Gaan na inhoud

Grys buiteaardse wese

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
'n Tipiese Gryse.

Grys buiteaardse wesens, ook genoem Zeta Reticulane, Roswell-gryses of bloot Gryses, is vermeende buiteaardse wesens. Hulle kom dikwels voor in bewerings van nabykontak en die ontvoering van mense deur buiteaardse wesens. Gryses word gewoonlik beskryf as met 'n klein, mensagtige liggaam; 'n gladde, grys vel; 'n besonder groot, haarlose kop; en groot, swart, amandelvormige oë.

Die 1961 was die ontvoeringsbewerings van Barney en Betty Hill deurslaggewend in die gewildmaking van grys buiteaardse wesens.[1][2] Voorloperfigure is beskryf in wetenskapsfiksie en soortgelyke beskrywings het verskyn in latere vertellings van onder meer die Roswellvoorval

Die grys buiteaardse wese word aangehaal as die argetipiese beeld van ’n intelligente, niemenslike wese en buiteaardse lewe in die algemeen. Dit is ook ’n ikoniese stylfiguur van populêre kultuur in die era van ruimteverkenning.

Beskrywing

[wysig | wysig bron]

Voorkoms

[wysig | wysig bron]

Gryses word gewoonlik uitgebeeld as klein grysvellige, mensagtige wesens sonder duidelike of sonder enige eksterne menslike liggaamsdele soos neuse, ore of geslagsorgane.[3] Hulle word gewoonlik as lank uitgebeeld, met ’n klein borskas en sonder duidelike spierdefinisie of sigbare skeletstruktuur. Hulle bene is gewoonlik korter en die verhouding tussen hulle liggaamsdele anders as dié van mense.[3]

Gryses het gewoonlik 'n buitengewoon groot kop in verhouding tot hulle liggaam; hulle het geen hare nie en hulle oë is baie groot, ondeursigtig en swart, sonder oogwit. Hulle word dikwels beskryf as korter as die gemiddelde volwasse mens.[4]

Verbintenis met Zeta Reticuli

[wysig | wysig bron]

Die verbintenis van grys buiteaardse wesens met die ster Zeta Reticuli het ontstaan met ’n onderwyseres genaamd Marjorie Fish se vertolking van ’n kaart wat die een of ander tyd in 1969 deur Betty Hill geteken is.[5] Hill het, onder hipnose, beweer ’n kaart is aan haar gewys wat die buiteaardse wesens wat haar en haar man ontvoer het, se tuisstelsel en nabygeleë sterre uitbeeld.[6] Nadat sy hiervan gehoor het, het Fish probeer om ’n model te skep van ’n tekening deur Hill; sy het eindelik bepaal die sterre wat as die buiteaardse wesens se tuiste gemerk is, is Zeta Reticuli, ’n dubbelsterstelsel.[5]

Oorsprong

[wysig | wysig bron]

Beskrywings van wesens soortgelyk aan grys buiteaardse wesens dateer van voor bewerings van vermeende ontmoetings met hulle. In 1893 het H.G. Wells ’n beskrywing van die mensdom se toekomstige voorkoms gegee in die artikel "The Man of the Year Million", waarin mense beskryf word as sonder monde, neuse of hare, en met groot koppe. In 1895 het Wells ook 'n beskrywing gegee van die "Eloi", ’n soortgelyke opvolgerspesie van die mens, in die roman The Time Machine. Albei beskrywings deel baie kenmerke met latere opvattings van Gryses.[7]

Crowley se tekening van "Lam".

Reeds in 1917 het die okkultis Aleister Crowley ’n ontmoeting beskryf met ’n "bonatuurlike entiteit" genaamd Lam wat in voorkoms soortgelyk was aan ’n moderne Gryse. Crowley het beweer dat hy Lam gekontak het deur ’n proses genaamd die "Amalantrah Workings", wat volgens hom mense in staat gestel het om wesens uit die buitenste ruim en oor dimensies heen te kontak. Ander okkultiste en VVV-navorsers, van wie baie Lam retrospektief met latere ontmoetings met Gryses verbind het, het sedertdien oor hulle eie besoeke van hom geskryf. Een het die wese beskryf as ’n "koue, rekenaaragtige intelligensie", en heeltemal bo menslike begrip.[8]

...die wesens het nie soos enige menseras gelyk nie. Hulle was kort, korter as die gemiddelde Japannees, en hulle koppe was groot en kaal, met sterk, vierkantige voorkoppe en baie klein neuse en monde, en swak kenne. Wat die merkwaardigste van hulle was, was die oë: groot, donker, glinsterend, met ’n skerp blik. Hulle het klere gedra gemaak van sagte grys materiaal, en hulle ledemate het baie soos dié van mense gelyk.

