onbedoeld, dieselfde mense die lewe vir swart mense so moeilik en ongemaklik kan maak. Dit ontbloot ’n liberale onkunde en hoogmoed wat toegelaat is om te broei. Dit is ’n houding, ’n arrogansie wat in die prent ’n verskriklike einde tot gevolg het, maar wat in werklikheid tot ’n selfvoldaanheid lei wat net so gevaarlik is.”[4]

Allison Williams vertolk die rol van Rose.

Die navorser Thai-Catherine Matthews trek parallelle tussen Chris en Barack Obama, en merk hulle “suspensie” tussen rasse- en sosiale identiteite op. Matthews sê Obama kom in sy memoires Dreams from My Father tot die gevolgtrekking dat hierdie “suspensie” positiewe verhoudings kan bevorder, terwyl Get Out “suspensie as die uiteindelike hel” beskou.[5] Ryan Poll het die prent as ’n voorbeeld van Afro-pessimisme aangehaal.[6]

Die fliek beeld ook die gebrek aan aandag uit wat vermiste swart Amerikaners kry in vergelyking met vermiste wit meisies en vroue. Die tydskrif Slate se Damon Young sê die uitgangspunt van die prent is “neerdrukkend geloofwaardig ... Hoewel swart mense slegs 13 persent van Amerika se bevolking uitmaak, verteenwoordig hulle 34 persent van Amerika se vermistes – ’n werklikheid wat bestaan as gevolg van ’n mengsel van rasse- en sosiaal-ekonomiese faktore wat swart lewens minder waardevol maak as die lewens van ons wit eweknieë.”[7]

Peele het Rose geskryf as ’n teenvoeter van die witredderstylfiguur, en veral van rolprente waar die meeste wit karakters boos, maar een goed is.[8] Williams het geglo Rose is nie ’n slagoffer van indoktrinasie, hipnose of Stockholmsindroom nie, maar doodeenvoudig boos.[9] Nadat haar bedoelings onthul is, verander haar vorige “sagte en verwelkomende” voorkoms in ’n “visie van koue, noukeurige elitisme”, met 'n perdrybroek, wit hemp en “gladde poniestert”.[10]

Ontvangs

[wysig | wysig bron]

By die loket

[wysig | wysig bron]

Get Out het $176 miljoen in die VSA en Kanada geïn en $255,5 miljoen wêreldwyd; die begroting was $4,5 miljoen.[11] Deadline Hollywood meen dit was die prent met die 10de grootste wins in 2017.[12] Volgens Vulture was sy vertoning in sy openingsnaweek "asemrowend".[13]

In Maart 2017, drie weke ná sy uitreiking, het Get Out die $100 miljoen-merk in die VSA verbygesteek. Peele was die eerste swart skrywer-regisseur wat dit reggekry het.[14]

Resensies

[wysig | wysig bron]

Op Rotten Tomatoes was 98% van die 403 resensies positief, met 'n gemiddelde punt van 8,30/10.[15] Die webtuiste se konsensus lui: "Get out is snaaks, skrikaanjaend en laat 'n mens dink. Dit verweef sy skerpsinnige sosiale kritiek naatloos in ’n briljant doeltreffende en vermaaklike rillerkomedie."[16] Op Metacritic het die prent 'n gemiddelde punt van 85 uit 100 behaal, gebaseer op 48 resensies, wat dui op 'n "algemene gunstige" ontvangs.[17] Gehore wat by CinemaScore gevra is, het die prent 'n simbool van "A−" gegee op 'n saal van A+ tot F. Altesaam 66% sou dit "beslis aanbeveel".[18]

Richard Roeper het die rolprent 312 sterre in die koerant Chicago Sun-Times gegee en geskryf: "Die werklike ster van die prent is die skrywer-regisseur, Jordan Peele; hy het 'n werk geskep wat die menigte vlakke van rassisme aanpak, hulde bring aan sommige groot gruwelprente, sy eie kreatiewe pad oopkap, ’n kenmerkende visuele styl het – en is boonop snaaks."[19] Keith Phipps van Uproxx het die rolverdeling en Peele se regie geprys en gesê: “Dat hy die tegniese vaardigheid van ’n ervare gruwelmeester toon, is des te meer ’n verrassing. Die finale opwinding van Get Out – benewens die stadig opbouende gevoel van gevaar, die ontstellende atmosfeer en die kronkelende onthulling van wat werklik aangaan – is dat Peele maar net begin het.”[20] Mike Rougeau van IGN het die prent 9/10 gegee en geskryf: “Die hele reis van Get Out, deur elke gespanne gesprek, A-plus-sleutelgrap en skokkende daad van geweld, voel heeltemal verdiend. En die slot is elke ongemaklike laggie en oomblik van twyfel werd.”[21] Peter Travers van Rolling Stone het Get Out 3,5 uit 4 gegee en dit genoem ’n “skrikvertoning wat elke minuut skok, deurdrenk met rassespanning en skerp satiriese spitsvondigheid”.[22] Scott Mendelson van Forbes het gesê die prent het die tydsgees vasgevang en het dit ’n “moderne Amerikaanse klassieke gruwelprent” genoem.[23]

