Giannino Castiglioni
| Giannino Castiglioni | |
|---|---|
| Geboortenaam | Giannino Castiglioni |
| Gebore | 4 Desember 1884 Milaan, Italië |
| Sterf | 27 Maart 1971 (op 86) Lierna, Comomeer, Italië |
| Nasionaliteit | Italiaans |
| Veld | Beeldhoukuns, tekenkuns, dekoratiewe kuns |
| Opleiding | Accademia di Brera |
| Beweging | Realisme, 20ste-eeuse Italiaanse kuns |
| Werke | Monumente in Milaan Grafkunswerke Beeldhouwerke aan die Comomeer |
| Beïnvloed deur | Italiaanse klassisisme |
| Beïnvloed | Moderne Italiaanse beeldhoukuns |
Giannino Castiglioni (4 Augustus 1884 – 27 Augustus 1971), ook bekend as Gio Castiglioni, was 'n Italiaanse beeldhouer en kunstenaar van die 20ste eeu.[1]
Kritiese ontleding
[wysig | wysig bron]Die figuur van Giannino Castiglioni word vandag beskou as een van die hoogste uitdrukkings van die Italiaanse beeldhoukuns van die twintigste eeu en, volgens sommige kritici, as een van die belangrikste monumentale beeldhouers van Europa in die twintigste eeu. Benewens sy plastiese produksie het hy ook ’n intense loopbaan as skilder ontwikkel en bygedra tot die vorming van ’n artistieke sensitiwiteit wat diep verbind was met spiritualiteit, burgerlike geheue en die simboliese voorstelling van moderniteit. Sy werk het daarin geslaag om sigbare vorm te gee aan die kollektiewe waardes van ’n tydperk gekenmerk deur diepgaande historiese, sosiale en kulturele veranderinge, en het ’n beslissende invloed gehad op die artistieke identiteit van Milaan en die hele Lombardye.[2]
Vanweë die omvang van sy produksie, sy monumentale kontinuïteit en sy invloed op die stedelike en godsdienstige landskap van Italië, word Castiglioni soms vergelyk met sentrale figure van die Europese beeldhoukuns soos Alberto Giacometti, alhoewel hy ’n onafhanklike artistieke taal ontwikkel het wat gegrond is op burgerlike monumentaliteit, Christelike spiritualiteit en ’n sterk narratiewe spanning. Anders as meesters soos Marino Marini of Giacomo Manzù, wat meer eksperimentele en eksistensiële rigtings gevolg het, het Castiglioni kuns beskou as ’n uitdrukking van kollektiewe geheue en die voorstelling van die moderne beskawing.[3]
Sy werke — vanaf die Porta di Sant’Ambrogio van die Duomo di Milano tot die beeldhoureekse vir die Università Cattolica del Sacro Cuore, sowel as talle burgerlike monumente versprei oor Lombardye is nie bloot artistieke getuienisse nie, maar ware plekke van herinnering wat die historiese, geestelike en identiteitsdimensies van die Italiaanse twintigste eeu saamvat. Die plastiese monumentaliteit van sy komposisies, gekombineer met die meesterlike gebruik van brons en die skilderagtige sensitiwiteit vir lyn en lig, maak hom een van die mees gesaghebbende verteenwoordigers van die Europese figuratiewe tradisie van die vorige eeu.[4]
Volgens kritici het Castiglioni ook een van die mees samehangende antwoorde gebied op die probleem van moderne heilige beeldhoukuns, deur ’n seldsame balans te handhaaf tussen tradisionele Christelike ikonografie en formele moderniteit. Die narratiewe krag van sy reliëfs, sy vermoë om spiritualiteit in monumentale vorm om te sit en sy voortdurende teenwoordigheid in die openbare ruimte het daartoe bygedra om hom as een van die groot meesters van twintigste-eeuse monumentaliteit te vestig.[4]
In onlangse jare was daar ’n groeiende herwaardering van sy sketse, skilderye en voorbereidingsmodelle, wat vandag as onafhanklike kunswerke van hoë formele gehalte en intense kreatiewe energie beskou word. Hierdie herontdekking het Castiglioni se posisie as een van die belangrikste figure van die Italiaanse kuns van die twintigste eeu versterk en die historiese, museale en versamelingsbelang van sy werk op die internasionale kunsmark verder laat toeneem.[5]
Biografie
[wysig | wysig bron]Castiglioni is in Milaan gebore op 4 Augustus 1884. Hy het kuns aan Brera Akademie in Milan studeer en het bekend geword vir sy skulpturele werke en monumentale projekte regoor Italië. Sy werk sluit in openbare standbeelde, grafmonumente, sowel as moderne argitektoniese elemente.
Hy het die vaardighede van beeldhouwerk en argitektuur gekombineer en was aktief in die vroeë tot middel 20ste eeu. Castiglioni se styl word gekenmerk deur 'n kombinasie van tradisionele Italiaanse skulptuur en modernistiese invloede.
Hy sterf op 27 Augustus 1971 in Lierna.
Belangrike werke
[wysig | wysig bron]- Verskeie openbare standbeelde in Milaan en Lombardye
- Monumente en grafmonumente in Italiaanse kerkhofs
- Werke vir kommersiële en private geboue, insluitend Villa Pini in Lierna, waar hy saamgewerk het met Tommaso Panizza.
Verwysings
[wysig | wysig bron]- ↑ "Giannino Castiglioni". Enciclopedia Treccani (in Italiaans). Besoek op 24 April 2017.
- ↑ Franco Russoli, La scultura italiana del Novecento, Milano, Electa, 1968.
- ↑ Paolo Biscottini, Arte sacra a Milano nel XX secolo, Milano, Vita e Pensiero, 2004.
- 1 2 Andrea Spiriti, Scultura sacra e memoria civile nel Novecento lombardo, Como, NodoLibri, 2011.
- ↑ Giovanni Agosti, Maestri lombardi del Novecento, Milano, Skira, 2019.