“
”
Gustav Sandgren, Die Onbekende Gevaar (1933)

In 1933 het die Sweedse romanskrywer Gustav Sandgren ’n wetenskapsfiksieroman onder die skuilnaam Gabriel Linde gepubliseer genaamd Den okända faran ("Die Onbekende Gevaar"). Daarin beskryf hy ’n ras van buiteaardse wesens wat klere van sagte grys materiaal gedra het en kort was, met groot kaal koppe, en groot, donker, glinsterende oë. Die roman, gemik op jong lesers, het illustrasies van die verbeelde buiteaardse wesens ingesluit.

Hierdie beskrywing sou die sjabloon word waarop die gewilde beeld van grys buiteaardse wesens geskoei is.[7]

Barney en Betty Hill-ontvoering

[wysig | wysig bron]

Die begrip het ’n nis-idee gebly tot in 1965, toe koerantberigte oor die Barney en Betty Hill-ontvoering dié argetipe beroemd gemaak het.[6] Die beweerde ontvoerdes, Barney en Betty Hill, het beweer mensagtige buiteaardse wesens met grys velle het hulle in 1961 ontvoer en na ’n vlieënde piering geneem.[6][9][10]

In sy 1990-artikel "Entirely Unpredisposed" stel Martin Kottmeyer voor Barney se herinneringe, wat onder hipnose na vore gekom het, is moontlik beïnvloed deur ’n episode van die wetenskapsfiksietelevisiereeks The Outer Limits getiteld "The Bellero Shield". Dit is 12 dae voor Barney se eerste hipnosesessie uitgesaai. Die episode het ’n buiteaardse wese met groot oë uitgebeeld, wat sê: "In alle heelalle, in alle eenhede buite die heelalle, het almal wat oë het, oë wat praat." Carl Sagan het Kottmeyer se vermoedens herhaal in sy boek The Demon Haunted World: Science as a Candle in the Dark van 1997.[6]

Uitbreiding tot folklore

[wysig | wysig bron]

Ná die Hills se ontmoeting het Gryses ’n integrale deel van ufologie en ander VVV-verwante folklore geword. Dit is veral waar in die geval van die Verenigde State: Volgens die joernalis C.D.B. Bryan beskryf 73% van alle aangemelde buiteaardse ontmoetings in die Verenigde State grys buiteaardse wesens, ’n beduidend hoër verhouding as in ander lande.[11]:68

In die vroeë 1980’s is Gryses verbind met die beweerde noodlanding van ’n vlieënde piering in 1947 naby Roswell, Nieu-Mexiko. ’n Aantal publikasies het verklarings bevat van individue wat beweer het hulle het gesien hoe die Amerikaanse weermag ’n aantal wesens hanteer wat ongewone proporsies gehad het en kaal en van kindergrootte was. Hierdie individue het tydens en ná die voorval beweer die wesens het oorgroot koppe en skuins oë gehad, maar min ander onderskeibare gesigseienskappe.[12]

'n Voorstelling in die VVV-museum, Roswell

In 1987 het die romanskrywer Whitley Strieber die boek Communion gepubliseer. Anders as sy vorige werk, is dit as niefiksie geklassifiseer. Hierin beskryf hy ’n aantal noue ontmoetings wat hy na bewering met Gryses en ander buiteaardse wesens gehad het. Die boek het ’n topverkoper geword,[13] en New Line Cinema het in 1989 ’n rolprentverwerking uitgereik waarin Christopher Walken Strieber vertolk.[14]

In 1988 het Christophe Dechavanne die Franse wetenskapsfiksieskrywer en VVV-navorser Jimmy Guieu op 'n TV-program ondervra. Guieu het die bestaan beskryf van wat hy "die klein Gryses" genoem het later in Frans beter bekend geword het onder die naam les Petits-Gris.[15] Guieu het later twee dokudramas geskryf met die samesweringsteorie oor grys buiteaardse wesens as tema, soos beskryf deur John Lear en Milton William Cooper: die reeks E.B.E. (vir "Extraterrestrial Biological Entity"): E.B.E.: Alerte rouge (eerste deel, 1990) en E.B.E.: L'entité noire d'Andamooka (tweede deel, 1991).