Die resensent Armond White het ’n negatiewe resensie in National Review geskryf en na die prent verwys as ’n “Get Whitey-fliek”. Hy het verklaar dit reduseer “rassepolitiek tot afgesaagde gruwelkomedie ... dit is ’n Obama-fliek vir Tarantino-aanhangers.”[24] Die resensent Rex Reed van die New York Observer het die prent op sy lys van die 10 swakste rolprente van 2017 geplaas.[25]

In 2018 het skrywers van IndieWire die draaiboek as die derde beste Amerikaanse draaiboek van die 21ste eeu aangewys.[26]

Pryse en benoemings

[wysig | wysig bron]

Get out het 'n Oscar vir die beste oorspronklike draaiboek gewen en is in drie ander kategorieë benoem: beste prent, regisseur en akteur (Kaluuya).[27] Peele was die derde mens (ná Warren Beatty en James L. Brooks) wat benoem is vir beste prent, regisseur en draaiboek vir 'n debuutprent, en die eerste Afro-Amerikaanse wenner vir beste oorspronklike draaiboek (en die vierde een wat benoem is).[28]

Die prent het twee benoemings vir Golden Globes gekry: vir beste prent – blyspel of komedie, en beste akteur vir Kaluuya.[29] Get out is ook vir verskeie ander pryse benoem[30][31][32] en het 'n paar ander gewen.[33]

