Groot kaktusgrondvink

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Groot kaktusgrondvink
’n Wyfie op Española-eiland in die Galápagos-eilande, Ecuador.
Bewaringstatus

Status iucn3.1 VU af.svg
Kwesbaar (IUBN 3.1)[1]

Wetenskaplike klassifikasie
Koninkryk: Animalia
Filum: Chordata
Klas: Aves
Orde: Passeriformes
Familie: Thraupidae
Genus: Geospiza
Spesie: G. conirostris
Binomiale naam
Geospiza conirostris
(Ridgway, 1890)

Die groot kaktusgrondvink (Geospiza conirostris) is ’n spesie sangvoëls in die darwinvinkgroep van die familie Thraupidae. Darwinvinke kom net op die Galapagos-eilande voor en is nie naby verwant aan ware vinke nie. Die groot kaktusgrondvink is inheems aan die Galápagos-eilande, waar dit net op Española-, Genovesa-, Darwin- en Wolfeiland voorkom. Die donker voël lyk soos die kleiner gewone kaktusgrondvink, maar die twee spesies word nie op enige eiland saam angetref nie.

Hul natuurlike habitat is droë struiklande en hulle kom meestal op die grond voor. Hul hoofvoedsel is die kaktus Opuntia.

Taksonomie[wysig | wysig bron]

Die groot kaktusgrondvink is een van die darwinvinke, ’n groep naby verwante voëls wat op die Galápagos-eilande ontstaan het. Hulle is verwant aan die genus Tiaris wat in Suid-Amerika en die Karibiese gebied voorkom.[2] ’n Voorouer van die Tiaris het twee tot drie miljoen jaar gelede op die Galápagos-eilande aangekom, en die groot kaktusgrondvinke is een van die spesies wat uit dié voorouer ontwikkel het.[3] Volgens ’n studie wat in 2015 gedoen is, is die voël ’n broer van die groot grondvink, maar nie van die Genovesa-kaktusvink nie. (Lamichhaney et al. 2015).

Beskrywing[wysig | wysig bron]

Die groot kaktusgrondvink is een van die grootste darwinvinke – dit is 15 cm lank. Die mannetjie is swart met wit onder die stert. Wyfies en jong voëls wissel in kleur van dowwe grys tot mat swart en die vere en onderste dele van die lyf het dikwels wit rande.[4]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Geospiza conirostris”. IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2013.2. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur: 2012. URL besoek op 26 November 2013.
  2. Newton, Ian (2003). Speciation and Biogeography of Birds. San Diego, CA, USA: Academic Press. p. 78. ISBN 978-0-12-517375-9. 
  3. Grant, Peter R.; Grant, B. Rosemary (2008), How and Why Species Multiply: The Radiation of Darwin's Finches, Princeton University Press, ISBN 978-0-691-13360-7 
  4. Birds, Mammals, and Reptiles of the Galápagos Islands: An Identification Guide, 2nd, London, UK: Christopher Helm. p. 104. ISBN 978-0-300-11532-1. 

Aangehaalde bronne[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]