Gryses het sedertdien die onderwerp geword van baie samesweringsteorieë. Baie mense wat sulke idees aanhang, glo Gryses vorm deel van ’n regeringsgeleide waninligtingsveldtog, of dat hulle ’n produk is van breinbeheerproefnemings deur die regering.[16] In die 1990’s het populêre kultuur Gryses toenemend verbind met ’n aantal militêr-industriële en Nuwe Wêreldorde-samesweringsteorieë.[17]

In 1995 het die rolprentvervaardiger Ray Santilli beweer hy het 22 rolle 16 mm-film bekom wat die lykskouing van ’n "regte" Gryse uitbeeld wat na bewering in 1947 van die toneel by Roswell herwin is.[18][19] In 2006 het Santilli egter erken die film is nie oorspronklik nie, maar ’n "rekonstruksie" wat geskep is nadat die oorspronklike film glo agteruitgegaan het. Hy het volgehou dat ’n werklike Gryse in 1947 dood gevind en op kamera ondersoek is, en dat die beeldmateriaal wat aan die publiek uitgereik is, ’n deel van die oorspronklike beeldmateriaal bevat het.[20]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. ↑ Fox, Margalit (23 Oktober 2004). "Betty Hill, 85, Figure in Alien Abduction Case, Dies". The New York Times. Besoek op 16 April 2021.
  2. ↑ Lambie, Ryan (10 November 2010). "9 Alien Abduction Movies That Changed The Genre". denofgeek.com. Den of Geek. Besoek op 16 April 2021.
  3. 1 2 Jacobs, David M. "Aliens and Hybrids." In: Pritchard, Andrea & Pritchard, David E. & Mack, John E. & Kasey, Pam & Yapp, Claudia. Alien Discussions: Proceedings of the Abduction Study Conference. Cambridge: North Cambridge Press. Pp. 86–90. ISBN 9780964491700
  4. ↑ Smith, Toby (2000). Little Grey Men. USA: University of New Mexico Press. p. 110. ISBN 9780826321213. Besoek op 25 April 2021.
  5. 1 2 Dickinson, Terence. "The Zeta Reticuli (or Ridiculi) Incident". Astronomy Magazine. Kalmbach Media. Besoek op 25 April 2021.
  6. 1 2 3 4 Sagan, Carl (1997). The Demon-Haunted World: Science as a Candle in the Dark. Ballantine Books. p. 102. ISBN 0-345-40946-9.
  7. 1 2 Levy, Michael M.; Mendlesohn, Farah (22 Maart 2019). Aliens in Popular Culture. ABC-CLIO. pp. 135–137. ISBN 978-1-4408-3833-0.
  8. ↑ Liz Armstrong (19 Januarie 2012). "Magickal Stories - Lam". Vice. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Desember 2021. Besoek op 20 Desember 2021.
  9. ↑ Spraggett, Allen (10 Januarie 1972). "The Unexplained (column)". newspapers.com. York, Pennsylvania: York Daily Record. p. 22. Besoek op 24 April 2021.
  10. ↑ Chatenever, Rick (19 Januarie 1978). "Betty Hill Recounts 'The UFO Incident'". newspapers.com. Santa Cruz, California: Santa Cruz Sentinel. p. 14. Besoek op 24 April 2021.
  11. ↑ Bryan, C. D. B. (1995). Close Encounters of the Fourth Kind: Alien Abduction, UFOs, and the Conference at M.I.T. (1ste uitg.). NY: Alfred A. Knopf, Inc. ISBN 978-0-679-42975-3. OCLC 32390030 – via Internet Archive.
  12. ↑ Berlitz, Charles; Moore, William (1980). The Roswell Incident (1st uitg.). Grosset & Dunlap. ISBN 0-448-21199-8.
  13. ↑ Disch, Thomas M. (1998). "The Dreams Our Stuff Is Made Of: How Science Fiction Conquered the World". The New York Times (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Julie 2018. Besoek op 27 Julie 2022.
  14. ↑ Thomas, Kevin (10 November 1989). "MOVIE REVIEW : Walken Has Purported Close Encounter in 'Communion'". Los Angeles Times (in American English). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Februarie 2021. Besoek op 27 Julie 2022.
  15. ↑ Guieu, Jimmy; Dechavanne, Christophe (1988). "Les E.T. et les contactés". Ciel mon mardi ! (in Frans). Parys: TF1. Besoek op 15 Januarie 2013.
  16. ↑ Peter Knight (2003). Conspiracy Theories in American History: An Encyclopedia. ABC-CLIO. pp. 880–. ISBN 978-1-57607-812-9.
  17. ↑ "Grey Aliens Bite The Dust". Besoek op 30 Desember 2016.
  18. ↑ Wingfield, George (1995). "The 'Roswell' Film Footage". Flying Saucer Review. 20 (2).
  19. ↑ Alien Autopsy: (Fact or Fiction?) in die Internet-rolprentdatabasis
  20. ↑ Eamonn Investigates: Alien Autopsy, British Sky Broadcasting. Eerste keer uitgesaai op Sky One, 4 April 2006.

Skakels

[wysig | wysig bron]
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Grys_buiteaardse_wese&oldid=2893724"