In 2021 het die Writers Guild of America die draaiboek aangewys as die beste tot dusver in die 21te eeu.[34][35]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. "'Star Wars: The Last Jedi' Leads Franchise-Filled Blockbuster Tournament: The Data Behind the Dollars". 30 Maart 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Oktober 2022. Besoek op 10 Oktober 2022.
  2. Train, Emma (2 Oktober 2021). "What is not real can be felt into being: affective threat in Jordan Peele's Get Out". New Review of Film and Television Studies. 19 (4): 439–461. doi:10.1080/17400309.2021.1919481. ISSN 1740-0309. S2CID 236588530. Besoek op 28 April 2023.
  3. Landsberg, Alison (3 September 2018). "Horror vérité: politics and history in Jordan Peele's Get Out (2017)". Continuum. 32 (5): 629–642. doi:10.1080/10304312.2018.1500522. ISSN 1030-4312. S2CID 150219385. Besoek op 28 April 2023.
  4. Bakare, Lanre (28 Februarie 2017). "Get Out: the film that dares to reveal the horror of liberal racism in America". The Guardian. Besoek op 28 April 2023.
  5. Matthews, Thai-Catherine (2022). "Screaming with Laughter: How Jordan Peele's Get Out Rereads Obama by Rewriting the Black Messiah". Black Camera. 13 (2): 139–161. doi:10.2979/blackcamera.13.2.07. ISSN 1947-4237. S2CID 258154708. Besoek op 28 April 2023.
  6. Poll, Ryan (2018). "Can One "Get Out?" The Aesthetics of Afro-Pessimism". The Journal of the Midwest Modern Language Association. 51 (2): 69–102. ISSN 0742-5562. JSTOR 45151156. Besoek op 28 April 2023.
  7. Young, Damon (10 Maart 2017). "The Disturbing Truth That Makes Get Out Depressingly Plausible". Browbeat (blog). Slate. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 April 2017. Besoek op 23 April 2017.
  8. Ramos, Dino-Day (22 Oktober 2017). "'Get Out' Director Jordan Peele On Divisiveness, Black Identity & The "White Savior"". Deadline Hollywood, Penske Business Media, LLC. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Maart 2018. Besoek op 21 Maart 2018.
  9. Yuan, Jada; Hunter Harris (22 Februarie 2018). "The First Great Movie of the Trump Era". Vulture.com. Besoek op 21 Maart 2018.
  10. Yamato, Jen (1 Maart 2017). "Jordan Peele explains 'Get Out's' creepy milk scene, ponders the recent link between dairy and hate". Los Angeles Times. Besoek op 21 Maart 2018.
  11. "Get Out (2017)". Box Office Mojo. Besoek op 13 Julie 2018.
  12. D'Alessandro, Anthony (19 Maart 2018). "Deadline's 2017 Most Valuable Movie Blockbuster Tournament Gets Underway: No. 10 'Get Out'". Deadline Hollywood. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 November 2020. Besoek op 19 Maart 2018.
  13. Lincoln, Kevin (20 September 2017). "What the 19 Movies to Ever Receive an 'F' CinemaScore Have in Common". vulture.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 September 2017. Besoek op 8 Mei 2018.
  14. Renshaw, David (4 April 2017). "Get Out Is Now The Highest Grossing live-action Debut Film Based On An Original Screenplay In History". TheFader.com. Besoek op 23 April 2017.
  15. "Get Out (2017)". Rotten Tomatoes. Fandango Media. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Junie 2018. Besoek op 25 Junie 2021.
  16. "Top 100 Movies of 2017". Rotten Tomatoes. Fandango Media. 3 Januarie 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Junie 2018. Besoek op 3 Januarie 2018.
  17. "Get Out Reviews". Metacritic. CBS Interactive. Besoek op 23 Februarie 2017.
  18. D'Alessandro, Anthony (27 Februarie 2017). "Universal/Blumhouse's 'Get Out' Now Grabbing A $30M+ Opening". Deadline Hollywood. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Junie 2018. Besoek op 27 Februarie 2017.
  19. Richard Roeper (22 Februarie 2017). "'Get Out' earns its laughs while honoring horror traditions". Chicago Sun-Times. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 November 2018. Besoek op 9 Januarie 2020.
  20. Phipps, Keith (22 Februarie 2017). "Jordan Peele's 'Get Out' Uses 21st Century Racism To Make A Masterful Horror Movie". Uproxx.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Februarie 2017. Besoek op 23 Februarie 2017.
  21. Rougeau, Mike (22 Februarie 2017). "Get Out Review". IGN. Besoek op 25 Februarie 2017.
  22. Travers, Peter (22 Februarie 2017). "Get Out Review: Scares Meet Racially Charged Satire in Instant Horror Classic". Rolling Stone. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Februarie 2017. Besoek op 25 Februarie 2017.
  23. Mendelson, Scott (27 Februarie 2017). "Review: Jordan Peele's 'Get Out' Is a New Horror Classic". Forbes. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Maart 2017. Besoek op 14 Maart 2017.
  24. White, Armond (24 Februarie 2017). "Return of the Get-Whitey Movie". National Review.
  25. "Rex Reed's 10 Best Movies and 10 Worst Movies of 2017". Observer. 26 Desember 2017.
  26. Dry, Jude; O'Falt, Chris; Erbland, Kate; Kohn, Eric; Sharf, Zack; Marotta, Jenna; Thompson, Anne; Earl, William; Nordine, Michael; Ehrlich, David (20 April 2018). "The 25 Best American Screenplays of the 21st Century, From 'Eternal Sunshine' to 'Lady Bird'". IndieWire (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Januarie 2021. Besoek op 4 Februarie 2021.
  27. "The 90th Academy Awards". oscars.org. 15 April 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 April 2018. Besoek op 26 September 2022.
  28. Fu, Eddie (24 Januarie 2018). "Jordan Peele makes Oscars history with Get Out nominations". Consequence of Sound (in American English). Besoek op 28 Januarie 2018.
  29. "Golden Globes: 'Shape of Water,' 'Big Little Lies' Top Nominations". The Hollywood Reporter. 11 Desember 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Januarie 2018. Besoek op 11 Desember 2017.
  30. "2018 SAG Awards Nominations: See the Full List". Vanity Fair. 13 Desember 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Desember 2017. Besoek op 13 Desember 2017.
  31. "NAACP Image Awards: 'Marshall,' 'Get Out,' 'Girls Trip' Dominate Film Nominations". The Hollywood Reporter. 20 November 2017. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Desember 2017. Besoek op 9 Desember 2017.
  32. Hammond, Pete (6 Desember 2017). "Critics' Choice Awards Nominations: 'The Shape Of Water' Leads With 14; Netflix Tops TV Contenders". Deadline Hollywood. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Desember 2017. Besoek op 9 Desember 2017.
  33. Derschowitz, Jessica (3 Maart 2018). "Independent Spirit Awards winners 2018: See the full list". Ew.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Augustus 2018. Besoek op 28 April 2019.
  34. Pedersen, Erik (6 Desember 2021). "101 Greatest Screenplays Of The 21st Century: Horror Pic Tops Writers Guild's List". Deadline (in American English). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Desember 2021. Besoek op 3 Maart 2022.
  35. "101 Greatest Screenplays of the 21st Century (*so far)". www.wga.org. Besoek op 26 Desember 2025.

Skakels

[wysig | wysig bron]